eitaa logo
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
1.2هزار دنبال‌کننده
768 عکس
283 ویدیو
62 فایل
🎒اینجا یک «کوله‌پشتی» برای سفر نویسندگی‌ست!🏕️ ❃ زنگ نویسندگی و انتقال تجربه‌های ادبی ❃ رسالت اهل قلم و خوانش بیانات رهبری ❃ معرفی مجلات و پاره‌کتاب‌های خواندنی ❃ شبکه‌سازی خلاق میان نویسندگان متعهد @admin_bahanesh 🧑‍💻 📮ارتباط با دبیر: @m_shekaste
مشاهده در ایتا
دانلود
🩸خونِ تو تومار استکبار را درهم شکست... ✍🏻 📷 سارا زینلی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
🍃🖤🍃 - تعدادشان زیاد است و قدهایشان، فوقش به یک متر برسد. قبرها را کوچکتر حفر کنید. - بستر خاک را خوب نرم کنید. صورتشان برگ گل است. - این دو نفر می‌خواهند کنار هم باشند. دوست صمیمی هستند. - روی مزارشان بنویسید: به کدامین گناه؟ - این‌یکی شب‌ها تنها نمی‌خوابد. می‌ترسد. کنارش بمانید. - آن‌یکی عادت دارد وقتی می‌ترسد دستان مادرش را بگیرد. مادرش کو؟ - آهسته‌تر! هیاهو نکنید! بچه‌ها می‌ترسند. - آرام بخواب گلم، ما اینجاییم. کنارت می‌مانیم. - این بچه اضطرا‌ب‌جدایی دارد، مادرش را صدا کنید. - اینها روزه‌اولی هستند. فکر افطارشان باشید. - بشمارید کسی گم نشده باشد. دفتر حضوروغیاب کجاست؟ - کیف این بچه را ندیدید؟ همان کیف صورتی. خیلی دوستش دارد. - خدایا این بچه‌ها چرا اینقدر آرامند؟ چرا جیغ نمی‌کشند؟ چرا نمی‌خندند؟ دخترها زنگ تفریح است! - بنویسید! درس امروز: دخترِ ایران ... - فردا اردو داریم؛ ۸ صبح، قبرستان ✍🏻 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
آنان که صدای غزه را نشنیدند، امروز صداهایی را می‌شنوند که آن‌ها می‌شنیدند. ✍🏻 علیرضا مرادی 📷 سارا زینلی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌بیدار نشی، بیدارت می‌کنن☄ 🔻احتمالا یادتون هست، پس از سقوط دولت ونزوئلا، ترامپ ملعون به تمام کشورهایی که از ونزوئلا نفت می‌خریدن، دستور داد که پول نفت را باید به خزانه دولت آمریکا واریز کنن!!! 🔻و حتما سرنوشت سوریه تو خاطرتون هست که بعد از فرار رئیس‌جمهورش، تمام زیرساخت‌های کشورش زده شد!!! 👈 اینه سرنوشت محتوم هر کشوری که آمریکا چشم طمع به اون دوخته باشه یا سلطه این جهانخوار رو بپذیره. فرقی نمی‌کنه اون کشور تو قاره آمریکا باشه یا آسیا و آفریقا. هویت استعمار این‌جوریه: فقط منافع خودشو می‌بینه و برای رسیدن به منافعش، از هر جنایتی ابا نداره. 🔻حالا یکی به اونایی که سنگ مصدق رو به سینه می‌زنن و فکر می‌کنن آمریکا می‌خواد برای کشورشون آزادی و رفاه بیاره، بگه: کدوم ایرانی حاضره نفت کشورش که با تلاش مردم و دولت مصدق ملی شد، یه شبه به دست سگ زرد آمریکایی به یغما بره؟! ✍🏻 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
4.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 لحظاتی از کاشت نهال توسط رهبر شهید انقلاب♡ «نهال جمهوری اسلامی امروز به درخت تناوری تبدیل شده است که نمی توانند آن را از جای خودش تکان بدهند، این را شما بدانید جمهوری اسلامی قوی‌تر خواهد شد.» (امام خامنه‌ای) 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🏴 ۴۰ روز احساس ۴۰ روز حماسه🏴 پنجره‌ی پنجم لقمه‌ی آخر سحری را نخورده لباس تن می‌کند و راهی مسجد می‌شود. نماز را به جماعت می‌خواند و همان‌جا می‌ماند برای کمک؛ معلوم نیست دیگر چه زمانی فرصت کند به خانه سری بزند. لباس بسیجی از تنش جدا نمی‌شود، ۱۷ ساله است اما در این لباس شبیه سربازی جوان ابهت دارد؛ دلم برایش غنج می‌رود. با زبان روزه و لب‌هایی که به خشکی نشسته‌اند می‌دود پی کارهای روی زمین‌مانده؛ نصب پرچم، چاپ عکس، شابلون زنی و تأمین امنیت... افطار را سرپا میان کوچه‌پس‌کوچه‌ها مشغول گشت و مراقبت، با دانه‌ای خرما و لقمه‌ای نان و پنیر می‌گذراند. چشم‌هایش از کم‌خوابی به خون نشسته اما نه صدای اعتراضی هست و نه لب به کم‌وزیادی گشوده. شرایط جنگی است، درد پیچیده در تن شهر و هرکس خود را صاحب عزا می‌داند و گوشه‌ای از کار را می‌گیرد تا زندگی مختل نشود. کار با چرخ‌خیاطی را بلد نیست، تا امروز تنها پشت میز تحریرش می‌نشسته و با کتاب‌هایش کلنجار می‌رفته و امروز به اشتیاق نشسته پشت میز چرخ‌خیاطی درون صحن مسجد برای دوختن پرچم و کتیبه. در نگاهش برقی هست که نمی‌توانم مانعش شوم. آرام‌آرام شیوه‌ی کار با چرخ‌خیاطی را یادش می‌دهم؛ یک پرچم را که با مشقت می‌دوزد لبخند روی لب‌هایش می‌شکفد. می‌گویم: سخت بود؟ می‌گوید: سخت بود؛ اما انجامش دادم. و من دختر نوجوانم را می‌بینم که بزرگ‌شدنش خیلی سریع‌تر از قبل شده‌است؛ دلم برایش غنج می‌رود. نوجوان ۱۵ساله‌ای که مادرانه درد وطن دارد. جنگ را دوست ندارم، هیچ‌کس دوست ندارد، سوغات جنگ قربانیان بی‌گناهند و خرابی و مصیبت. اما من از جنگ سوغاتی بی‌بدیل سراغ دارم که باعث می‌شود میان تمام دردها باز لبخند بزنم. سوغات جنگ، تربیتی است که در دل میدان مبارزه راحت‌تر محقق می‌شود، رضایتی است که میان کمبودها بیشتر رخ می‌نماید. جنگ آدم‌ها را سریع‌تر بزرگ می‌کند. قوی می‌کند، مرد روزهای سخت می‌کند. جنگ ارزش‌ها را بازآفرینی می‌کند. قلب‌ها را متحد می‌کند. جنگ اگرچه جسم‌ها را خسته و نحیف می‌کند اما روح‌ها را تعالی می‌بخشد و اراده‌ها را مستحکم می‌کند. و امروز می‌فهمم؛ هرگز بدن در برابر آن‌چه نیت و اراده بر آن‌چیز قوی شده احساس ضعف نمی‌کند. امام‌صادق(علیه‌السلام) ✍🏻 سعیده اجتهادی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
حالا که فکر می‌کنم اینا واقعا هنرمندن. لال مونی گرفتن تو این شرایط خیلی هنر میخواد! ✍🏻 راضیه واحدی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
🔰 امامتِ امت! امتِ بی‌امام، صداهایی پراکنده است؛ هم‌صدا و بی‌جهت. امام که می‌آید، صداها هماهنگ می‌شوند؛ مسیر می‌گیرند؛ معنا پیدا می‌کنند. کثرت از درونِ وحدت به حرکت درمی‌آید. وحدت، در میان کثرت تنیده می‌شود. همین است راز امت. جماعتی که در عین چندگانگی، یک جان دارند. در «مصباح‌الهدایه» آمده که امام، مظهرِ واحدِ حق در میان خلق است. او کثرت را از طریق خود، به وحدت حق بازمی‌گرداند. در همین قاعده است که امت پدید می‌آید. امت نه جمعی از مؤمنان، که حقیقتی یکپارچه در مسیرِ توحید است. اما امام کارش با تشکیل امت پایان نمی‌گیرد؛ پایان امامت، آغازِ امتِ امام‌شده است. یعنی مردمانی که چنان سمتِ امام رفته‌اند که از شعاعِ او برآمده‌اند. دیگر امام تنها راهبر نیست، که آینه‌ی آنان شده؛ و آنان، آینه‌ی امام. این همان «لحظه‌ی تجلی» است که در عرفان از آن به «اندکاک کثرت در وحدت» یاد می‌شود؛ آن‌جا که تاریخ، توحیدی می‌شود. در فلسفه صدرایی، امر سیاسی در نسبت با کثرات پدیدار می‌گردد و چیزی فراتر از تدبیر قدرت است. سیاستِ متعالیه، تجلّیِ همین نسبت میان وحدت و کثرت است. سیاست، اگر در مدار امامت قرار گیرد، همان امت‌سازی است. و جمهوری اسلامی اگر از این منظر خوانده شود، نه ترکیب جمهور و اسلام، که تولد یک معناست: جمهورِ امام‌شده. مردمی که به تأسی از امام، خود امام‌وار شده‌اند. آگاه، جهت‌مند، و وفادار به حقیقت توحیدی. این پدیده، نوید ظهور یک خوانش متعالی را می‌دهد. برخاسته از متن زمین و جان آدمی، نه از مفاهیم انتزاعی و استعلایی. پروژه‌ی امام خمینی و حضرت‌آقا جز این نبود. مسیری بود از حضور تا ظهور، از رهبری تا تربیتِ امامی در قامت امت. خونِ سرخِ سیدالشهدایِ انقلاب اسلامی، تداوم همین مسیر است؛ رخدادی که از ظاهرش عبور باید کرد تا باطنش را دید. امروز، شاهدِ امتِ امام‌شده‌ایم. امتی که خود، پرچم امامت را بر دوش گرفته است. امام آمده بود تا امت را بسازد، اما راز امامت این است که امامی که امت ساخت، خود در امت می‌ماند؛ نه در چهره، که در جانِ جماعت. این‌گونه است که تاریخِ ما، تاریخی توحیدی می‌شود. از امامت تا امت، و از امت تا امامی که در دلِ مردم زنده می‌ماند. ✍🏻 محمدحسین نجفی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
سوگ تو اذن میدان بود. ✍🏻 📷 سارا زینلی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
«باورم نمیشه آمریکا به یمن نیرو نفرستاده ولی به ایران نیرو اعزام میکنه 💔 این نژادپرستی است. ما همچنین نفت داریم؛ ما کوه‌های زیادی داریم، به شما اطمینان می‌دهم، در بسیاری از آنها طلا پیدا خواهید کرد، بیایید دوباره مسابقه دهیم...» ✍🏻 (کاربر یمنی) پ.ن: یمن یه لیگ دیگه داره بازی میکنه ؛) 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
🔰 نقشه‌ی شومِ آتش‌بس؛ از جنس همان زخم‌های کهنه آن روزها که غرب‌زده‌ها، با طبل رسانه‌هایشان، نوای دلنشین «آتش‌بس» را در گوش تاریخ می‌خواندند، چه کسی گمان می‌کرد این نغمه، نه لالایی آرامش، که سمفونی شومِ تداومِ زخم باشد؟ دوازده روز بعد، وقتی گرد و غبار میدان فرو می‌نشیند و صدای چکاچک شمشیرها خاموش می‌شود، چه چیزی باقی می‌ماند؟ جز خستگی، جز زخمی که سر باز خواهد کرد؟ امروز، در این هنگامه نبرد، وقتی ایران، چون شیر بیشه‌ای خشمگین، پنجه در پنجه دشمنان انداخته و ضربات کاری بر پیکر پایگاه‌های پوشالی استکبار می‌کوبد، باز هم همان زمزمه‌ها از ناکجاآباد به گوش می‌رسد. «آتش‌بس»! همان واژه‌ی شکرینی که کام دشمن را شیرین می‌کند و رزمندگان را به سکون وادارد. گویی فراموش کرده‌ایم که آتش‌بس برای دشمن، پایان جنگ نیست. برای این ابلیسِ رجیم، تنفسی است برای نَفَس تازه کردن و ضربه بعدی را با قساوت بیشتر وارد کردن. این نقشه و طرحِ بازگشت به نقطه اول، از عمقِ استیصال است. دشمن، وقتی ضربه می‌خورد، وقتی اقتدار ایران را در قلبِ منطقه به نظاره می‌نشیند، به هر ریسمانی چنگ می‌زند. و چه ریسمان سست و بی‌بنیانی بهتر از «آتش‌بس» که در دستِ همان غرب‌پرست‌ها، به ابزاری برای احیایِ دوباره‌ی همان دشمنِ وامانده بدل می‌شود. تجربه تلخ قبلی نباید تکرار شود. نباید اجازه دهیم این چرخه معیوب ادامه یابد. هر بار که نوای آتش‌بس بلند می‌شود، باید فریاد «تا پیروزی» و «اسرائيل بايد از صفحه روزگار محو شود و بيت المقدس مال مسلمين و قبله اول مسلمين است‌.»(۱) را در دل‌ها زنده نگه داریم. پیروزی‌ای که در گروِ ایستادگی است. در گروِ ادامه دادن راهی که امامِ شهدا، شهدا و در نهایت، ولی‌امر شهیدمان، با خون مطهَّر و سرخ خود، برایمان ترسیم کرده‌اند. آتش‌بسِ امروز، زمینه‌سازِ حمله فردای دشمن است. این را تاریخ به ما آموخته است. وقتی دشمن زمین‌گیر شده، وقتی اراده‌اش شکسته، باید ضربه نهایی را وارد کرد، نه اینکه دست از کار کشید و به او فرصتِ تجدید قوا داد. این منطقِ میدان است، منطقِ نبردِ حق علیه باطل. به برادران و خواهران مؤمن و حزب‌اللهی در سرتاسر گیتی، به کسانی که دلشان برای اسلام و اهل‌بیت می‌تپد، ندا می‌کنیم: برخیزید! دعا کنید. اما نه هر دعایی. دعایی که از عمق جان برآید، دعایی که خاضعانه و عارفانه باشد. بخواهید از خداوند متعال که آنچه رضایتِ اوست و رضایتِ امام زمان (عج) را در پی دارد، بر این ملت و بر این منطقه جاری فرماید. بخواهید که پرده از چهره منافقان و غرب‌زدگان برداشته شود و اراده الهی، بر اراده شیاطین غلبه کند. دعا کنید که اقتدار اسلام پایدار بماند و ندای حق، تا ابد در عالم طنین‌انداز شود. (۱): صحیفه امام؛ ج۱۶، ص۴۹۱ ✍🏻 محمدحسین نجفی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh