📢 نویسندگان و همراهان عزیز بهانش! 🕊️ لطفاً به کسانی که دغدغه و درد نوشتن دارند، ولی نمی‌دانند از کجا شروع کنند؛ «دوره بُمب‌نویس خانۀ بهانش» را هدیه دهید. 📌خبرهای خوبی در راه است...

🔰 در ستایشِ «بازنویسی» 📰 یک بار در مصاحبه با مجلهٔ پاریس ریویو از همینگوی سؤال شد کارهایش را چقدر بازنویسی می‌کند. جواب داد: «تا چه کاری باشد. پایان رمان وداع با اسلحه، صفحه آخر آن را، سی و نُه بار بازنویسی کردم تا راضی شوم.» 🗨️ مصاحبه کننده: «مشکل تکنیکی داشت؟ چی باعث شد این طور گیر بکنید؟» همینگوی جواب داد: «یافتن کلمات مناسب.» 📝 بنابراین هر نویسندۀ قابلی وقت کافی را برای خواندن و صیقل دادن مهارت فنی و رسیدن به استادی در استفاده از واژگان صرف می‌کند. و به یاد داشته باشید چیزی که حذف می‌کنید از شکست مبراست. پی جی وودهاوس رمان نویس آمریکایی که شخصیت جیوز را برای ما به ارمغان آورده، با طنز دلنشین خود در جایی گفته: «تصور میکنم راز نویسندگی این است که نوشته خود را آن قدر زیر و رو کنید تا به چیزی برسید که فکر می‌کنید واقعاً خوب است، و بعد آن را دور بریزید. به‌قول ارنست همینگوی: «دُردانه‌هایت را بکش.» 💥 بهترین توصیه‌ای که می‌توانم برای بازنویسی موفق بکنم این است که توجه خود را به جزئیات معطوف کنید. داستانی که درباره همه چیز است، درباره هیچ چیز نیست. امور عام و جهان‌شمول در امور جزئی و خاص نهفته‌اند و نه برعکس. به عبارت دیگر، درباره یک سگ ننویسید؛ بلکه درباره سگ خاصی از نژاد شِلتی بنویسید. از تحقیقات کتابخانه‌ای، اینترنتی یا گفتگو با متخصصان آن مورد استفاده کنید. ✍️ #کاترین_آن_جونز از کتاب #راه_داستان #تمرین_نویسندگی #معرفی_کتاب ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 تحلیل روایی-عرفانیِ آیه شریفه «ما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ» و تطبیق آن بر جایگاه انسان کامل 📜 روایتی منسوب به مولا امیرالمؤمنین علی (ع)، مضمون «خَمَّرْتُ طِينَةَ آدَمَ بِيَدِي» را حامل است؛ بدین معنا که ایشان به امر الهی، طینت حضرت آدم (ع) را با دستان خویش سرشته‌اند. این گزاره، سرآغاز بحثی عمیق در باب بواطن هستی و لایه‌های پنهان عالم شهود است. دنیا، به مثابه متنی چندوجهی، حاوی اسراری است که گشودن رموز آن، نیازمند تلاشی معرفت‌شناختی است. طرق وصول به این اسرار، متنوع و متکثر بوده؛ عده‌ای از مسیر سلوک عملی، گروهی از مجرای تفکر فلسفی، و دسته‌ای دیگر از طریق خدمت و ایثار، به کشف این حقایق نائل می‌شوند. 📔 در ساحت وحی، قرآن کریم در خطاب به ابلیس می‌فرماید: «قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ» (ص/۷۵). این پرسش استعلایی پروردگار، پرده از عمق سرکشی ابلیس و ریشه‌های امتناع او از سجده بر «خلیفه‌الله» برمی‌دارد. ابلیس، نه به سبب تکبر محض، بلکه به واسطه انتساب به «عالین» – موجوداتی که در مرتبه‌ای فرا‌تر از درک مادی قرار دارند – از اطاعت امر سجده بر خلقت ظاهراً فروتر انسان، سرباز زد. این امر، خود، نکته‌ای قابل تأمل در فهم مراتب وجود و سلسله مراتب هستی است. 💢 و نکته حائز اهمیت، در عبارت «خَلَقْتُ بِيَدَيَّ» است که در پرتو روایات اسلامی، به ویژه روایت یاد شده، تفسیر عرفانی ژرفی می‌یابد. این روایات، وجود مبارک امیرالمؤمنین (ع) را تجلی «انسان کامل» و جلوه‌گاه قدرت خلاق الهی معرفی می‌کنند؛ آنگونه که ایشان، در مقام واسط فیض الهی، در فرایند آفرینش اولین انسان، نقش محوری ایفا نموده‌اند. 🔸 در ادبيات عرفانی، بحث «انسان کامل» محلِّ تأمل عمیق عارفان بوده است. برخی عرفای صاحب‌نظر بر این باورند که انسان کامل در عالم کثرات، به معنای مصطلح وجودی مجزا ندارد؛ بلکه تجلی او در مقام وحدت محض است. از این رو، درک این مفهوم با نگاه صرفاً کثرت‌گرایانه، دشوار می‌نماید. برای درک حقیقت نهان، لازم است میان «ظرف» و «مظروف» همگنی حاصل شود تا بتوان گوارایی حقیقت را چشید. هدف غایی نفس، سیر به سوی این وحدت است و هبوط حضرت آدم (ع) نیز، زمینه‌ای برای رسیدن به مقام خزائن الهی و برداشتن حجاب‌ها، جهت تحقق «وصال میثاق» بوده است. 🔹 حضرت امام خمینی (قدس سره)، در تبیین معرفت الهی، نهایت خداشناسی را در «اسماءشناسی» می‌دانند و معتقدند که «عینیت» با ذات حق، به سادگی میسر نمی‌گردد. فیلسوفانی چون بوعلی‌سینا نیز، «عینیت» با مراتب طولی وجود را، جز در درجات خاصی از نظام عنایت، محال انگاشته‌اند. بر این اساس، نهایت صعود انسان، در تشبّه و تقرّب به حق، تجلی می‌یابد. ✍🏻 جواد جعفری #تحلیل_روایت #یادداشت_اختصاصی ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰کاغذی از دل شن‌زار نوآوری چین برای آینده‌ای پایدار ☘در یک دستاورد انقلابی دانشمندان چینی در منطقه سین کیانگ موفق به تولید نوعی کاغذ شدند که نه از چوب بلکه از شنِ بیابان و ضایعات کشاورزی ساخته می‌شود. 🌿این «کاغذ سنگی» با ترکیب شن سرشار از کربنات کلسیم و الیاف ساقه پنبه بدون مصرف حتی یک قطره آب تولید می‌شود. در حالی که کاغذ سنتی نیازمند قطع درختان، مصرف زیاد آب و فرایندهای آلاینده است. این روش نه تنها منابع طبیعی را حفظ میکند بلکه کاملاً ضدآب، قابل بازیافت و بسیار بادوام‌تر از کاغذ معمولی است. 🌻کارخانه‌های متحرک اکنون در حاشیه بیابان‌های چین مستقر شدند تا این نوآوری را به مرحله تولید صنعتی برسانند؛ تحولی که می‌تواند چشم‌انداز محیط زیستی و اقتصادی مناطق خشک را دگرگون کند. #نوشتن_پاک #پاتوق_خبری_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🚩 پیامی از ایران به ناخدایان کشتی‌های پوسیده #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📍 در بابِ مُنتقِد درونی قسمت ۱ از ۲ 🗝️ توصیه میکنم تا وقتی نسخۀ اول فیلمنامه کامل نشده، منتقد درونی‌تان را (که معمولاً صدای درونی شده‌ی یکی از والدین است) درون گنجه حبس کنید و فعلاً کاری به کارش نداشته باشید. گرچه این منتقد درونی در زمان مناسب سازنده و مفید است، اما می‌تواند به مانعی در برابر نوشتن تبدیل شود. 🗨️ مایکل جوردن می‌گوید: «در دوران ورزشی‌ام بیش از ۹۰۰۰ پرتاب را خراب کرده‌ام. تقريباً ۳۰۰ مسابقه را باخته‌ام. ۲۶ بار برای پرتابی که می‌توانست به برد تیم ختم شود به من اعتماد کردند و ناموفق بودم. در زندگی بارها و بارها و بارها شکست خورده‌ام. و درست به همین دلیل است که موفق هستم.» 💡 در اینجا می‌خواهم از تجربه خودم هم استفاده کنم. هر نویسنده‌ای - صرف نظر از تعداد جوایز و موفقیت‌هایش - هم طعم شکست را چشیده و هم طعم موفقیت‌های نسبی را. اما خوشبختانه هر کسی از شکست‌هایش درس می‌گیرد. ✍️ #کاترین_آن_جونز 📙از کتاب #راه_داستان #راهنمای_نویسندگی #معرفی_کتاب ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🩸 نانِ خون 🩸 🍞نانی که آدمی بر سر سفره می‌آورد، واجد ویژگی‌هایی است؛ حلالیت، طیب و پاک بودن از جمله‌ی آنهاست. اما گاه انسان‌ها - خواسته یا ناخواسته - بر سر سفره‌ای می‌نشینند که نانِ خونِ بهترین انسان‌های روزگار است. 🔥گاه برای کسب متاع دنیا، مقام‌های زودگذر، ثروت یا حتی لقمه‌نانی، افراد از اصول انسانی، اخلاقی و دینی می‌گذرند. با نابودی بی‌گناهان و به خاک سیاه کشیدن مظلومان، زندگی‌ای برای خود می‌سازند که ستون‌هایش بر خونِ انسان‌هایی استوار است که گناهشان تنها در انسانیت و پیروی از راه علی(ع) بود. ⚖️همواره در جامعه - چه خواص و چه عوام - کسانی هستند که در تصمیم‌های سرنوشت‌ساز، دنیا را بر دین یا دین را بر دنیا ترجیح می‌دهند. آنان که دین را بر همه‌ی طمع‌های دنیوی مقدم می‌دارند، پیرو انبیا و ائمه‌اند و آنان که فریب دنیا را خورده و آن را در اولویت قرار دادند، الگویشان عمرسعدها خواهد بود. ⏳اما آیا متاع دنیاییِ به‌دست‌آمده از این راه،‌ پایدار و همیشگی است؟ همان‌گونه که امام حسین(ع) در قتلگاه به عمرسعد فرمود: «آیا ری و گرگان را می‌خواهی تا مرا بکُشی؟! اما به خدا هرگز به آرزویت نخواهی رسید.» و آنگاه که عمرسعد پس از جنایت به ابن‌زیاد گفت: «همه‌ی دستوراتت را اجرا کردم، سند حکومت ری را تسلیم کن!» ابن‌زیاد با خشونتِ تمام سند را پاره‌پاره کرد. در آن لحظه، کوهی بر سر عمرسعد خراب گردید و خود را مصداق این آیه یافت: «خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ» (هم دنیا و هم آخرت را باختند؛ این است همان زیانِ آشکار) 🔍خسران در لغت یعنی از دست‌دادن تمام یا بخشی از سرمایه. در قرآن به معنای هلاکتِ آشکار است. از روشن‌ترین مصادیق هلاکت، خیانت است. خیانتی که در هر شکل و به هر کس روا داشته شود. خیانت - مشتق از «خَوَن» - به معنای نقض پنهانیِ حق و پیمان است؛ اعم از: خیانت به وجدان، به انسانیت، به دین، به وطن و هر ناپاکی‌ای که از اصول انسانی، اخلاقی و دینی به دور باشد. 📜امام صادق(ع) می‌فرماید: «بُنِيَ الْإِنْسَانُ عَلَى خِصَالٍ، فَمَهْمَا بُنِيَ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ لَا يُبْنَى عَلَى الْخِيَانَةِ وَالْكَذِبِ» (انسان بر خصلت‌هایی سرشته شده؛ اما هرگز بر خیانت و دروغ بنا نمی‌شود) ✍🏻 #فاطمه_تجویدی #فلسطین_قلب_اسلام #حب_الحسین_یجمعنا 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh