گذشتن که آره، همه چی میگذره،
ولی مهم اون آدمیه که تو این پروسه گذشتن نابود میشه و کسی متوجه نمیشه…:)
حالم؟
مثل کسیِ که هرچی دویده رسیده به بنبست.
مثل بچه ای که گریه کرده برای خرید وسیلهای و زمان راضی شدن، مغازه تعطیل شده.
مثل گنجشکی که به آشیانهی ویران شدهاش که در دست کودکی مشغول به تراشیدن مدادشه نگاه میکنه.
آهسته آهسته قبول میکنیم که بعضی ها برای ما نیستن، مهم نیست چقدر دوستشون داریم یا براشون تلاش کردیم.