جنگ باعث شد چیزی که ماه ها براش تلاش میکردم، به یکدفعه متوقف بشه؛ علی رغم این‌که هر روز بهش نزدیک تر میشم. کنکور. و چقدر جون میخواد نشستن پشت میز، تستی خوندن و تست زدن. من همونیم که فردای شهادت اقا با نزار ترین حال ممکن گفت ببین نازنین، اقا یه نصیحت واسه تو و هم سنای تو داشت، اینکه درس بخونی و کم نذاری براش،؟ من همونم؟

این کتاب فقط مایهٔ یادآوری و قرآنی روشنگر است. تا مؤمنان زنده‌دل را هشدار بدهد-

𝖴︎𐇽𝗉𝖽ᥲ𝗍ᧉ #Video — 𝖷𝗑︎       🎐- ‌𝗝𝗈ꨲ𝗶ᥒ𝖾 𝗍𝗈ꨲ 𝖢𝗁︎ꨲꨲ𝖺𝗇︎𝗇︎𝖾𝗅︎ !? @itsmodii

یدفه این پست رو دیدم فرو ریختم از اینکه چقدر دقیق تونست همین یک جمله سه سال گذشته من رو زیر سوال ببره، حیرت زده ام از سه سال بدون درو کردن هیچ محصولی. اسمشو میذارم تجربه شاید چون این بهترین نوع نگاهیه که میشه از یک واقعیت بی حاصل داشت.

: •تست زدم و پذیرفتم خودمو بجای سرزنش کردن که باید 5 و نیم پامی‌شدم، ولی 9 و نیم بیدار شدم. •روفرشی مورد علاقمو کف اتاقم پهن کردم و صبحونه مو اونجا خوردم، و برای اولین بار نیو آلبوم گروه عزیزمو با مرور جزئیاتش گوش دادم. •بعد ماه ها لاک زدم و به خودم سخت نگرفتم و ناراحت نشدم که چرا دست چپم بهتر از دست راستم شده. •برای گرفتن کتاب جدید به کتابدار خونه رو زدم، و نداشت و ناکام موندم؛ نسخه الکترونیکیشو خریدم و 30 صفحه شو خوندم. -امروز سعی کردم بیشتر خودمو بپذیرم و حالا هنوز ظهر روز سه شنبه ست.

این 18 به طور دقیق توقف گاهی بود برای من بین نوجوانی و بزرگ سالی. انگار که از یک دروازه هلم داده باشن اونطرف، اولش نمیخواستمش اما وقتی بهش نگاه میکنم بزرگسالی که اونقدر دور بود، خیلی نزدیک تره. نوع نگاهم به خیلی چیزا تغییر کرده، حتی مسائل اونقدری که قبلا تاریک بودن، الآن دیگه نیستن. و یک‌مقدار گذر زمان همونطور که خوبه، بی‌رحمانه هم هست.

از اینکه مسلمانم خوشحالم. مثلا میتونستم کلیمی یا مسیحی باشم، حتی بی خدا باشم، اما من خدا رو دارم و یک مسلمان شیعه ام.

و دیگر هرگز جوان نمی‌شوم و چه تلخ فرو می‌ریزم.

-

هرچقدر واسه بدست آوردن احساس ناکافی بودن و کوچیک بودن به خودم بدم، به همون میزان داشتنش برام دور تر و دور تر میشه تا زمانی که همه چیز رو رها کنم،

از این دنیا بابت گرفتن قهرمان های زندگیم دلخورم، خیلی خیلی زیاد. همیشه میخواسته بهم یاد بده تو در نهایت خودت می‌مونی و یه عالمه آرزو برای شبیه شدن به ادم های عمیق زندگیت]