گفتن یه جمله‌ی خیلی خفن برای سلام دوباره به اینجا*

صادقانه این مدت بدون ایتا و اینترنت خیلی خوش گذشت. حرف خاص دیگه‌ای ندارم درموردش.

دوباره می‌خوام برای بار هزارم تصمیم بگیرم که اینجا رو فقط به چیزهایی که می‌نویسید و می‌نویسم محدود کنم. لطفا نیاید منصرفم کنید. ممنون.✨

ولی فعلا قرار نیست خاموشی زده بشه. کلی حرف دارم.✨ می‌دونم الان کل ادمین‌های ایتا ریختن وسط و احتمالا دارید زیر این حجم از پیام‌ها دفن می‌شید، ولی خب همینه که هست دوسِتان. منم می‌خوام حرف بزنم.*

اول اینکه، Silent patient رو تموم کردم و معرکه بود. یعنی اصلا منظورتون چیه که اسپویل.

الان هم دارم How to survive your murder رو می‌خونم و این یکی رسما دیوونه کننده‌ست. یعنی هیچ کلمه‌ای برای توصیفش ندارم واقعا. کلا از کتاب‌هایی که قوانین کتابا و فیلما رو می‌شکنن یه‌جورایی، و مستقیم زل می‌زنن تو چشم مخاطب و باهاش صحبت می‌کنن خوشم میاد. مثل این. کرکتر اصلیش این‌جوریه که واقعا خودشم فکر نمی‌کنه که کرکتر اصلی باشه. عادی‌ترین آدم ممکن رو برداشتن و کردن کرکتر اصلی، و خودشم داره اینو می‌گه. و دلیل دیگه‌ای که خیلی دوستش دارم اینه که کرکتر اصلی خودش یه طرفدار پروپاقرص ژانر ترسناکه، و من هنوز ۳۰ صفحه نخونده کلی فیلم جدید به واچ لیستم اضافه شده.😭

یکی از سکانس‌های موردعلاقه‌م از این این‌جوری بود که اسپویل.

-

-

-

کاش انقدر از نوشتن نمی‌ترسیدم.

https://eitaa.com/atticlibrary/3909 کاش میتونستم هر ایده ای که به ذهنم میاد رو کامل و تا آخر بنویسم. نه اینکه نصفه ولش کنم... _ز_ع