من نمیخوام از این نقطه وارد بحث های پیچیده و فنی مهدویت بشم چیزی که لااقل همه ما اینجا روش توافق داریم، رهبری و مرجعیت دینی، فکری و سیاسی آیت الله خامنه ای هست و میدونیم که نگاه امامین انقلاب به ظهور، نوع نگاه دومی هست و من از اینجا میخوام کمی راجع به ارتباط این موضوع خیلی مهم با مسئله مداحی صحبت کنیم...

خیلی از دعواها و اختلافاتی که ما در عرصه های #مداحی و #نوع_عزاداری داریم، سرچشمه اش همین #دوگانه #سرنوشت_ساز هستش خیلی از اختلافاتی که در موضوع مضمون و محتوای مداحی ها وجود داره در حاشیه همین #دوگانه مهمه خیلی از اختلافاتی که در موضوع نوع و فرم عزاداری هست و مسائل تربیتی اش در حاشیه این #دوگانه حیاتیه خب واضح و آشکاره که کسی که نگاهش به ظهور یک حادثه هست با اونی که نگاهش یک قله است، در مطالب و محتوایی که به مخاطب خودشون انتقال میدن دچار تفاوت عمیقی هستن اولویت بندی هاشون متفاوته جبهه بندی هاشون متفاوته رویکردها و مواجهه هاشون متفاوته...

تا اینجاش رو من گفتم برای ادامه بحث نوبت شماست که معرفت به خرج بدید و به بحث کمک کنید🌱 اگه نظری دارید، نقدی دارید یا... بنویسید تا بحث ادامه پیدا کنه🙏 https://harfeto.timefriend.net/17597695343521

ابتدای بحث.

با سلام وقت بخیر خوب طبق نگاه دومی که از منظر مقام معظم رهبری هست باید برای ظهور تلاش کرد، یعنی باید جامعه به یه سطح اگاهی برسه که آماده ظهور باشه در حوزه مداحی هم باید تلاش هایی صورت بگیره و اگاهایی هایی داده بشه پس اول باید اون مداح شناخت پیدا کنه نسبت به مسائلی که باعث میشه مارو از قله دور کنند، همچنین باید جز هدف هاش تبیین حرکات و نظم جهان به سمت ظهور رو داشته باشه ، و تبیین بله درسته اما این یک طرف قضیه است یک طرف قضیه ما یعنی مخاطب یا مستمع هستیم این که خود ما چقدر توی دنبال کردن و گوش سپردن به افراد، این ملاحظات رو داریم مهمه

برای رسیدن به ظهور بودن یه حکومت اسلامی خیلی مهمه پس اون مداح باید یه مداح انقلابی باشه که درباره مداح انقلابی بحث شد و این کار خیلی مهمیه ، بعد که من خودم به شخصه خیلی کم همچین مداحی رو پیدا میکنم اینه که اون مداح هنر این رو داشته باشه که در مداحی های بتونه ربط حالا اون امامی که داره مدحش رو می‌کنه با امام زمان پیدا کنه و قطعا بی ربط نیست (مداحی شامل محتوایی باشه که حاصل از تحلیل و تفکره ) مثلا توی مجالس آقا اباعبدالله و خانم حضرت زهرا یکی از بهترین جاها برای تقویت مهدویته در حوزه مداحی ولی متاسفانه برخی ها فقط دنبال گرفتن اشک و قشنگ بودن قافیه تند نه تنها توی مجالس غم بلکه تو شادی حتی زنده نگه داشتن و یاد کردن خود حضرت در مجالس مهمه به نظرم اگر در یه هیئت اون موضوعی که باید کار بشه پیدا بشه و سخنران دربارش سخنرانی کنه و مداح هم مطابق با گفته های سخنران مدح کنه در واقع اون هیئت خیلی می‌تونه توی این حوزه پیشرفت کنه دم شما گرم که این ملاحظه رو دارید حالا بیایید ببینیم واسه حساس کردن بقیه به این موارد چه کاری میشه کرد...

خیلی قشنگ گفتید : وقتی طرف ریشه و مبنای فکری ش با ما متفاوت باشه طبیعی هستش که این مسئله روی اولویت بندی و چگونگی هاش تاثیر بزاره. اتفاقا مسئله اصلی و نقطه ای باید روش دست گذاشت اینجاست! که شما به راحتی یا گفتن این جمله ((: ما معتقد به نظام فکری حضرت آقا و امام (ره) هستیم،)) از کنارش گذشتید. تا وقتی بر این ریشه ها بحث و گفت و گویی شکل نگریه بقیه صحبت هایی که مطرح میشه هیچ ارزش و تاثیری نداره... صرفا فقط تلف کردن وقت و انرژی و اندکی صرف کردن ظرفیت روانی افراد هست. که اینجا هم نیازمند به مطالعه،پژوهش و تحقیق عمیق داره. منظور من به هیچ عنوان علامه دهر شدن در منظومه فکری امامین انقلاب نیست! شما چطور به این رسیدید که الا و بلا نظر این آیات اعظام در رابطه با مسئله انتظار و زمینه سازی ارجحیت و صلاحیت بر دیگر استباط ها از قرآن،احدایث و روایات و سیره اهل بیت(علیهما سلام) داره؟ شمای نوعی به خودتون چند بار به خودتون زحمت دادید تا کل قرآن رو مطالعه بکنید؟(منظور معنی آیات و کلمات هست) یک دور اصول کافی خوانده اید؟ میدانید توصیه و کلام اهل بیت در رابطه با مسئله ظهور چیست؟ این دانستن با واسطه هست یا بی واسطه؟ الان شاید شما بگید که خب ما مامور هستیم در عصر ظهور به روات حدیث و عالمان در این بحث رجوع کنیم؟ باشه قبول. به جز امثال آقای میرباقری،عابدینی،خامنه ای و... به کدام از علمای قم که نظری مخالف این افراد داشته اند رجوع کرده اید تا ادعاهای علمی آنها را بشنوید؟ این قصه سر دراز دارد. ما در این عصری که آقا رسول الله در مورد آن فرموده اند :(( امت من هفتاد فرقه میشوند که فقط یکی از آنها به حق هستند)).مجبور هستیم تا تفقه در دین داشته باشیم. اما نه با چشمانی بسته یا صرفا از یک زاویه نگاه. بلکه باید سخن ها را شنید و بهترین آنها را انتخاب کرد. حالا که شما و من نوعی خودمان به یک باور و ایمان کامل و جامع به وسیله این تلاش،همت،مطالعه و... رسیدیم، بعدش میتونیم به سراغ دیگران بریم تا در رابطه ب این رویکرد شما درسته ولی خب اشتباه تون اینجاست که فکر میکنید من اینجا دارم بحث فقهی میکنم! فعالیت من در عرصه شعر و مداحی و محتوا هست و یافته هام رو درباره این ها و هر چیزی که به این ها به نوعی ارتباط داره رو به اشتراک میذارم. بارها نوشتم که وارد مباحث جزئی این موضوعات حساس نمیشم و باور تحقیقی خودم رو اگر به موضوع فعالیتم ارتباط داشته باشه محتاطانه مینویسم پس دلیلی نداره که فکر کنید من اینجا دارم درباره موضوعی مثل #ظهور نظر دینی میدم چون من اصلا در قواره این بحث ها نیستم ولی خب حُسن همین گفتن و رد شدن اینه که به چشم مخاطبم میخوره و میتونه خودش بره نظرات موافق و مخالف رو بخونه و قول احسن رو انتخاب کنه در نتیجه من نیومدم اینجا که نظریه «زمینه سازی برای ظهور» رو تبیین کنم بلکه گفتم این برداشت رو قبول دارم و ارتباط و اثر این قضیه در مداحی و هیأت فلان موارد هست

‌ وقتی یهو یادت نمیاد نماز خوندی یا نه؟ حتی اگه خونده باشی؛ بدون نخوندی! نمازی که تجربه معنوی جدید یا عمیقی بهت اضافه نکنه انگار که اصلا خونده نشده. #باخودمَم ‌

اولین‌بار بود که پایم به جمع اهل قلم و دل باز می‌شد؛ از نوع شعر و شاعریش البته، جمعی از شاعرانی که کلمه برایشان فقط ابزار نیست، جانشان است. در شهری که هوایش هم بوی معنا می‌دهد — قم. نشسته بودیم دور هم، هرکدام ساکت اما درونمان پر از جوش و خروش. نگاه می‌کردم به این عزیزان که هر بیتشان حاصل ساعت‌ها فکر، اشک، و خلوت با خودشان است. تازه فهمیدم شعر گفتن کار هرکسی نیست. باید درونت چیزی بجوشد، باید درد داشته باشی تا بتوانی از دلِ واژه‌ها، معنا بیرون بکشی. من شاعر نیستم، اما آن روز حس کردم میان شاعرها بودن خودش نوعی شعر است. هر کدامشان با چند کلمه دنیا را تکان می‌دادند؛ گاهی لبخند، گاهی بغض، گاهی شوق. دیدم برای یک مصرع، چقدر خونِ دل می‌خورند تا حرفشان هم زیبا باشد، هم درست، هم اثرگذار. آخر جلسه که شد، دلم گفت: شعر فقط قافیه و وزن نیست؛ شعور است، سوز است، ایمان است. و من خوشحال بودم که هرچند شاعر نیستم، اما میان شاعران، لحظه‌ای شاعر شدم. پنجشنبه ۱۷ مهرماه ۱۴۰۴ شهر مقدس قم علیرضا احمدی 👈 عضو شوید

میخواستم عکس جلسه امروز رو بذارم اما دیدم علیرضاجان قبل از من گذاشته و برخلاف اعترافش، اتفاقا خیلی شاعرانه نوشته❤️ 📍قم؛ دفتر شعر جامعه ایمانی مشعر #یادگاری

https://eitaa.com/atid313/2381 برای حساس کردن مستمع روشن گری توسط مداح و سخنرانه و یا تلنگر و این زمانی که اتفاق میوفته که مداح و سخنران یه همچین ویژگی رو داشته باشند ، پس به تربیت مداحان برمیگرده به مربی مداح به همون جایی که پرورش مداح میده! معلم اون مداح هم باید از یه جا آگاه بشه دیگه یکی اینه که اهل مطالعه و تحلیل باشه و تحقیق باشه یکی هم که خیلی می‌تونه تاثیر بزار سخنان حضرت آقاست که با مداحان داشتند پس بازم برمیگرده به انقلابی بودن 😁 البته کسی که دنبال فهم اصلی مداحی هم باشی اینو پیدا می‌کنه فقط یه چیزی این https://eitaa.com/atid313/2380 و https://eitaa.com/atid313/2381 پیام ها در اصل یه پیام بودن ولی اشتباها دستم خورد و نصفه رفتن مشکل اینجا است که بخشی از مداحان الان اصلا برای خودشون تربیت رو لازم نمیدونن و همین که یه صدای خوش و چهارتا دفتر سبک داشته باشن رو برای مداحی کافی میدونن