🔻حرف مردم را ببینیم ◽️منتخب فرم‌هایی که حامل فریاد مردم در روز‌های تشییع امام خامنه‌ای (ره) شدند؛ بخش سوم: پرچم_تهران، قم و مشهد (قسمت دوم این فرسته) 📁پروندهٔ «هنر مردم در تشییع امام شهید» ▪️توضیحات و قسمت اول این فرسته را از اینجا ببینید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻‌ویلانشینانِ وسط مبارزه ◾️بخشی از سرودهٔ معروف علیرضا قزوه علیه آمریکاپرستان 🔻«مولا ویلا نداشت» هنوز هم جزو بهترین شعرهای سپید انقلاب است‌. سرودهٔ اعتراضی قزوه که حس‌وحال دیگر آثار مشهور هنر انقلاب را داراست‌. انگار حرف دل حاج‌کاظمِ «آژانس شیشه‌ای» را بیان می‌کند یا بیان شاعرانهٔ‌ تابلوی «موش‌های سکه‌خوار» کاظم چلیپاست. شعری که در آخرین ماه‌های جنگ سروده شده، در زمستان ۶۶ سروده شده. 🔻کاملِ شعر با گفت‌وگویی شروع می‌شود که گویی قزوه با شاعری عافیت‌طلب دارد. او در همان ابتدا، با توجه به سکوت برخی شاعران، به کنایه می‌گوید: «برای عاطفه‌ای که در ما مرده است/ رحم الله من یقرء فاتحه مع الصلوات». در ادامه اما صریح‌تر می‌شود: «وقتی تابوت عاطفه بر زمین مانده بود/ جمعی به جیغ بنفش می‌اندیشند/ و برای کشف زوزهٔ صورتی/ هفت مرتبه الیوت و اکتویو پاز را ورق می‌زدند». از این جنس حرف‌های او می‌فهمیم که او نه‌تنها علیه شاعران، که بر تمام غرب‌زده‌ها و مدهوشان زندگی غربی در هر لباسی است. این غرب‌زده گاهی همانی است که ظاهری انقلابی هم برای خود دست‌وپا کرده. تا اواسط شعر هم، هیچ نشانی از وقوع جنگ نیست؛ اما از نیمهٔ دوم به بعد، تازه متوجه می‌شویم که همهٔ آن چریدن‌ غرب‌زده‌ها در دل یک وضعیت جنگی رخ داده و همینجاست که شاعر می‌گوید: «بوفالوهای آمریکا خلیج‌فارس را شخم می‌زنند. برادرم با پوتین‌های کهنهٔ سربازی‌اش بسیج می‌شود مادرم آب‌ و آیینه‌ و قرآن می‌آورد پدرم «فالله خیر حافظا» می‌خواند اما بعضی خاطرشان جمع است که ناوگان آمریکا به استخرهای سرپوشیده‌شان کاری ندارد». 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻«نه به اعدام»‌های آمریکایی 🔹«نه به اعدام» چیزی همانند «نه به جنگ» است؛ جای قاتل و مقتول را عوض می‌کند. «نه به اعدام» تلاشی‌ برای رهاندن قاتلان و جنایت‌کاران است تا فرصت دیگری برای دریدن تن جوانان وطن، در اختیارشان بگذارد. 🔹«نه به اعدام» از گلوی کسانی درمی‌آید که برای جنگنده‌های آمریکایی دعوت‌نامه نوشتند، پیش‌ از حملهٔ اربابشان خیابان، آتش زدند و بسیجی‌ها و مامور‌های نیروی انتظامی را زنده‌زنده در خیابان‌ها سوزاندند. همان‌هایی که وقتی بیگانه به وطن حمله کرد هلهله می‌کردند. همان‌هایی که به جانباز لانچری که دست‌وپایش قطع شده بود می‌خندیدند. حالا این‌جماعت که بارها و بارها نشان داده‌اند که در خباثت حد‌ومرزی ندارند، برای اعدام نکردن قاتلان، پویش راه انداخته و می‌خواهند از احساسات انسانی سو‌ء استفاده کنند. 🔹 ژست انسان‌دوستی، ردای گشادی‌ست بر تن کسانی که از دستانشان خون می‌چکد. کسانی که شاید آلت قتاله هم در دست نگرفته باشند اما بارها بلوا به پا کرده‌اند و در ریختن خون‌های بسیار، شریک جرم بوده‌اند. جماعتی که کسب‌و‌کارشان خون است، حالا انسان‌دوست شده‌اند. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane