مرگ، گاهی صاعقه‌ای است که از آسمان صاف فرود می‌آید. #تیرغیب @delneviss 🌱

حجاب، آنتی‌ویروسی است که حیا را در برابر گزندها حفظ می‌کند تا شکوه زن، در حریم امن عفاف شکوفا شود. #عفاف @delneviss 🌱

حجاب، مرزی است میان کالا‌شدن و کمال‌یافتن! #حجاب @delneviss 🌱

حجاب، فیلتری است برای حفظ حریم زن در میان هیاهوی ویروس‌های دنیای مدرن. #حجاب @delneviss 🌱

هنوز به مذاکره امید دارین؟ صدای حملات آمریکا اونقدری بلنده که همه فهمیدن خودتونو به خواب زدین. پاشین، پاشین زشته عامو... @delneviss 🌱

خدا به همه فرصت میده؛ اما هرکی یه جوری ازش استفاده میکنه، یکی برای رشد، یکی برای جبران و یکی هم برای درس عبرتِ بقیه شدن! @delneviss 🌱

صلح، محصول موازنه است، نه مراوده! @delneviss 🌱

این روزا کمکای عمو ترامپ‌شون مثل نقل و نبات رو سرمون می‌باره! دیگه کار از پل و جاده گذشته، مستقیم می‌زنه به قلب زندگی؛ به همون ماشینی که هر پیچ‌ومهر‌ه‌ش با هزار وام و خون‌جگر خریده شده، ماشینی که تنها جرم سرنشیناش زندگی تو مسیر این الطاف بی‌کران بود... @delneviss 🌱

آبیِ بی‌قرار پیرمرد، لبه‌ی زیلوی آبی را با انگشتان استخوانی‌اش گرفته بود و آن را زیر و رو می‌کرد؛ انگار می‌خواست با لمس نخ‌های پنبه‌ای‌اش، اضطراب هزار‌ساله‌ی درونش را آرام کند. با کوچک‌ترین صدایی سرش را به اطراف می‌چرخانْد. چند ردیف آن‌طرف‌تر، جوانی با چهره‌ای آفتاب‌سوخته، در تلاش بود سوراخ جورابش را پشتِ آن یکی پایش پنهان کند. این‌بار نگاهش را به بغل‌دستی‌اش معطوف کرد که لباس‌های محلی‌اش آرامش خلیج‌فارس را با خود آورده بود. همه در یک «خلاءِ مقدس» معلق بودند. سکوتی که در حسینیه موج می‌زد، نه از جنسِ سکوت کتابخانه بود و نه از جنس خاموشی شب؛ سکوتی بود که صدای بلند انتظار را پخش می‌کرد. دوباره به صندلی‌خالی خیره شد. اما در ذهنش، آن صندلی خالی نبود؛ سرشار از حضور بود؛ حضوری که سال‌ها پیش، در قاب خاطره‌اش حک شد. زیرِ لب چیزی می‌گفت؛ شاید ذکری یا گِله‌ای از سرِ فراق که سال‌ها در گلویش رسوب کرده بود. همهمه‌ای از ورودی به گوش رسید؛ جمعیت، مثلِ گندم‌زاری که نسیمی ملایم از روی آن می‌گذرد، موج برداشت. لبه‌ی زیلو از دستش رها، نفس در سینه‌اش حبس و با بلند شدنش، زیلو کمی زیر پایش جابه‌جا شد. آن قامت، با همان ردای همیشگی و گام‌هایی که گویی استواری کوه را به سخره می‌گرفت وارد شد. پیرمرد دیگر نه به صندلی، که به چشمانِ او خیره بود. با آن نگاه، تمام خستگی راه، تمام دلتنگی روزهای بی‌خبری و تمام حرف‌های نگفته‌اش در یک دم از ذهنش پر کشید. فقط با چشمانی که پرده‌ای از اشک جلوی دیدش را گرفته بود او را تماشا می‌کرد؛ اشک‌هایی که بدون اجازه مسیر چروک‌های صورتش را طی کردند. دستش را بر سینه فشرد؛ اما این‌بار نه برای عرض ارادت، که برای مهار تپش‌های قلبی که قصد داشت از سینه‌اش خارج شود. و آن زیلوی آبی بود که در آن لحظاتِ شیرین به آغوشش کشید. صدای هق‌هقِ جوانی که کنارش ایستاده بود، از دلِ آن خاطره‌ی ماندگار، به مصلی کشاندش. اصلا حرف‌های همین جوان بود که خاطره‌ی حسینیه‌ی امام خمینی را برایش تازه کرد؛ وقتی که گفته بود، امروز هم زیلوهای آبی فرش زیر پای تابوتِ آقا شده‌اند. #بدرقه_آقای_شهید_ایران @delneviss 🌱

🎥 کاروان‌های سرخ به کربلا می‌رسند! #اربعین #کربلا @delneviss 🌱

وقتی خون در رگ‌های جاده جاری می‌شود! جاده، این روزها دیگر تنها مسیری برای رسیدن به مقصد نیست؛ بلکه به رگ بدل شده؛ رگی که با میلیون‌ها قدمِ هم‌صدا که همچون ضربان قلبی واحد بر آسفالتِ داغِ طریقِ نجف به کربلا کوبیده می‌شود، حیات در آن جریان دارد. امسال این مسیر، موجی از سرخی است که همچون رودی از یاقوت مذاب در میان دریایی سیاه به پیش می‌رود؛ کاروان‌هایی از خون‌خواهان که جامه‌هایی سرخ را به نشانه‌ی تعهدی ناتمام بر تن کرده‌اند؛ گویی هزاران علمدار در پیِ تکمیل لیست خون‌خواهان قائدی شهید هستند. هر قدم‌شان سنگی است که بر دیوار بلند فراموشی کوبیده می‌شود. قدم برداشتن در این مسیرِ پر‌فراز‌و‌نشیب، فراتر از یک فعلِ عبادی است؛ فعلی که مقاومت را فریاد می‌زند؛ مقاومتی که با حذفِ یک رهبر از بین نمی‌رود، بلکه تکثیر می‌شود. آن‌ها با گام‌هایشان حضور خود را به رهبر شهیدشان اعلام می‌کنند تا به او بگویند که آن خون به ناحق ریخته اکنون در رگ‌های آنها جاری است و نه تنها زائران اباعبدالله، که ادامه‌دهندگان مسیری هستند که او ترسیم کرد تا با پی گرفتنِ ردّ خونش به کربلا برسند! سنگینی این لباس، از زره بیشتر است. زره، جان را حفظ می‌کند، اما این لباس، جان را به مسلخِ عشق می‌برد تا ثابت کند اصول، با رفتنِ اشخاص هم زنده می‌مانند. در پایان، وقتی به ضریح می‌رسند، انعکاس سرخی جامه‌هایشان در آینه‌‌کاری‌های حرم که با سرخی فضای حرم پیوند می‌خورد، تجلی این حقیقت است که خونِ حق هرگز در خاک دفن نمی‌شود، بلکه در قلب‌های حق‌جو بار دیگر متولد می‌شود. #اربعین #کربلا #یالثارات_الخامنه‌ای @delneviss 🌱