زندگی در گذر است🤍 مثل بهار و تابستانی كه رفت🌸🌿 مثل پاييزی كه تمام شد🍁🍂 و زمستانی که آمد🌨❄️ ❄️زندگی در گذر است بیشتر قدر بدانیم🤍 .سلاممممممم رفقای جان صبح تون بخیر

پیام امروز ✨💛 امروز اجازه می‌دهم لحظه‌ها مرا هدایت کنند، نه عجله و فشار 🌸🕊️ هر گامی که آرام برمی‌دارم، نشانه‌ی احترام به مسیر و خودم است 🌱💫 می‌دانم هر تجربه، هر احساس، هر تردید، بخشی از رشد و آگاهی من است 🌿💛 و حتی سکوت هم پیام خودش را دارد؛ گاهی شنیدنِ سکوت، عمیق‌ترین درس‌ها را می‌دهد 🌊🤍 امروز با مهربانی به خودم نگاه می‌کنم، با صبر از خویش حمایت می‌کنم و با آرامش قدم برمی‌دارم 🍃✨ می‌دانم که هر لحظه‌ی کوچک، هر نفس آرام، هر انتخاب صلح‌آمیز، مرا به زندگی‌ای پر از نور و محبت نزدیک‌تر می‌کند 🌼💛 🌸 امروز به خودم قول می‌دهم: «من ارزشمندم من کافی‌ام و هر چیزی که در مسیر من است، در زمان درستش شکوفا خواهد شد .

". 👈وقتشه مستقل بشی👩‍🍳🌿 ادویه ترکیبی بساز، بفروش، و درامد داشته باش 👇" 👈. "خانم‌های خاندار، کسب‌وکار خودتونو رو از آشپزخونه شروع کنید 💥 👈 "یک قدم تا تبدیل شدن به تولید ادویه‌های دست‌ساز فاصله،داری⏳" کلی هم ادویه های دست ساز،و صددرصد خالص داریم برای مصرف خانگی بیش از هزار رضایت "آموزش + نمایندگی = شغل خانگی خودت😊 ❌همین حالا عضو شو فرصت محدوده بزن رو لینک تا جا نمونی 👇👇 https://eitaa.com/naseri3133/20078

لینک اصلی کانال فروشگاهی ادویه کده چیلی ☝️☝️☝️

فقط یک بار فرصت زندگی کردن هست! حواست باشد به این روزهایی که دیگر بر نمی‌گردد حواست باشد به کوتاهی زندگی....🍃🌸 .

. سلاممممممم رفقای جاّن صبح قشنگ تون بخیررررررر😍 به کانال از اشپز خانه تا درآمد خیلی خیلی خوش اومدین 🥰🥰

شکرگزاری بسیار مهم است 🙏✨ و لازم است شکرگزاری «پیش از تحقق خواسته» را یاد بگیریم 🌱 وقتی قبل از دیدن نتیجه شکرگزاری می‌کنید 💛 درونِ خود به این باور می‌رسید که آن اتفاق همین حالا رخ داده است 🌿 در این لحظه، انرژی شما تغییر می‌کند ⚡ ذهن و بدن شما شروع به باور می‌کنند که خواسته‌تان از قبل محقق شده است 🤍 و درست همین‌جاست که معجزه آغاز می‌شود ✨ آن تجربه، آن خواسته و آن اتفاق راهش را به‌سوی شما پیدا می‌کند 🌸 این قدرتِ شکرگزاری واقعاً خارق‌العاده و شگفت‌انگیز است 🌟

💫 پیام امروز 💫 امروز اجازه می‌دهم حالِ خوب، آرام و بی‌عجله وارد دلم شود 💖🌿 نفس می‌کشم… و با هر دم، آرامش را دعوت می‌کنم 😌🤍 با هر بازدم، نگرانی‌ها را رها می‌کنم 🍃🕊️ 🌸 امروز یادم می‌ماند که کافی‌ام همان‌طور که هستم، ارزشمندم 💛 مهربان‌تر با خودم حرف می‌زنم و با عشق، قدم برمی‌دارم 💖✨ 🌟 هر اتفاق امروز هدیه‌ای برای رشد من است حتی اگر در لحظه نفهممش 🌈 من به مسیر زندگی اعتماد دارم 🌊🤍 امروز با خودم تکرار می‌کنم 🔻 «من در امنیت و آرامشم 🌿 زندگی همیشه به نفع من در جریان است 💫 دلِ من روشن، ذهنم آرام و راهِ من هموار است 🙏💖» 💥

فیلسوفان یک قاعده‌ی ساده و در عین حال عمیق دارند: «تعطیلی در آفرینش محال است.» یعنی زندگی، حتی وقتی فرو می‌ریزد، حتی وقتی زخمی است، حتی وقتی در سوگ است، باز هم در حال ساختن است. مسئله این نیست که آیا چیزی خلق می‌شود یا نه؛ مسئله این است که ما آگاهانه در این خلق شریک هستیم یا منفعلانه زیر آوارش می‌مانیم. در نگاه فلسفی، بودن یعنی «در حالِ شدن بودن». هیچ لحظه‌ای خنثی نیست. هیچ روزی صفر نیست. یا داریم چیزی می‌سازیم، یا داریم اجازه می‌دهیم چیزی بدون ما ساخته شود. تعطیلیِ کامل، فقط یک توهم است. در روزهايى كه شرايط آرام است، خلق کردن آسان‌تر دیده می‌شود: کلاس‌ها برگزار ميشود، پروژه‌ها جلو می‌روند، برنامه‌ها روشن‌اند، آینده قابل تصور است. اما در زمانه‌ی آشوب، ناامیدی جمعی، سوگ، جنگ، سرکوب، بی‌ثباتی اقتصادی و ترسِ مزمن، اینجاست که این قاعده معنای واقعی‌اش را نشان می‌دهد. در چنین زمان‌هایی، خلق کردن دیگر به معنای «شاهکار ساختن» نیست. گاهی خلق کردن یعنی: - صبح از تخت بیرون آمدن، وقتی هیچ انگیزه‌ای نداری - ادامه دادنِ یک کار کوچک، وقتی افق مبهم است - تربیت کردنِ یک کودک، وقتی خودت پر از ترسی - نوشتن، تدریس، درمان، یاد دادن، گوش دادن - ساختن یک رابطه‌ی سالم، وسط دنیای ناسالم - کاشتن یک بذر، وقتی معلوم نیست فردا چه می‌شود. این‌ها «کارهای معمولی» نیستند؛ در اين روزها این‌ها شکل‌هایى از آفرينشگرى هستند. آلبر کامو جایی می‌گوید: «در میانه‌ی زمستان، فهمیدم در درونم تابستانی شکست‌ناپذیر وجود دارد.» این تابستان، همان نیروی آفرینش است، همان چیزی که حتی زیر برفِ اندوه و ترس، خاموش نمی‌شود. قاعده‌ی فیلسوف را می‌شود این‌طور کامل‌تر کرد: تعطیلى در آفرینش محال است؛ اما تعطیلى در مسئولیتِ آفرینش، ممکن و خطرناک است. یعنی ما می‌توانیم از خلق کردن شانه خالی کنیم، اما زندگی همچنان خلق می‌کند، آن‌وقت، به‌جای معنا، پوچی می‌سازد، به‌جای پیوند، نفرت، به‌جای عشق، بی‌حسی. در روزهای سوگ جمعی، خیلی‌ها می‌پرسند: «آیا الان وقت زندگی‌کردن است؟ وقت شادی است؟ وقت ساختن است؟» پاسخ فلسفی این است: بله، دقیقاً همين الان وقت اين چيزهاست. نه به معنای انکار درد، بلکه به معنای وفادار ماندن به زندگی، در دلِ درد. خلق کردن، احترام گذاشتن به رنج است، یعنی اجازه نمی‌دهیم رنج، آخرین کلمه‌ی داستان باشد. یک جمله‌ی مکمل برای این قاعده می‌تواند این باشد: زندگی همیشه ادامه دارد؛ سؤال این است: با ما، یا بدون ما؟ و شاید عمیق‌ترش: در تاریک‌ترین زمان‌ها، خلق کردن یک انتخاب نیست؛ یک مسئولیتِ انسانی است. وقتی جهان آشفته است، کسی که هنوز کتاب می‌نویسد، کلاس برگزار می‌کند، کسب‌وکار سالم می‌سازد، فرزند پرورش ميدهد، هنر می‌آفریند، گفت‌وگوی صادقانه راه می‌اندازد، دارد بی‌سر و صدا می‌گوید: «من تسلیم فروپاشی نمی‌شوم.» و این، ساده نیست؛ شجاعانه است. و اين بزرگترين احترام به زندگى است. 🔸🔹 در این مقطعِ پرابهام و پراضطراب، سهم تو در آفرینش چیست، حتی اگر کوچک، حتی اگر نامرئی؟ .

تکرار کردن یک چیز خوب در ذهن باعث باور کردنش می‌شود و وقتی انسان چیزی را به اندازه‌ی کافی باور کند اتفاقات خوب شروع می‌شوند..🌱 .