حاضرین کلاس ۷/۲ ۱_ ابوالفضل تقی بیگی ۲_ علی اصغر بیگدلو ۳_ محمد هادی اسحاق حسینی ۴_ علی اصغر خدادادی ۵_ محمد حسن حیدری ۶_ محمد رضا عبدالله زاده ۷_ محمد مهدی عظیمی ۸_ حیدر علی حیدری ۹_ احسان ضامنی ۱۰_ محمد رضا حسینی ۱۱_ هادی زارعی

جواب خود ارزیابی ص ۱۵۹ همه بنویسند ۱- دانش‌آموزان چه جمله‌هایی روی برگه‌های خود می‌نوشتند؟ جواب: جمله‌هایی که نشان دهنده عدم توانایی آنها در انجام دادن کاری بود مانند: من نمی‌توانم به توپ فوتبال ضربه بزنم، من نمی‌توانم کاری کنم که مرا دوست داشته باشند و… ۲- چرا دونا از دانش‌آموزان خواسته بود که «نمی‌توانم»های خود را بنویسند؟ جواب: زیرا می‌خواست به دانش آموزان بفهماند کاری نیست که انسان نتواند انجام دهد و بچه‌ها باید ناتوانی را از زندگی و ذهن خود پاک کنند و باور داشته باشند که برای انجام هر کاری توانا هستند. ۳- منظور بازرس از جمله «فهمیدم که این شاگردان هرگز چنین روزی را فراموش نخواهند کرد» چیست؟ جواب: با این حرکت، دانش آموزان همیشه به یاد این روز و مراسم تدفین «نمی‌توانم» می‌مانند و هرگاه کلمه‌ی «نمی‌توانم» را می‌شنود، یاد مراسم تدفین و ترحیم آن می‌افتد.

جواب فعالیت نوشتاری ص ۱۶۰ کتاب 👇👇👇👇

۱۶۰ و ۱۶۱ کتاب

از روی متن روان خوانی صفحه ۱۶۲ یک بار بخونید کامل و سپس معنای کلمات مهم را بنویسید ارسال شده در گروه 👇👇👇

نصیحت : پند و اندرز رویارویی : روبرو شدن نو : جدید ارواح : (جمع روح) روح ها کاشانه : خانه شایعه : خبر دروغ گسترش یافته از یاد نمیبرد : فراموش نمیکرد دلداری : غم خواری مغرور : خودپسند، متکبر عاقلانه : از روی عقل ارزن : دانه‌ی پرندگان از کار افتاده : ناتوان پیشکشی : هدیه به شخص بزرگ و والامقام جلّاد : مأمور شکنجه اِنعام : پاداش، عطا و بخشش شیروانی : سقف شیبدار وعده گاه : محل قرار مخفی : پنهان غلّه : محصول زراعت و کشاورزی مانند گندم، جو و ذرّت انباری : محل نگهداری بار صادر کرد : ابلاغ کرد کاهدان : محل نگهداری کاه لغو : باطل

معنی شعر ص ۱۶۶

صفحه اصلی دانلود برنامه گزارش مشکل درباره ما شعر نیایش فارسی کلاس هفتم معنی فارسی هفتم / نیایش صفحه ۱۶۶ 1- خداوندا، به حقِّ نیک مردان ◈※◈ که احوال بَدَم را نیک گردان معنی: خدایا تو را به انسان های نیکوکارقسم میدهم که کردار و عاقبت بد مرا خوب و نیکو کن. نیک مردان: انسان های نیکوکار نیک: خوب احوال: رفتار، کردار آرایه های ادبی: سه جمله خداوند: منادا حق نیک مردان: متمم احوال بدم: مفعول آرایه تکرار: نیک آرایه تضاد: نیک و بد 2- مکن ما را از این درگاه، محروم ◈※◈ چو گنجشکان، مران ما را ازین بوم معنی: ما را از پیشگاه خود محروم نکن. ما مانند گنجشکانی هستیم که به این سرزمین پناه آورده ایم بوم: سرزمین، ناحیه درگاه: پیشگاه 3- زبانی ده که اسرار تو گوید ◈※◈ روانی ده که دیدار تو جوید معنی: به من و بیانی بده که بتوانم اسرار و رازهای تو را بازگوکنم. و جسم و جانی به من بده تا تو را بیابم 4- دلم در آتش غفلت مسوزان ◈※◈ به معنی، شمع جانم برفروزان معنی: بی خبری و ناآگاهی مانند آتش است دل مرا در این آتش نسوزان جان مرا با نور حقیقت روشن کن. غفلت: بی خبری برفروزان: روشن کن به معنی: در حقیقت آرایه های ادبی: دلم: مفعول آتش غفلت: متمم و اضافه ی تشبیهی دل: مجاز از تمام وجود شمع جان: مفعول و اضافه ی تشبیهی معنی: متمم دلم: ضمیر پیوسته تشبیه: غفلت مانند آتش است ؛ جان مانند شمع است مراعات نظیر: آتش، مسوزان، شمع، برفروزان 5- کنون، گر دست گیری، جای آن هست ◈※◈ که گر دستم نگیری، رفتم از دست معنی: اکنون سزاوار است که دستم را بگیری کمکم کنی،اگر دستم را نگیری و حمایتم نکنی،نابود می شوم. آرایه های ادبی: دست در مصرع اول: مفعول دستم در مصرع دوم: مفعول حرف «م» دستم: ضمیر پیوسته دست در مصرع دوم: متمم آرایه تکرار: دست از دست رفتن: کنایه از نابود شدن دستگیری: کنایه از اینکه یاری کنی آرایه تضاد: بین دست گیری و دست نگیری 6- مکن دورم ز نزدیکان درگاه ◈※◈ به راه آور مرا، کافتادم از راه معنی: مرا از کسانی قرار بده که به تو نزدیک هستند مرا هدایت کن زیرا گمراه شده ام و راه راست را نمی شناسم. 7- تو را خوانم به هر رازی که خوانم ◈※◈ تو را دانم به هر چیزی که دانم معنی: من هر رازی را که می خوانم، و هر چیزی را که می دانم، وجود تو را درک می کنم.