<<<<<<<<:

کانگ ته پونگی که تو باشی:')

تولستوی و مبل بنفش امشب با من کاری کرد که بجای خوندن نوشته های صفحه تصویری ببینم از خاطرات خودم، به اندازه ۶ سال پیش. و سوگ در تمام این چند سال عضو جدا ناپذیری از من بوده.

-

از بعد جنگ کتابخونه نرفته بودم امروز وقتی دوباره بچها رو دیدم، آغوش هایی هدیه گرفتم که از محبت حقیقی بودن.>

-

کاش فوتبالیستی بودم که سر مربیم تد لاسو بود اونوقت هر روز حرفای نجات دهنده بی حد و مرز و حتی شخصی سازی شده داشتم.

'کدام پل' در کجای جهان شکسته است؟ که هیچ کس به خانه اش نمی‌رسد.

هر انسانی زمانی تو زندگیش داره که تصور میکنه خیلی میفهمه و به نسبت اطرافیانش فرد کامل تری‌ـه. اما هر اندازه که بیشتر جستجو کنه خلأ بزرگ تری از ندونستن -و خام بودن- درونش شکل میگیره. *و بیان واضح تری از این مسأله رو می‌تونید در قسمت ۴۶ برنامه اکنون با حضور مجتبی شکوری ببینید.

اون روزی که شروع کردم به خوندن تا همینجا بیشتر ادامه ندادم. اما امشب 260 صفحه باقی مونده رو تموم کردم و بنظرم نینا در سال 2026 یکی از خانم هاییه که برای دیدنش میتونم برم آمریکا تا فقط یک ساعت تو خونه اش راهم بده و افتخار بده که من اون نشستن رو مبل بنفشش رو ببینم و یافته های این هفتاد سال زندگیش راجع به "زندگی و مرگ و سوگ" رو با تمام وجودم گوش بدم.