🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۰۲ | ۲۹ شهریورماه (۶/۶) 🔰قسمت پایانی (جمع‌بندی) 🔸اگر بخواهیم منطق اصلی این سخنرانی را یکجا ببینیم، «حکمرانی» در تلقی ارائه‌شده توسط حجت‌الاسلام والمسلمین ترخان، مجموعه‌ای از تصمیم‌های پراکنده و واکنش‌های روزمره نیست؛ بلکه بر یک دستگاه به‌هم‌پیوسته استوار است: 🔹نخست، شناخت دقیق مقصد، که در این سخنرانی همان رسیدن انقلاب اسلامی به تمدن نوین اسلامی معرفی شد؛ 🔹دوم، شناخت مسیر و پرهیز از حرکت شتاب‌زده در مسیری که به مقصد منتهی نمی‌شود؛ 🔹سوم، ایمان به مردم و پذیرش آنان به عنوان یک عنصر واقعی و مؤثر در حکومت؛ 🔹و چهارم، ایمان به خدا، سنت‌های الهی و وعده نصرت او. 🔸 در این چارچوب، شکست، فتنه، ریزش، رویش و حتی بسته‌شدن ظاهری راه، الزاماً نشانه پایان مسیر نیست؛ بخشی از همان میدان ابتلا، تمییز و مداوله است که انسان‌ها و جریان‌ها را آشکار و مسیر را از ناخالصی‌ها عبور می‌دهد. 🔺به همین دلیل، سخنران برای توضیح یک نظریه حکمرانی، هم به تجربه تاریخی امام خمینی و شهید مطهری رجوع می‌کند، هم به جنگ احد و داستان حضرت موسی(ع)، هم به طبس و دشت مهیار، و هم به تجربه‌های سیاسی و اجتماعی معاصر. 🔺در نهایت، تصویری که این روایت از حکمرانی قائد شهید ارائه می‌دهد، بیش از آنکه بر یک تاکتیک خاص سیاسی یا یک تصمیم مقطعی متمرکز باشد، بر نوعی پیوند میان «هدف، مسیر، مردم و خدا» استوار است. 🔸در این نگاه، 🔹مردم صرفاً مخاطب حکومت نیستند، بلکه بخشی از توان حرکت آن‌اند؛ 🔹مسیر صرفاً مجموعه‌ای از ابزارها نیست، بلکه باید با مقصد تناسب داشته باشد؛ 🔹و ایمان به خدا نیز صرفاً یک باور فردی نیست، بلکه در سطح حکمرانی به معنای اعتماد به سنت‌های الهی، صبر در برابر ابتلاها، فهم فراز و فرودها و حفظ استقامت در شرایطی است که محاسبات ظاهری ممکن است بن‌بست را نشان دهند. 👌به همین علت، استدلال نهایی سخنران این بود که اگر هدف روشن باشد، مسیر شناخته شود، مردم در میدان بمانند و اعتماد به سنت‌های الهی حفظ شود، افت‌وخیزها به معنای بسته‌شدن راه نیستند؛ بلکه می‌توان با مقاومت و تلاش و با اتکا به امداد الهی، مسیر پیشرفت را ادامه داد و به سوی همان قله‌ای حرکت کرد که از ابتدا برای آن هدف‌گذاری شده است. #ترخان ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

🎬 #کلیپ_موکب | برشی از سخنرانی با موضوع "بررسی عملکرد حکومت پهلوی" در موکب تبیینی-بصیرتی 📌"باج دادن؛ یکی از شیوه‌های حکومت پهلوی" 🎤 حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی اسکندری (2️⃣) 🔗مشاهده کیفیت بالا 💢قسمت اول #بصیرت #موکب_تبیینی #تحلیل_سیاسی #نشست_های_بصیرتی #حکومت_اسلامی #جنگ_رمضان #یهود #اسکندری ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

📝 #یادداشت | از مدرسه تا میدان؛ ◀️ضرورت پیوند عمیق‌تر روحانیت با مردم در منظومه فکری رهبری ✍🏼حجت‌الاسلام سیدرضا حسینی کوهساری بسم الله الرحمن الرحیم 🔶در تاریخ پرفراز و نشیب تشیع، روحانیت همیشه با مردم زیسته است؛ از محراب و منبر گرفته تا بازار و میدان. همین پیوند همدلانه، بزرگ‌ترین سرمایه اجتماعی حوزه‌های علمیه بوده است. ⚠️اما رهبر معظم انقلاب در «منشور روحانیت» که یکی از اسناد راهبردی فکری و تمدنی حوزه است، هشداری جدی می‌دهند: «حوزویان رابطه‌ی خود را با مردم افزایش دهند. برای حضور فضلای حوزه در میان مردم و رابطه‌ی صمیمی میان آنان برنامه‌ریزی شود.» 🔺 این هشدار، تنها یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه نشانه یک ضرورت راهبردی در شرایط پیچیده امروز جامعه اسلامی است. 🔶حضور روحانیت در جامعه: یک اصل تمدن‌ساز رهبر انقلاب، همواره بر نقش «مردمی بودن روحانیت» تأکید داشته‌اند. در منظومه فکری ایشان، روحانیت اگر از متن جامعه جدا شود، نه‌تنها کارکرد تربیتی و روشنگرانه‌اش را از دست می‌دهد، بلکه زمینه نفوذ جریان‌های سکولار در لایه‌های اجتماعی فراهم می‌شود. 🔺واژه «صمیمیت» در تعبیر رهبری، فراتر از ارتباط ظاهری است؛ به معنای درک زندگی مردم، شنیدن دغدغه‌هایشان، و حضور مؤثر در شادی و رنج آنان است. این حضور، نه‌فقط اعتمادسازی می‌کند، بلکه به استحکام جبهه فرهنگی انقلاب می‌انجامد. 🔶وقتی حوزه از مردم دور می‌شود... یکی از آسیب‌هایی که رهبر انقلاب به‌صراحت به آن اشاره کرده‌اند، پدیده «بی‌خبری از واقعیت‌ها» در میان برخی حوزویان است. انزوای برخی طلاب و فضلا در مدارس و محافل خاص، باعث می‌شود تحلیل‌شان از جامعه، خشک و غیرواقعی شود؛ تحلیل‌هایی که اگر مبنای فتوا یا موضع‌گیری قرار گیرد، می‌تواند آسیب‌های جدی به دین و دینداری وارد کند. 🔻از سوی دیگر، قطع ارتباط عاطفی و فکری روحانیت با مردم، خلأیی در میدان ایجاد می‌کند که بلافاصله با چهره‌های غیردینی، سطحی‌نگر و رسانه‌ای پُر می‌شود؛ افرادی که درکی از عمق دین ندارند، اما ادعای روشنفکری دینی می‌کنند. 🔶چگونه می‌توان این پیوند را تقویت کرد؟ نخستین گام، تغییر نگرش طلاب و فضلا نسبت به مردم است. مردم، نه سوژه تبلیغ، که شریک حقیقی دین هستند. 👌از این رو، روحانی باید به محله، هیئت، مسجد، مدرسه، شورا و حتی فضای مجازی، به‌عنوان سنگرهای مجاهدت نگاه کند. ✅تجربه موفق برخی علمای میدانی، همچون شهید اندرزگو، شهید باقری، شهید مفتح و علامه مصباح یزدی نشان می‌دهد که حتی بالاترین مراتب علمی می‌تواند با پررنگ‌ترین حضور اجتماعی توأم شود. 🔺در همین راستا، حوزه‌های علمیه باید برنامه‌ریزی برای ارتباط صمیمی با مردم را به‌صورت نظام‌مند دنبال کنند: 🔹ایجاد مراکز مردمی، نهادهای پاسخ‌گویی به نیازهای نوپدید، استفاده از ابزارهای نوین برای تبلیغ دین، اصلاح برنامه درسی با رویکرد میدانی، تشویق و ارزیابی طلاب بر مبنای ارتباط مردمی، و تربیت روحانیونی که علاوه‌بر علم، قدرت ارتباط و فهم اجتماعی نیز داشته باشند. 🔶جمع‌بندی: راهی جز میدان نیست اگر حوزه می‌خواهد همچنان قطب هدایت فکری، اخلاقی و سیاسی جامعه باشد، راهی جز تقویت پیوند با مردم ندارد. معنای دقیق «تبیین» که در کلام رهبری آمده، حضور مؤثر، شجاعانه و فهم‌محور در میان مردم است. 🔸امروز بیش از هر زمان، نیازمند روحانیونی هستیم که «از مدرسه تا میدان» را پل بزنند؛ نه از سر وظیفه سازمانی، بلکه با ایمان به این‌که بقای دین، با مردمی بودن ممکن است. #حوزه_و_روحانیت #حوزه_علمیه #تبیین ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات

📝 #یادداشت | سیدحسن نصرالله؛ تلاقی علم، جهاد، رهبری و اخلاق ✍🏼 حجت‌الاسلام سیدنواب موسوی 🔸سالگرد شهادت سید حسن نصرالله، صرفاً یادآور فقدان یک فرمانده یا رهبر سیاسی نیست؛ بلکه فرصتی برای بازخوانی شخصیت انسانی و مکتبی عالمی است که طی بیش از سه دهه، در نقطه تلاقی دانش دینی، سیاست‌ورزی، مدیریت راهبردی، فرماندهی مقاومت و اخلاق اسلامی قرار گرفت. 🔺او از ۱۹۹۲ تا هنگام شهادت (۲۰۲۴) دبیرکل حزب‌الله لبنان بود؛ دوره‌ای که این جنبش به یکی از بازیگران مهم سیاسی ـ نظامی لبنان و منطقه تبدیل شد. 🔶۱. شخصیت علمی و حوزوی؛ نصرالله، پیش از آنکه چهره‌ای نظامی یا سیاسی باشد، روحانی و طلبه‌ای بود که مسیر علمی و دینی خود را در حوزه‌های علمیه شیعی لبنان، عراق و قم گذراند. 🔺این پشتوانه علمی، در سخنرانی‌ها و تحلیل‌های او صرفاً به صورت محفوظات حوزوی باقی نماند؛ بلکه با مسائل اجتماعی، سیاسی و تمدنی جهان اسلام پیوند خورد. 🔺در شخصیت او، «عالم بودن» به معنای فاصله گرفتن از میدان عمل نبود؛ بلکه علم را مقدمه تشخیص، بصیرت و مسئولیت می‌دانست. از همین منظر، می‌توان یکی از ویژگی‌های برجسته او را پیوند میان معرفت و کنش دانست؛ همان حقیقتی که در منطق اسلامی، علم را زمانی ارزشمند می‌داند که به هدایت و عمل منتهی شود. 🔶۲. شخصیت سیاسی او؛ نصرالله در سیاست، صرفاً یک کنشگر حزبی نبود؛ او طی بیش از سه دهه درگیر پیچیده‌ترین تحولات لبنان و منطقه بود. دوران رهبری او با خروج نیروهای اسرائیلی از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰، جنگ ۲۰۰۶، تحولات سیاسی داخلی لبنان و سپس ورود حزب‌الله به جنگ سوریه و منازعات منطقه‌ای همراه شد و همین موجب شد درباره نقش او ارزیابی‌های بسیار متفاوتی وجود داشته باشد؛ برخی او را نماد مقاومت و برخی سیاست‌های او و حزب‌الله را به‌شدت نقد می‌کردند. 🔺فارغ از این اختلاف‌نظرها، یک واقعیت تاریخی قابل مشاهده است: نصرالله توانست برای سالیان طولانی، میان هویت دینی، سیاست، امنیت و تحولات منطقه‌ای پیوندی منسجم ایجاد کند. 🔶۳. شخصیت نظامی و راهبردی؛ یکی از ابعاد برجسته او، توانایی درک راهبردی میدان بود که حزب‌الله را از یک سازمان مسلح لبنانی به ساختاری با توانمندی‌های گسترده‌تر سیاسی و نظامی تبدیل کرد. تجربه جنگ ۲۰۰۶ و استمرار تقابل با اسرائیل، جایگاه او را به‌عنوان یک فرمانده و تصمیم‌گیر راهبردی تثبیت کرد. 🔺البته فرماندهی او تنها به طراحی عملیات نظامی محدود نبود؛ ارتباط با افکار عمومی، جنگ روایت‌ها، سخنرانی‌های عمومی و حفظ انسجام نیروها نیز بخش مهمی از شیوه رهبری او بود. 🔺سخنرانی برای او نه صرفاً ابزار اطلاع‌رسانی؛ بلکه وسیله‌ای برای ایجاد معنا، تقویت روحیه و تبیین اهداف راهبردی محسوب می‌شد. 🔶۴. مدیریت و رهبری؛ شاید یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مدیریتی نصرالله، تلاش برای تبدیل مقاومت از «شخص» به «ساختار و فرهنگ» بود. رهبر شهید در پیام تسلیت شهادت او، با اشاره به همین ویژگی فرمودند: «سید مقاومت یک راه و یک مکتب بود» و تأکید کردند که بنایی که او در لبنان پایه‌گذاری کرد و جهتی که به دیگر مراکز مقاومت داد، با شهادتش از بین نخواهد رفت. 🔺این تعبیر، نکته مهمی درباره مفهوم رهبری در اندیشه اسلامی آشکار می‌کند: رهبر موفق کسی نیست که همه چیز را به حضور خود وابسته کند؛ بلکه کسی است که انسان، اندیشه، سازمان و فرهنگ تربیت کند و پس از خود نیز مسیر را قابل استمرار سازد. 🔶۵. شخصیت اخلاقی؛ در توصیف شخصیت نصرالله، نمی‌توان بُعد اخلاقی و معنوی او را نادیده گرفت. بازتاب تصویری او در سخنرانی‌ها و رفتار عمومی او آمیزه‌ای از تواضع، معنویت، عاطفه نسبت به خانواده شهدا، ارتباط با مردم و شجاعت در پذیرش مسئولیت بود. رهبر شهید در پیام خود پس از شهادت سیدحسن نصرالله، او را با تعابیری چون «مجاهد بزرگ»، «پرچمدار مقاومت» و شخصیتی استثنایی یاد کردند و شهادت او را موجب تقویت جبهه مقاومت دانستند. 🔺این نگاه، در واقع ناظر به مجموعه‌ای از ویژگی‌هاست که شخصیت او را برای پیروانش فراتر از یک فرمانده سیاسی ـ نظامی قرار می‌داد. 🔶جمع‌بندی سیدحسن نصرالله را نمی‌توان تنها با یک عنوان توصیف کرد. او در یک قاب، روحانی و عالم دینی، در قاب دیگر سیاستمدار، در قاب سوم فرمانده و مدیر راهبردی و در لایه‌ای عمیق‌تر، شخصیتی اخلاقی و مکتبی بود. راز ماندگاری او را باید در همین ترکیب جست‌وجو کرد؛ ترکیبی که در آن علم از عمل جدا نبود، سیاست از آرمان فاصله نمی‌گرفت، مدیریت با تربیت نیروی انسانی همراه بود و فرماندهی با معنویت معنا پیدا می‌کرد. 🔺از این منظر، سالگرد شهادت سیدحسن نصرالله بیش از آنکه مراسمی برای سوگ یک شخصیت باشد، فرصتی برای مطالعه یک الگوی رهبری و مدیریت مبتنی بر ایمان، دانش، مقاومت، مسئولیت‌پذیری و فداکاری است؛ الگویی که رهبر شهید انقلاب نیز در توصیف او، از تعبیر «راه و مکتب» استفاده کردند. ایتـــا

📸 #گزارش_تصویری موکب تبیینی- بصیرتی ۳۰ شهریورماه ۱۴۰۵ 🔶 موضوع: «مهم‌ترین ویژگی‌های حکمرانی قائد شهید»؛ 👤 حجت‌الاسلام والمسلمین مومنی 🔗 متن روایت موکب تبیینی #مومنی ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات