#ریل اگر مرا نخواست زحمتی نمیدهم به او خودم گلوی خویش را به ذوالفقار میکشم #شعر 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🗓۱۶ خرداد ماه سال ۱۳۸۷ درگذشت هنرمند متعهد و بصیر نویسنده مومن، #نادر_ابراهیمی 📌مقدمه کتاب «آتش بدون دود»: هدیه کتاب به آیةالله خامنه‌ای: پیشکش به بزرگی که به درستی، خلوص، و بزرگی باورش کرده‌ام؛ به مردی که مرا به نوشتن الباقی «آتش بدون دود» واداشت. نامش برای این خاک، مبارک باد و برای همه‌ عاشقان وطن! و ای کاش زمانی برسد که او همچنان باشد، و دیگر، درد نباشد، ایرانی دردمند هم! #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 ایران نمی‌ترسد 🎙️ #نادر_ابراهیمی از زمانی که اولین بار حرف‌های نادر ابراهیمی را در سال‌های اخیر مرور کردیم، فهمیدیم این حرف‌ها اگرچه درباره دفاع مقدس ۸ ساله ما گفته شده‌اند، اما عمیقا مناسبت امروز دارند. و نادر ابراهیمی بیش از آنکه به عنوان نویسنده‌ای ایرانی، ایران را دوست داشته باشد، اولا در مقام انسان، ایستادن و نترسیدن را فهمیده و دوست دارد. هر حرف به ظاهر ساده او درباره ایران، تجربه‌ای عمیق از کیفیت حقیقی انسان بودن است. نادر ابراهیمی خودش برای نترسیدن آمده است، برای راست ایستادن و راست بودن. خودش انسان را چون موجودی ایستاده و شجاع و باورمند خواسته و در این میان ایران را دیده است. خودش چون نترسیده، ایران را بدون ترس، همان که هست، همان که می‌خواهد باشد، دیده و اینگونه ستایش‌اش می‌کند. ایران نمی‌ترسد و دیدن این ایران مهارناپذیر، خود شجاعت می‌خواهد، چنان که نادر ابراهیمی داشت. ✍🏻 سید باقر نبوی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🎥 برای مشاهده مستند مرحوم نادر ابراهیمی، با عنوان: بار دیگر، مردی که دوستش می‌داشتیم. 🔗 کلیک کنید 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌در میانه‌ی این مه یا شاید هم روزهای غبارگرفته که نه اعتباری به دیده‌هاست و نه هر شنیده‌ای درست؛ از خداوند برای احساسم، عقل می‌طلبم و برای عقلم، احساس می‌خواهم... ✍🏻 راضیه واحدی –تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 در تماشای ظواهر آنگاه که ندای "أَین عمارِ"تان در گوشِ جان‌ها طنین‌انداز می‌شد، به جای پی‌گرفتن افقِ نگاه‌تان برای دیدن مقصود، چون کودکان، تنها به چشم‌هایتان خیره می‌ماندیم. تقویم را که ورق بزنیم، می‌بینیم که در تمام آن سال‌ها، طریقِ رسیدن به فردایی بهتر را پیش پایمان می‌گذاشتید؛ از صیانت از اقتصاد تا همبستگی و عدالت اجتماعی. اما باید با خودمان روراست باشیم: چقدر این گفتمان را می‌شناسیم و آن را به جانِ جامعه پیوند زده‌ایم؟ اگر بعد از این همه سال، هنوز هم دغدغه‌های شما به صدر اولویت‌های فکری و عملیِ ما راه نیافته‌اند و تنها به گله کردن از وضع موجود بسنده می‌کنیم، نشان از خلأیی عمیق در ساختارِ شناختی ما دارد. امروز که جای خالی صدای شما، تنها با طنینِ برخاسته از مکتوبه‌های فرزندتان پر می‌شود، ما کماکان به جای نگریستن به مقصد تیر کلمات‌شان، خود را به تماشای ظواهر واژه‌ها مشغول، یا با تفسیرهای به رأی، تنها حافظه‌ی گوشی‌هایمان را لبریز از هیچ می‌کنیم. ✍🏻 پردیس قاسمیان –تحریریه بهانش #یادداشت #نقد_درون_گفتمانی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh