: )💔

این پیام خودش یک روضه‌ست...

"پرچم روی زمین نمی‌ماند." ام‌روز، یک روز همیشگی. مثل همه داریم در راهپیمایی شرکت می‌کنیم. اما، نه مثل همه. مثل همهٔ ما. ما از همان‌هایش هستیم که بالای کاخ عالی‌قاپو و سقف بازارها ایستاده‌ایم. ام‌روز این‌گونه در راهپیمایی شرکت می‌کنیم. آدم‌ها می‌روند و می‌آیند و اکثرا اصلا توجهی ندارد. بیشترشان از آن پایین دست تکان می‌دهد و "ما"هم، با سلام نظامی جواب می‌دهیم. کوچک‌ترهایشان ذوق می‌کنند. بزرگ‌ترهایشان بی‌توجه رد می‌شود. یک دوربین دستم داده‌اند تا مردم را ببینم، نه برای فال و تماشا. برای اینکه شخص مشکوکی، چیزی بین مردم نباشد. بیشترشان با انگشت من و دیگر "ما"ها را نشان می‌دهند. بی‌توجهم، مهم نیست چه می‌گویند و چه فکر می‌کنند. من برای تشویق کسی نیامده‌ام. حتی به آن کسی که دارد دست مردم پرچم می‌دهد هم باید شک کنم که نکند قصدش از این راهپیمایی قصدی که دیگران دارند، نیست. پایین حجره‌های قلمکار، سه دختر روبه‌روی آب‌سرد‌کن ایستاده اند. یکی‌شان می‌گوید " بچه‌ها پرچمم نیست!" باید بی‌توجه رد شوم؟ یا گوش کنم ببینم عاقبت پرچم دختر چه می‌شود؟ یکی‌شان می‌گوید "نگران نباش یکی برش‌میداره حتما، پرچم که رو زمین نمی‌مونه." پرچم روی زمین نمی‌ماند؟ می‌داند من دارم گوش می‌دهم و چه افرادی را به یاد می‌آورم که نگذاشتند پرچم روی زمین بماند؟ پرچم روی زمین نمی‌ماند؟ سومی که تا به حال ساکت تماشا می‌کرد می‌گوید که "پرچمت به کیفت آویزون بود؟" جواب مثبت را که می‌شنود می‌گوید "اونو ما برش‌داشتیم. بیا اینجاست. چیزیش نشده‌." "دیدی؟ گفتم که پرچم روی زمین نمی‌مونه." پرچم روی زمین نمی‌ماند و من امروز این جمله را از دختری شنیدم که شاید فقط ۱۴ سال سن داشت. پرچم روی زمین نمی‌ماند. من هم برای همین اینجا بودم‌. یادم رفته بود انگار. یادم رفته بود برای این اینجا هستم که پرچم روی زمین نماند. مراسم تمام می‌شود. همه می‌روند. آن سه دختر هم می‌روند. من هم از بالای سقف حجره‌ها پایین می‌آیم. پاک‌بان‌ها دارند میدان را تمیز‌ می‌کنند. همه چیز را در کیسهٔ زبالهٔ سبز رنگ می‌ریزند اما پرچم را نه. پرچم را جدا می‌کنند و دست مسئولین می‌دهند. پرچم مقدس است و در کیسه‌ نمی‌رود. پرچم روی زمین نمی‌ماند. ام‌روز برای دیگران خیلی ساده‌ست اما برای من تجدید قوایی بود که یادم بماند من برای این اینجا هستم که پرچم روی زمین نماند و تا من هستم، پرچم روی زمین نمی‌ماند. نویسنده:اسرا. [اگر خواستید می‌تونید ایده‌برداری کنید اما مطمئنم قلم خودتون متن بهتری رقم خواهد زد.]

اهم اهم، این متن تقدیم میشه به اون آقاهای نظامی که سرتاپا مشکی پوشیدن و امنیت ما بخاطر اوناست. شاید اصلا نزدیک به موقعیت و زاویه دید این عزیزان نباشه اما چیزی که به ذهن بنده می‌رسید در همین حد بود. اگر نتونستم حق خدمتی که این عزیزان می‌کنند رو ادا کنم معذرت میخوام.

از ۱۳ آبان یک هزار و چهارصد و چهار... #فیلم‌برداری #ادیت

دربیابید...

می‌سوزم و دست از امامم برنمی‌دارم؛ تکلیف ما را فاطمه'س در شعله روشن کرد...

فاطمیهٔ پارسال و نور...

نظراتتون قبیل از مثبت، منفی، فحش، امیدواری، تعریف، تخریب و کلا هرچی در مورد این متن رو می‌شنوم. [ناشناس تو بیو هست.]

اگه همهٔ کارات دست خداست خب چرا نگرانی؟!

رفاقت واقعی : ). #عکاسی #ادیت