🌱 پویش ملی «امیدستان» کاشت ۵۰۰۰ اصله نهال مثمر به نیابت از شهدای عزیزمان 🔸 سهم شما برای هر اصله نهال: ۲۰۰ هزارتومان 💳 شماره کارت:

5041727010720736

💳 شماره شبا: IR

060700010001213972111001

▫️به نام موسسه عام‌المنفعه آینده‌سازان پیشرفت و نوآوری ایرانیان 🔸 ارسال رسید و ارسال نام شهید (هر دو اختیاری است): 🆔 @Omidestan_admin ‼️ جهت کسب اطلاعات بیشتر، مطالعه سابقه مجری پویش و همچنین مشاهده گزارش فعالیت‌ها به کانال پویش مراجعه نمایید: 🌱 @Omidestan_Iran

✍️ گزیده‌ای خواندنی و مناسب احوال این روزها از بیانات رهبر شهید انقلاب در تاریخ 31 فروردین 1398 عزیزان من! زحمتی بر عهده‌ی شما و بر عهده‌ی همه‌ی آحاد ملّت ایران است، زحماتی هم بر آنها تحمیل میشود و آحاد ملّت رنج میبرند، امّا همه باید بدانند که این زحمات، زحمات موقّت است. شما جوانها یادتان نیست، در دوره‌ی دفاع مقدّس و جنگ تحمیلی، سال اوّل میگفتیم که امسال جنگ تمام میشود، سال دوّم میگفتیم امسال تمام میشود، سال سوّم میگفتیم امسال [تمام میشود]؛ ملّت ایران با پوست و گوشت و استخوانشان زحمات جنگ را لمس میکردند؛ در عین شدّت، در عین فشار، نه مثل فشار حالا؛ فشارهای فوق‌العاده. در همین شهر تهران، مردم در کوچه و خیابان که راه میرفتند، موشک صدّام میخورد وسطشان؛ شهرهای دیگر هم همین جور؛ یک چنین وضعیّتی [بود]، جبهه‌ها هم که وضع خودش را داشت؛ امّا آن سختی‌ها تمام شد. سختی دو جور ممکن است تمام بشود: تمام‌ شدن سختی‌ها با خرسندی، تمام‌شدن سختی‌ها با ناخرسندی. جنگ تحمیلی تمام شد با خرسندی، یعنی با پیروزی ملّت ایران؛ علّتش چه بود؟ علّتش این بود که مشکلات را تحمّل کردند. من به شما عرض میکنم که این زحمات امروز هم تمام خواهد شد و میتواند با خرسندی تمام بشود؛ شرطش چیست؟ شرطش این است که آحاد ملّت ایران -بخصوص مسئولان در رده‌های مختلف- کار خودشان را خوب انجام بدهند. بدانید سرنوشت جمهوری اسلامی اعتزاز و اعتلا است، و بدانید سرنوشت دشمنان جمهوری اسلامی ذلّت و انحطاط است؛ همه‌ی قرائن این را به ما نشان میدهد و برای ما اثبات میکند و این اتّفاق خواهد افتاد. آن روز ممکن است افرادی از ماها نباشیم😔، امّا ملّت ایران هست، ملّت ایران زنده است، جریان انقلاب زنده است، جریان نظام مقدّس اسلامی زنده و سرحال و بانشاط است، از این روزها آن روز یاد خواهند کرد و خواهند گفت که یک روزی ملّت ایران [چنین بودند:] «مَسَّتهُمُ البَأساءُ وَ الضَّرّاءُ وَ زُلزِلوا حَتّیٰ یَقولَ الرَّسولُ وَ الَّذینَ ءامَنوا مَعَه مَتیٰ نَصرُ اللهِ اَلا اِنَّ نَصرَ اللهِ قَریب»؛(۱) آن روز مردم از حرکت شما، ایستادگی شما، مقاومت شما، خوب‌ عمل‌ کردن شما تشکّر میکنند، تقدیر میکنند، قدرش را میدانند، همچنان که ما امروز قدر رزمندگان دفاع مقدّس و شهدای دوران دفاع مقدّس را میدانم. https://eitaa.com/azad_nevisi

22 اسفند 1403 در دیدار رمضانی دانشجویان با رهبر شهید و در پاسخ به یکی از دانشجویان معترض نسبت به تصمیمات و عمل مسئولان "یکی از توصیه‌های من این است؛ بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان، بر اثر بی‌اطّلاعی است. مثلاً فرض کنید چرا وعده‌ی صادق ۲ در فلان وقت انجام نگرفت، فلان وقت انجام گرفت؛ اگر در فلان وقت انجام میگرفت، فلان حادثه اتّفاق نمی‌افتاد؛ خب این درست نیست؛‌ این درست نیست. آن کسانی که متصدّی این کارها هستند، دلبستگی‌شان، وابستگی‌شان، عشقشان و آمادگی‌شان به انقلاب کمتر از من و شما نیست؛ آنها را نمیشود متّهم کرد؛ محاسبه دارند، حساب دارند، با محاسبه کار میکنند؛ آنچه انجام میدهند، اگر شما هم جای آنها بودید همین کار را انجام میدادید؛ این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید و متّهم نکنید افراد را؛ یعنی در حوادثی که مشاهده میکنید احیاناً یک ابهامی برای شما دارد، احتمال یک محاسبه‌ی درست را همیشه بدهید، که ممکن است پشت این تصمیم‌گیری یک محاسبه‌ی درستِ واقعی‌ای وجود داشته باشد. در نقد کردن، من سال گذشته یکی از توصیه‌هایم این بود که انتقاد کنید، نقد اشکال ندارد؛ سؤالاتی در این زمینه مطرح شده که خب چه طوری، چه جوری نقد کنیم؟ مثلاً در وضع جنگی، در وضعیّت معارضه‌ی دشمنان چه جوری نقد کنیم که به اینها برنخورد؟ نقد اشکال ندارد منتها نقد کردن با تهمت زدن فرق میکند؛ مراقب باشید وقتی نقد میکنید، کسی را متّهم نکنید. سؤال مطرح بشود؛ اشکال ندارد، سؤال مطرح بشود، ابهام مطرح بشود، و فرصت جواب دادن به وجود بیاید. گاهی هست که طرف [مقابل] بعضی از سؤالات را هم نمیتواند جواب بدهد؛ یعنی فرصت جواب ندارد یا امکان جواب دادن نسبت به این قضیّه نیست؛ در این‌طور موارد حتّی ابهام را هم مطرح نکنید. با یک چنین شیوه‌هایی، فرضیّات احتمالی را مسلّم ندانید." https://eitaa.com/azad_nevisi

درخت، به میوه‌ی خود خیانت نمی‌کند؛ مگر اینکه "رژیم‌چنج"ِ درخت را باور کنیم... #صبر https://eitaa.com/azad_nevisi

❗️۱۳ ماه پیش، رهبر معظم انقلاب، آیت‌الله خامنه‌ای، درباره شبهات و ابهامات امروز ما در رابطه با پشتیبانی ایران از حزب‌الله یک پیام تصویری منتشر کردند. ⭕️ اسفند ۱۴۰۳، حدود ۶ ماه از شهادت سید حسن گذشته بود که یکی از دانشجویان در دیدار رمضانی با رهبر شهید، درباره عناصر امنیتی و نظامی ابراز نگرانی کرد که نکند اینها دیپلمات شده‌اند و چرا انتقام از اسرائیل و ‌وعده صادق فلان وقت انجام نگرفت که فلان اتفاق نیفتد و ... (خلاصه از همین حرفایی که بعضی از ما می‌زنیم الان؛ اتفاقا اونجا هم از سر ابهامی بود درباره احتمال کم‌کاری مسئولان ایران در رابطه با حزب‌الله لبنان) ⭕️ با توجه به محدودیت ایتا در بارگذاری فیلم، لینک پاسخ اجمالی (و زبان بدن آقا رو‌ موقع شنیدن این حرف) و بعد پاسخ کامل‌تر ۲ دقیقه‌ای رهبر شهید رو می‌ذارم ببینید 👇 لینک فیلم پاسخ کوتاه رهبری لینک فیلم توضیح کامل‌تر رهبری (از دقیقه ۰۲:۳۵ کلیپ) https://eitaa.com/azad_nevisi

ظرافت‌های متن جای خود، من مضمونی از زمینه متن برداشت کردم: «تصمیمات، یکپارچه و تحت کنترل بوده و او بر اوضاع مسلط است.» مشخصا پرهیز او از توصیه جهت اعتماد به تصمیمات مسئولین و صبر و وحدت و همراهی، به نظر می‌رسد این گزاره یک خطی را به عنوان پیش‌فرض ذهنی برای ما می‌پسندد. الله اعلم https://eitaa.com/azad_nevisi

هر کسی رسانه بزرگ‌تری داره، بیشتر در معرض نابودی آخرت خودش‌ه. با 1.7 میلیون عضو چطور میشه یه پیام قدیمی و مربوط به دوره‌های قبلی مذاکره رو راحت منتشر کرد و این‌قدر راحت نمایندگان کشور رو متهم کرد و مردم رو بی‌اعتماد؟! خیلی از این رسانه‌های غیررسمی ایتا و بله این روزها با متهم کردن تصمیم‌گیران نظام و تیکه انداختن بابت خیانت به حزب الله و جبهه مقاومت روزی که به زودی خواهد رسید، باید پاسخگو باشند. ایران را به خیانت به جبهه مقاومت متهم می‌کنید؟! مادری فرزندش را سر برید؟! اگر شهوت انتشار خبر دارید، آن را با پیرزن‌های همسایه خود در میان بگذارید!

❗️❗️❗️بازنشر از 14 فروردین 1405 👇👇👇

❗️ "داریم نابود می‌شیم؛ زندگی برامون نمونده؛ آینده‌ بچه‌هامون به فنا رفت؛ چرا نمی‌رید بشینید توافق کنید؟ چرا جنگ رو تموم نمی‌کنید؟" ✍️ دشمن با تخریب زیرساخت‌های زندگی (فولاد، پل، دارو، برق و ...) به دنبال خسته‌کردن، ترسوندن و ناامید کردن ماست. تا کجا؟ تا جایی که جملات بالا بشه اراده و مطالبه عمومی ما... حیثیت جهانی و تمدنی دشمن در معرض نابودی‌ه و به همین دلیل ممکنه و احتمالش بالاست که جنگ رو به زندگی روزمره مردم بکشونه. اولا باید برای هر فاجعه‌ای آماده باشیم؛ نترسیم و نترسونیم. و ناامید نشیم و امیدوار کنیم. آقا سید مجتبی راهکار و فن بدل ناامید کردن مردم با تخریب زیرساخت‌ها رو گفتن بهمون: "امیدآفرینی از طریق آباد کردن و ساختن کشور و کار اقتصادی در میانه جنگ" هر کاری که نشون بده جامعه زنده‌ست، زندگی جاری‌ه و کشور هنوز در حال حرکت و پیشرفته... خواصِ میدان‌دار برای جهاد شبانه، باید برای جهاد روزانه هم برنامه‌ریزی و میدان‌سازی کنند. گروه‌های نخبگانی، فرهنگی، اقتصادی و ... به این فکر کنن که چه کار و پروژه عملی و میدانی می‌تونن انجام بدن تا مردم ببینن جریان زندگی، حرکت، سازندگی و آبادانی هنوز برقراره در کشور. اون کار و اون پروژه میتونه از کشت انبوه نهال‌های مثمر در کشور باشه که رهبر انقلاب اشاره کردن تا ایجاد جریان مردمی و رسانه‌ای و راه‌اندازی موکب‌ها برای پشتیبانی از مدیران اقتصادی و مدیران صنایع بزرگ استان‌ها جهت حفظ و ادامه جریان تولید و تعطیل نکردن صنایع (مشابه پشتیبانی از فرماندهان نظامی، مدیران اقتصادی و صنعتی کشور هم باید حمایت بشن). اگه ضرورت و فوریت این مسئله، راهبرد دشمن و خواست امام جامعه جا بیفته اولا برای خواص، اونوقت هر کسی با اضطرار و دعا مصداق کار و پروژه ای که میتونه تعریف کنه یا توش مشارکت کنه رو شخصا پیدا می‌کنه... https://eitaa.com/azad_nevisi

برای افزایش تاب‌آوری اجتماعی و عمومی، باید خواص و نخبگان، علاوه بر خیابان، برای مشارکت مردم در عرصه های اقتصادی، تولیدی، معیشتی، آبادانی و سازندگی میدان‌سازی کنند. سردادن شعار جنگ جنگ تا پیروزی در خیابان توسط مردم باید به حرکت‌های عملی در راستای افزایش تاب‌آوری و امیدآفرینی پیوست شود تا خود مردم نشان دهند شعارشان عاری از واقعیت نیست و نه تنها بزرگ‌ترین نقطه ضعف‌ کشور و آخرین کورسوی امید دشمن را می‌شناسند بلکه برای کور کردن همان کورسوی امید نیز رأسا قیام می‌کنند. اگر ضرورت و فوریت این مسئله، راهبرد دشمن و خواست امام جامعه اولا برای خواص جا بیفتد، آن وقت هر کسی با اضطرار و دعا مصداق کار و پروژه ای که می‌‌تواند تعریف کند یا در آن مشارکت کند را شخصا پیدا می‌کند. میدان و خیابان و سیاست یک ضلع چهارمی می‌خواهد که بر هر سه مورد قبلی شدیدا اثرگذار است. https://eitaa.com/azad_nevisi

آدم «باهوش»، می‌تونه تو تیم حق یا باطل خوب بازی کنه ولی با «هوش» لزوما نمیشه تیم درست رو انتخاب کرد؛ تشخیص و انتخاب درست مسیر، کار «عقل‌»ه به عبارتی «باهوش»، خونه رو خوب پیدا می‌کنه ولی «بی‌عقل»، کوچه رو اشتباهی میره - مثال؟ - شریفی‌ زارچی! https://eitaa.com/azad_nevisi

✍️ «استراتژیست» کافی‌ست؛ نیاز به «تاکتیسین» داریم! "حضور مردم در خیابان باید نقش‌آفرینی انبوه و مؤثر در عرصه‌های مختلف حکمرانی اعم از اقتصادی، سیاسی و غیره تبدیل شود" باید این حرف خوب و درست را از لایه "استراتژی" به لایه "تاکتیک" منتقل کنیم؛ یعنی "راهکار" بدهیم، "روش مشارکت" طراحی کنیم. هر فرد و جمعی در حد اعتبار و توان خود، در یک موضوع کوچک یا بزرگ، در یک محله، یک روستا، یک شهرستان، یک استان یا در سطح کشور راهکاری را برای مشارکت انبوه و مؤثر مردم طراحی و شخصا یا جمعا پیاده‌سازی کند. بعد این تجربه‌ها از راهکار و روش مشارکت را رسانه‌ای کنیم؛ در رسانه‌ای کردن هم فهم ظرافت اینکه "چگونه" مشارکت رقم خورد باید محور باشد. اراده‌ها و اندیشه‌ها باید متمرکز بر طراحی تاکتیکی، عملیاتی و اجرایی باشد. آنها که این حرف‌های خوب و درست را می‌زنند نباید خودشان را بیرون از مسئله ببینند و صرفا برای دیگران استراتژی تجویز کنند. مسئله‌ اگر از درون شخص بجوشد، باید متناسب با توان و اعتبار و محدودیت‌ها و اقتضائات شخص به مرحله اجرا نزدیک شود. کوچکترین مشارکت انبوه مردم در یک موضوع، اثرات خارق‌العاده دارد؛ اما به قدری تولید راهکار و طراحی روش مشارکت سخت است که فکرش را نمی‌کنید؛ همین الان امتحانش کنید! دشواری و پیچیدگی این امر است که چیستیِ موضوع و مقیاس مشارکت را فرع ماجرا می‌کند. اینکه مشارکت انبوه و مؤثر مردم در حوزه اقتصادی (مثلا تولید یا سرمایه‌گذاری جمعی یا مصرف کالاهای داخلی) یا امور عام‌المنفعه باشد یا مشارکت‌های سیاسی (چه در سطوح محلی یا سطوح ملی و رهبری میدان و دیپلماسی و غیره) همگی فرع ماجراست. با این حال، به نظر چاره‌ای نیست؛ باید انجامش داد... https://eitaa.com/azad_nevisi