🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۱۵ | ۱۱ مهرماه (۹/۵)
🔰قسمت پنجم
☝️او یادآور شد که حضرت فاطمه زهرا(س) پس از انحراف مسیر خلافت در سقیفه، در احتجاج با مهاجران و انصار به همین پیمان جانفشانی استناد کرده بودند: مگر با پیامبر عهد نبستید که جانفدای او و مسیر و خاندانش باشید؟
🔷از نظر سخنران، هنگامی که چنین پیمانی از سطح کلام فراتر میرفت و به آمادگی عملی میرسید، پیامبر میتوانست با پشتوانهای مطمئن وارد مرحلهای تازه از مأموریت خود شود. هجرت، تشکیل جامعه نبوی و تحقق اهداف اسلام، بدون چنین یارانی با دشواری جدی روبهرو میشد؛ همانگونه که بییاوری، دست امیرالمؤمنین(ع) را نیز میبست.
🔺در اینجا سخنران میان «عِدّه و عُدّه» و «آدم» تفکیک کرد. نیروی انسانی، فقط جسم و توان نظامی نبود؛ به روحیه، بصیرت، صبر و ظرفیت ایستادگی نیز نیاز داشت. او به سخن امیرالمؤمنین(ع) استناد کرد: «لَا يَحْمِلُ هَذَا الْعِلْمَ إِلَّا أَهْلُ الْبَصَرِ وَالصَّبْرِ»؛ این پرچم و مسئولیت را جز اهل بصیرت و صبر برنمیدارند.
🔺از نظر سخنران، یار امام باید نقشه دشمن، شایعهها، تخریبها و دگرگونیهای فضای تبلیغاتی را تشخیص دهد و در عین حال، در برابر فشارها تابآوری و استقامت داشته باشد.
♦️در میانه سخنرانی، یکی از دستههای خونخواهی امام شهید از مقابل موکب عبور کرد. حاضران میخواستند با شعارهای دسته همراه شوند، اما اعضای دسته به احترام سخنرانی سکوت کردند. دکتر جعفری نیز رو به آنان گفت: «خسته نباشید، خدا قوتتان بدهد. ما برای شما سکوت کردیم، شما هم برای ما؛ انشاءالله خدا به شما عمر باعزت بدهد.»
🔺این رفتوبرگشت کوتاه، بار دیگر فضای موکب را با حضور پیوسته دستههای عزاداری و خونخواهی پیوند زد؛ دستههایی که تقریباً هر پانزده دقیقه از مقابل موکب میگذشتند و حاضران و سخنران، با شعارهایشان همراهی میکردند. از جمله شعارهایی که در این شب در دستههای خونخواهی گفته میشد: «هیهات من الذله»، «ما عاشق حسینی، ما پیرو حسینیم»، «ظلمی نمیپذیریم»، «لبیک سید مجتبی» و «لبیک فرمانده کل قوا» بود.
🔻سخنران پس از این وقفه، به پرسش محوری بازگشت: آیا حفظ جان امام فقط یک مسئله فیزیکی است؟ آیا کافی است شمشیرزنانی در اطراف امام باشند تا مانع ترور او شوند؟ پاسخ او منفی بود. از نظر دکتر جعفری، جنگ سخت تنها یک وجه از مسئله بود؛ دشمن معمولاً زمانی در میدان سخت به نتیجه میرسید که پیشتر در میدان نرم، ذهنیت جامعه را تغییر داده و پیوند عاطفی و اعتقادی مردم با امام را تضعیف کرده باشد.
🔺او برای روشنکردن این تفاوت، ابتدا توان نظامی امیرالمؤمنین(ع) را یادآوری کرد. در میدان نبرد، کسی به قدرت و شجاعت حضرت نمیرسید. در ماجرای خندق، هنگامی که عمرو بن عبدود، سردار نامدار دشمن، از خندق عبور کرد و به سوی مسلمانان آمد، دیگران در برابر او درمانده بودند؛ اما امیرالمؤمنین(ع) او را به زمین زد.
👌در بدر و احد نیز حضرت در برابر سران مشرکان نقشی تعیینکننده ایفا کرد. از نگاه سخنران، جنگ سخت و رویارویی مستقیم، بهخودیخود مسئله اصلی برای امیرالمؤمنین(ع) نبود؛ دشواری از جایی آغاز شد که جامعه در سطح ذهن و باور، از فرمانپذیری و اعتماد به امام فاصله گرفت.
⚠️امیرالمؤمنین(ع) در واپسین خطبههای خود، با حسرت از یاران گذشته یاد کرد و از کسانی نام برد که در میدانهای دشوار همراهی کرده بودند؛ از جمله عمار، ذوالشهادتین و ابنتیهان.
‼️آنچه حضرت را میآزرد، صرفاً کمبود شمشیرزن نبود؛ فقدان کسانی بود که به رهبر خود اعتماد کنند و از او اطاعت کنند.
🔺سخنران مضمون این حسرت را چنین توضیح داد: امیرالمؤمنین(ع) از کسانی یاد میکرد که «وَثِقُوا بِالْقَائِدِ فَاتَّبَعُوهُ»؛ به رهبر اعتماد داشتند و از او پیروی میکردند.
‼️شکایت حضرت از بهانهجوییهایی بود که میدان را از نیروهای وفادار خالی میکرد: وقتی فرمان حرکت در زمستان داده میشد، از سرما میگفتند؛ در تابستان، از گرما شکایت میکردند؛ هنگام درو، بهانه برداشت محصول میآوردند و پیوسته انجام مسئولیت را به تأخیر میانداختند.
⚠️ حتی زمانی که دشمن به خانههایشان میرسید و امنیتشان را تهدید میکرد، باز هم آمادگی لازم برای ایستادگی شکل نمیگرفت.
🔺در این شرایط، مشکل اصلی نه برتری شمشیر دشمن، بلکه فرسایش اراده و اطاعت در جامعه بود.
☝️او سپس به کتاب «الغارات» اشاره کرد که گزارشهایی از ناامنیها، کشتارها، غارت اموال و آتشزدن دارایی مردم در دوران حکومت امیرالمؤمنین(ع) به دست نیروهای وابسته به معاویه را دربر داشت.
💢برای مطالعه قسمت ششم اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۱۵ | ۱۱ مهرماه (۹/۶)
🔰قسمت ششم
⚠️به تحلیل سخنران، خروجی این ناامنیها برای بخشی از جامعه آن نبود که معاویه و نیروهایش به مردم حمله کردهاند و باید برای جلوگیری از غارتگری، پشت سر امیرالمؤمنین(ع) بایستند؛ بلکه نتیجه تبلیغاتی آن به شکلگیری این تصور انجامید که حکومت علی(ع) ناتوان و ناکارآمد است.
👌هدف، صرفاً ایجاد ناامنی نبود؛ ناامنیها باید به حساب ضعف امام نوشته میشدند تا مردم به جای همراهی با او علیه مهاجمان، از خود امام رویگردان شوند!
🔻سخنران در این زمینه به جمله مشهور امیرالمؤمنین(ع) اشاره کرد: «وَاللَّهِ مَا مُعَاوِيَةُ بِأَدْهَى مِنِّي، وَلَكِنَّهُ يَغْدِرُ وَيَفْجُرُ»؛ به خدا سوگند، معاویه از من زیرکتر نیست، اما او فریبکاری و پیمانشکنی میکند.
🔷او توضیح داد که گاه در جامعه این تصویر ساخته میشد که علی(ع) انسان خوبی است، اما سیاست و حکومتداری نمیداند؛ حال آنکه خود امیرالمؤمنین(ع) از چنین تصوری دفاع میکرد و نشان میداد که مسئله، ناتوانی در سیاست نبود، بلکه شیوههای فریبکارانه و پیمانشکنی رقیب بود.
🔺این روند به جایی رسید که امیرالمؤمنین(ع) احساس میکرد جمعیتی که باید به امام اعتماد کند، هر روز کمرنگتر میشود. حضرت تا پایان بر تعهد و مسیر خود ایستاد و بنا نداشت میدان را به افرادی مانند اشعث واگذار کند؛ اما اگر مردم میدان را به اشعثها میسپردند، پیامد آن تنها یک اختلاف سیاسی نبود.
⚠️در مقطعی از جنگ صفین، پیروزی سپاه امیرالمؤمنین(ع) نزدیک شده بود و مالک اشتر به خیمه معاویه میرسید. سخنران تأکید کرد که در صورت تکمیل آن پیروزی، ساختاری از بیعدالتی، کاخنشینی و نگاه تحقیرآمیز به مردم که با معاویه شناخته میشد، میتوانست برای همیشه درهم شکسته شود.
🔺او برای توضیح معنای اجتماعی آن پیروزی، به شیوه زندگی امیرالمؤمنین(ع) اشاره کرد؛ امامی که زندگی خود را پایینتر از سطح زندگی کمبرخوردارترین مردم نگه میداشت، برای کودک یتیم اشک میریخت و درباره زنی غیرمسلمان که طلا و جواهراتش ربوده شده بود، چنان احساس مسئولیت میکرد که فرمود اگر انسانی از این غصه دق کند و بمیرد، جا دارد.
🔺پیروزی چنین الگویی، از دید سخنران، فقط پیروزی در یک نبرد نبود؛ میتوانست بساط بردهداری، مناسبات تحقیرآمیز و فاصلهگرفتن حاکم از زندگی مردم را جمع کند.
⚠️در چنین بستری، شمشیر ابنملجم بر فرق امیرالمؤمنین(ع) فرود آمد. اما دکتر جعفری بر این نکته تأکید کرد که پیش از آنکه شمشیر به سر امام برسد، شمشیرهای تبلیغاتی و ذهنی بر باور جامعه فرود آمده بودند؛ ذهنیتی که محبت و اعتماد را فرسوده و بیتفاوتی را جایگزین وفاداری کرده بود.
⚠️مردم، به تعبیر او، امام را عملاً تنها گذاشتند و زمینه را برای ضربه نهایی فراهم کردند. این همان نقطهای بود که در تحلیل او، حفظ جان امام از حفظ شخصیت و جایگاه امام در ذهن جامعه جدا نبود.
🖇از همین زاویه، سخنران بحث را به روزگار معاصر پیوند زد. او توضیح داد که دشمن لزوماً منتظر نمیماند تا روز ظهور برسد و آشکارا به فرزندان و خانوادهها بگوید شمشیر بردارند و با امام زمان(عج) بجنگند.
🔺این کار میتواند بسیار زودتر و از مسیر دیگری آغاز شود: بازیهای رایانهای، انیمیشنها، فیلمهای هالیوودی، شبکههای ماهوارهای و محصولات فرهنگیای که تصویر موعود را خشن، ضدبشر و تهدیدکننده معرفی میکنند.
🔺در چنین فضایی، پیش از آنکه مواجهه فیزیکی رخ دهد، میتوان در ذهن انسانها نسبت به شخصیت موعود نفرت ایجاد کرد و جای جلاد و دلسوز را عوض کرد.
👌به گفته او، همین منطق را باید در چگونگی مواجهه دشمنان با رهبر جامعه نیز در نظر گرفت. او با اشاره به حوادث پس از شهادت رهبر شهید، یادآور شد که در مقاطعی که احتمال هدفگرفتن ایشان مطرح بود، حضور علنی و سخنرانی زنده در حسینیه و نیز حضور تاریخی ایشان در نماز جمعه تهران در «جمعه نصر»، نشان داد که دشمن در آن شرایط نتوانست به هدف خود برسد!
⚠️تحلیل سخنران این بود که ترور جسمانی زمانی امکانپذیر شد که پیش از آن، دشمن تصویر و شخصیت رهبر را در ذهن بخشی از جامعه تخریب کرد؛
⚠️ذهنیتی که در آن، مردم به جای شناسایی عامل غارت، تحریم یا فساد، انگشت اتهام را به سوی رهبر نشانه میرفتند و گاه با کسانی همراه میشدند که آنان را به سازش با دشمن دعوت میکردند.
🔺دکتر جعفری برای تبیین این سازوکار، ماجرای حکمیت در زمان امیرالمؤمنین(ع) را با جزئیات بیشتری بازخوانی کرد.
‼️هنگامی که جنگ صفین به مرحلهای رسیده بود که پیروزی سپاه امام نزدیک میشد، گروهی حکمیت را تحمیل کردند.
هرچه امیرالمؤمنین(ع) هشدار داد که...
💢برای مطالعه قسمت هفتم اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۱۵ | ۱۱ مهرماه (۹/۷)
🔰قسمت هفتم
⚠️هرچه امیرالمؤمنین(ع) هشدار داد که شناختی دقیق از طرف مقابل دارد و آنان به عهد و پیمان پایبند نیستند، فضای تبلیغاتی به سمتی رفت که حضرت به جنگطلبی متهم شد. به مردم گفته شد از جنگ خسته شدهاند، نان ندارند و زندگیشان مختل شده است؛ در حالی که از نگاه سخنران، جنگ در آستانه پیروزی بود و میتوانست دستاوردهای مهمی در پی داشته باشد!
🔸در نهایت، بر امام فشار آوردند که یا حکمیت را بپذیرد یا همهچیز را کنار بگذارد. امیرالمؤمنین(ع) پس از بیان هشدارهایش، شروط خود را مطرح کرد و توضیح داد که اگر قرار است با افرادی سیاستپیشه، دروغگو و پیمانشکن مذاکره شود، عبدالله بن عباس که یک سیاستمدار است انتخاب شود؛ اما گروهی حتی او را نپذیرفتند و مالک اشتر را نیز به دلیل سابقه نظامی کنار گذاشتند.
‼️آنان به دنبال فردی بودند که نرمتر باشد و امکان کنارآمدن با طرف مقابل را داشته باشد؛ سرانجام ابوموسی اشعری را تحمیل کردند.
⚠️سخنران با لحنی انتقادی گفت که امیرالمؤمنین(ع) از این تصمیم و پیامدهای آن چه رنجی کشید.
👌او برای تأیید این بخش از روایت، به نقلی از کتاب «امالی» شیخ طوسی استناد کرد. بر اساس گزارشی که عبدالله بن معقل از امیرالمؤمنین(ع) نقل کرده بود، حضرت در قنوت نماز صبح، معاویه، عمرو بن عاص، ابوموسی اشعری، ابوالاعور سلمی و همراهانشان را نفرین کرده بود.
🔺در این تحلیل، معاویه و عمرو بن عاص دشمنیشان را آشکار کرده بودند؛ اما ابوموسی، با دعوت به نشستن پای گفتوگو و برجستهکردن ظاهر دینی طرف مقابل، مسیر دیگری را پیش میبرد.
⚠️سخنران تصویر آن فضا را چنین توصیف کرد: آنان قرآن را بالا بردند و گفتند چرا با قرآن میجنگید؟ مینشینیم و گفتوگو میکنیم؛ اگر سخنشان نادرست بود، نمیپذیریم. ما عاقل هستیم، کودک نیستیم که فریب بخوریم؛ حتی کسانی که عمامه دارند و خود را اهل علم میدانند، ممکن است همین اطمینان کاذب را داشته باشند.
⚠️از نگاه سخنران، نتیجه حکمیت فقط این نبود که معاویه از یک فرصت سیاسی استفاده کرد؛ خطر مهمتر آن بود که پس از تحمیل تصمیمی نادرست و محرومشدن جامعه از دستاوردهای نزدیک به پیروزی، همان کسانی که تصمیم را تحمیل کرده بودند، شمشیر را به سوی امیرالمؤمنین(ع) برگرداندند و امام را مقصر معرفی کردند.
✴️در نتیجه، میدان جنگ از عرصه نظامی به عرصه نرم منتقل شد: جامعهای که میتوانست پیروزی را به پایان برساند، درگیر تردید و اتهامزنی به رهبر خود شد.
⚠️سخنران این الگو را هشداری برای جامعه امروز دانست. او با اشاره به دستاوردهایی که در جریان جنگ اخیر و در ارتباط با تنگه هرمز به دست آمده بود، تأکید کرد که نباید اجازه داد دستاوردهای میدان، زیر فشار تبلیغات و تردیدافکنی به فراموشی سپرده شود.
🔶در این بخش سخنران، به تبدیلشدن ایران به «قدرت چهارم جهان» اشاره کرد و افزود که این تعبیر، تنها از رابرت پیت نقل نشد و با یادآوری سخنی از رهبر رشید به نقل معنا گفت جامعهای که با اهلبیت(ع) همراه است، به محاسبه الهی قدرت اول جهان است، چنانکه ایران در جنگ هشتساله و نیز در جنگ اخیر، از نظر او، قدرتی تعیینکننده از خود نشان داد.
👌او گفت که آمریکا در وضعیت اخیر ناچار به عقبنشینی شد و هشدار داد که نباید اجازه داد عدهای با تضعیف روحیه مردم، این دستاوردها را از ذهن جامعه پاک کنند.
‼️برای توضیح فاصله میان دستاورد واقعی و تصویر عمومی، سخنران به نمونههایی از توان علمی کشور اشاره کرد. او گفت همان شب هجدهم و نوزدهم ناآرامیها، سه ماهواره دقیق به فضا فرستاده شد؛ دستاوردی که بسیاری از کشورهای اروپایی نیز قادر به اجرای مشابه آن نبودند.
✅همچنین به تولید رباتهای جراحی اشاره کرد و گفت ایران این رباتها را برای صادرات آ« به کشورهای خارجی تولید و درباره آنها قرارداد بست؛ سابقه ساخت این فناوری، به بیش از دو یا سه دهه میرسید و قراردادها و همکاریهای خارجی نیز دستکم از حدود یک دهه پیش وجود داشت.
⚠️با این حال، چنین دستاوردهایی در ذهن بخشی از جامعه بازتاب کافی پیدا نمیکردند؛ در حالی که حاصل تلاش نخبگان ایرانی بودند و همه نخبگان کشور نیز به خارج نرفته بودند. که ادعا میکردند!
🔻دکتر جعفری در ادامه گفت دشمن با ضربهزدن به اقتصاد و اعمال تحریمها، فضایی ایجاد کرد که همه مشکلات به حساب رهبر جامعه نوشته شود.
⚠️در چنین شرایطی، حتی برخی افراد داخلی نیز میتوانستند با خطای محاسباتی یا تصمیمهایی که برخلاف مسیر مورد انتظار جامعه بود، به تضعیف دستاوردها کمک کنند.
👌او تأکید کرد کسانی که مسیر متفاوتی برگزیدند و تصمیمی گرفتند، باید مسئولیت تصمیم خود را نیز بپذیرند؛ اگر امروز دلار در چنین وضعیتی قرار گرفته، نباید مسئولیت آن را بهطور کامل به گردن رهبر انداخت. از نظر...
💢برای مطالعه قسمت هشتم اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۱۵ | ۱۱ مهرماه (۹/۸)
🔰قسمت هشتم
🔺از نظر او، یکی از رفتارهای نادرست در تاریخ سیاسی آن بوده است که کسانی کاری را خراب میکنند، اما در پایان هزینه و مسئولیت آن را متوجه رهبر جامعه میسازند.
🔸سخنران بار دیگر به نقطه آغاز بازگشت:
حفظ جان امام، تنها با محافظت فیزیکی تضمین نمیشود. اگر شخصیت امام در ذهن جامعه آسیب ببیند، اگر اعتماد عمومی فرسوده شود، اگر مردم از میدان کنار بکشند یا میان دوست و دشمن تمایز روشنی نگذارند، خطر برای امام و جامعه افزایش مییابد.
🔺از این رو، عصر غیبت برای جامعه دینی نوعی تمرین و آمادگی نیز هست؛ جامعه باید بیاموزد چگونه از نائب و رهبر دینی خود محافظت کند تا بتواند برای روزی که حفظ جان ولی خدا ضرورت پیدا میکند، آمادهتر باشد.
🔶بخش پرسشوپاسخ؛
⁉️یکی از حاضران با اشاره به نمونههای تاریخی درباره دوران امیرالمؤمنین(ع) و دیگر امامان، پرسید آیا ناپختگی و بیبصیرتی خواص و نیز مسئله نفوذ، از عوامل اصلی ناکامی در حفظ امام نبودند؟ جامعه امروز برای جلوگیری از تکرار آن تاریخ چه باید بکند؟
🔺دکتر جعفری در پاسخ گفت: خواص و چهرههای اثرگذار جامعه، زمانی قدرت پیدا میکنند که مردم با آنان همراهی کنند و بدون تبعیت مردم امکان پیشبردن همه اهدافشان را ندارند.
🔺او این مسئله را با منطق قرآنی و نقش اطاعت پیوند داد و گفت شیطان نیز زمانی میتواند مقصود خود را پیش ببرد که اطاعت شود.
⚠️بنابراین، جامعهای که خود را پیرو اهلبیت(ع) میداند، باید بهجای اعتماد بیمحاسبه به اشخاص، معیار تشخیص را در قرآن و اهلبیت(ع) جستوجو کند.
👌هرگاه انسان در تشخیص راه درست دچار تردید شد، باید بپرسد قرآن و اهلبیت(ع) چه ملاکی برای انتخاب و پیروی به دست دادهاند؛ کدام خواص شایسته تبعیتاند و کدامیک نباید در جایگاه مرجع تصمیمگیری قرار گیرند؟
☝️او با یادآوری اینکه در طول تاریخ، شیطان افراد و جمعیتهای فراوانی را از مسیر منحرف کرد، گفت ادعای دینداری یا انتساب به جامعه دینی، بهتنهایی ضمانت درستی تصمیمها نیست؛ خطای محاسباتی نیز پیامد دارد و نمیتوان تصمیم نادرست گرفت و سپس از قرآن، اهلبیت(ع) و امام جامعه طلبکار شد.
‼️در همین زمینه، سخنران به انتخابات و رفتار برخی مردم اشاره کرد؛ افرادی که از سر لجاجت در انتخابات شرکت نکردند یا از روی لجاجت به بعضی افراد رأی دادند، در حالی که همان زمان درباره توانایی و آمادگی آن افراد هشدارهایی مطرح شده بود!
👌او در عین حال تأکید کرد که درباره مسئولان نباید یک حکم یکسان صادر کرد: برای هر مسئولی که در حال تلاش و خدمت است باید دعا کرد تا خداوند توفیقش دهد؛ کسی هم که مرتکب خیانت شده، اگر اصلاحپذیر است باید اصلاح شود و اگر اصلاحپذیر نیست، باید ریشهکن، ذلیل و نابود شود.
👌او با این بیان، هم بر ضرورت مسئولیتپذیری مدیران تأکید کرد و هم بر این نکته که جامعه نباید از معیارهای روشن دینی در سنجش عملکرد آنان فاصله بگیرد.
💢برای مطالعه قسمت پایانی اینجا کلیک کنید
🎞 روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۱۱۵ | ۱۱ مهرماه (۹/۹)
🔰قسمت پایانی
«گندم از گندم بروید، جو ز جو»؛ نمیتوان با تصمیمگیری بدون محاسبه یا با خطای محاسباتی، پیامدهای آن را نادیده گرفت و بعد از جامعه و کسانی که هزینه دادهاند، طلبکار شد.
❗️درست نیست کسی که خطا کرده، از مردمی که ۲۱۴ شب با ایثار به میدان آمدند طلبکار شود؛ همانگونه که سزاوار نبود از رزمندهای که استراحت و مرخصی ندارد و مدتها همسر و فرزندانش را ندیده است، انتظار داشت علاوه بر تحمل سختی میدان، پاسخگوی خطاهای دیگران نیز باشد.
🔸سپس با بازخوانی ماجرای امیرالمؤمنین(ع)، قوم حضرت موسی(ع)، بیعتهای عقبه و ماجرای حکمیت نشان داد که تنها وجود امام یا توانایی نظامی او برای تحقق مأموریتش کافی نیست؛ جامعه باید از بصیرت، صبر، وفاداری و ظرفیت اقدام برخوردار باشد.
🔺در این چارچوب، شکست در جنگ سخت گاه از شکستی پیشین در جنگ نرم آغاز میشود؛ زمانی که اعتماد جامعه به رهبر تضعیف، مرز دوست و دشمن مخدوش و تصمیمهای نادرست به نام مصلحت تحمیل میشوند.
⚠️بر اساس این تحلیل، نمیتوان برای ظهور وقت تعیین کرد، اما میتوان درباره مسئولیت جامعه در فراهمکردن مقدمات آن سخن گفت. قدرت دفاعی و بازدارندگی، وجود یاران آگاه و فداکار، پایبندی به معیارهای قرآن و اهلبیت(ع)، تشخیص خطاهای خواص و پذیرش مسئولیت تصمیمها، بخشی از این آمادگیاند؛ با این حال، همه آنها در یک نقطه به هم میرسند: حفظ جان امام بدون حفظ شخصیت و جایگاه او در ذهن جامعه امکانپذیر نیست.
‼️جامعهای که اجازه دهد دشمن از طریق تبلیغات، محصولات فرهنگی، شایعهسازی و وارونهنمایی واقعیتها، امام را در نگاه مردم نامحبوب یا مقصر جلوه دهد، پیش از مواجهه نظامی، بخشی از سنگر حفاظت از او را از دست داده است.
🔺از این منظر، دفاع از امام در دوران غیبت، هم مراقبت از امکان حضور و امنیت اوست و هم مراقبت از ذهن، باور و وفاداری جامعهای که قرار است روزی پذیرای ظهور و همراه آن باشد.
🔶جمعبندی امشب
محور اصلی سخنرانی دکتر محمد صابر جعفری، پیوند میان غیبت امام زمان(عج)، آمادگی جامعه برای ظهور و ضرورت حفظ جان و شخصیت امام بود. او با استناد به روایات غیبت، دو عامل مهم را برجسته کرد: بیعتنداشتن امام با طاغوتها و جلوگیری از شهادت نابهنگام ایشان.
⚠️سپس با بازخوانی ماجرای امیرالمؤمنین(ع)، قوم حضرت موسی(ع)، بیعتهای عقبه و ماجرای حکمیت نشان داد که تنها وجود امام یا توانایی نظامی او برای تحقق مأموریتش کافی نیست؛ جامعه باید از بصیرت، صبر، وفاداری و ظرفیت اقدام برخوردار باشد.
🔺در این چارچوب، شکست در جنگ سخت گاه از شکستی پیشین در جنگ نرم آغاز میشود؛ زمانی که اعتماد جامعه به رهبر تضعیف، مرز دوست و دشمن مخدوش و تصمیمهای نادرست به نام مصلحت تحمیل میشوند.
‼️بر اساس این تحلیل، نمیتوان برای ظهور وقت تعیین کرد، اما میتوان درباره مسئولیت جامعه در فراهمکردن مقدمات آن سخن گفت. قدرت دفاعی و بازدارندگی، وجود یاران آگاه و فداکار، پایبندی به معیارهای قرآن و اهلبیت(ع)، تشخیص خطاهای خواص و پذیرش مسئولیت تصمیمها، بخشی از این آمادگیاند؛ با این حال، همه آنها در یک نقطه به هم میرسند: حفظ جان امام بدون حفظ شخصیت و جایگاه او در ذهن جامعه امکانپذیر نیست.
⚠️جامعهای که اجازه دهد دشمن از طریق تبلیغات، محصولات فرهنگی، شایعهسازی و وارونهنمایی واقعیتها، امام را در نگاه مردم نامحبوب یا مقصر جلوه دهد، پیش از مواجهه نظامی، بخشی از سنگر حفاظت از او را از دست داده است.
✅از این منظر، دفاع از امام در دوران غیبت، هم مراقبت از امکان حضور و امنیت اوست و هم مراقبت از ذهن، باور و وفاداری جامعهای که قرار است روزی پذیرای ظهور و همراه آن باشد.
#جنگ_ترکیبی #جنگ_شناختی #دفاع_مقدس #جنگ_رمضان #ایران_قوی #قدرت_ملی #تاب_آوری_ملی #سواد_رسانه_ای #جنگ_رسانه_ای #روایت_جنگ #انسجام_ملی #وحدت_ملی #بازدارندگی #مقاومت #جعفری
┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄
روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
⬅️ بزرگداشت پنجمین سالگرد ارتحال علامه حسنزاده آملی(ره)
🔰 مجمع عالی حکمت اسلامی با همکاری جمعی از مراکز علمی و فرهنگی برگزار میکند:
⬅️ میزگرد علمی با موضوع: امام شهید؛ علوم عقلی و عرفان اسلامی
سخنران:
🎤 دکتر همایون همتی
🔻با حضور اساتید بزرگوار:
🎤 حسن رمضانی
🎤 سید یدالله یزدانپناه
🎤علی امینینژاد
🗓پنجشنبه ۱۴۰۵/۰۷/۲۳، ساعت ۸:۳۰ تا ۱۱:۳۰
🏢 قم، میدان جهاد، مجتمع آموزش عالی امام خمینی(ره)، سالن قدس
#بزرگداشت_علامه_حسنزاده_آملی
🏷مجمع عالی حکمت اسلامی، مرکزیتی برای ترویج و گسترش حکمت اسلامی
تلگرام | ایتا | بله | روبیکا | آپارات | سایت | یوتیوب
📸 #گزارش_تصویری موکب تبیینی- بصیرتی ۱۲ مهرماه ۱۴۰۵
📌 موضوع: «وظایف منتظران در عصر حاضر»؛
👤 حجتالاسلام والمسلمین باقری دماوندی
🔗 متن روایت موکب تبیینی
#باقری_دماوندی
┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄
روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات