یکی هم بود. که پنجره جمع میکرد تا آسمان بیشتری داشته باشد. -سیامک‌تقی‌زاده

مغزم،مغزم درد میکند از حرف زدن چقدر حرف زده‌ام،چقدر در ذهنم حرف زده‌ام،خروار خروار حرف با لحن و حالت های متفاوت،مغایر،متضاد،گفته‌ام و شنیده‌ام،خاموش شده و باز برافروخته‌ام،پرخاش کرده و باز خوددار شده‌ام خشم گرفته‌ام و لحظاتی بعد احساس کرده‌ام چشمانم داغ شده‌اند و دارند گر میگیرند. مثل وقتی که انسان بخواهد اشک بریزد و نتواند. اشک هرگز! مدت‌های زیادی است که نتوانسته‌ام بگریم فقط چشم هایم داغ میشوند. انگار گُر میگیرند و لحظاتی بعد احساس میکنم فقط مرطوب شده‌اند. اندکی مرطوب.. نمیدانم،اما نمیدانم ذهن انسان چه ظرفیت عجیب و غریبی دارد که میتواند در کوتاه ترین لحظات تا بی‌نهایت تصویر و کلمه و یاد را در خود وابیند و بشنود. و هرگاه این لحظات به نسبت سکوت آدمی پیوسته و بی گسست باشند،دیگر به واقع حد و اندازه‌ای برای شان متصور نیست پس من چه میزان حرف زده ام؟ و حرف میزنم و حرف میزنم بی آنکه دیگری یا خودم حتی صدای نفس هایم را بشنود و بشنوم. حالا باز هم سکوت و سکوت و سکوت... -#139_:) ↠ @delbarnadashtam°•

الان فهمیدم که وقتی هنذفری دارم اگه ویس بدم هیچ صدایی نمیاد😐

عجب

فک کنم حسگر‌ صوتیش خرابه

این سکوتی پر از حرف است😂

حرفهایی ک شنیده نمیشود چرا که شنیدنشان گوش جان میخاهد

حرفهایی ک خودشان را به اینطرف و آنطرف میکوبند تا شنیده شوند ولی افسوس که در سکوتی نا فرجام حبس شده اند

رفتم تو مود احساسی😂

واسه یه هنذفری

ببین این هنذفری داره منو به کجا میرسونه😐😂