🎞 #روایت_تبیینی از #موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰| ۲۷ شهریورماه (۸/۱) 📌موضوع: بررسی علل اختلافات ایران و آمریکا و راه حل آن 👤مهمان: حجت‌الاسلام والمسلمین ابوطالبی 🔶 موکب تبیینی بصیرتی در صدمین جلسه، شبی دیگر را در فضایی برگزار کرد که از همان دقایق ابتدایی، حال‌وهوای آن با یک نشست معمولی تفاوت داشت. 🔷استقبال مردم بسیار خوب بود و پیش از آغاز سخنرانی، طبق روال شب‌های گذشته سوره فتح، سرود جمهوری اسلامی ایران و پس از آن صلوات خاصه حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها طنین‌انداز شد. 🔷هر یک ربع نیز یک دسته عزاداری و خونخواهی امام شهید از مقابل موکب عبور می‌کرد و حضار و سخنران از جای برمی‌خاستند و با شعارهای دسته همراه می‌شدند؛ رفت‌وآمد دسته‌ها، شعارها و پاسخ مردم، به فضای موکب حالتی زنده و حماسی داده بود. 🔶پیش از آغاز رسمی برنامه، یکی از حاضران حجت‌الاسلام مداحی پشت تریبون آمد و کوتاه اما با تأکید، بر یک مسئله بنیادین دست گذاشت: ⁉️چگونه باید با نسل جوان ارتباط برقرار کرد و آنان را در برابر جنگ نرم فرهنگی واکسینه کرد؟ 🔺او برای توضیح این مسئله به تصویری از سیره پیامبر اکرم ص استناد کرد؛ همان تعبیر معروفی که در نهج‌البلاغه، امیرالمؤمنین ع در وصف رسول خدا می‌فرماید: «طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ»؛ تصویری از پیامبری که برای هدایت، در میان مردم حضور می‌یابد و به سراغ مواضع غفلت و حیرت آنان می‌رود. 🔺او سپس به آیه ۴۶ سوره سبأ اشاره کرد و تأکید داشت که بسیاری از ما آیه را ناقص می‌خوانیم و درست به بخش کلیدی آن توجه نمی‌کنیم: «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَکَّرُوا...»؛/ «بگو: شما را تنها به یک چیز اندرز می‌دهم؛ اینکه دو دو و یک یک برای خدا قیام کنید، سپس بیندیشید...»؛ 🔷 حرف اصلی او این بود که نخست باید جوان‌ها را به تفکر واداشت. به تعبیر او، تفکر باعث حیات قلب و بصیرت می‌شود و آن همه تأکید بر بصیرت، بدون اینکه انسان اهل تفکر باشد، به نتیجه نمی‌رسد. 🔻او در ادامه بر «تفکر» و «تحقیق» به‌عنوان دو کلیدواژه اصلی کار فرهنگی با جوانان تأکید کرد؛ تفکر و تحقیق، مطالعه، درس و بحث. ⚠️از نگاه او، گوشی‌های همراه و مشغولیت‌های دائمی، تمرکز و خلوت انسان را گرفته‌اند و باید برای خود و به‌خصوص برای نسل جوان، زمانی را از این فضا جدا کرد. 🔺حتی به توصیه برخی بزرگان اشاره کرد که وقتی انسان وارد خانه می‌شود، تلفن همراه را کنار بگذارد و آن را با خود به اتاق نبرد. در این نگاه، جوانی که قرار است در میدان جنگ نرم و فرهنگی نقش‌آفرین باشد، نخست باید اهل مطالعه و اندیشه شود. 🔻او سپس مجموعه‌ای از پیشنهادهای مشخص فرهنگی را مطرح کرد و گفت رهبر شهید سه «سنت» یا سه مسیر فرهنگ‌سازی به‌جا گذاشته‌اند که باید در حد توان ادامه پیدا کند: 🔹نخست، ترویج فرهنگ قرآن بود؛ با این پیشنهاد ساده اما قابل تبدیل شدن به یک سنت خانوادگی: «هر خانه، یک مسجد». برای جوان‌ها نیز انتخاب سوره لقمان را پیشنهاد کرد و گفت بعد از سوره فتح، سوره لقمان برای این کار بسیار مؤثر است. 🔹دومین محور، نهج‌البلاغه بود؛ اینکه به جوان‌ها گفته شود بیست کلمه یا حکمت از کلمات قصار نهج‌البلاغه را با نیت رهبر شهید بخوانند و با آن مأنوس شوند. او گفت نهج‌البلاغه مجموعه‌ای از حکمت‌ها و کلمات قصار فراوان دارد و باید کاری کرد که مطالعه آنها در خانواده‌ها جا بیفتد؛ همان‌طور که آرزو داشت «هر خانه حسینیه» نیز باشد. 🔹سومین مسیر، صحیفه سجادیه بود. او برای خانواده‌ها و جوانان سه دعا، یعنی دعای هشتم، بیستم و بیست‌وسوم صحیفه سجادیه را پیشنهاد کرد. از نظر او، موکب‌های تبیینی نباید صرفاً محلی برای شنیدن سخنرانی باشند؛ 🔺این موکب‌ها باید «دانشگاه معارف» باشند. شنیدن سخنرانی خوب است و بصیرت‌افزایی لازم است، اما مسئله مهم‌تر «بصیرت‌بخشی» است؛ یعنی کسی که خودش آگاه شده، باید دیگران را نیز برای فهمیدن و اندیشیدن بسیج کند. 👆🏼او برای این کار به روش تبلیغ چهره‌به‌چهره نیز اشاره کرد و با یادآوری توصیه‌های حجت‌الاسلام قرائتی، گفت باید سراغ مردم رفت، حتی همان‌گونه که برای مبارزه با اعتیاد، باید خانه‌به‌خانه و نفر‌به‌نفر وارد میدان شد. 👌 پایان سخنان کوتاه او با همین تأکید بود که خودِ بصیرت کافی نیست و باید آن را به دیگران نیز منتقل کرد. 🔸در همین لحظه، یکی دیگر از دسته‌های خونخواهی از مقابل موکب عبور کرد و شعار «إنا علی العهدی یا نائب المهدی» فضای موکب را پر کرد. حضار از جای برخاستند و با آنان همراهی کردند. 🔷پس از آن، مجری برنامه حجت‌الاسلام بهرمن پشت تریبون قرار گرفت و اعلام کرد امشب «۲٠۲مین شب بعثت مردم» است و ابراز امیدواری کرد که با برکت قدوم‌ خالصانه مردم در این شبها، دوران غیبت کبری کوتاه شود و فرج امام عصر عج هرچه سریع‌تر برسد. 💢 برای مطالعه قسمت دوم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۲) 🔰 قسمت دوم 🔷سپس مجری این شعر را خواند: «دشمن خیال کرده مشتی خیال خامیم او کور خوانده اما ما مشت انتقامیم هرچند منحرف کرد ذهن خواص ما را سکان به دست امروز ما مردم عوامیم موجیم و پرتلاطم، با وعده‌های گندم از پا نمی‌نشینیم، ما ملت قیامیم با عزم و با اراده، با اهل و خانواده خونخواه آن امامیم، سرباز این نظامیم هیهات منا الذله، هیهات منا الذله روی لب خیابان، ذکری علی‌الدوامیم آن لشکر یزید و این لشکر حسین است ای دل، دل بیا ببینیم در خیمه کدامیم.» 🔶 سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین حاجی ابوطالبی از جایی آغاز شد که یک شبهه قدیمی اما اثرگذار را پیش کشید: ⁉️چرا ایران از همان ابتدای انقلاب با آمریکا رابطه‌ای خصمانه پیدا کرد؟ ⁉️چرا مانند بسیاری از کشورهای دیگر با آمریکا روابط عادی برقرار نشد؟ ⁉️چرا شعار «مرگ بر آمریکا» شکل گرفت و از آن مهم‌تر، چرا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، سفارت آمریکا اشغال شد و دیپلمات‌های آمریکایی به گروگان گرفته شدند؛ آن هم در شرایطی که به تعبیر این شبهه، مصونیت دیپلماتیک و حرمت سفارت‌ها از قواعد مسلم روابط بین‌الملل است؟ ⁉️آیا این رفتار ایران نبود که آمریکا را به واکنش واداشت و سپس مصادره اموال، تحریم‌ها و دیگر اقدامات آغاز شد؟ 🔺سخنران برای پاسخ، بحث را از یک سؤال مقدماتی آغاز کرد: اصلاً چه کسی دعوا را شروع کرد؟ او گفت باید تاریخ را از تسخیر سفارت عقب‌تر برد؛ چراکه تسخیر سفارت در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، یعنی حدود نه ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، اتفاق افتاد. 🔺در فاصله پیروزی انقلاب تا تسخیر سفارت نیز روابط دیپلماتیک ایران و آمریکا برقرار بود. ایران در آمریکا سفارت داشت و حدود ۵۰ دیپلمات ایرانی در آنجا حضور داشتند و بنای نظام جدید در ماه‌های نخست این نبود که به‌طور کلی روابط خود را با آمریکا قطع کند؛ همان‌گونه که با انگلیس نیز با وجود اعتراض‌های شدید و سابقه طولانی اختلافات، اصل رابطه دیپلماتیک برقرار مانده بود. 🔺بنابراین باید میان «اعتراض و مخالفت با سیاست‌های آمریکا» و «قطع روابط خصمانه» تفاوت گذاشت؛ جمهوری اسلامی از همان ابتدا شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» را مطرح کرد، اما این با این ادعا که ایران از روز اول قصد داشته روابط دیپلماتیک را به رویارویی کامل تبدیل کند، یکسان نیست. 🔺از همین نقطه، سخنران سراغ فهرستی رفت که آن را «هشت اقدام خصمانه آمریکا علیه ملت ایران پیش از تسخیر سفارت» می‌دانست: 🔹نخستین مورد، کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بود؛ کودتایی که آن را اقدامی مشترک از سوی آمریکا و انگلیس علیه دولت دکتر محمد مصدق دانست. 👌او تأکید کرد که مصدق در رأس قوه مجریه و آیت‌الله کاشانی در رأس مجلس هفدهم قرار داشتند و در ماه‌های پیش از کودتا، دو نهاد مهم سیاسی کشور، یعنی قوه مجریه و مجلس، در اختیار نیروهایی قرار گرفته بودند که خاستگاه مردمی داشتند. 🔺اسناد منتشرشده وزارت خارجه آمریکا نیز بعدها وجود یک عملیات CIA برای سرنگونی دولت مصدق، تقویت شاه و روی کار آوردن دولت فضل‌الله زاهدی را ثبت کردند؛ در اسناد رسمی، هدف عملیات، «براندازی دولت مصدق» و جایگزین کردن دولتی طرفدار غرب تحت رهبری شاه توصیف شده است. 🔷سخنران سپس فضای سیاسی پیش از کودتا را نیز بخشی از استدلال خود دانست. به گفته او، چند ماه پیش از کودتا، علیه آیت‌الله کاشانی فضاسازی شد و جریان‌های مختلف، از حزب توده تا برخی نیروهای ملی‌گرای سکولار که با حضور دین در سیاست مخالفت داشتند، علیه او وارد عمل شدند؛ توهین و حتی کشیدن کاریکاتور در این فضا شکل گرفت و در انتخابات ریاست مجلس، آیت‌الله کاشانی رأی نیاورد و دکتر معظمی به ریاست مجلس رسید. 🔺او از این وضعیت به‌عنوان نشانه‌ای از فشار سیاسی پیش از کودتا یاد کرد. 🔷در ادامه، به شرایط شاه اشاره کرد. فشار سیاسی و اجتماعی به حدی رسیده بود که شاه از کشور خارج شد و اگر دخالت آمریکا رخ نمی‌داد، حکومت پهلوی همان‌جا سقوط می‌کرد. 🔺اسناد تاریخی آمریکا نیز اصل فرار شاه پس از شکست نخستین مرحله طرح کودتا و ادامه عملیات برای بازگرداندن او را ثبت کرده‌اند. ⁉️سخنران سپس این پرسش را مطرح کرد که چگونه در جهانی که قدرت‌های بزرگ پس از جنگ جهانی دوم از دموکراسی و حکومت‌های منتخب سخن می‌گفتند، یک دولت ملی در ایران با مداخله آمریکا و انگلیس سرنگون و شاه دوباره به قدرت بازگردانده شد؟ 🔺نتیجه این اقدام، تمدید حکومت پهلوی برای حدود ۲۵ سال دیگر بود! 🔹دومین اقدام، تأسیس ساواک بود. او سال ۱۳۳۵ را نقطه این رخداد دانست و گفت آمریکایی‌ها به شاه فهماندند که با ادامه این شیوه حکومت، موج مخالفت می‌تواند رژیم را با خطر سقوط مواجه کند؛ سپس ساختار امنیتی ساواک شکل گرفت و نیروهای آمریکایی و اسرائیلی در آموزش نیروهای امنیتی نقش داشتند. 💢 برای مطالعه قسمت سوم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۳) 🔰 قسمت سوم 🔸منابع تاریخی نیز نشان می‌دهند که سازمان اطلاعات و امنیت کشور، معروف به ساواک، در اواسط دهه ۱۳۳۰ شکل گرفت، تیمی از CIA در ایجاد و آموزش اولیه آن نقش داشت و پس از آن همکاری آموزشی با موساد نیز ادامه یافت. 🔹سومین اقدام، ماجرای قانون کاپیتولاسیون در سال ۱۳۴۳ بود. او با تأکید بر تفاوت میان مصونیت دیپلمات‌ها که در حقوق بین‌الملل وجود دارد و اعطای مصونیت گسترده به نظامیان و وابستگان نظامی آمریکا، گفت مسئله صرفاً مصونیت دیپلماتیک نبود؛ بلکه در ایران قانونی تصویب شد که برای نظامیان آمریکایی و خانواده‌های آنان مصونیت گسترده‌ای ایجاد می‌کرد. 👌اسناد رسمی وزارت خارجه آمریکا نیز تصریح می‌کنند که مجلس ایران در اکتبر ۱۹۶۴ قانونی درباره وضعیت نیروهای آمریکایی تصویب کرد که برای پرسنل نظامی آمریکا و وابستگان آنان مصونیت دیپلماتیک در نظر می‌گرفت و همین امر به موجی از ضدیت با آمریکا و مخالفت با حکومت شاه دامن زد. 🔺سخنران در همین زمینه به اعتراض امام خمینی رحمه‌الله اشاره کرد؛ همان ادبیاتی که کاپیتولاسیون را نشانه تحقیر استقلال ایران می‌دانست و می‌گفت اگر یک آمریکایی شاه ایران را بکشد، ایرانی حق اعتراض ندارد، اما اگر به یک سگ آمریکایی آسیبی برسد، ایرانی محاکمه خواهد شد. 🔺او این رخداد را سومین گام در زنجیره‌ای دانست که در نهایت نشان می‌دهد مخالفت ایران با آمریکا مسبوق به سابقه بوده و صرفاً از آبان ۱۳۵۸ شروع نشده است. 🔹چهارمین اقدام، از نگاه سخنران، به ژنرال رابرت هایزر بازمی‌گشت. او گفت در ۱۴ دی ۱۳۵۷، یعنی حدود یک ماه و نیم پیش از پیروزی انقلاب، هایزر آمریکایی وارد ایران شد و به نقل از برژینسکی، مأموریت او را آماده‌سازی شرایطی می‌دانست که اگر دولت بختیار نتوانست دوام بیاورد، ارتش وارد عمل شود و شاه بازگردانده شود. 🔺در ادامه ابوطالبی گفت: برنامه‌ای با عنوان «کورتاژ» یا «عملیات نجات» طراحی شده بود تا در صورت شکست دولت بختیار و با تکیه بر ارتش، شرایط بازگشت شاه فراهم شود. 🔺او سپس به روزهای ۲۱ و ۲۲ بهمن و نقش هشدار امام خمینی درباره حکومت نظامی اشاره کرد و خاطره معروف هشدار مرحوم آیت‌الله طالقانی را به میان آورد؛ 🔺اینکه وقتی حکومت نظامی برقرار شده و حضور مردم در خیابان‌ها ممکن بود به کشته‌شدن آنها را در پی داشته باشد، امام تأکید کرد مردم به خیابان بیایند و همین حضور گسترده، طرح کودتا را خنثی کرد. 🔹پنجمین اقدام، در روایت سخنران، به اردیبهشت ۱۳۵۸ بازمی‌گشت؛ زمانی که هنوز حدود شش ماه تا تسخیر سفارت باقی مانده بود و نخستین قطعنامه مجلس سنای آمریکا علیه ایران صادر شد. 🔺علت صدور این قطعنامه، اعتراض آمریکا به اقدام جمهوری اسلامی در محاکمه عوامل رژیم سابق، ساواکی‌ها و برخی نظامیان رژیم پهلوی بود. به گفته او، ایران پیش از آن نیز قانون کاپیتولاسیون را لغو کرده بود و آمریکایی‌ها از این مسئله ناراضی بودند. 🔺سخنران سپس به خرداد ۱۳۵۸ اشاره کرد و گفت در پی این فضای ضدآمریکایی، یک راهپیمایی ضدآمریکایی در تهران برگزار شد؛ اما نکته مهم این بود که حتی در چنین فضایی، حکومت انقلابی برای حفاظت از سفارت آمریکا اقدام کرد و چون احتمال داده می‌شد مردم از شدت اعتراض‌ها وارد سفارت شوند، حدود یکصد نفر از نیروهای تازه‌تأسیس سپاه پاسداران مقابل سفارت مستقر شدند تا از ورود مردم جلوگیری کنند. 🔺آمریکایی‌ها پس از این اقدام از سپاه پاسداران بابت حفاظت سفارت تشکر کردند و این خود نشانه‌ای بود از اینکه روابط دو کشور هنوز به مرحله‌ای که بعداً رخ داد، نرسیده بود. 🔹ششمین اقدام، حمایت مالی آمریکا از جریان‌های تجزیه‌طلب بود. سخنران به تیر و مرداد ۱۳۵۸ اشاره کرد و گفت: میلیون‌ها دلار به «حزب دموکرات» برای فعالیت‌های تجزیه‌طلبانه داده شد و در مرداد همان سال نیز اسنادی منتشر شد که از تلاش برای پیوند دادن مسئله کردها با دیگر جریان‌های قومی، از خلق عرب خوزستان تا ترک‌های آذربایجان، ترکمن‌صحرا و بلوچستان، برای فلج کردن حکومت ایران حکایت داشت. 🔹هفتمین اقدام، موضوع پذیرش محمدرضا شاه در آمریکا بود. شاه پس از خروج از ایران در نهایت در آمریکا پذیرفته شد؛ در شرایطی که ملت ایران خواستار بازگرداندن او برای محاکمه و نیز بازگرداندن اموال ایران بود. 🔺این تصمیم آمریکا آخرین نقطه‌ای بود که خشم عمومی را به اوج رساند. 🔹هشتمین اقدام نیز در همین فضای پایانی، طراحی کودتای نوژه بود؛ سخنران آن را آخرین اقدام خصمانه پیش از تسخیر سفارت دانست. 🔸در نتیجه این زنجیره، اگر پرسش را صرفاً با لحظه ورود دانشجویان به سفارت آغاز کنیم، این زمینه تاریخی حذف می‌شود. 💢 برای مطالعه قسمت چهارم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۴) 🔰 قسمت چهارم ‼️جامعه‌ای که کودتای ۲۸ مرداد را تجربه کرده، ساواک را دیده، کاپیتولاسیون را پشت سر گذاشته، مداخله هایزر را دیده، تحریم و قطعنامه و حمایت احتمالی از تجزیه‌طلبی را تجربه کرده و در نهایت پذیرش شاه در آمریکا را مشاهده کرده، تسخیر سفارت را نه به‌عنوان یک رخداد منفرد، بلکه در امتداد یک منازعه طولانی می‌فهمید. ⁉️اما پرسش دوم باقی بود: حتی اگر آمریکا پیش از آن اقدامات خصمانه‌ای انجام داده باشد، آیا اشغال سفارت و گروگان‌گیری از نظر حقوق بین‌الملل مجاز بود؟ 🔺اینجا سخنران وارد بحث دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه شد. آمریکا در ۲۹ نوامبر ۱۹۷۹ دعوایی علیه ایران در دیوان بین‌المللی دادگستری مطرح کرد. 🔺در ادامه بحث، سخنران برای تبیین حقوقی ماجرای تسخیر سفارت آمریکا به دیدگاه سه چهره حقوقی اشاره کرد: 🔹نخست، آقای پلاتن مزو، یکی از قضات دادگاه بین‌المللی لاهه که استدلال کرد وقتی آمریکا علیه ایران به دادگاه لاهه شکایت کرده و از دادگاه خواسته است به ادعای آن کشور رسیدگی کند، تا زمان صدور رأی، طرفین نباید اقدام جدیدی علیه یکدیگر انجام دهند؛ با این حال، آمریکا همزمان با رسیدگی دادگاه، اموال ایران را مصادره کرد و عملیات طبس را نیز انجام داد. 🔺از نگاه این قاضی، همین اقدامات آمریکا در جریان رسیدگی، مسئله را پیچیده می‌کند و حتی به اعتقاد او، دادگاه نباید بدون توجه به این اقدامات به شکایت آمریکا رسیدگی کند. 🔺او در عین حال ریشه ماجرای سفارت را نیز صرفاً در روز ورود مردم به سفارت نمی‌بیند، بلکه پذیرش شاه از سوی آمریکا و نگهداری اموال ایران را بخشی از زمینه شکل‌گیری این بحران می‌داند و اقدام مردم ایران را در چارچوب دفاع مشروع قابل بررسی می‌داند؛ به همین دلیل نیز با محکومیت ایران به‌عنوان طرف مقصر مخالفت می‌کند. 🔹نفر دوم، آقای طرازی، قاضی دیگر دادگاه بین‌المللی لاهه که برای فهم رفتار مردم ایران، ماجرا را به کودتای ۲۸ مرداد پیوند می‌دهد. استدلال او این بود مردمی که تجربه مداخله آمریکا و کودتای ۲۸ مرداد را در حافظه تاریخی خود دارند، وقتی می‌بینند شاه دوباره از ایران خارج شده و آمریکا نیز او را پذیرفته است، طبیعی است که احتمال تکرار یک کودتا و مداخله جدید آمریکا را بدهند؛ 🔺بنابراین، این سابقه تاریخی باید در تحلیل اقدام مردم ایران لحاظ شود و بر همین مبنا او نیز با محکومیت ایران مخالفت می‌کند. 🔹سوم، فرانسیس آنتونیو بویل، حقوقدان و استاد حقوق در دانشگاه‌های آمریکا است که در یک مقاله حقوقی، استدلال مشابهی را از منظر حقوق بین‌الملل مطرح می‌کند: اقدامات خصمانه آمریکا علیه ایران می‌تواند برای ایران مبنایی جهت استناد به دفاع مشروع بر اساس منشور ملل متحد ایجاد کند؛ بنابراین، از نگاه او، مسئله مصونیت دیپلماتیک را نمی‌توان جدا از مجموعه اقدامات و شرایطی که به تسخیر سفارت منجر شده بررسی کرد. 🔸در این بخش، سخنران به مفهوم «دفاع پیشگیرانه» نیز استناد کرد و آن را به نظریه دانیل وبستر، وزیر خارجه آمریکا در قرن نوزدهم مرتبط دانست. 🔺در حقوق عرفی، بحث مشهور وبستر درباره واقعه کارولاین بر دو شرط «ضرورت فوری و قاهر» و تناسب استوار بود؛ یعنی حتی ادعای دفاع پیشگیرانه نیز بدون وجود ضرورت فوری و بدون رعایت تناسب، مشروع تلقی نمی‌شود. بنابراین سخنران این بحث را به‌عنوان یک قیاس حقوقی برای توضیح منطق اقدام ایرانیان مطرح کرد، نه اینکه آن را به‌عنوان رأی دیوان درباره مشروعیت اشغال سفارت معرفی کند. ‼️حجت‌الاسلام ابوطالبی بعد از این بررسی حقوقی، به یک نکته مهم بازگشت: حتی پس از تسخیر سفارت نیز این آمریکا بود که روابط دیپلماتیک را قطع کرد. 🔺در واقع پرونده بحران گروگان‌گیری در دیوان لاهه هم در حالی شکل گرفت که آمریکا از مسیر حقوقی وارد شده بود و هم‌زمان اقدامات دیگری نظیر مسدود کردن دارایی‌های ایران و عملیات نظامی طبس را انجام داد. دیوان در دستور ۱۵ دسامبر ۱۹۷۹ اقدامات موقت صادر کرده بود و همین مسئله زمینه انتقاد قاضی موروزوف از اقدام نظامی آمریکا در جریان رسیدگی را فراهم کرد. 🔺سخنران سپس به بیانیه‌های الجزایر و فرایند آزادی گروگان‌ها پرداخت و گفت در توافقی قرار بود گروگان‌ها آزاد شوند و در برابر، اموال ایران آزاد شود؛ ایران گروگان‌ها را آزاد کرد، اما این روند به معنای آن نبود که همه مطالبات ایران درباره دارایی‌هایش به سادگی و یکجا محقق شد. 🔸در واقع اسناد مرتبط با توافق الجزایر نشان می‌دهند موضوع دارایی‌های ایران، دعاوی حقوقی و سازوکار حساب‌های امانی در چارچوبی مفصل سامان داده شد و بخش مهمی از منابع ایران همچنان در قالب سازوکارهای توافق و دعاوی حقوقی مدیریت شد. 💢 برای مطالعه قسمت پنجم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۵) 🔰 قسمت پنجم 🔺از اینجا سخنران سؤال بزرگ‌تری را مطرح کرد: ⁉️اگر کسی بگوید ایران در نقطه آغاز مرتکب اشتباه شده، پس با ادامه این فهرست طولانی چه می‌کنیم؟ ⁉️چرا بعد از آن نیز حمایت از مجاهدین خلق، ارتباط و همکاری با صدام، فشارهای بعدی و تحریم‌ها ادامه یافت؟ ⁉️چرا در سال ۱۳۶۷، هواپیمای مسافربری ایران‌ایر مورد اصابت ناو آمریکایی قرار گرفت و ۲۹۰ مسافر و خدمه جان باختند؟ 🔺پرونده این حادثه نیز در نهایت در دیوان بین‌المللی دادگستری مطرح شد و در سال ۱۹۹۶ با یک توافق نهایی میان دو کشور از دستور کار خارج شد. ❇️سخنران گفت: اگر مسئله صرفاً یک اختلاف بر سر حادثه سفارت بود، شاید بتوان ماجرا را در همان ۱۳ آبان ۱۳۵۸ محدود کرد؛ اما ریشه اختلاف ایران و آمریکا را باید در ساختار رابطه دو کشور جست‌وجو کرد. 🔺او از تعبیری استفاده کرد که در آن، منطقه ایران و خلیج فارس «قلب زمین» یا «هارتلند» نامیده می‌شود؛ منطقه‌ای که موقعیت جغرافیایی ایران، اتصال شرق و غرب و شمال و جنوب و دسترسی به آب‌های آزاد، آن را از نظر راهبردی برای قدرت‌های بزرگ مهم کرده است. 🔸مسئله اصلی آمریکا صرفاً اسلامی بودن یا نبودن حکومت ایران نیست. اگر در این منطقه حکومتی حتی با ظاهر اسلامی اما کاملاً تابع آمریکا شکل بگیرد، واشنگتن لزوماً با آن وارد چنین تقابلی نخواهد شد؛ همان‌گونه که با قطر، کویت یا عربستان سعودی در سطحی که با جمهوری اسلامی مواجه است، برخورد نکرده است. 🔺او به تناقض میان ادبیات حقوق بشری آمریکا و نوع روابط آن با برخی متحدان منطقه‌ای اشاره کرد و گفت اگر صرفاً مسئله حقوق بشر بود، باید معیار یکسانی نسبت به کشورهای مختلف اعمال می‌شد. 🔶او سپس به دوره پیش از انقلاب بازگشت تا نشان دهد مخالفت آمریکا با ایران مستقل، لزوماً به جمهوری اسلامی محدود نبوده است. 🔺ایران پیش از انقلاب، به‌لحاظ تجهیزات نظامی، ارتشی بسیار مجهز داشت و آمریکا پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظامی را به ایران می‌فروخت؛ بنابراین داشتن سلاح، هواپیما و ارتش قدرتمند به‌خودی‌خود مشکل آمریکا نبود. مشکل آنجا آغاز شد که ساختار قدرت سیاسی بخواهد مستقل عمل کند. 👌بر همین اساس، او تأکید کرد که اختلاف ایران و آمریکا را نباید به یک حادثه در سال ۱۳۵۸ تقلیل داد. به تعبیر او، «مسئله این نیست که یک دعوا در سال ۵۸ اتفاق افتاد؛ مسئله این است که این ملت می‌خواهد مستقل باشد.» 🔺و این استقلال، با یک نگاه اسلامی و دینی و فطری همراه شده و همین امر باعث شده تجربه ایران برای دیگر ملت‌ها نیز الهام‌بخش یا به تعبیر او «شوراننده» باشد؛ یعنی به ملت‌های دیگر جرئت ایستادگی بدهد. او یمن، عراق و لبنان را نمونه‌هایی از این تأثیر دانست. 🔺در برابر این سؤال که چرا کشورهای دیگر با آمریکا رابطه دارند و آمریکا مانند ایران با آنها برخورد نمی‌کند، او دو پاسخ داشت: 🔹نخست اینکه آن کشورها نوعی «تسلیم اجمالی» دارند؛ 🔹دوم اینکه هیچ‌کدام جایگاه ژئوپلیتیک ایران را ندارند. موقعیت ایران در منطقه، به‌ویژه نسبت با خلیج فارس، مسیرهای ارتباطی و انرژی، از منظر او اهمیت ویژه‌ای دارد و همین موضوع باعث شده ایران برای قدرت‌های بزرگ حساس‌تر باشد. 🔺او برای توضیح اینکه مسئله استقلال محدود به اسلام و خاورمیانه نیست، ونزوئلا را هم مثال زد؛ کشوری که مسلمان یا اسلامی نبود، با حزب‌الله لبنان ارتباطی نداشت و مستقیماً در خاورمیانه نقشی مشابه ایران نداشت، اما چون خواست مستقل باشد، هدف فشار آمریکا قرار گرفت. بنابراین او منازعه را در سطحی بزرگ‌تر تعریف می‌کرد: «استقلال» در برابر «وابستگی». 🔸از همین نقطه، راه‌حل مورد نظر سخنران نیز روشن شد: مقاومت. ‼️قدرت‌های بزرگ زمانی عقب‌نشینی می‌کنند که با مقاومت جدی مواجه شوند و هر اندازه طرف مقابل محکم‌تر بایستد، مجبور به عقب‌نشینی بیشتری خواهد شد. 🔸برای اثبات این ادعا نیز دوباره به تاریخ بازگشت و ماجرای ملی شدن صنعت نفت را مثال زد. هنگامی که نفت ایران در سال ۱۳۳۲ از سلطه انگلیس خارج شد، انگلیسی‌ها ناوهای خود را وارد خلیج فارس کردند و تهدید کردند که نیرو پیاده خواهند کرد. 🔺در پاسخ، آیت‌الله کاشانی اعلام کرد اگر ناوهای انگلیسی ظرف چند روز از خلیج فارس خارج نشوند، حکم جهاد عمومی مسلمانان علیه انگلیس صادر خواهد شد. 🔻سخنران در ادامه گفت رادیو باکو در آن زمان نسبت به پیامد چنین حکمی هشدار می‌داد و تعداد مسلمانان در شوروی، پاکستان، عراق، افغانستان و دیگر نقاط را یادآوری می‌کرد. 🔺اینجا نیز او یک خط تاریخی از همان تجربه را تا دفاع از حرم ترسیم کرد و از لشکرهای فاطمیون، زینبیون، حیدریون و حسینیون و حضور نیروهایی از آذربایجان، پاکستان، عراق، لبنان و افغانستان سخن گفت و این را نمونه‌ای از ظرفیت اجتماعی مقاومت در برابر قدرت‌های بزرگ دانست. 💢 برای مطالعه قسمت ششم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۶) 🔰 قسمت ششم 🔺نتیجه سخنران از این سلسله مثال‌ها این بود که کوتاه آمدن، طرف مقابل را متوقف نمی‌کند؛ بلکه به تعبیر او، «هرچه کوتاه بیایی، او جلوتر خواهد آمد». او بر بدعهدی و عدم پایبندی آمریکا به توافق‌ها تأکید کرد و گفت تجربه توافق‌های اخیر نیز از نگاه او مؤید همین مسئله است. 🔸در نتیجه، مقاومت و ایستادگی را تنها راه می‌دانست و حضور مردم را نیز یکی از عوامل اثرگذار بر محاسبات مسئولان معرفی کرد. حتی برخی افراد در داخل کشور نیز صریحاً گفته‌اند حضور مردم در خیابان باعث شده برخی تصمیم‌ها درباره آمریکا پیش نرود. ⚠️او نسبت به منطقی که می‌گوید اگر طرف مقابل یک بند را اجرا نکرد، باید بندهای بعدی را هم یک‌طرفه اجرا کرد، اعتراض کرد و گفت اگر طرف مقابل در دو بند به تعهدش عمل نکرده، چه منطقی وجود دارد که ایران همچنان تعهدات تازه‌ای بر عهده بگیرد؟ 🔺 اینجاست که او دوباره به تعبیر رهبر شهید درباره تجربه تاریخی آمریکا بازگشت و سخنش را به این نقطه رساند که نمی‌توان با قدرتی که به دنبال سلطه است، صرفاً با امید به تفاهم پیش رفت. 🔸سخنران در پایان بخش اصلی سخنان خود ابراز امیدواری کرد مقاومت بیش از شش‌ماهه مردم ایران سرانجام به پیروزی بر استکبار جهانی منجر شود و برای شادی روح امام، رهبر شهید و همه شهدای این راه صلوات فرستاد. 🔶پس از آن، جلسه وارد پرسش و پاسخ شد. ⁉️پرسش نخست درباره انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا بود. یکی از حاضران پرسید با توجه به اینکه در آمریکا انتخابات مختلف برگزار می‌شود و مردم، مستقیم یا از طریق نمایندگان انتخاباتی، رئیس‌جمهور و دولت را تعیین می‌کنند، آیا می‌توان امید داشت دولتی در آمریکا بر سر کار بیاید که نگاه متفاوت و نزدیک‌تری به ایران داشته باشد یا اساساً نباید چنین امیدی داشت؟ 🔺حجت‌الاسلام حاجی ابوطالبی در پاسخ گفت تجربه دولت‌های مختلف آمریکا نشان می‌دهد تغییر رئیس‌جمهور لزوماً به معنای تغییر راهبرد بنیادین واشنگتن در قبال ایران نیست. 🔺 او دولت باراک اوباما را یکی از نرم‌ترین دولت‌های آمریکا در قبال ایران دانست، اما در عین حال به مواضع او درباره محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران اشاره کرد و گفت اوباما نیز در نهایت به دنبال از بین بردن زیرساخت‌های هسته‌ای ایران بود. 🔺در مقابل، او به تعبیر مشهور رهبر شهید درباره «دستکش مخملی و پنجه چدنی» اوباما اشاره کرد؛ تصویری که واکنش به پیام نوروزی اوباما و همزمانیِ پیشنهاد گفت‌وگو با فشار و تحریم بود. 🔸سخنران سپس میان روش‌ها و هدف‌ها تفاوت گذاشت. از نگاه او ممکن است یک رئیس‌جمهور ترجیح دهد از مسیر نظامی فشار وارد کند و دیگری از مسیر اقتصادی، دیپلماتیک یا تحریمی؛ ممکن است جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در روش‌های اعمال فشار اختلاف داشته باشند، ‼️ اما این به معنای اختلاف بنیادی در اهداف نیست. 👌او تأکید کرد که در دوره اوباما نیز تحریم‌ها و فشارهای گسترده علیه ایران برقرار بود و بنابراین صرف مشاهده نرم‌تر شدن ادبیات یک رئیس‌جمهور، برای نتیجه‌گیری درباره تغییر ماهیت سیاست آمریکا کافی نیست. اسناد دولت اوباما نیز نشان می‌دهند این دولت همزمان با تأکید بر دیپلماسی، بیشترین تحریم‌های موجود را علیه ایران برقرار و حفظ و تقویت کرده بود. 🔺بنابراین نباید مسئله رابطه ایران و آمریکا را به اینکه «ترامپ برود یا فلان رئیس‌جمهور بیاید» تقلیل داد؛ زیرا آنچه مهم است، ساختار و هدف کلان سیاست آمریکاست. 🔺او این نتیجه را با تعبیر «شیطان بزرگ» بیان کرد و گفت به اعتقاد او تغییر دولت‌ها به‌تنهایی این هدف را تغییر نمی‌دهد. ⁉️پرسش دوم از جنس دیگری بود و این بار به قوه قضاییه و مطالبه مردم درباره برخورد با افرادی مربوط می‌شد که به تعبیر پرسش‌کننده «دهن‌کجی به این ملت» کرده‌اند. پرسش این بود که چرا دستگاه قضایی شفاف توضیح نمی‌دهد که درباره این افراد چه اقدامی انجام شده یا چرا نشده است؟ اگر حرف یا رفتار فردی خلاف شئون اخلاقی یا قانونی کشور است، چرا برخورد نمی‌شود؟ و اگر جرم نیست، چرا برای مردم توضیح داده نمی‌شود؟ پرسش‌کننده تأکید داشت که این «چراها» برای جوانان اهمیت زیادی دارد؟ 🔺مجری با اشاره به اینکه سؤال تا حدی خارج از موضوع اصلی جلسه است، از سخنران خواست اگر مایل است پاسخ دهد. 🔸 در همین لحظه نیز دسته خونخواهی بار دیگر از مقابل موکب عبور کرد و فضای جلسه برای لحظاتی دوباره با شعارهای آن همراه شد. 🔺حجت‌الاسلام ابوطالبی پاسخ را با پذیرش اصل مسئله آغاز کرد. گفت در فضای سیاسی و حتی اقتصادی کشور یک نقص وجود دارد و آن نقص، «عدم شفافیت» در برخی مسائل است. 👌تأکید کرد که این حرف را فقط در موکب نمی‌زند؛ بلکه همان روز پنجشنبه نیز در یک برنامه زنده رادیویی آن را مطرح کرده است و در بیان این نقد ابایی ندارد. 💢 برای مطالعه قسمت هفتم اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱٠٠ | ۲۷ شهریورماه (۸/۷) 🔰 قسمت هفتم 🔸او توضیح داد که گاهی درباره افراد مهم، نسبت‌هایی مطرح می‌شود؛ یک نماینده مجلس می‌گوید فلان وزیر چنین کاری کرده، وزیر می‌گوید فلان مسئول چنین کاری کرده و در نهایت ادعا در فضای عمومی باقی می‌ماند، بدون اینکه مشخص شود واقعیت چیست. 🔺 از یک طرف، اگر کاری که نسبت داده شده واقعاً رخ داده باشد، باید با آن برخورد شود؛ از طرف دیگر، اگر رخ نداده، باید با کسی که تهمت زده برخورد یا دست‌کم موضوع روشن شود. ‼️وقتی هیچ‌کدام اتفاق نیفتد، ابهام تولید می‌شود و همین ابهام ممکن است در ذهن مردم این تصور را ایجاد کند که همه دستشان در دست یکدیگر است و کسی نمی‌خواهد با فساد برخورد کند. 🔻سخنران در ادامه گفت واقعیت این نیست که در ساختار حکومت هیچ نفوذ یا فسادی وجود ندارد. رهبر شهید نیز درباره وجود نفوذ در برخی دستگاه‌ها سخن گفته و حتی از چند وزارتخانه نام برده است. 🔺او برای نشان دادن اینکه مسئله نفوذ و خیانت، پدیده‌ای مختص امروز نیست، به دهه ۶۰ اشاره کرد: رئیس دفتر شهید رجایی و شهید باهنر که بمب‌گذاری شد و به شهادت آنان انجامید، و نیز ناخدا افضلی، رئیس نیروی دریایی ارتش که به جاسوس شوروی بود و اعدام شد. 🔺بنابراین به اعتقاد او وجود افراد مسئله‌دار در ساختارها سابقه تاریخی دارد؛ اما مسئله اصلی اکنون این است که چرا درباره آنچه مطرح می‌شود، شفاف‌سازی نمی‌شود. 🔺از نگاه او، مطالبه مردم در این زمینه کاملاً بحق است: اگر اتهامی درست است، «بسم‌الله»، برخورد کنید؛ اگر غلط است، توضیح دهید که این ادعا تهمت یا اشتباه بوده است. 🔸حتی اگر رفتار یا سخنی از نظر افکار عمومی جرم تلقی می‌شود اما از نظر حقوقی جرم نیست، دستگاه مسئول باید توضیح دهد که چرا امکان مجازات وجود ندارد؛ اینکه مثلاً نقص قانونی وجود دارد یا دلیل کافی و محکمه‌پسند برای تحقق جرم فراهم نیست. از نظر سخنران، مردم باید این را بدانند. 🔸او در همین زمینه به برخورد امام خمینی رحمه‌الله با ماجرای قائم‌مقام رهبری اشاره کرد و گفت آنجا نیز امام با صراحت اعلام کرد که با کسی تعارف ندارد؛ قائم‌مقام اگر خطا کرده، باید برود و رفت. بنابراین از دید سخنران، مطالبه شفافیت درباره مسئولان نه تنها مذموم نیست، بلکه مطالبه‌ای ضروری است. 👌سخنران تأکید کرد که درباره همان شخص و همان سخنی که سؤال‌کننده به آن اشاره کرده، بسیاری از مسئولان حوزوی و خارج از حوزه موضع گرفته‌اند و در اصل، سؤال را بجا می‌دانست. اما بلافاصله یک هشدار دیگر را مطرح کرد: مطالبه درست نباید با رفتار نادرست و غیراخلاقی مخدوش شود. ‼️او گفت اگر فردی از یک جریان سیاسی حرف غلطی زده باشد، نمی‌توان چند میلیون انسان منتسب به آن جریان را یکجا «خائن» نامید. در یک جریان، افراد مختلف با درجات مختلفی از مواضع و عملکرد وجود دارند. 🔺همچنین نمی‌توان به صرف نزدیکی فکری چند نفر به یک فرد، آنها را نیز آماج فحش و توهین کرد. چنین رفتارهایی باعث می‌شود اصل مطالبه بحق زیر سایه رفتارهای غیراخلاقی قرار گیرد و حتی دست طرف مقابل برای فرار از پاسخ‌گویی باز شود؛ زیرا به جای پاسخ به مطالبه، می‌تواند اصل مسئله را با اشاره به توهین و ادبیات نامناسب کنار بزند. 🔸از همین جا او بر سازمان‌دهی مطالبه عمومی تأکید کرد: حوزه، بسیج، بسیج اساتید، بسیج طلاب، بسیج دانشگاه، تشکل‌ها و هیئت‌ها می‌توانند در یک مطالبه عمومی مشارکت کنند و چه اشکالی دارد که مطالبه در قالب کارزار، مطالبه‌گری اجتماعی و حضور تشکل‌های مختلف دنبال شود؟ اما شرط آن از نگاه او، حفظ منطق، ادب، اخلاق و استدلال است. 🔷او سپس نمونه دیگری آورد و آن را به بحث «انتقام» و حضور مردم پیوند زد. گفت پیش از تشییع، مسئله انتقام در بخشی از ادبیات مسئولان آن‌گونه که بعداً شکل گرفت، تثبیت نشده بود؛ اما پس از آن، پرچم‌های سرخ انتقام و فشار عمومی بر مسئولان شکل گرفت و همین فشار، به تعبیر او، باعث شد برخی تصمیم‌ها در مسئله تنگه هرمز با جدیت بیشتری دنبال شود. 🔸در همان حال، بعضی افراد وابسته به برخی مسئولان همچنان می‌گفتند تنگه هرمز چندان اهمیتی ندارد یا حتی می‌تواند ضرر داشته باشد؛ اما فشار عمومی مردم باعث شد مسئولان در برابر چنین نگاه‌هایی محکم‌تر بایستند. 💢 برای مطالعه قسمت پایانی اینجا کلیک کنید

🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۰ | ۲۷ شهریورماه (۸/۸ 🔰 قسمت پایانی 🔷سخنران در پایان پاسخ خود، مطالبه عمومی را نه تنها مجاز، بلکه ضروری دانست و به تأکیدهای مکرر رهبر شهید درباره مطالبه‌گری مردم استناد کرد. حتی اگر مسئولان انقلابی باشند، باز هم مطالبه مردم لازم است تا آنان از مسیر منحرف نشوند؛ چه رسد به زمانی که مسئولانی ضعیف‌تر بر سر کار باشند. 🔺اما این مطالبه، به تعبیر او، باید «منصفانه، مودبانه، منطقی و صحیح» باشد؛ حتی اگر تند و تیز باشد، باز هم نباید به توهین، تهمت و ادبیات نامناسب آلوده شود. مردم می‌توانند بگویند فلان فرد باید به اشد مجازات محکوم شود، اما این مطالبه باید در چارچوب اخلاق و منطق مطرح شود. این پاسخ، در واقع بخش پایانی سخنرانی را به نقطه آغاز آن پیوند می‌زد: تفکر، تحقیق، بصیرت، مطالبه‌گری و حضور اجتماعی، چهار حلقه جدا از یکدیگر نیستند. 🔺جامعه‌ای که قرار است در برابر فشار خارجی مقاومت کند، باید در داخل نیز اهل پرسش و مطالبه باشد؛ اما مطالبه‌ای که خود را به ناسزا، تهمت و دوقطبی‌سازی تقلیل دهد، به‌جای آنکه مسئله را روشن کند، امکان حل آن را دشوارتر می‌کند. 🔶جمع‌بندی امشب اگر بخواهیم منطق کلی این سخنرانی را در یک قاب واحد ببینیم، نقطه عزیمت سخنران این است که اختلاف ایران و آمریکا را نمی‌توان صرفاً با یک حادثه، یک رئیس‌جمهور یا یک تصمیم مقطعی توضیح داد. 🔺او برای اثبات این ادعا، زنجیره‌ای از وقایع را از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، نقش آمریکا در بازگشت شاه، شکل‌گیری ساواک، ماجرای کاپیتولاسیون، تحولات ماه‌های منتهی به انقلاب، فشارهای ماه‌های نخست جمهوری اسلامی و پذیرش شاه در آمریکا تا تسخیر سفارت و حوادث پس از آن کنار هم قرار داد. 🔺در کنار این روایت تاریخی، او تلاش کرد استدلال حقوقی خود را نیز بر آرای مخالف موروزوف و طرازی، بحث رفتار آمریکا در جریان رسیدگی دیوان و تحلیل‌هایی از سوی حقوقدانانی مانند فرانسیس بویل بنا کند. 🔸البته برای خوانش دقیق حقوقی باید همزمان به این واقعیت وفادار ماند که رأی اصلی دیوان در ۲۴ مه ۱۹۸۰ مسئولیت بین‌المللی ایران را احراز کرد، در حالی که دو قاضی مخالف بر نقش رفتار آمریکا و شرایط تاریخی بحران تأکید داشتند. 🔸در لایه عمیق‌تر، سخنران همه این شواهد را به یک مسئله بنیادین‌تر وصل می‌کند: از نگاه او، علت تداوم مناقشه را باید در مسئله استقلال ایران و جایگاه ژئوپلیتیکی آن جست‌وجو کرد و پاسخ عملی را نیز در مقاومت، ایستادگی و حفظ ظرفیت اجتماعی کشور می‌داند. 🔺در داخل نیز همین منطق را به حوزه فرهنگ و حکمرانی تعمیم می‌دهد: تفکر و تحقیق برای جوانان، قرآن و نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه در خانواده، تبدیل موکب به «دانشگاه معارف»، تبلیغ چهره‌به‌چهره، مطالبه شفافیت از مسئولان و در عین حال پرهیز از توهین و تهمت. 🔸به این ترتیب، مقاومت در روایت او فقط یک مفهوم نظامی یا سیاست خارجی نیست؛ مجموعه‌ای از رفتارهای معرفتی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است که باید از تفکر آغاز شود، به بصیرت برسد، در مطالبه‌گری اجتماعی ظهور پیدا کند و در برابر فشار خارجی به ایستادگی منتهی شود. ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

📝 #یادداشت | بازخوانی گفتمان اقتدار و حقانیت در عرصه بین‌الملل؛ ◀️تحلیل مواضع ریاست جمهوری در مجمع عمومی سازمان ملل ✍🏼عابدین غفاری 🔶در عصر جدیدِ سیاست جهانی، جایی که قدرت‌های بزرگ تلاش می‌کنند با بازتعریف مفاهیم، واقعیت‌های حقوقی را به نفع منافع خود تغییر دهند، مواضع اخیر رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل، جلوه‌ای از حقانیت مبتنی بر حقیقت بود. 🔺این سخنان، فراتر از یک تعامل دیپلماتیک معمول، یک بازخوانی استراتژیک از موازنه قدرت و عدالت در جهان بود که با تکیه بر مستندات تاریخی و حقوقی، پاسخگوی چالش‌های پیش روی ملت ایران و جامعه جهانی می‌گشت. 🔷نخستین لایه از این اقتدار، در توانایی نظام سیاسی ایران برای بازسازی روایت‌های حقوقی تجلی یافت. رئیس‌جمهور محترم با به‌کارگیری رویکردی مستند، تبارشناسی تروریسم را از نگاه تک‌بعدیِ غرب به سمت واقعیت‌های عینی سوق داد. 🔸ایشان با اشاره به ترور بی دلیل رهبر انقلاب اسلامی امام سیدعلی خامنه ای قدس سره الشریف و بمباران اماکن غیرنظامی همچون مدارسی چون مدرسه شجره طیبه میناب و مراکز ورزشی در لامرد، نشان داد که آنچه مدعی صیانت از حقوق بشر است، خود در نقش عامل بی‌ثباتی و تروریسم عمل می‌کند. 👌این گذار از ادعا به سند، قدرت استدلال ایران را در برابر دوگانگی‌های اخلاقیِ نظام بین‌الملل به رخ کشید. 🔷در لایه دوم، تأکید بر حق مشروع دانش و ضرورت برخورداری از توان دفاعی متناسب، نشان‌دهنده درک عمیق از ضرورت امنیت ملی در عصر جدید است. 🔺این رویکرد که بر بازدارندگی برای جلوگیری از تجاوزات احتمالی تأکید دارد، پیامی صریح به دشمنان است که ایران از هیچ مجالی برای دفاع از حاکمیت خود استفاده نخواهد کرد. 🔺این نگاه، همسو با ضرورت‌های ژئوپلیتیک منطقه است که در آن، امنیت را نه از طریق تسلیم، بلکه از طریق ایجاد توازن و توانمندی دفاعی ممکن می‌سازد. 🔸همچنین، نگاه راهبردی به مسئله امنیت منطقه‌ای و پیوند ناگسستنی آن با مسئله فلسطین، ابعاد وسیع‌تر این سخنرانی را نمایان ساخت. تأکید بر اینکه صلح پایدار در غرب آسیا بدون آزادی فلسطین امکان‌پذیر نیست، در واقع به چالش کشیدنِ سازوکارهای ناکارآمد بین‌المللی بود که در برابر اشغالگری و رنج غیرنظامیان ناتوان مانده‌اند. 👌این موضع، نشان داد که مقاومت نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت تاریخی برای بازپس‌گیری حق و برقراری صلح واقعی است. 🔶در نهایت، استفاده از نمادهای اسناد جنایت در این سخنرانی، به ویژه نمایش تصاویر ویرانی‌های صورت گرفته در ایران و استفاده از تصویر رهبر شهید انقلاب اسلامی، فراتر از یک نمایش تصویری، یک شهادتنامه تاریخی بود. 🔺این تصاویر ثابت کردند که ایران کشوری است که با وجود تحمل فشارهای بی‌سابقه و تحریم‌های ناعادلانه، همواره در مسیر دفاع از مظلومان و صیانت از حقوق ملت خود ایستاده است. 👌در مجموع، این گفتمان مقتدرانه، پیامی روشن به جهانیان ارسال کرد: ایران کشوری است که به سوی همکاری دست دراز می‌کند، اما هرگز در برابر زور سر خم نخواهد کرد و امنیت منطقه را نه از طریق سلطه‌گری، بلکه از طریق ساختنِ امنیت مشترک یا تحمل هم‌زمان ناامنی، بازتعریف خواهد کرد. ۱مهر ۱۴۰۵ #ایران_قوی #مرگ_بر_آمریکا ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

🌙 روایت‌ها، مسیر یک جامعه را شکل می‌دهند... 🔶 در روزگاری که گاهاً غبار روایت‌های نادرست، حقیقت را پنهان می‌کند، رسالت ما ساختن، شنیدن و گفتن روایت درست است؛ روایتی که بر پایه بصیرت، وحدت و اندیشه شکل می‌گیرد. 🔰 موکب تبیینی بصیرتی 📖 موضوع امشب: «مسئولین، مردم ومطالبه گری» 🎙 سخنران: حجت‌الاسلام والمسلمین طاهری آکردی 🗓 امشب ۲ مهرماه 🕙 ساعت ۲۲ 📍 قم، خیابان شهید صدوقی، روبروی کوچه ۴۱ حضور همه علاقه‌مندان، اساتید، طلاب، دانشجویان و عموم مردم در این نشست آزاد و موجب افتخار است. ✅ «وحدت کلمه و اتحاد مقدس، از اصولی‌ترین نیازهای امروز کشور است.» مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) ــــــــــــــــــــــــــــ #موکب_بصیرتی #جهاد_تبیین #حوزه_علمیه_قم #بسیج_اساتید #بصیرت #امام_حسین #وحدت #ایران #جنگ_رمضان #موکب_تبیینی #پوستر #جنگ_رمضان #طاهری_آکردی

📝#یادداشت | تربیت مبلّغ کارآمد؛ از آرمان تا امکان ✍🏼حجت‌الاسلام سیدرضا حسینی کوهساری ⁉️آیا می‌توان مبلّغ کارآمد و مهذّب را در مدتی کوتاه تربیت کرد؟ ◀️نقد و ارزیابی یک طرح کلیدی در تربیت نیروی تبلیغی در حوزه‌های علمیه 🔸در دنیای متلاطم امروز که مرزهای حقیقت با امواج شبهه، القائات هدفمند و هجمه‌های رسانه‌ای تیره شده، بیش از هر زمان نیازمند نسلی از طلاب آگاه، مسلط، و مهذّب هستیم که بتوانند صدای روشن دین را با زبانی شیوا و متقن به گوش مخاطب برسانند. 🔺در همین راستا، رهبر معظم انقلاب در بخشی از منشور روحانیت، بر ضرورت ایجاد دستگاهی آموزشی‌ـ‌تهذیبی تأکید می‌کنند که در دوره‌ای محدود، بتواند طلاب را برای این مأموریت خطیر آماده سازد. 🔺در نگاه نخست، چنین پیشنهادی ممکن است آرمان‌گرایانه جلوه کند، اما با تامل و برنامه‌ریزی دقیق، نه‌تنها ممکن، بلکه بسیار ضروری و ثمربخش خواهد بود. 🔶ضرورت رویکردی نو در تربیت مبلّغ دینی تاکید بر آموزش مهارت‌های تبلیغی، شناخت مخاطب، سواد رسانه‌ای، قدرت اقناع، و انضباط در مواجهه با مخالف، نقطه‌ی ضعف جدی بسیاری از نهادهای آموزشی سنتی در حوزه بوده است. 🔻از سوی دیگر، تهذیب اخلاقی، نه فقط برای شخصیت‌سازی طلبه بلکه برای اعتمادسازی عمومی، نقشی بنیادین دارد. ترکیب این دو بُعد، تربیتی جامع را رقم می‌زند که با رویکردهای صرفاً علمی یا صرفاً معنوی محقق نمی‌شود. 👌رهبر انقلاب در این پیشنهاد، از ترکیبی نو سخن می‌گویند؛ تلفیق تعلیم و تهذیب، آموزش نظری و تمرین میدانی، و برنامه‌ای کوتاه‌مدت اما متمرکز. 🔺 این نگاه، نقطه‌ی عزیمت تحولی در نظام آموزشی حوزه است و مسیر جدیدی را پیش پای متولیان تربیت نیروی انسانی دینی می‌گذارد. 🔶امکان‌سنجی: آیا این هدف قابل تحقق است؟ در نگاه اول، تأسیس نهادی که بتواند طلبه‌ای جوان را در بازه‌ای محدود به نیرویی «مهذّب» و «کارآمد» تبدیل کند، خواسته‌ای آرمانگرایانه به‌نظر می‌رسد. اما با نگاهی عمیق‌تر به ظرفیت‌های حوزه، روشن می‌شود که این انتظار، قابل تحقق است. 🔺تحقق این هدف، مستلزم تجمیع و هم‌افزایی چند ظرفیت موازی است که امروز در حوزه‌های علمیه به‌صورت پراکنده و غیرنظام‌مند وجود دارد. 🔷به عنوان نمونه، حوزه دارای مراکز متعددی در زمینه‌ی آموزش‌های مهارتی است: از دوره‌های سواد رسانه‌ای گرفته تا آموزش‌های پاسخ به شبهات، مهارت‌های گفت‌وگو، شناخت فضای مجازی و مدیریت چالش‌های فرهنگی. 🔺اگر این دوره‌ها به صورت منسجم و هدفمند در قالب یک «دوره‌ی جامع تربیت مبلّغ پاسخگو» گردآوری و با نظام تهذیبی و محتوایی همراه شوند، خروجی آن می‌تواند بسیار فراتر از وضع فعلی باشد. 🔻از منظر زمانی نیز، تجربه‌های میدانی نشان می‌دهد که اگر طلبه‌ای در بازه‌ی ۶ تا ۹ ماه، به‌صورت فشرده و کارگاهی، همراه با تمرین و بازخورد، این مسیر را طی کند، می‌تواند حداقلی از توانمندی لازم را برای ورود مؤثر به عرصه تبلیغی به‌دست آورد. 🔺در نهایت، این مهم تنها در صورتی به سرانجام خواهد رسید که مدیریت حوزه، این مأموریت را به‌عنوان یک اولویت راهبردی بشناسد و به آن، ساختار مستقل، بودجه‌ی اختصاصی، هیئت علمی توانمند، و شبکه‌ای فعال از اساتید، مربیان اخلاق و ناظران میدانی اختصاص دهد. 🔶عناصر کلیدی برای موفقیت این طرح برای موفقیت چنین دستگاهی، چند رکن اساسی باید مد نظر قرار گیرد: 🔹۱.ساختار آموزشی منسجم شامل دوره‌های کاربردی در زمینه سواد رسانه‌ای، تحلیل شبهات، فن بیان، مخاطب‌شناسی و شیوه مناظره؛ 🔹۲.نظام تهذیبی پیوسته با استفاده از اساتید الگو، جلسات اخلاق کاربردی، و پیگیری تربیتی؛ 🔹۳.بانک محتوای به‌روز شامل گردآوری شبهات رایج، تحلیل آن‌ها، و تدوین پاسخ‌های موجز و مؤثر با زبان جوان‌پسند؛ 🔹۴.اعزام میدانی و تمرین عملی با پشتیبانی مستمر علمی، اخلاقی و روانی. 🔺این مجموعه، اگر به‌درستی سامان یابد، نه‌تنها گامی مؤثر در حل معضل ضعف تبلیغ دینی خواهد بود، بلکه می‌تواند الگوی جدیدی از آموزش طلبه تراز انقلاب اسلامی را به جامعه عرضه کند. 🔶آثار و مزایا عملیاتی‌شدن چنین طرحی، ثمرات گسترده‌ای به دنبال دارد: 🔹ایجاد نسل جدیدی از مبلغان که مخاطب‌شناس، مسلط و دارای شخصیت معنوی‌اند 🔹ارتقاء اعتماد عمومی به حوزه‌های علمیه به‌عنوان مرجع معنوی جامعه 🔹تسریع پاسخگویی به شبهات فکری و اخلاقی در فضای مجازی و حقیقی 🔹تقویت پیوند عاطفی و فکری میان طلاب و مردم، به‌ویژه نسل جوان 🔶نتیجه‌گیری گرچه در نگاه نخست، تربیت نیروی تبلیغی جامع در مدتی محدود، دور از دسترس می‌نماید، اما با استفاده از روش‌های نوین تربیتی، بهره‌گیری از تجربه‌های موفق، و طراحی دقیق ساختار آموزشی و اخلاقی، می‌توان این مسیر را طی کرد. 🔺پیشنهاد رهبر انقلاب، انتظاری بلند اما دست‌یافتنی است؛ راهی که هرچند به تلاش و ممارست نیاز دارد، ولی ثمرات آن، افق‌هایی روشن را در مسیر تبلیغ دین رقم خواهد داشت. 📎 ایتـــا

#کلیپ | فیلم کامل سخنرانی رئیس جمهور ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک و بیان جنایت‌های آمریکا و اسرائیل در ایران و جهان و استقامت ملت ایران در برابر ظلم و استکبار اول مهرماه ١۴٠۵ #مرگ_بر_آمریکا ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات