اون ادمایی که قرار بود برن تو اون خونه میبیننش کولشو که در میارن میفهمن و ...

بقیه حرفاش داشت با جزئیات لحظه های شهادتشو میگفت.... هممون از تعجب پلک نمیزدیم رسید به اون لحظه که گفت : ارمان رفت من اونجا صورت اشکی ادمایی رو دیدم که کاملا با فضای راهیان تفاوت داشتن

روضه ی ععجیبی بود

اونجا شبیه راهروی اوتوبوس دیگه نبود

دایره وار دور نقطه شهید داشتیم میگشتتیم

هممون !

خلاصه گفت جلوی حمله به خونه اون بنده خدا رو گرفتن ولی

وقتی سرشو انداخت پایین و از شرمندگیش تو بیمارستان جلوی پدر شهید گفت ....

وقتی از اون جمله ی رجزگونه پدرش گفت ...

تو اون سفر دلامون یکی بود

یکی تر شد

توی نقاشی دیجیتال فلج شدم و نمیتونم هیچ کاری کنم