من زیر بیرق ابالفضل عباسم من زیر بیرق هیچ کس دیگه نمیرم @sarallah73

آیه ۷۵ سوره ص قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ ترجمه فرمود: اي ابليس! چه چيز تو را مانع شد كه براي چيزي كه به دستان قدرت خويش خلق كردم سجده آوري؟ آيا تكبر نمودي يا از ( جمله) برتري‌جوياني؟ تفسیر ابو سعید خُدری، روایت كرده است كه: نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته بودیم كه مردی خدمت ایشان رسید و عرض كرد: ای رسول خدا! مرا از كلام خداوند عزّ و جلّ، خطاب به ابلیس: «أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِینَ» آگاه ساز. ای رسول خدا! چه كسانی برتر از فرشتگان درگاه خدا هستند؟ رسول خدا فرمود: من و علی و فاطمه و حسن و حسین. ما دو هزار سال پیش از آن كه خداوند آدم علیه السلام را بیافریند، در سراپرده عرش، خدا را تسبیح می­گفتیم و فرشتگان با تسبیح ما، او را تسبیح می­گفتند. چون خداوند عزّ و جلّ آدم را آفرید، به فرشتگان فرمان داد تا به او سجده كنند و تنها به خاطر ما بود كه به آنها فرمان داد سجده كنند. آن گاه همه فرشتگان سجده كردند به جز شیطان كه از سجده سرباز زد. پس خداوند تبارك و تعالی فرمود: «یَا إِبْلِیسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِیَدَیَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِینَ»، یعنی از جمله آن پنج تن كه نام­هایشان بر سراپرده عرش نوشته شده است؛ ما در (رحمت) خداوندیم كه از آن نعمت می­دهد و ره یافتگان به وسیله ما ره می­یابند، پس هر كه ما را دوست بدارد، خداوند او را دوست می­دارد و در بهشت خود جایش می­دهد و هر كه ما را دشمن دارد، خداوند او را دشمن می­دارد و در دوزخ جایش می­دهد و تنها حلال زادگان ما را دوست می­دارند. منبع تفسیر قمی_البرهان #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda

سوره ص آیه ۷۶ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ ۖ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ترجمه گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل ساختی. تفسیر روایت شده است كه: ابو حنیفه خدمت حضرت امام جعفر صادق علیه السلام رسید، حضرت (علیه السلام) به او فرمود: ای ابوحنیفه! خبردار شده­ ام كه قیاس می­كنی؟ عرض كرد: بله. فرمود: قیاس نكن؛ زیرا نخستین كسی كه قیاس كرد، شیطان بود. در آن هنگام كه عرض كرد: «خَلَقْتَنِی مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِینٍ» و این گونه میان آتش و گِل قیاس كرد، حال آن كه اگر نورانیت آدم را با نورانیت آتش قیاس كرده بود، فضیلت [و تفاوت] بین آن دو نور، و روشنایی یكی را نسبت به دیگری دریافته بود. منبع كافی، ج ۱، ص ۴۷، ح ۲۰_ البرهان #آیات_قرآن_قیاس @baghimandeekhoda

سوره ص آیه ۷۷ قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ترجمه [خدا] گفت: از آن [جایگاه‌] بیرون رو كه بی‌تردید تو رانده شده‌ای؛ تفسیر امام حسن عسكری علیه السلام فرمود: معنای «الرَّجِیم» این است كه او با لعنت رانده شد و از جایگاه­های نیكی دور شد و هیچ مؤمنی از او یاد نكند جز این كه او را لعنت گوید. در دانش پیشین خداوند رقم خورده است كه چون حضرت قائم علیه السلام قیام كند، هیچ مؤمنی در زمان او نخواهد بود جز این كه شیطان را با سنگ رانده باشد، همان گونه كه پیش از آن با لعنت رانده شده است. منبع معانی الأخبار، ص ۱۳۹، ح ۱. البرهان #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda

سوره ص /آیه ۹تا ۸۱ «قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَی يَوْمِ يُبْعَثُونَ(۷۹) قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ(۸۰) إِلَی يَومِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (۸۱)» ترجمه [گفت: پروردگارا! پس مرا تا روزی كه برانگيخته خواهند شد مهلت ده*‌ فرمود: تو از مهلت‌يافتگانی* تا روز (و) وقت معلوم] تفسیر امام صادق (علیه السلام)- از وهب‌بن‌جُمیع نقل شده که گفت: «از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی ابلیس و این سخنش رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ قالَ فَإِنَّکَ مِنَ المُنْظَرِینَ إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ المَعْلُوم پرسیدم که آن روز کدام روز است»؟ حضرت فرمود: «ای وهب! می‌پنداری آن روز روزی است که خداوند مردم را [برای برپایی قیامت] برمی‌انگیزد؟ نه! بلکه خداوند عزّوجلّ او را تا روزی که قائم ما را [برای قیام‌کردن] برانگیزد، مهلت داده است و حضرت قائم موی جلو سرش را گرفته و گردنش را بزند؛ آن‌روز، الْوَقْتُ الْمَعْلُومُ». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۹۴ بحارالأنوار، ج۶۰، ص۲۲۱/ بحارالأنوار، ج۶۰، ص۲۵۴/ دلایل البرهان #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda

سوره ص آیه۸۶الی۸۸ «قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ (۸۶) إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ (۸۷) وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ (۸۸)» ترجمه [بگو: مزدي بر اين ( رسالت) از شما طلب نمي‌كنم و من از كساني نيستم كه چيزي از خود بسازم و به خدا نسبت دهم.* اين (­قرآن) جز پندي براي جهانيان نيست.*و قطعاً پس از چندي خبر آن را خواهيد دانست.*] تفسیر ۱) امام محمّد باقر علیه السلام درباره كلام خداوند عزّ و جلّ: «قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِینَ، إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِینَ» فرمود: او، امیر مؤمنان علی علیه السلام است. «وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ» به هنگام قیام حضرت قائم علیه السلام. «۱» ۲) امام محمّد باقر علیه السلام فرمود: دشمنان خدا، همان دوستان شیطان، اهل تكذیب و انكار هستند «قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِینَ» یعنی به دروغ حرفی از خود بسازم تا از شما چیزی بخواهم كه شایسته داشتنش نیستید. در آن هنگام منافقان به یكدیگر می­گفتند: آیا برای محمّد كافی نبوده كه بیست سال ما را فرو كوبیده، اكنون می­خواهد اهل بیت خود را بر گردن ما سوار كند؟! از این رو آنها می­گفتند: خداوند این امر را نازل نكرده، بلكه این سخن، ساخته خود محمّد است. او می­خواهد اهل بیت خود را بر گردن ما بنشاند، پس چون محمّد به قتل رسید یا درگذشت، این جایگاه را به زور از اهل بیتش می­گیریم و دیگر نمی­گذاریم به آن بازگرداند. خداوند عزّ و جلّ خواست پیامبرش را از آن چه آنان در سینه­هایشان پنهان می­كردند و در دل می­گذراندند، آگاه سازد، پس در كتاب خود فرمود: «أَمْ یَقُولُونَ افْتَرَی عَلَی اللَّهِ كَذِبًا فَإِن یَشَأِ اللَّهُ یَخْتِمْ عَلَی قَلْبِكَ»«۲» [آیا می‌گویند: بر خدا دروغی بسته است؟ پس اگر خدا بخواهد بر دلت مهر می نهد] ، یعنی اگر می­خواستم، وحی را از تو باز می­داشتم تا از برتری اهل بیتت و دوستی ایشان سخنی نگویی.«۳» ______________________________________________ ۱- كافی، ج ۸، ص ۲۸۷، ح ۴۳۲. ۲- شوری/ ۲۴. ۳- كافی، ج ۸، ص ۳۷۹، ح ۵۷۴. #آیات_قرآن_امام_زمان_عج #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda

سورة المباركة البقره آية 189 يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَىٰ وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ترجمه: ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻠﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﻩ ﻣﻰ ﭘﺮﺳﻨﺪ ، ﺑﮕﻮ : ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺍﻭﻗﺎﺕ [ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﺎﻳﻲ ﻭ ﻧﻈﺎم ﺯﻧﺪﮔﻲ ] ﻣﺮﺩم ﻭ [ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ ] ﺣﺞ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﻜﻲ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﺪ ، [ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺟﺎﻫﻠﻲ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﺣﺮﺍم ﺣﺞ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻰ ﺷﺪﻧﺪ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩﻱ ] ﺑﻠﻜﻪ ﻧﻴﻜﻲ [ ﺭﻭﺵ ﻭ ﻣﻨﺶِ ] ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ [ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻣﻌﺼﻴﺘﻲ ]ﻣﻰ ﭘﺮﻫﻴﺰﺩ . ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺩﺭﻫﺎﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﺪ ; ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﭘﺮﻭﺍ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺭﺳﺘﮕﺎﺭ ﺷﻮﻳﺪ .(١٨٩) تفسیر: امام عسکری (علیه السلام) محمّدبن‌طاووس در کتاب الاقبال آورده است: در اوّلین روز ماه رمضان که مردم، در شکّ و یقین، به سر می‌بردند [که آیا اوّل ماه نو شده یا نه]، نزد امام حسن عسکری (علیه السلام) رفتم. چون نگاه حضرت به من افتاد، فرمود: «آیا دوست داری که قاعده‌ای به تو بگویم تا به‌وسیله‌ی آن، فرارسیدن ماه رمضان را تشخیص دهی و در آن شک نکنی»؟ عرض کردم: «آری ای مولای من! با گفتن آن، بر من منّت بگذارید». حضرت فرمود: «ابتدا باید اوّل ماه محرّم را بدانی. پس اگر بدانی که اوّلین روز ماه محرم، چه روزی است، دیگر در تشخیص اوّلین روز ماه رمضان شک نمی‌کنی». عرض کردم: «چگونه تشخیص هلال ماه محرم، مرا از تشخیص هلال ماه رمضان، بی‌نیاز می‌سازد»؟ حضرت پاسخ داد: «تشخیص هلال ماه محرّم تو را به تشخیص هلال ماه رمضان، رهنمون می‌سازد و بدین‌وسیله، دیگر نیازی به تشخیص هلال ماه رمضان نداری». عرض کردم: «مولای من! کیفیّت این قاعده را برایم شرح دهید». حضرت فرمود: «ابتدا اوّلین روز ماه محرم را در نظر می‌گیری؛ اگر اوّلین روز محرم، یکشنبه بود، عدد یک و اگر دوشنبه بود، عدد دو و اگر سه‌شنبه بود، عدد سه و اگر چهارشنبه بود، عدد چهار و اگر پنجشنبه بود، عدد پنج و اگر جمعه بود، عدد شش و اگر شنبه بود، عدد هفت را در نظر بگیر و به‌خاطر بسپار و [آن را] به عدد ائمّه (علیهم السلام) که دوازده است، بیفزا؛ سپس هر عددی که به دست آمد را هفت‌تا هفت‌تا کم کن و ببین که چه عددی باقی می‌ماند. اگر عدد هفت به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان، شنبه و اگر عدد شش به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان، جمعه و اگر عدد پنج به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان، پنجشنبه و اگر عدد چهار به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان، چهارشنبه و اگر عدد سه به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان، سه‌شنبه و اگر عدد دو به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان دوشنبه و اگر عدد یک به دست آمد، اوّلین روز ماه رمضان یکشنبه است. پس این‌گونه حساب می‌کنی و ان‌شاءالله، آن صحیح خواهد بود». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۸ إقبال الأعمال، ج۱، ص۱۴/ البرهان

سوره زمر آیه ۳ أَلا لِلهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللهِ زُلْفى إِنَّ اللهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ في ما هُمْ فيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللهَ لا يَهْدي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ ترجمه آگاه باشيد كه دين خالص از آن خداست، و آن‌ها كه غير خدا را اولياى خود قرار دادند، [و مى‌گفتند]: اين‌ها را نمى‌پرستيم مگر به خاطر اينكه ما را به خداوند نزديك كنند. خدا [روز قيامت] ميان آنان در آنچه اختلاف داشتند داورى مى‌كند؛ خداوند آن كس را كه دروغگو و ناسپاس است هرگز هدايت نخواهد كرد. تفسیر: آگاه باشید که دین خالص از آن خداست امیرالمومنین فرمودند -مهدی (عج) آن فراخوان خالص به سوی خدا، از ما است که خداوند به واسطه‌ی او حجّت و دلیل قطعی خود را آشکار خواهد کرد و نعمت واسعه‌ی خود را کامل خواهد کرد لطف و کرامت سرشارش را به او عطا می‌کند؛ هرکس به او چنگ زند [و از آن تبعیّت کند] حکمت خدا را گرفته که خداوند از سر رحمت خود به او بخشیده خداوند در آن روز غیر از دین حق را نمی‌پذیرد و دین خالص، از آن خداست و در آن روز (روز ظهور امام زمان (عج)) است که این آیه تأویل خواهد شد. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۱۷۶ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۸۵ #آیات_قرآن_امام_زمان_عج @baghimandeekhoda

سوره زمر آیه ۶ خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ يَخْلُقُكُمْ في بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ في ظُلُماتٍ ثَلاثٍ ذلِكُمُ اللهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ترجمه او شما را از يك انسان آفريد، و همسرش را از جنس او خلق كرد و براى شما هشت زوج از چهارپايان آفريد؛ او شما را در شكم مادرانتان در ميان تاريكى‌هاى سه‌گانه آفرينشى بعد از آفرينش ديگر مى‌بخشد. اين است خداوند، پروردگار شما كه حكومت از آن اوست؛ هيچ معبودى جز او نيست؛ پس چگونه منحرف مى‌شويد؟! تفسیر امام صادق (علیه السلام)- نوح کشتی را در مدّت یکصد سال ساخت، سپس خداوند متعال به او فرمان داد تا از هشت جفت حیوان حلال گوشتی که آدم از بهشت بیرون آورده بود، از هر نوع دو جفت سوار بر کشتی کند تا رزق فرزندان نوح در زمین از آن‌ها فراهم شود، همان‌گونه که برای فرزندان آدم فراهم شده بود؛ چرا که زمین و هرچه بر آن بود، به جز آنچه همراه نوح در کشتی بود، غرق می‌شد. پس نوح از آن هشت جفتی که خداوند فرمود، سوار بر کشتی کرد. و خداوند فرمود: وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِیَةَ أَزْواجٍ. ابوجریر قمی گوید: از امام کاظم (علیه السلام) پرسیدم: «نطفه در رحم اگر سقط شود، چه مقدار دیه دارد و اگر [در مراحل رشد بعدی سقط شود یعنی] درحالتی‌که جنین، خون بسته شده یا پاره‌گوشتی شده یا به‌صورت مخلوقی که در رحم جای گرفته است، شده باشد، دیه‌ی آن چقدر است»؟ فرمود: «در شکم مادرش به‌دنبال هم به‌صورت جدیدی تکامل می‌یابد و آفریده می‌شود؛ چهل روز نطفه است، چهل روز خون بسته، چهل روز پاره‌گوشتی جویده شده؛ آن زمانی که یک نطفه است، دیه‌اش چهل دینار است و دیه‌ی خون بسته شده، شصت دینار، دیه‌ی پاره‌ی گوشت جویده شده، هشتاد دینار و وقتی به استخوان جنین، گوشت رویید دیه‌اش صد دینار است، خدا فرموده: آن را آفرینش تازه‌ای دادیم پس بزرگ است خدایی که بهترین آفرینندگان است. (مؤمنون/۱۴) [و پس از آنکه روح در او دمیده شد] اگر مرد است دیه‌ی مرد دارد و اگر زن است دیه زن. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۱۸۴ وسایل الشیعه، ج۲۹، ص۳۱۷/ نورالثقلین @baghimandeekhoda

سوره زمر آیه ۹ أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ ترجمه آيا كسى كه در ساعات شب درحال سجده و قيام به عبادت مشغول است و از عذاب آخرت مى‌ترسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است؟! بگو: «آيا كسانى كه مى‌دانند باكسانى كه نمى‌دانند يكسانند؟! تنها خردمندان متذكّر مى‌شوند». تفسیر زراره گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره: آنَاءَ اللَّیْلِ سَاجِدًا وَ قَائِمًا یَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ یَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ پرسیدم، ایشان فرمود: «یعنی نماز شب». * از امام حسن عسکری (علیه السلام) روایت شده است: «به امام هادی (علیه السلام) خبر دادند که یکی از فقهای شیعه‌ی او، با یکی از ناصبی‌ها دشمنان اهل بیت بحث و مناقشه کرده و با برهان خویش، دهان او را بسته و باعث رسوایی او شده است. پس آن فقیه شیعه بر امام هادی (علیه السلام) وارد شد و در صدر مجلسش، اریکه‌ی بزرگی قرار داشت و امام بیرون از اریکه نشسته بود و در مقابلش مردمی از علویّون و بنی‌هاشم نشسته بودند. امام آنقدر آن فقیه را بالا برد تا او را در صدر مجلس و روی آن اریکه نشانده و خود نیز نزد او رفت و نشست. این امر بر بزرگان حاضر در جلسه گران آمد. علویّون امام را سرزش نکردند و امام را بزرگ‌تر از آن می‌دانستند که بخواهند او را سرزنش کنند امّا بزرگ هاشمی‌ها به او گفت: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! این چنین فردی از عوام را بر سادات بنی‌هاشم یعنی فرزندان ابوطالب (و فرزندان عبّاس [عموهای پیامبر (صلی الله علیه و آله)] ترجیح می‌دهی»؟ امام فرمود: «... آیا خداوند نفرمود: هَل یَسْتَوی الذِینَ یَعْلمُونَ و الّذِینَ لا یَعْلمُونَ پس چگونه هنگامی‌که او را برتری می‌دهم مرا انکار می‌کنید، و حال آنکه او کسی است که خدا او را بالا برده است؟! اقدام این فرد در خاموش‌کردن فلان ناصبی از طریق برهان‌هایی که خدا به او آموخته است، برای او از هر شرافت فامیلی و خانوادگی بالاتر است». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۱۸۸ بحارالأنوار، ج۲، ص ۱۳/ الاحتجاج، ج۲، ص۴۵۴/ الامام العسکری، ص۳۵۱/ نورالثقلین ص۱۸۶ الکافی، ج۳، ص۴۴۴ #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda

سوره زمر آیه ۱۸ الَّذينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِكَ الَّذينَ هَداهُمُ اللهُ وَ أُولئِكَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ ترجمه: همان كسانى كه سخنان را مى‌شنوند و از نيكوترين آن‌ها پيروى مى‌كنند؛ آنان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده، و آن‌ها خردمندانند. تفسیر امام صادق (علیه السلام) هر پرچمی که پیش از قیام قائم برافراشته شود، صاحبش طاغوتی است که به‌جای خداوند عزّوجلّ پرستیده می‌شود. الکافی، ج۸، ص۲۹۵/ البرهان امیرالمؤمنین در وصیّتش به فرزندش محمّدبن‌حنفیّه فرمود: «فرزند عزیزم آنچه را نمی‌دانی مگوی، بلکه همگی آنچه را که می‌دانی نیز مگوی، زیرا خدای تعالی بر کلّیه‌ی اعضاء تو وظایف و واجباتی را مقرّر و مفروض داشته است که در روز قیامت به‌وسیله‌ی آن‌ها بر تو احتجاج می‌کند، و از آن‌ها سؤال می‌نماید. و آن اعضاء را تذکّر داده، موعظه کرده، برحذر داشته، تأدیب نموده و آن‌ها را بیهوده رها نکرده است ... خداوند هر عضو از اعضای تو را موظّف به انجام کار خاصّی کرده و در آیات قرآن بر آن تاکید کرده؛ بر گوش واجب کرده که به آنچه معصیت خداوند است گوش ندهد و فرموده: فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذِینَ هَداهُمُ اللهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْباب ... این، همان چیزی است که خداوند برگوش واجب فرموده و این کار، از وظایف و اعمال گوش است. من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۶۲۶/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۵، ص۱۶۸ امام صادق علیه السلام فرمود: «آنان کسانی هستند که به امر خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله) گردن نهادند و چون حرف‌های آنان (ائمّه) را شنیدند، چیزی بر آن نیافزودند و چیزی از آن نکاستند و آن را همان‌طور که شنیدند، نقل کردند». ص۲۱۰ الکافی، ج۱، ص۳۹۱ امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام)- شما (شیعیان) هستید که از پرستش طاغوت اجتناب ورزیدید؛ هرکس ستمگری را اطاعت کند او را پرستیده است. تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۲۱۲ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۰۲/ نورالثقلین در تحف العقول آمده است: روزی گروهی از شیعیان خدمت امام باقر (علیه السلام) رسیدند. امام آن‌ها را پند و اندرز داد و از خدا ترسانید؛ ولی ایشان سرگرم خود بودند و سخنان امام (علیه السلام) را به بازیچه می‌گرفتند. امام باقر (علیه السلام) خشمگین شد. مدّتی سر به زیر افکند سپس سر برداشته فرمود: «اگر مقداری از سخنان من در یکی از شما اثر واقعی خود را بگذارد از ناراحتی می‌میرد، ای مجسّمه‌های بدون روح و ای مگس‌های بدون چراغ، شما همانند چوب‌های تراشیده شده هستید که بر دیوار تکیه داده شده و همچون بت‌های تراشیده شده هستید. مگر طلا را از سنگ استخراج نمی‌کنید؟ مگر روشنایی را از نور درخشان نمی‌گیرید؟ مگر مروارید را از دریا خارج نمی‌کنید؟ سخن پاک را از هرکه می‌گوید بگیرید گرچه خود او عمل به آن نکند خداوند در این آیه می‌فرماید: الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذِینَ هَداهُمُ اللهُ». #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda

آیه ۱۹ - سوره زمر آیه أَ فَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذابِ أَ فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ترجمه آيا تو مى‌توانى كسى را كه فرمان عذاب درباره‌ی او قطعى شده رهايى بخشى؟! آيا تو مى‌توانى كسى را كه در درون آتش است برگيرى و نجات دهى؟! تفسیر هنگامی‌که امام حسن (علیه السلام) به ابن‌ملجم که لعنت خدا بر او باد نگاه کرد، به او فرمود: «وای بر تو ای لعنت شده! ای دشمن خدا! تو قاتل امیرالمؤمنین هستی و ما را به عزای امام مسلمانان نشاندی، آیا پاداش او این بود؟ او تو را پناه داد و به خودش نزدیک کرد و تو را بر دیگران برتری‌هایی داد آیا او برای تو بد امامی بود که او را با این پاداش، مجازات کردی، ای بدبخت»! [ابن ملجم] هیچ سخنی نگفت بلکه چشمانش گریان شد. امام حسن (علیه السلام) خود را روی (جسم نیمه جان) پدرش انداخت و درحالی‌که او را می‌بوسید به او عرض کرد: «ای پدر جان! این شخص قاتل توست که خداوند ما را بر او قادر ساخته است». ولی علی (علیه السلام) خواب بود و جواب او را نداد و [امام حسن (علیه السلام)] دوست نداشت او را از خوابش بیدار کند. به سمت ابن‌ملجم برگشت و به او فرمود: «ای دشمن خدا! آیا این بود پاداش او از جانب تو؛ او تو را پناه داد و به خودش نزدیک کرد و تو را بر دیگران [در نزد خودش] برتری داد. آیا بد امامی بود که او را با این پاداش مجازات کردی ای بدبخت‌ترینِ بدبختان»!؟ آن ملعون به او گفت: «ای ابا محمّد! آیا تو می‌توانی کسی را که درون آتش است برگیری و بیرون آوری»؟ .... [علی (علیه السلام)] ساعتی را خوابید. سپس چشمانش را باز کرد درحالی‌که می‌فرمود: «ای فرشتگان مرا نزد پروردگارم ببرید». امام حسن (علیه السلام) به او عرض کرد: «این شخص دشمن خدا و دشمن تو، ابن ملجم، است که خداوند ما را بر او قادر ساخته است و اکنون نزد شماست». امیرالمؤمنین چشمانش را باز کرد و به او نگاه کرد درحالی‌که کتف‌هایش بسته و شمشیرش در گردنش آویزان بود. با حالت ضعف و صدای شکسته (ضعیف) و حالت رأفت و رحمت، به او فرمود: «فلانی! کار بزرگ و خطای بسیار زشتی مرتکب شدی. آیا بد امامی بودم برای تو که مرا به این جزا مجازات کردی؟ آیا من نسبت به تو دلسوز نبودم و تو را بر دیگران برتری ندادم؟ به تو نیکی کردم و فراوان به تو عطا کردم. آیا به من درباره‌ی تو چنین‌وچنان گفته نشد ولی من راه را برای تو باز کردم و به تو عطا کردم و حال آنکه می‌دانستم قاتل من ناگزیر تو هستی ولی با آن کار، امید داشتم که از طرف خداوند تعالی بر تو غلبه شود، شاید که از گمراهیت برگردی، ای پست! ولی شقاوت و بدبختی بر تو چیره شد و مرا کُشتی ای بدبخت‌ترینِ بدبخت‌ها»! اشک‌های ابن ملجم که خداوند تعالی او را لعنت کند جاری شد و گفت: «ای امیرالمؤمنین ! أَ‌فَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِی النَّار. [علی (علیه السلام)] به او فرمود: «راست گفتی». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۳، ص۲۱۲ بحارالأنوار، ج۴۲، ص۲۸۴ #آیات_قرآن_ولایت @baghimandeekhoda