هر روز بیشتر متوجه میشم که نمرهٔ بیست ریاضی و من مثل دو تا خط موازی هیچوقت به همدیگه نمیرسیم.
امروز فهمیدم گاهی تقصیر خودمه که بعضی چیزا خوب پیش نمیرن. فقط با یه لبخند، با یه پیشقدم شدن و یه حس خوب کوچیک، روزم ساخته میشه و من روزها این احساس خوب رو از خودم دریغ کردم.