دقیقا این آیه ای هست که دوره «خانه دوست داشتنی، زوج دوست داشتنی» رو بر اساس اون تدوین کردیم.😍
چقدر هم صوت این آیه ای که گذاشتین قشنگه🥲🤌
حتما همه تجربه شو دارید که بچه ها از سن ۵-۶ ماهگی هرچی میدیم دستشون میکنن تو دهنشون.🤦♀
بهتره بدونید دهان کودکان در این سن ابزاری هست که باعث شناختشون میشه!😛
یعنی کودک بواسطهی اینکه هرچی میبینه در دهانش میکنه می خواد از تفاوت طعم ها و بافت ها به شناخت برسه و شناختش کامل بشه.
برای مثال، کودک از همین طریق تفاوتِ خیار و کدو رو متوجه میشه. یا تفاوت ورق کاغذ با یه تیکه پارچه.
باز یه مدتیه که چوبی میخرن و کلی هم هزینه میکنن.
مشکل این چیه؟
مشکلش اینه اگه رنگش کنن که دیگه بچه نباید بکنه تو دهنش😖
اگر هم رنگش نکنن، برای بچهی این سنی همه چی تک رنگ و رنگ چوب میشه و شناختش رو مختل میکنه!
یعنی مثلا خورشید داره تو اتاقش ولی زرد نیست و به رنگ چوبه،ابر داره رنگه چوبه، حیوون داره رنگ چوبه!
و این هم شناخت بیناییش رو مختل میکنه هم چون همه چی طعم چوب میده، شناخت دهانیشم مختل میشه.
البته که چوب به نسبت پلاستیک ضرر کمتری میرسونه
چون حداقلش اینه که خودش طبیعیه و سودا زا نیست.
راهکارش چیه؟
طبق معمووووول راهکار باسط بسیار ساده و قابل اجراست 😁😁😁
راهکارش👇
نخریدنه!
❌سیسمونی نخرید❌
اتاق رو پر نکنید از انواع و اقسام لوازم اسباب بازی پلاستیکی و چوبی و...
بذارید تا سن ۲سالگی شناختش دقیق باشه و دچار خطای شناختی نشه!
برای بعدش هم مناسب نمیدونم ولی حداقلش اینه که بچه متوجه شده اینا مصنوعیه اینا اسباب بازیه و واقعی نیست.
حالا بچه با چی سرگرم بشه؟ چی کار کنه که شناختش مختل نشه و رشد ذهنیش پرسرعت باشه؟؟
ما به عنوان مهندس معمار چیکار باید بکنیم؟
حتما در ادامه میگم🤩