از نظری عمیق تر و عارفانه، تنهایی انسان فقط با تقرب به خداوند و تحصیل اجتماعی این چنین؛ رفع می شود.
اجتماع افراد نمی تواند انس اساسی انسان را تامین نماید و از این رو عارفان حضرت حق و اولیاء آن مقام رفیع همواره از خدای خود می خواسته اند که از دیگران قطع شده به او وصل شوند؛
(الهی هب لی کمال الانقطاع الیک)
برداشتي از کتاب فلسفه
ص۴۵۳
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
به نظر من اسم اعظم بايد همان «الله» باشد كه جامع همهى صفات است ،چون اسمى است كه همهى تجليات در آن نهفته است ..
منتها مطلبى كه بايد به آن عنايت شود اين است كه منظور از اسم اعظم نه كلمهى «الله»؛ يعنى همزه و لام و..., بلكه آن ذات است,
اما ذات در مقام صفات, همان كه مىگويند:
الجامع لجميع الصفات الكماليۀ, ذات در مقام صفات، نه «هو» كه خود ذات است
و اين كه مىگويند: على (علیه السلام ) اسم اعظم داشته يا آصف بن برخيا يك حرف - از هفتاد و سه حرف از اسم اعظم را داشته و هفتاد و دو حرف را اهل بيت (علیهم السلام ) دارند»..
منظوردرجات وصل به ذات مستجمع جميع صفات است ، نه نفس لفظ همزه و لام و... (گرچه اينها هم در جاى خود صحيح است و مىرساند كه حروف هم جايگاه مهمى دارند)
.
ص ۵۵ - ۵۴
#کتاب لولاعلیعلیهالسلام
https://t.me/ayatollah_gerami
سوال: خواهش میکنم یک دستور العمل برای اصلاح و تکامل نفس ارائه فرمایید!
پاسخ:
1-سفارش میکنم خود را هیچ زمان به مشقت نیفکنید، فشار حتی در عبادت (اگر سبب خستگی و رها کردن اصل دین شود) از بزرگترین گناهان کبیره است.
2-مسیر تکامل روح، حوصله میخواهد. اگر بخواهید کوره سوادی پیدا کنید مثلا 12 سال تحصیل میخواهد، اگر بخواهید به اوج عرش برسید در اندک زمان میسر نیست.
3-با ممارست و پیگیری زیاد و عمل به دستور شرع از واجب و مستحب، تدریجا حالا ت معنوی پیدا شده، کم کم رسوخ پیدا کرده ذاتی انسان می شود ولی فوریت ندارد، ملکه دروغگویی یا راستگویی با سالها دروغ گویی یا راست گویی پیدا می شود. ملکه عشق و محبت به خدا هم خیلی ممارست می خواهد.
4-بالاترین لذات، لذت دیدار زیبای مطلق که بدون زشتی است می باشد و آن زیبای مطلق فقط خداوند است و این دیدار، دل بیدار میخواهد، ودل بیدار با اصلاح نفس حاصل می شود. خداوند از راه لطف 14 معصوم خداگونه در میان انسان ها قرار داده که با دیدن آنها یا فهم تاریخشان دیدار خداوند را -در دل - آسان تر میکند،
خواندن تاریخ اهل بیت (ع) خیلی کمک میکند، این است که حتی پس از نمازها یکی از تعقیبات مستحب ذکر فضائل و مصائب اهل بیت(ع) است.
5-عشق به خداوند به حدی لذت بخش است که اگر کسی درک نمود هیچ لذتی را نمی پسندد. باید به طوری این عشق را در نهاد افراد ایجاد کرد ولی مثل خیلی چیزهای خوب گران است باید کوشید و به دست آورد.
6-تصمیم بر پای پیاده رفتن به مکه و زیارت ائمه(ع) در زمان ما از یک جوان، معمولا یک فکر خام و نپخته است و معمولا ضرر به آینده روشن مذهبی شما میزند ... سعی کنید متعارف باشید
7-اگر می خواهید یک فرد استثنائی شوید با برنامه کار کنید.
8-اگر استعداد کافی و عشق برای طلبه شدن دارید فورا تصمیم بگیرید همانجا در همین سال نزد برخی روحانیون و یا اساتید زبان عرب درس کتاب های درسی حوزه را شروع کنید. همراه درس دبیرستان و بعد از دیپلم فورا به قم بیایید. طلبه شدن مشکلات دارد، عشق میخواهد. اگر دارید بسم الله، اگر خوب درس بخوانید و تقوا پیشه کنید حتما در آینده دنیا و آخرتتان درخشان است. اگر استعدادتان بسیار بالا و عشقتان چشمگیر است، رضایت والدین شرط نیست.
9-شکی نیست که محیط طلبه ها بسیار تمیز و پاکتر از دیگر محیط هاست، ولی نه به این معنی که هرکس به لباس روحانی بود مرد خداست، از پیش بدانید تا اگر خلاف توقع دیدید از اصل زده نشوید و بدانید که معصوم فقط پیامبر واهل بیت(ع) هستند.
10-تکرار اذکار نماز خصوصا در رکوع و سجود و آیه (مالک یوم الدین وایاک نعبد...) بسیار مفید است برای آمادگی دیدار دوست در دل، به شرط مداومت در نماز شب؛ که عشق عشاق در شب است.
11-احیانا زیارت عاشورا و جامعه کبیره با توجه به معنی-گرچه درک معانی جامعه برای مثل شما غیر ممکن است و شاید به نظرتان تکرار یا مبالغه آید- بسیار مفید است.
12-احیانا دعاهای بخش های اول مفاتیح را با توجه به معنی بخوانید.
13-احترام ومحبت به والدین را فراموش نکنید که اگر کاری هم در این مسیر برخلاف دل آنها انجام میدهید رفتار به طور خشن نباشد.
14-هرگونه تبلیغی را با عطوفت انجام دهید نه تحمیلی.
15-باز هم سفارش میکنم طوری فشار به خود نیاورید که منتهی به خوف خستگی از اصل و هدف باشد.
زیاده تصدیع ندهم والسلام.
منبع؛ کتاب استفتائات جلد اول حضرت ایت الله گرامی صص 309 - 308.
@ayatollah_gerami
🔸چنین کنند بزرگان چو کرد باید کار!
🔹حضرت آیة الله گرامی قمی:
🔸آیة الله محسنی ملایری نقل کرد:
🔹من در درس حاج شیخ ابوالقاسم قمی بودم. پس از درس، سیدی از معاریف گفت: آقا! ما از درس شما بیش از استفاده ای که از بعضی بزرگان می کنیم بهره مند می شویم.
🔸با این که اسمی از کسی نبرد ولی به ذهن ها گذشت که منظور حاج شیخ عبدالکریم حائری است.
🔹ناگهان قیافه آقا شیخ ابوالقاسم درهم رفت و سکوت مجلس را فراگرفت.
🔸پس از لحظاتی به او فرمودند: من صیغه استغفار می خوانم، شما هم بخوانید، آقایان هم بشنوند؛ شاید خدا از گناهی که امروز کردیم درگذرد.
🔹بعد سه مرتبه فرمود: آقای حاج شیخ، آقاست علماً و عملاً.
معبری به آسمان ص 33.
پیرو سوالات مکرر در باره ی زکات فطره
بدینوسیله رای و نظر حضرت آیت الله گرامی به استحضار میرسد:
جهت فطریه ، در هر منطقه و شهر یا روستایی، معادل ارزش سه کیلو گرم نان در همان منطقه ، و اگر غذای اصلی چیزی دیگر- مثلا برنج - است، ارزش سه کیلوگرم از آن ، پرداخت شود، کفایت است.
می شود گفت در بین اهل بیت دو مسئله خیلی مد نظر بوده، یکی حادثه کربلا و دیگری قیام حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف ).
و هر دو از اول در بین اهل بیت خیلی مطرح بوده است.
در دعاها هم مسائل جالبی در این زمینه است.
اصرار بر تداوم انس با دعاهای مربوطه بوده است. دعاهایی که مستحب است خوانده شود، یکی دعای عهدنامه است و دیگری هم دعای ندبه است تا ارتباط ما با حضرت برقرار باشد و به یاد حضرت باشیم.
برداشتي از کتاب تشیع آینده بشریت
ص ۱۶
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
ما موظف به دعا برای تعجیل در فرج هستیم.
روایات در این زمینه متعدد است، از جمله:
انتظار الفرج عباده،
در بعضی روایات آمده که
لیس شیء افضل من انتظار الفرج
این روایت مهمی است
در بعضی روایت ها هم توصیه شده که برای تعجیل فرج دعا کنیم.
منظور از این دعا چیست؟ منظور آن است که وقتی ما برای تعجیل در فرج دعا می کنیم خودمان مواظب هستیم که طبق برنامه عمل کنیم…
یا این که منظور چیز دیگری است؟
به هر حال سفارش به دعا برای تعجیل فرج شده است. چون فرج حضرت را بارها خود شیعه به تاخیر انداخته اند چنان که در روایات وارد شده است یعنی باید شرایط زمانی برای ظهور درست شود لیکن یک کاری می کنند …،که عقب می افتد.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده تاریخ بشریت
ص ۲۴
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
غیبت -به معنی حاضر نبودن در جمع - در بین ائمه اطهار علیهم السلام سابقه داشته ، به جز امام زمان علیه السلام که غیبتشان طولانی است، بعضی از ائمه هم غیبت داشته اند؛مانند حضرت موسی بن جعفر علیه السلام که مدت ها در زندان بوده ودر زندان به شهادت رسیدند. امام محمد باقر علیه السلام هم سال هایی را در تبعید و زندان گذراندند. امام صادق علیه السلام نیز علاوه بر تبعید، غیبتی داشته اند یعنی زندانی و ممنوع الملاقات بوده اند، امام عسکری علیه السلام نیز در زمان حیات خویش زندان طویل المدتی را گذراندند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۴۱و۴۲
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
آیا ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف و تاثیرات ایشان ، همه اش از روی اعجاز است یا در روند طبیعی خواهد بود و باید جامعه هم آماده شود؟
قطعا آمادگی مردم دخیل است. باید پیش از هر چیز پذیرش عمومی مهیا باشد.
عدالت آن بزرگوار، چیزی نیست که حتی گروه هایی از خواص مردم تحمل آن را داشته باشند.
این ماجرا در تاریخ تکرار شده است. در زمان حکومت حضرت علی علیه السلام برخی از نزدیکان حضرت از عدالت ایشان به سمت معاویه فراری شدند.
در روایت است که وقتی حضرت ظهور می کند، «دست خود را بر سر مردم میگذارد و عقول آنها را به کمال می رساند. »
معلوم می شود که پیش از ظهور، اندیشه ها نارسا و ناقص بوده اند. این نارسایی به عقول بر می گردد به درک مردم از خدا، از هستی، از عدالت و خیلی چیز های دیگر.
معنای دیگری هم برای این حدیث می توان در نظر گرفت و آن این که هنگام تولد حضرت و شهادت امام حسن عسکری علیه السلام، زمانه به هیچ وجه آمادگی پذیرش حضرت قائم علیه السلام را نداشت، هم مردم و هم حکومت صلاحیت درک امام را نداشتند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده تاریخ بشریت
ص ۶۴و۶۵
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
اینکه خداوند به هنگام ظهور دست حضرت را بر سر مردم می گذارد و عقل های آنها کامل می شود، این به چه معناست؟
این دست ممکن است، دست قدرت باشد.
یعنی خداوند به مردم رشد فکری می دهد و آنها را برای ظهور آماده می کند
و ممکن است، خداوند شرایط اجتماعی را طوری کند که مردم خودشان بتدریج رشد فکری پیدا کنند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۶۹
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
در سال هایی که حضرت زین العابدین علیه السلام امام بودند. شمار شیعیان و پیروان آن حضرت خیلی اندک بود. به طوری که می توان آنها را شمرد.
به همین خاطر امام سعی می فرمودند خودشان بیرون بیایند، چون اصلا کسی سراغ ایشان نمی رفت. امام این وضعیت اسفبار را با حضور خود در میان مردم جبران می کردند. این که نوشته اند امام سجاد علیه السلام از بازار عبور می کردند،دیدند که قصابی سر گوسفندی را می برد؛ از او پرسیدند آیا به او آب داده بودی یا نه؟ و یا دیگر روایت هایی که از آن حضرت نقل شده است همه به خاطر این بوده که با گفتگو و حضور فعال در کوچه و بازار مردم را متوجه غفلت خودشان کنند. امام می خواست از طریق یادآوری ماجرای کربلا، مردم را بیدار کند و بیشتر از این هم در آن زمان ممکن نبود. گاهی هم دعاهایی را به کسانی تعلیم می داد تا با زبان دعا معارف شیعی را زنده نگه دارد. فقط در دوران امامت امام باقر و امام صادق علیهما السلام قدری گشایش بود. آن هم نه در همه ی سال های حیات آن بزرگواران چون همه شنیده ایم که کسی می خواست مسئله ای که برایش پیش آمده بود از امام استفسار کند، هر چه کرد نتوانست به حضرت دست پیدا کند. آخر مجبور شد در شکل میوه فروش به در خانه امام برود و مشکل خود را از آن حضرت در میان بگذارد.
غیبت برای همه ی امامان ما بوده است، به این معنا که آن بزرگواران همه در حصر و حبس بودند. بعضی کمتر و بعضی بیشتر. حتی امام رضا علیه السلام که به ظاهر از همه آزادتر بود، خیلی تقیه می کرد. وقتی به آن حضرت گفتند گروهی از شیعیان قمی برای زیارت و ملاقات شما آمده اند. امام آنها را منتظر نگه داشت. بعد آنها که از علت این کم لطفی پرسیدند. امام فرمود: آنقدر نگویید شیعه، شیعه! شیعه، پیرو علی علیه السلام است.
در واقع امام می خواست تحزب را بشکند و از ایجاد این تصور که شیعیان به عنوان یک حزب مشغول فعالیت هستند، جلوگیری کند. چرا که در غیر این صورت همه شیعه گرفتار اذیت و آزار مأمون می شدند. در زمان امام جواد، امام هادی و امام عسکری علیهم السلام که همگی در زمان خود به ابن الرضا مشهور بودند اوضاع خیلی بدتر شد. اینها همه همان غیبت است.
وقتی هم که ماه مهدی علیه السلام به برج امامت رسید، امام با غیبت صغری زمینه را برای غیبت طولانی خود آماده می کند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۷۱ و۷۲
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
در سال هایی که حضرت زین العابدین علیه السلام امام بودند. شمار شیعیان و پیروان آن حضرت خیلی اندک بود. به طوری که می توان آنها را شمرد.
به همین خاطر امام سعی می فرمودند خودشان بیرون بیایند، چون اصلا کسی سراغ ایشان نمی رفت. امام این وضعیت اسفبار را با حضور خود در میان مردم جبران می کردند. این که نوشته اند امام سجاد علیه السلام از بازار عبور می کردند،دیدند که قصابی سر گوسفندی را می برد؛ از او پرسیدند آیا به او آب داده بودی یا نه؟ و یا دیگر روایت هایی که از آن حضرت نقل شده است همه به خاطر این بوده که با گفتگو و حضور فعال در کوچه و بازار مردم را متوجه غفلت خودشان کنند. امام می خواست از طریق یادآوری ماجرای کربلا، مردم را بیدار کند و بیشتر از این هم در آن زمان ممکن نبود. گاهی هم دعاهایی را به کسانی تعلیم می داد تا با زبان دعا معارف شیعی را زنده نگه دارد. فقط در دوران امامت امام باقر و امام صادق علیهما السلام قدری گشایش بود. آن هم نه در همه ی سال های حیات آن بزرگواران چون همه شنیده ایم که کسی می خواست مسئله ای که برایش پیش آمده بود از امام استفسار کند، هر چه کرد نتوانست به حضرت دست پیدا کند. آخر مجبور شد در شکل میوه فروش به در خانه امام برود و مشکل خود را از آن حضرت در میان بگذارد.
غیبت برای همه ی امامان ما بوده است، به این معنا که آن بزرگواران همه در حصر و حبس بودند. بعضی کمتر و بعضی بیشتر. حتی امام رضا علیه السلام که به ظاهر از همه آزادتر بود، خیلی تقیه می کرد. وقتی به آن حضرت گفتند گروهی از شیعیان قمی برای زیارت و ملاقات شما آمده اند. امام آنها را منتظر نگه داشت. بعد آنها که از علت این کم لطفی پرسیدند. امام فرمود: آنقدر نگویید شیعه، شیعه! شیعه، پیرو علی علیه السلام است.
در واقع امام می خواست تحزب را بشکند و از ایجاد این تصور که شیعیان به عنوان یک حزب مشغول فعالیت هستند، جلوگیری کند. چرا که در غیر این صورت همه شیعه گرفتار اذیت و آزار مأمون می شدند. در زمان امام جواد، امام هادی و امام عسکری علیهم السلام که همگی در زمان خود به ابن الرضا مشهور بودند اوضاع خیلی بدتر شد. اینها همه همان غیبت است.
وقتی هم که ماه مهدی علیه السلام به برج امامت رسید، امام با غیبت صغری زمینه را برای غیبت طولانی خود آماده می کند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۷۱ و۷۲
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
چون حدیث غدیر را به هیچ وجه نمی توانند رد کنند، که به طور متواتر این حدیث نقل شده، (متواتر نه مخصوص به طرق شیعه، از صحابه و تابعین و به طور عام همین طور نسل به نسل، به طور متواتر، حدیث غدیر نقل شده)، اینها مانده اند که چه کار کنند.
این است که ناچار شده اند توجیه اش کردند. به این که منظور از مولی به معنای دوستی است. میگویند قبول داریم این حدیث را (من کنت مولی فعلی مولاه) لکن ولایت در این کلمه مولا به معنای دوستی و محبت است.
واقعیت این است که این حرف با لغت قرآن، با لغت عرب اصلا سازش ندارد. به علاوه قرائن خارجی هم مطلب را همچون آفتاب روشن می کند.
در آن آفتاب گرم و سوزان، هیچ عاقلی این کار را نمی کند که مردم را در آن شرایط نگه دارد، فقط به خاطر این که بگوید علی دوست شماست.
اگر دوستی هم منظور بود باید هدفی از اعلام آن داشته باشد.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۹۳ و۹۴
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
آیتالله گرامی: پلمب مغازهها به اقتصاد مملکت و بازار لطمه میزند/ فکر نمیکنم با این کار، فرد بیحجاب اصلاح شدنی باشد
🔹برخوردهای جاهلانه، خشونتآمیز و تند، اثر خوبی ندارد البته رعایت قوانین کشور لازم است، ولی این کارها عوارض خوبی ندارد.
🔹صرفنظر از اینکه به اقتصاد مملکت و بازار لطمه میزند، اثر مناسبی ندارد. همچنین فکر نمیکنم با این کار، فرد بیحجاب اصلاح شدنی باشد. مغازهدار هم حتیالمقدر کار خود را به صورت قاچاق انجام میدهد.
🔹ما موظف هستیم با بدحجابی برخورد کنیم چون منکر است. درباره اینکه بدحجابی منکر است، بحثی نیست. اصلاح باید با راههایی باشد که جهل را از بین ببرد و برخورد با مسئله بیحجابی هم درست باشد تا انشاءالله نتیجه دهد./ جماران
asriran.com
@MyAsriran
در روایت آمده است که از یکی از ائمه درباره «ذکر »سوال کردند،
حضرت در جواب فرمود:( لیس الذکر سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر ).
بله ذکر مفید است ولی کافی نیست.
ذکر این است که انسان هنگام بروز معصیت، به یاد خدا باشد و از معصیت خودداری کند.
ذکر الله علی کل حال.
صبر هم این نیست که انسان لفظا آن را برای خودش زمزمه کند، باید به آن عمل بکند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۱۶۹
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
🏴🏴🏴 صلّی الله علیک یااباعبدالله الحسین
بسمه تعالی
مراسم عزاداری اربعین شهادت حضرت سیدالشهداء علیه السلام
در دهه آخر صفر المظفر طبق سنوات گذشته
در دفتر آیتاللهالعظمی گرامی برقرار است
سخنران : حجةالاسلام والمسلمین رزاقی
از روز چهارشنبه ۱۴۰۲/۶/۱۵ تا ۱۴۰۲/۶/۲۵
بعداز نماز مغرب و عشاء
در تاریخ اسلام صبر علی علیه السلام شگفت آور است.
کسی که آن همه خدمت کند..
اصل پیروزی اسلام در برابر کفار بویژه در جنگ ها همه مرهون زحمات آن حضرت بود،
بعدا حکومت را از او گرفتند، همسرش را تا چه اندازه آزار دادند تا به شهادت رسید
او می داند که سال ها باید خانه نشین باشد و می داند که مردم به ظاهر مسلمان بعدا چه ها بر سر فرزندانش می آورند، همه امامان که فرزندان او هستند شهید می شوند و به خصوص داستان کربلا...
اما حضرت -با آن همه غیرت و حمیت، -صبر کردند.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۱۷۱و۱۷۲
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
تمام انبیا و اولیا برای راهنمایی انسان به انسانیت، آمده اند.
راه انسانیت، احیانا در برخورد با عوامل مادی گم می شود،
حتی فقط در طی یک نسل، انسان ها خودشان را گم می کنند و چه بسا که اساسا انسان به یک حیوان، بدل می شود!!
و خود فراموشی که یک عذاب حساب شده همین است.
انبیا برای برگرداندن انسان به ذات خودش آمدند، بالاترین عذاب برای یک انسان گم کردن خودش می باشد. یعنی ذات خود را فراموش کند،
تعبیر قرآن کریم درباره کفار این است: (نسوا الله فانسیهم انفسهم) اینها خدا را فراموش کردند خدا هم این ها را به فراموشی خودشان انداخت، دیگر خودش را هم نمی شناسد، شاید بتوان بگوییم الان در جامعه بشری روز، بسیاری از جوامع به همین درد مبتلا هستند، انسانیت خود را گم کرده اند،
می دوند برای این که بخورند، بپوشند، لذت ببرند، این، گم کردن انسانیت است.
در گذشته های دور و نزدیک هم زیاد پیش می آمد که بشر خودش را گم می کرد.
چه کسی باید بشر را بیدار کند که خودش را بشناسد؟
سخن از شناخت دین نیست، سخن از شناخت خدا و مکتب و آیین نیست. سخن از شناخت خود بشر برای خود بشر است.
اگر انسان خودش را بشناسد، خدا، آیین و مکتب را هم می شناسد، ولی اگر بشر خودش را گم کرد، رابطه با مکتب، آیین و خدا هم گم می شود.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۱۸۹و۱۹۰
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
باسمه تعالی
شروع درس خارج فقه حضرت آیت الله العظمی گرامی
کتاب الحدود (ادامه بحث سال گذشته)
از روز چهارشنبه ۱۴۰۲/۷/۵
ساعت ۹ صبح
در دفتر معظمله
اگر بنا باشد جوامع انسانی، قبل از هر کاری که می خواهند بکنند، هر قدمی که می خواهند بردارند، اول فکر کنند، که این قدم با کدام بیان عقلی جور است؟
عقل می گوید این کار جایز است یا نه؟ خدا می گوید این کار جایز است یا نه؟ در این صورت خودشان را بازیافته اند،
این است که ملاحظه می کنید که در قرآن کریم تاکید زیاد بر عقل است؛ افلا ینظرون، افلا تعقلون، افلا یتدبرون.
این تعبیرات در قرآن زیاد آمده، برای این که اساس انسانیت بر تعقل است
چرا اهل بیت علیهم السلام حتی در برابر سخنان ناروا برخورد احساسی نمی کردند؟
ابن ابی العوجا با اصل دین مخالف است، به حضور امام صادق علیه السلام می رسد، اصحاب هم دور امام هستند، نه امام ابن ابی العوجا را طرد می کند و نه یکی از صحابه جرات می کند به او توهین کند، تا سخنان خود را نگوید، چرا؟
برای این که امام می خواهد او حرف هایش را بزند، دیگران هم مودبانه پاسخ بدهند، مردم هم عقل دارند،
اصلا باید عقل مردم با همین روش ها رشد یابد.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۲۰۰
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
May 11
عقل و قلب درجات دارند.
عقل کامل چیست؟ عقل کامل آن است که در جزئی ترین امور استدلالی برهانی، کار کند.
حال ، ما هستیم؟ در جزئی ترین امور ببینید مطلبی را که یک فرد میخواهد بگوید آیا طبق برهان، عقلی است یا نه؟ آیا دلیلی برای آن دارد؟، اگر از او پرسیدند چرا چنین کردی، آیا میتواند دلیل اقامه کند یا نه ..، میگوید اینها می گفتند من هم گفتم؟
یکی از علائم جهنمی ها همین است (و کنا نخوض مع الخائضین)(سوره مدثر آیه۴۳) اینها گفتند ما هم گفتیم! اینها کردند ما هم کردیم! یکی از عوامل سقوط در جهنم است. زیربنای جهنم همین است؛ کودنی، بی فکری و بی عقلی.
البته عقل کاملِ کامل، در غیر ۱۴ معصوم پیدا نمی شود، آنها عقل کل هستند،
معمولا همه افراد، همه انسان ها، یک نوع جنون و دیوانگی دارند لیکن کم و زیاد دارد. بعضی روانشناس ها معتقدند که تمام انسان ها در شبانه روز، ۵دقیقه دیوانه می شوند، آدم عاقل کسی است که بیش از ۵ دقیقه دیوانه نشود.!
زیاد شده ما انسان ها یک حرفی بزنیم، بعد بگوییم: ای کاش نکته بودیم، یک جایی سکوت کنیم، بعد با خود بگوییم: ای کاش گفته بودیم. اینها یک نوع کار غیر عاقلانه است یعنی نوعی جنون. در عرف به آن جنون نمی گویند لیکن با دقت نظر آن هم یک نوع جنون است
مگر علی علیه السلام نمی گوید: عصبانیت یک نوع جنون است. فرقی نمی کند بی عقلی که شاخ و دم ندارد، اینها همه اش بی عقلی است
عقل کامل، پیامبر خاتم و اهل بیت علیهم السلام اند. ولی باید انسان یک مقدار بکوشد تا به آنها نزدیک شود. قرآن کریم درباره پیامبر می گوید: (تو بفضل خدا مجنون نیستی).
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۲۱۱و۲۱۲
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami
(من اخلص قلبه لله اربعین صباحا) اگر کسی چهل روز دلش را برای خدا خالص کند، ..
این اخلاص یعنی چه؟
تمام عمر که نمی شود، فقط انبیا و اولیا و ۱۴ معصوم علیهم السلام می توانند
ولی چهل روز اگر این کار را بکند. (من اخلص لله اربعین صباحا جرت ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه) چشمه های حکمت از دل بر زبانش جاری می شود،
چهل روز، در بعضی روایات (قلبه) نیامده بلکه فقط اخلص آمده یعنی وجودش را برای خدا خالص کند،
این ها با هم لازم و ملزومند،
اگر دل انسان برای خدا خالص شد، وجودش نیز برای خدا خالص می شود. نمی گویم چهل روز، یک روز، اگر یک ساعت چشم فقط آنچه را ببیند که خدا می خواهد؛ گوش فقط آنچه را بشنود که خدا می خواهد، زبان فقط آنچه را بگوید که خدا می خواهد، دست و پا تحرک کنند در راهی که خدا میخواهد، قوه خیال هم آنچه را تصور کند که خدا می خواهد. …
چه کسی میتواند چنین باشد؟ چطور می شود که حتی قوه خیال هم خیال گناه نکند، و قوه واهمه نیز در مسیر حق و عدالت برود. اینها اخلاص است. من اخلص قلبه الله،
این مهم است، سخنرانی زیاد است، چه اندازه گوینده می فهمد که چه می گوید؟تا چه اندازه درست میگوید؟
چه اندازه به قصد خدا گفته است ؟ اینها مهم است.
برداشتي از کتاب مذهب تشیع آینده بشریت
ص ۲۱۳و۲۱۴
تالیف آیت الله گرامی
@ayatollah_gerami