eitaa logo
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
1.8هزار دنبال‌کننده
1هزار عکس
423 ویدیو
77 فایل
🎒اینجا یک «کوله‌پشتی» برای سفر نویسندگی‌ست🏕️ ❃ زنگ نویسندگی و انتقال تجربه‌های ادبی ❃ رسالت اهل قلم و خوانش بیانات رهبری ❃ معرفی مجلات و پاره‌کتاب‌های خواندنی ❃ شبکه‌سازی خلاق میان نویسندگان متعهد 🧑‍💻ادمین: @admin_bahanesh
مشاهده در ایتا
دانلود
💠 تجربه‌‌ها را به نظریه تبدیل کنید. 🔸 تجربیات ارزشمندی وجود دارد؛ از این تجربیات بایستی استفاده کنیم. امروز البته روایت این تجربیات در دانشگاه‌ها معمول است و این روایت انجام می‌گیرد و بسیار هم خوب است، لکن کافی نیست؛ بایستی این تجربیات تبدیل بشود به نظریّات؛ تجربه تبدیل بشود به نظریه و تدریس بشود و تحقیق بشود و اطراف آنها پژوهش انجام بگیرد و این تجربیات به‌روز بشود و منطبق با نیازهای روز بشود و ان‌شاءالله از آنها [استفاده بشود]؛ اینها سرمایه‌های بسیار باارزشی است که باید از این سرمایه‌ها استفاده کرد و بسط و تکمیل پیدا کند. 🗓️ ۱۳۹۹/۷/۲۱ 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
@reyhane_morovatiعطیه اصلاحی.mp3
زمان: حجم: 10.6M
گاهی برای سر بلند بودن باید از سر، گذشت…🕊️ 🔻 «بی‌ سر اما سربلند» پ.ن: اگر روحیه حساسی دارید پیشنهاد میشه این اپیزود رو گوش ندین🌱 ✍🏻 و 🎙️ ریحانه مروتی –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
دست ما را هم بگیرید و از زمین بلندمان کنید؛ شما که پرواز بلدید... ✍🏻 راضیه واحدی –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
🔻 نتیجه؟ دشمن یک «رهبر» را حذف کرد، اما در عوض، «هزاران رهبر» در ذهنِ امت ایجاد کرد. 📷 ✍🏻 –تحریریه بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
21.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🛤️ 📌بزرگ‌ترین تشییع‌های جهان برای کدوم شخصیت‌هاست؟ ▪️از ویکتور هوگو و جمال عبدالناصر تا امام خمینی و سردار شهید قاسم سلیمانی… 🎙️ 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
♻️ پویش ادبی «روایت وداع» کوتاه‌نوشته‌هایی در حاشیه بدرقه امام امت ❕بعضی روزها، تاریخ روی زمین راه نمی‌رود؛ روی شانه‌های بغض‌کرده مردمی قدم می‌زند که بهت‌زده، عبور تکه‌ای از آسمان را تماشا می‌کنند. بدرقه‌ی حضرت‌آقا برای ما مثل کوچ کاروانی از خاطره‌هاست از میان دریای چشم‌ها… ❓در این هجرت غریب، سهم تو از تماشا چیست؟ ادامه در فرستهٔ بعدی👇🏻👇🏻 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
📌اگر قطره اشکی، سکوتی سنگین، یا تصویری در جانت ته‌نشین شد، آن را به واژه بسپار! نیازی به لفاظی و آرایه‌های مرسوم نیست؛ گاهی تمام اندوه یک شهر، در دل یک تک‌جمله جا می‌شود. 📝 قالب‌های ارسال: – تک‌جمله‌ای برآمده از دل – روایتی کوتاه از آن حضور – قطعه‌ای ادبی یا شعری برای وداع 🎁 به رسم ادب، به آثار برگزیده دوره‌های آموزش نویسندگی رایگان و جوایز فرهنگی-ادبی نیز اهداء می‌شود. روایت‌های ناب در صفحات مجازی و خبرگزاری‌ها منتشر می‌شوند. 🖋 بنویس؛ نگذار این داغ بی‌روایت بماند. که فردا روز، از این اندوه عظیم، تنها همین واژه‌ها به یادگار می‌ماند. 📮 ارسال اثر: @admin_bahanesh 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🔰 چگونه راوی بدرقه‌ی امام شهیدمان باشیم؟ 🔹این خیابان‌ها پیش از این هم تن‌شان به تابوت‌ها خورده است؛ ما یا شانه داده‌ایم زیر پیکر سردارانِ میدان و با حماسه گریسته‌ایم، یا با بغض سنگین و خاموش، مراجع تقلیدمان را بدرقه کرده‌ایم. اما این یکی، شبیه هیچ‌کدام از خاطرات خیابان‌های ما نیست. 🔸امروز باید قاب بی‌بدیل تشییع «مرجعِ شهید» را روایت کنیم. مردی که رِدای مرجعیتش تنها در حجره‌ها و رساله‌ها محدود نماند؛ او مقتدای سیاسی و عمود خیمه‌ی تمام جان‌های بیداری بود که در جغرافیای مقاومت، رویاروی ماشینِ استعمار و طاغوت سینه سپر کردند. 🔻راوی چنین اَبَررویدادی بودن، پیش از تراشیدن قلم، چشمی می‌خواهد که عظمت این داغ و شکوه این تداوم را توأمان تاب بیاورد و این استثنای تاریخی را در میانه‌ی اشک، دقیق و بی‌لرزش ببیند. ✍🏻 –دبیر بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
🔰 چگونه راوی بدرقه‌ی امام شهیدمان باشیم؟ 🔹این خیابان‌ها پیش از این هم تن‌شان به تابوت‌ها خورده است؛
📌یک. دوربین ذهن‌تان را خاموش کنید؛ کلمه کفِ خیابان است برای نوشتن از یک اتفاق بزرگ، بلکه بزرگ‌ترین اجتماع تاریخ یک کشور، اول از همه باید دوربین صدا و سیما را در ذهن‌تان خاموش کنید. نویسندگی، تکثیر واژه‌های اخبار ساعت چهارده نیست. «اقیانوس خروشان ملت»، «حماسه‌ی بی‌نظیر» و «سیل خروشان»، کلماتِ مُرده‌اند. نویسنده باید کلمه‌ی زنده خلق کند. کلمه‌ی زنده کجاست؟ کفِ خیابان. بین عرق‌ریزان شانه‌های به هم چسبیده‌ی آدم‌ها. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
📌یک. دوربین ذهن‌تان را خاموش کنید؛ کلمه کفِ خیابان است برای نوشتن از یک اتفاق بزرگ، بلکه بزرگ‌ترین
📌دو. هلی‌شات‌ها کورند؛ تضادها را شکار کنید روایت کلان، دروغ نمی‌گوید؛ اما همه‌ی حقیقت را هم نشان نمی‌دهد. هلی‌شات‌ها فقط سیاهی جمعیت را می‌بینند؛ اما چشم نویسنده باید دنبال آن پیرمردی باشد که با کفش لنگه‌به‌لنگه، از شهرستان دور آمده و حالا در ترافیک تهران، دارد بطری آب گرم توی دست‌اش را با یک جوان مو-فشنِ امروزی نصف می‌کند. تضادها را شکار کنید. عظمت یک تشییع، در طول و عرض کیلومتری جمعیت نیست؛ در همین نقطه‌های اتصال متناقض است. در پیوند آدم‌هایی که در روزمرگی، شاید حتی به هم سلام نکنند. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh
خانۀ نویسندگان بهانش✒️
📌دو. هلی‌شات‌ها کورند؛ تضادها را شکار کنید روایت کلان، دروغ نمی‌گوید؛ اما همه‌ی حقیقت را هم نشان نم
📌سه. قدیس‌سازی نکنید؛ بگذارید رفتار مردم روایت کند از قدیس‌سازیِ اغراق‌شده بپرهیزید. سوگواری واقعی، نیازی به صفت‌های تفضیلی متکلف ندارد. وقتی از رابطه‌ی مرید و مراد می‌نویسید، بگذارید خود رفتار مردم، این رابطه را تفسیر کند. به جای نوشتن «اندوه جان‌کاه ملت»، بنویسید فلان زنِ دست‌فروش کنار خیابان انقلاب، چه‌طور بساط‌اش را جمع کرده بود و فقط خیره مانده بود به مسیر تابوت. عمل را نشان دهید، نه احساس خودتان را. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh