eitaa logo
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
1.8هزار دنبال‌کننده
1هزار عکس
423 ویدیو
77 فایل
🎒اینجا یک «کوله‌پشتی» برای سفر نویسندگی‌ست🏕️ ❃ زنگ نویسندگی و انتقال تجربه‌های ادبی ❃ رسالت اهل قلم و خوانش بیانات رهبری ❃ معرفی مجلات و پاره‌کتاب‌های خواندنی ❃ شبکه‌سازی خلاق میان نویسندگان متعهد 🧑‍💻ادمین: @admin_bahanesh
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از اشراق | تبلیغ نوین
⭕️ هنرمندان ادبی؛ قوموا لله 👆 از تمامی شعرا، نویسندگان، طلاب و اهل قلم دعوت می‌شود تا در این جهاد تبیین و تقابل تمدنی همزمان با ایام تشییع رهبر شهید انقلاب، با زبان ادبیات نقش‌آفرینی کنند. ✍️ قالب‌های پذیرش اثر: شعر | خاطره | یادداشت و کپشن | داستان کوتاه 🎁 امتیازات ویژه: 🔹 اسکان و میزبانی اختصاصی در شهر مقدس قم (۱۴ الی ۱۶ تیر ۱۴۰۵) 🔹 صدور گواهی رسمی حوزوی و ارزیابی تخصصی آثار 🔹 اولویت اهدای هدایای مادی و معنوی به آثار برتر 📅 مهلت‌ها: • ثبت‌نام اسکان: تا ۸ تیرماه ۱۴۰۵ • ارسال آثار: تا ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵ 🔗 ثبت‌نام اسکان: 20L.ir/1405 🌐 ارسال آثار در سامانه اشراق: Eshragh.ir 🆔 پاسخگویی در ایتا: @Eshragh_khaksar دانلود پوستر با کیفیت فراخوان ادبی 🤍 اشراق | مسیر تبلیغ نوین ✨ @tablighnovin
برخاستن، از بند واو رها شد تا اما و اگر‌ها مانع ایستادن نباشند! 📷 ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌پسرک شیرین زبانِ من تو همان کسی هستی که چشم‌هایم اجازه نداشت وقت خواب هم از تو غفلت کند. محو نگاهت می‌کردم و پلک‌های پررؤیایت مرا بغل می‌گرفت. می‌بوسیدمت. حتی عکست را هم می‌گرفتم؛ انگار که دوباره دیدنت از قاب دوربین صفایی دیگر داشته باشد. و مدام قربان صدقه‌ات می‌رفتم. یک سرماخوردگی ساده‌ات مرا تا به صبح بالای سرت می‌کشاند که مبادا تب کنی. اما حالا نود روز است که خیلی آرام، با همان چهره معصومانه‌ای که بار آخر غرق بوسه‌اش کردم، زیر خاک خوابیده‌ای و من... هنوز زنده‌ام! ببخش پسر عزیزم؛ ببخش مرا به سخت جانی‌ام. از بیچارگی من همین بس که حالا حتی اتاق و جای خواب همیشگی‌ات سر جایش نیست که در نبودت دستی بر آن بکشم، ببویم، و تو را استشمام کنم؛ تا دوباره در دلم زنده شوی و نفس بکشم. چشم‌های من هنوز محو است؛ سردرگم از پشت پرده‌ی اشک، تصویر تو را در همه جا و همه‌کس می‌جوید. مثل همین حالا که نشسته‌ام و برای محمدامین لالایی می‌خوانم؛ گویا تو در چشم‌هایم به خواب می‌روی. دلتنگی راه‌ گلویم را می‌بندد، چشم می‌‌دوزم به اتاقی که مال تو نیست؛ و مادری که انگار لالایی‌هایش کمی فرق کرده... غریبانه تو را تصور می‌کنم که اینجایی؛ با چشمی گریان، تو را دوباره خواب می‌کنم. تویی که دیگر ندارمت. ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
1.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛤️ ✨ با فهمیدن داستانِ آدم‌ها، نمی‌توانی از آن‌ها متنفر باشی… 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
☀️ روشن‌ترین موضع 🔸 من هم مانند هر کسی می‌دانم که اسرائیل دشمن عرب، مسلمانان، مسیحیان و انسانیت و سرانجام دشمن خداوند سبحان است. فکر نمی‌کنم در طول تاریخ انسانی بتواند موضعی روشن‌تر از موضعی که باید در برابر اسرائیل بگیرد، داشته باشد. 🔹 چه بسا کسانی که شهادت در راه خدا را آرزو می‌کنند، نمی‌توانند میدانی شریف‌تر از این میدان بیابند. از همین رو، من در لبنان و در کرانهٔ باختری بر خود لازم می‌بینم که همهٔ آنچه دارم از جمله جان خود را برای مبارزه با اسرائیل به کار گیرم. 🔻 این جنگ خدمت بزرگی حتی به یهودیان است، زیرا صهیونیسم و نظام نژادپرست آن، یکی از مهم‌ترین خطرها برای آنان است و ضربات جبران‌ناپذیری به آنان وارد می‌کند.» 🗓️ مصاحبۀ امام موسی‌صدر با مجلۀ الیقظه کویت، ۱۹۷۵/۱/۱۳ 🎙️ 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📄هر ندامتی که امروز در دل شعله می‌کشد، یا مولودِ پیشی گرفتن از ولایت است، یا حاصلِ جا ماندن از آن. ✍🏻 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
🔴 تراپی، زیر باد کولر! دنیای عجیبی است! ما را با لوبیای سحرآمیز مسخره کردند، تا به یونجه و کنجاله راضی شویم. بحث کیفیت نیست؛ واقعیت این است که حبوبات کالیفرنیا، محبوب امریکوفیل‌هاست و الّا همه می‌فهمند خرید غلّات از آن گنده‌لات، غلط اندر غلط است. و ما انگار داریم در دنیای افعال معکوس زندگی می‌کنیم، جایی که «پافشاری بر خطوط قرمز» خط قرمز محسوب می‌شود و تجربه کردن چندباره شکست‌ها، بن‌بست‌شکنی. بله تازه حس مبعوث شدن گرفته بودیم که احساس «بر عبث پاییدن» را به ما القا کردند. قبول، اگر پشت خیمه معاویه نیستیم، اما زیر باد کولر هم ننشسته‌ایم. ما خیابان‌پروران را از خلأ قدرت نترسانید؛ برای مردمی که کشور را رهبری کرده‌اند، پر کردن جای خالی قوه مقنّنه با قوه مخیّله کار سختی نیست. اما عجیب است که کلنل لیاخوف مجلس شورای ملی را به توپ بست و اصحاب خوف، مجلس شورای اسلامی را به قفل بسته‌اند؛ آن‌هم درست در زمانه‌ای که امامِ در پرده، در جنگ نامتقارنِ توقیع با توییت، بسط ید و عصای دست می‌خواهد. اینها پیشکش، وقتی در گرماگرم نقض تفاهم موهومی، آسمان اقناع افکار عمومی کلیر می‌شود، مردم زیر بمباران «روایت اول» دشمن، بی پدافند روانی رها می‌شوند. و نمی‌توان در خلأ روایت رسمی، انتظار داشت ملت با خواندن گزارش‌های «همه‌ چیز آرومه» مشاور راهبردی رئیس‌مجلس، تراپی کنند. بله دنیای عجیبی است. ✍🏻 زهرا محسنی‌فر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
6.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛤️ شهادت پایان نیست آغاز است… 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
📌درد بی‌فکری قلم را دست می‌گیریم و می‌نویسیم. فنِ کار را هم بلدیم. کلمه‌ها چفت‌ و بست دارند، آدم‌های داستان هم برای خودشان می‌روند و می‌آیند. اما وقتی نقطه‌ی ته خط را می‌گذاریم، حس می‌کنیم یک چیزی کم است. یک حفره‌ی خالی می‌ماند ته دل‌مان. می‌بینیم داستان‌مان فقط شده پشت سر هم کردن یک مشت «اتفاق». معنا اما... غایب است. قصه که فقط شرح وقایع و گزارش کلانتری نیست؛ قصه باید یک «پرسش» باشد. یک تقلای جان‌دار برای فهمیدن خودمان، فهمیدن تنهایی، رنج و حتی خدا. همان چیزی که وقتی داستایفسکی می‌خوانی، یقه‌ات را می‌گیرد و تا مدت‌ها بعد از بستن کتاب، رهایت نمی‌کند. گرفتاری ما همین است. خیلی‌های‌مان «نوشتن» را خوب یاد گرفته‌ایم، اما «فکر کردن» را نه. یاد نگرفته‌ایم اندیشه را بدمیم توی کلمه‌ها. ادبیاتی که پشت‌اش فکر نباشد، شبیه مانکن پشت ویترین است؛ شیک است، چشم‌نواز است، اما جان ندارد؛ زنده نیست. ✍🏻 –دبیر بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌رفتنت حماسه‌سرایی ندارد اما شنیده‌ام قرار است یک بار دیگر به مصلی بیایی؛ همان‌جا که در جمعه نصر هم آمده بودی، آن هم زمانی که تمام امپراتوری رسانه‌ای دشمن مدام تکرار می‌کرد تو پنهان شده‌ای. یکی می‌گفت زیر کوه‌هایی، یکی می‌گفت در پناهگاهی در مسکو هستی و دیگری می‌گفت به ونزوئلا گریخته‌ای. همان روزی که تهدید کردند اگر به مصلی بیایی، آنجا را بمباران می‌کنند. اما تو آرام آمدی؛ بی‌اعتنا به همه آن هیاهوها. سلام کردی و ولوله‌ای به جان ما انداختی، زیر آسمان باز تهران نشستی، نمازت را طولانی‌تر از همیشه خواندی و بعد هم بی‌عجله، یک دل سیر بر سجاده ماندی و دست به تربت کشیدی. حالا شنیده‌ام قرار است دوباره به همان‌جا بیایی؛ به همان قرارگاهی که یک بار دشمن را آن‌گونه تحقیر کردی. نه، هنوز هم دلم نمی‌آید از رفتنت حماسه‌سرایی کنم! اگر ما عرضه داشتیم، باید در بستر آرامش از دنیا می‌رفتی، نه زیر خروارها خاک، با پهلویی زخمی و مشتی گره‌کرده. اما تنها چیزی که آرامم می‌کند این است که می‌دانم دست‌کم همان‌گونه رفتی که خودت آرزو داشتی. به امید دیدار آقای کشوردوست ما... ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh