🔻شبکه ۱۴ اسرائیل مدعی شد: نیروی قدس سپاه با تأسیس واحدی به نام «مختار» قصد دارد با همکاری با کارتل‌های مکزیکی ترامپ را به قتل برساند. #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 گروهی که دیپلمات نبود حاشیه‌ای بر وداع هیئت فاطمیون افغانستان با پیکر مطهر رهبر شهید ▪️این فیلم را چند بار دیده‌ام؛ هر بار هم به فیلمبردارش اصرار می‌کنم از تک‌تکشان کلوزآپ بگیرد، شاید بتوانم داستانشان را از چشم‌هایشان بخوانم. مثلاً آن مردِ قدبلندِ سمت راست تصویر. انگار کمرش صاف نمی‌شود. دست روی سینه می‌کشد؛ هوا برایش سنگین است. از همان اول، نگاهش را میدزدد؛ نمی‌خواهد روبه‌رو را ببیند. بعضی لحظه‌ها حتی حس می‌کنم دستش را به اصرار گرفته‌ و آورده‌اند. ▫️می‌برندش جلو. باید مثل دیپلمات‌ها، شسته‌رفته و مطابق تشریفات، همان‌جایی بایستد که اشاره می‌کنند. می‌ایستد. کناری‌هایش بلند گریه می‌کنند، بر سر و سینه می‌زنند، اما او فقط نگاه می‌کند. هنوز باورش نشده عمامه‌ی مشکی روی تابوت، برای اوست. در بهت فرو می‌رود. دو نفسِ عمیق می‌کشد و بهتش فرو می‌ریزد. دست روی چشم‌هایش می‌گذارد و مردانه می‌گرید. ▪️دلم می‌خواهد فکرش را بخوانم. برای رهبر یک کشورِ همسایه گریه نمی‌کند. گریه‌اش شبیه گریه‌ی ما ایرانی‌ها هم نیست. دنبال خط و ربطش با آقای شهیدِ ایرانم. نگاهش، نگاهِ کسی است که تمام پناهش را از دست داده. اشک‌هایش، اشکِ یتیم‌شده‌هاست و کمرش، کمرِ کسی که علمدار روبرویش افتاده و کاری از دستش بر نمی آید ▫️لب‌هایش تکان می‌خورد و من باز هم فیلمبردار را قسم می‌دهم: «زوم کن روی صورتش.» و فیلمبردارِ ذهنم داد می‌زند: «روی صورتِ کدامشان؟ تک‌تکشان گریه می‌کنند، بر سر می‌زنند و زیر لب چیزی می‌گویند. کدامشان را؟» راست می‌گوید. ▪️خودم بی‌اجازه می روم توی ذهن مردی که دلم می‌خواست کلوزآپش را ببینم. چند باری دوستان شهیدش می‌آیند جلوی چشم‌هایش؛ می‌خندند و می‌گویند: «آقا آمد پیش ما... تو کی می‌آیی؟ داره دیر میشه‌ها» چند بار هم افغانستان و کابلش جلوی چشمش جان می‌گیرند؛ خوشه‌های گندمِ بامیان برایش می‌رقصند و طعنه می‌زنند: «خاک خوده ایله کردی که چی؟ آخرش چی نصیبت شد؟ از کابل تا ایران، از ایران تا سوریه... همی قسم آواره ماندی. نه اوجه از تو شد، نه ایجه.» بعد تر هم صورت بچه هایش را می‌بیند. زانو زده‌اند روبه‌رویش. بغض دارند. مادرشان بیمارستان است و غربت و بی‌کسی گلوی همه‌شان را فشار می‌دهد. ▫️و حالا... حالا می‌خواهد روبه‌روی مرادش صاف بایستد. دستش را روی سینه می‌گذارد، زیر لب می‌گوید: «همه‌اش فدای سرت... پاشو.» نگاهش به مردِ مسئول تشریفات می‌افتد. مرد اشاره می‌کند که باید بروند. گریه را تمام می‌کند. وقارِ مردانه ی یک هزاره را تمام عیار رعایت می‌کند. پایش را محکم برمیدارد و توی مسیر مشخص می‌رود. ♦️دوربین لانگ شات را می‌گیرد. دیگر کمر مرد خم نیست. ✍🏻 زینب جلالی –تحریریه بهانش #روایت_وداع 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📽 روایت شهید آوینی از روزهای بعد امام ✍🏼 «امام رفت و زمین ماند و ما نیز بر زمین ماندیم، با داغ جراحتی سخت بر دل و باری سنگین بر دوش...» 🔸انتظار در مبارزه است و این بزرگ‌ترین پیام برای روزهای سختی است که پشت سر می‌گذاریم. با وجود تمام سختی‌ها و داغِ فقدان، حقیقت همواره پایدار خواهد ماند. 🎞 دریافت ویدئو با کیفیت #شهید_آوینی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 چگونه راوی بدرقه‌ی امام شهیدمان باشیم؟ قبلاً (در اینجا) به بخش اول این موضوع پرداختیم و در ادامه، سه نکته برای بهتر نوشتن و ثبت کردن این تشییع تاریخی متذکر شدیم. حالا به سه نکته‌ی دیگر می‌پردازیم:

📌چهار. معماری جمعیت را ببینید؛ خیابان دیگر خیابان نیست! به معماری جمعیت دقت کنید. آدم‌ها در یک تشییع تاریخی، فقط راه نمی‌روند؛ آن‌ها یک بافت جدید شهری می‌سازند. خیابان، دیگر خیابان نیست، یک خانه‌ی بدون سقفِ بزرگ است. جزئیات این خانه را ثبت کنید. بوی اسپند، صدای صلوات‌های نامنظم، لیوان‌های یک‌بار‌مصرف له‌شده زیرِ پا، و نگاه‌های خسته‌ای که به یک نقطه‌ی مشترک گره خورده‌اند. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌پنج. مرعوب نشوید؛ سایه‌ها را کنار نور بنویسید! خودتان باشید. مرعوب فضا نشوید. اگر در گوشه‌ای از این جمعیت، نقصانی دیدید، اگر تناقضی در رفتار مدیرانِ صف اول با مردم عادیِ صف آخر یافتید، آن را هم بنویسید. روایت صادقانه، روایتی است که سایه‌ها را در کنار نور می‌بیند. فقط در این صورت است که متن شما، از یک «گزارش روزمره»، به یک «سند تاریخی» تبدیل می‌شود. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌شش. دنبال چشم‌ها بگردید، نه هلی‌شات‌ها ننویسید «حضور پرشور و میلیونی مردم». این کلمات، یخ‌زده‌اند و جان مخاطب را گرم نمی‌کنند. به جای شمردن آدم‌ها، ضربانِ قلب‌هایشان را ثبت کنید. باید از آن مادری بنویسیم که قاب عکس به سینه فشرده و گوشه‌ی پیاده‌رو، بی‌صدا اشک می‌ریزد. باید از آن جوانی بنویسیم که شاید ظاهرش و خطِ اتوی لباسش هیچ شباهتی به تصویر کلیشه‌ای یک آدم مذهبی نداشته باشد، اما امروز آمده است چون بند دلش به خیمه‌ی حضرت‌آقای شهیدمان گره خورده است. صمیمیت این سوگ را در این تضادهای ظاهری و وحدت باطنی جست‌وجو کنیم. #ادامه_دارد 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻الان ساعت ۱۳:۵۰ دقیقه است. بعد از ادای نماز بر پیکر قائد شهید امت، حدود ساعت ۹:۳۰ دقیقه صبح در بلوار ظهور سوار ماشین شدیم و تا الان در مسیر ۲۰ دقیقه‌ای جمکران_پردیسان در ترافیک سنگین مانده‌ایم. کولر ماشین داغ کرده، بچه بی‌قراری می‌کند. کربلایی است اینجا. ✍🏻 #لیلا_خدایار –تحریریه بهانش #روایت_وداع 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🛖 در کلبهٔ ویرایش بهانش، بعد از متن خانم خدایار، بچه‌های تحریریه اینطور روایت می‌کنند… #روایت_بهانش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌رهبر مردم‌باور 🔻با بررسی ۲۳۷۵ سخنرانی بین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ و رصد بیش از ۱ میلیون تک‌واژه معنادار که بر یک مفهوم دلالت می‌کند، می‌توان به پربسامدترین مفاهیم و واژه‌ها در منظومه بیانات رهبر شهید انقلاب پی برد. ❕این ۱۰ واژه پرتکرار می‌تواند پنجره‌ای باشد به بینش و نگرش مردی که ۳۷ سال بر ایران حکمرانی کرد. 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh