لینک اصلی کانال فروشگاهی ادویه کده چیلی ☝️☝️☝️

فقط یک بار فرصت زندگی کردن هست! حواست باشد به این روزهایی که دیگر بر نمی‌گردد حواست باشد به کوتاهی زندگی....🍃🌸 .

. سلاممممممم رفقای جاّن صبح قشنگ تون بخیررررررر😍 به کانال از اشپز خانه تا درآمد خیلی خیلی خوش اومدین 🥰🥰

شکرگزاری بسیار مهم است 🙏✨ و لازم است شکرگزاری «پیش از تحقق خواسته» را یاد بگیریم 🌱 وقتی قبل از دیدن نتیجه شکرگزاری می‌کنید 💛 درونِ خود به این باور می‌رسید که آن اتفاق همین حالا رخ داده است 🌿 در این لحظه، انرژی شما تغییر می‌کند ⚡ ذهن و بدن شما شروع به باور می‌کنند که خواسته‌تان از قبل محقق شده است 🤍 و درست همین‌جاست که معجزه آغاز می‌شود ✨ آن تجربه، آن خواسته و آن اتفاق راهش را به‌سوی شما پیدا می‌کند 🌸 این قدرتِ شکرگزاری واقعاً خارق‌العاده و شگفت‌انگیز است 🌟

💫 پیام امروز 💫 امروز اجازه می‌دهم حالِ خوب، آرام و بی‌عجله وارد دلم شود 💖🌿 نفس می‌کشم… و با هر دم، آرامش را دعوت می‌کنم 😌🤍 با هر بازدم، نگرانی‌ها را رها می‌کنم 🍃🕊️ 🌸 امروز یادم می‌ماند که کافی‌ام همان‌طور که هستم، ارزشمندم 💛 مهربان‌تر با خودم حرف می‌زنم و با عشق، قدم برمی‌دارم 💖✨ 🌟 هر اتفاق امروز هدیه‌ای برای رشد من است حتی اگر در لحظه نفهممش 🌈 من به مسیر زندگی اعتماد دارم 🌊🤍 امروز با خودم تکرار می‌کنم 🔻 «من در امنیت و آرامشم 🌿 زندگی همیشه به نفع من در جریان است 💫 دلِ من روشن، ذهنم آرام و راهِ من هموار است 🙏💖» 💥

فیلسوفان یک قاعده‌ی ساده و در عین حال عمیق دارند: «تعطیلی در آفرینش محال است.» یعنی زندگی، حتی وقتی فرو می‌ریزد، حتی وقتی زخمی است، حتی وقتی در سوگ است، باز هم در حال ساختن است. مسئله این نیست که آیا چیزی خلق می‌شود یا نه؛ مسئله این است که ما آگاهانه در این خلق شریک هستیم یا منفعلانه زیر آوارش می‌مانیم. در نگاه فلسفی، بودن یعنی «در حالِ شدن بودن». هیچ لحظه‌ای خنثی نیست. هیچ روزی صفر نیست. یا داریم چیزی می‌سازیم، یا داریم اجازه می‌دهیم چیزی بدون ما ساخته شود. تعطیلیِ کامل، فقط یک توهم است. در روزهايى كه شرايط آرام است، خلق کردن آسان‌تر دیده می‌شود: کلاس‌ها برگزار ميشود، پروژه‌ها جلو می‌روند، برنامه‌ها روشن‌اند، آینده قابل تصور است. اما در زمانه‌ی آشوب، ناامیدی جمعی، سوگ، جنگ، سرکوب، بی‌ثباتی اقتصادی و ترسِ مزمن، اینجاست که این قاعده معنای واقعی‌اش را نشان می‌دهد. در چنین زمان‌هایی، خلق کردن دیگر به معنای «شاهکار ساختن» نیست. گاهی خلق کردن یعنی: - صبح از تخت بیرون آمدن، وقتی هیچ انگیزه‌ای نداری - ادامه دادنِ یک کار کوچک، وقتی افق مبهم است - تربیت کردنِ یک کودک، وقتی خودت پر از ترسی - نوشتن، تدریس، درمان، یاد دادن، گوش دادن - ساختن یک رابطه‌ی سالم، وسط دنیای ناسالم - کاشتن یک بذر، وقتی معلوم نیست فردا چه می‌شود. این‌ها «کارهای معمولی» نیستند؛ در اين روزها این‌ها شکل‌هایى از آفرينشگرى هستند. آلبر کامو جایی می‌گوید: «در میانه‌ی زمستان، فهمیدم در درونم تابستانی شکست‌ناپذیر وجود دارد.» این تابستان، همان نیروی آفرینش است، همان چیزی که حتی زیر برفِ اندوه و ترس، خاموش نمی‌شود. قاعده‌ی فیلسوف را می‌شود این‌طور کامل‌تر کرد: تعطیلى در آفرینش محال است؛ اما تعطیلى در مسئولیتِ آفرینش، ممکن و خطرناک است. یعنی ما می‌توانیم از خلق کردن شانه خالی کنیم، اما زندگی همچنان خلق می‌کند، آن‌وقت، به‌جای معنا، پوچی می‌سازد، به‌جای پیوند، نفرت، به‌جای عشق، بی‌حسی. در روزهای سوگ جمعی، خیلی‌ها می‌پرسند: «آیا الان وقت زندگی‌کردن است؟ وقت شادی است؟ وقت ساختن است؟» پاسخ فلسفی این است: بله، دقیقاً همين الان وقت اين چيزهاست. نه به معنای انکار درد، بلکه به معنای وفادار ماندن به زندگی، در دلِ درد. خلق کردن، احترام گذاشتن به رنج است، یعنی اجازه نمی‌دهیم رنج، آخرین کلمه‌ی داستان باشد. یک جمله‌ی مکمل برای این قاعده می‌تواند این باشد: زندگی همیشه ادامه دارد؛ سؤال این است: با ما، یا بدون ما؟ و شاید عمیق‌ترش: در تاریک‌ترین زمان‌ها، خلق کردن یک انتخاب نیست؛ یک مسئولیتِ انسانی است. وقتی جهان آشفته است، کسی که هنوز کتاب می‌نویسد، کلاس برگزار می‌کند، کسب‌وکار سالم می‌سازد، فرزند پرورش ميدهد، هنر می‌آفریند، گفت‌وگوی صادقانه راه می‌اندازد، دارد بی‌سر و صدا می‌گوید: «من تسلیم فروپاشی نمی‌شوم.» و این، ساده نیست؛ شجاعانه است. و اين بزرگترين احترام به زندگى است. 🔸🔹 در این مقطعِ پرابهام و پراضطراب، سهم تو در آفرینش چیست، حتی اگر کوچک، حتی اگر نامرئی؟ .

تکرار کردن یک چیز خوب در ذهن باعث باور کردنش می‌شود و وقتی انسان چیزی را به اندازه‌ی کافی باور کند اتفاقات خوب شروع می‌شوند..🌱 .

🌱شکرگزاری صبحگاهی : 1. سپاسگزارم که گوشیم به من امکان می‌دهد با عزیزانم حتی از راه دور در ارتباط بمانم.☘️ 2. خدا را شکر می‌کنم که گوشی‌ام به من کمک می‌کند هر لحظه به اطلاعات و دانشی که نیاز دارم دسترسی داشته باشم.☘️ 3. از اینکه گوشیم وسیلۀ کارآمدی برای انجام کارها، یادداشت‌برداری و مدیریت روزانه‌ام است، شکرگزارم.🍀 4. سپاسگزارم که با گوشی‌ام می‌توانم خاطراتم را ثبت و لحظه‌های خوب را ماندگار کنم.☘️ 5. خدا را شکر می‌کنم که گوشی‌ام امکان گوش دادن به موسیقی و پادکست‌های مفید را برایم فراهم می‌کند.🍀 6. سپاسگزارم که گوشی‌ام باعث می‌شود در هر لحظه احساس امنیت کنم و بتوانم در مواقع ضروری به کمک دسترسی داشته باشم.☘️ 7. شکرگزارم که گوشی‌ام ابزار خوبی برای یادگیری، مطالعه و رشد فردی من است.🍀 8. سپاسگزارم که گوشی‌ام به من کمک می‌کند کارهای روزانه‌ام را سریع‌تر و آسان‌تر انجام بدهم.☘️ 9. خدا را شکر می‌کنم که گوشی‌ام سالم، قابل استفاده و همراه همیشگی من است

راز موفقیت ✨داستان رودخانه✨ مرد جوانی از سقراط پرسید راز موفقیت چیست. سقراط به او گفت، “فردا به کنار نهر آب بیا تا راز موفّقیت را به تو بگویم.” صبح فردا مرد جوان مشتاقانه به کنار رود رفت. سقراط از او خواست که به سوی رودخانه او را همراهی کند. جوان با او به راه افتاد. به لبهء رود رسیدند و به آب زدند و آنقدر پیش رفتند تا آب به زیر چانهء آنها رسید. ناگهان سقراط مرد جوان را گرفت و زیر آب فرو برد. جوان نومیدانه تلاش کرد خود را رها کند، امّا سقراط آنقدر قوی بود که او را نگه دارد. مرد جوان آنقدر زیر آب ماند که رنگش به کبودی گرایید و بالاخره توانست خود را خلاصی بخشد. همین که به روی آب آمد، اوّل کاری که کرد آن بود که نفسی بس عمیق کشید و هوا را به اعماق ریه فرو فرستاد. سقراط از او پرسید، “زیر آب که بودی، چه چیز را بیش از همه مشتاق بودی؟” گفت، “هوا.” سقراط گفت، “هر زمان که به همین میزان که اشتیاق هوا را داشتی موفقیت را مشتاق بودی، تلاش خواهی کرد که آن را به دست بیاوری؛ راز دیگر ندارد.”