همین چند هفته پیش بود که آخرین دیدار مردمی امام شهیدمان با مردم آذربایجان به مناسبت قیام ۲۹ بهمن تبریز که برگزار شد‌، راستش یه ذره عصبی شده بودم بین دوستان که این جماعت که میرن دیدن آقا چطوری میرن، کی اینا رو می بره، چطوری گلچین میشن. کدام ارگانی اینها رو می برن. بابا یه بار هم ما رو ببرین. مگه ما دل نداریم. یکی از دوستان که روابط عمومی یکی از ارگان‌ها بود برای سال بعد قول داد... و ای دریغ از این سال بعد ها.

دیشب که مردم کف خیابان بودند، جمعیت فراتر از انتظار بود. داشتم فکر می کردم اگر نصف این افراد در انتخابات شرکت کرده بودند، و خیانت افرادی مثل قالیباف هم نبود، امروز هم رهبر را داشتیم. هم دولتی قوی. هم جنگ نداشتیم. ولی خوب چه کنیم که خیلی از دوستانی که انتخابات می گفتند ما شمشیر غلاف کرده ایم و رای نمی دیم، دیشب کف خیابان سینه چاک می کردند. حسین (ع) بیشتر از آن که از یزد ضربه به خورد از توابین و ساکتین و ناظرین ضربه خورد. و چه شد، امروز حسین کجا و توابین کجا و آه و داغی که بر سینه ها مانده تا ابد...!

یکی از دوستان دوره دکتری داشت رو پایان نامه اش کار می کرد که برای یک موضوعی یکی از اساتید، استادی از چین را معرفی می کنند. میگه بعد کلی بدبختی ایشون رو پیدا کردم و به ایمیل ام جواب داد. ولی جالب قضیه اینجا بود که در ایمیل هیچ اشاره ای به موضوع نکرده بود ، فقط لینک یک نرم افزار چینی را داد بود که اول برو آنجا ثبت نام کن و فقط از آن بستر با من تماس بگیر. این هم نرم افزار چینی را نصب می کنه و پیام می ذاره، بعد از آن راهنمایش می کنه. آنوقت اینجا به استاده زنگ زدم ، حالا کار ندارم کجا کار می کنه. میگه فقط از واتساپ برام بفرست. می گم استاد واتساپ ندارم. میگه به من مربوط نیست ، هر وقت از واتساپ فرستادی راهنمایت می کنم. خوب می خوام صد سال سیاه راهنمایی نکنی بدبخت. حالا من مدرکم و گرفتم تمام شده و آن استاد نکبت الان کارش پیش من لنگه. بنظرتون مثل خودش رفتار کنم ....!؟

گفت: ننگ بر جنازه پاسداری که در خشابِ اسلحه اش فشنگ باقی مانده باشد . . . و امروز شاهد آن هستیم که از سربازان دیپلماسی ما صدای ذلت شنیده می شود.خدا نکند وقتی که جنازه مردان دیپلماسی ما کشف می شود که خشابِ اسلحه اش پر فشنگ مانده و بدنش از پشت سوراخ سوراخ شده که نشان از فرار از قرار است. نکند آن روز دوباره اتفاق بیفتد. که صدای سازش قبلی، منجر به شهادت رهبر و مقتدایمان شد.من یکی از طرف خودم حرف می زنم، حاضرم برای نیروهای نظامی مان ظرف بشورم، طی بکشم، جارو کنم و... تا این نبرد به سرانجامی برسد که باید می رسید، که البته اگر سابقاً گوش به فرمان مقتدا و رهبر می دادند امروز بعضی کاش ها دلمان را نمی سوزاند. یکیش رهبری عزیز، یکیش عزیز دل هایمان دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب و ...

دکتر مجد در کتاب #قحطی_بزرگ_ایران می نویسند: درست است که #عباس_میرزا ولیعهد با شهامت و دلیر ایران، از بیماری مُرد، ولی در اصل او دق مرگ شد. از غصه وطن و جداسازی بخش های از سرزمین ایران و البته سازش و مهمتر از آن،سازشکار یا همان خائنین به میهن...! چاووشی خوب خونده: مردم علاج در وطن است... خائن همیشه بوده و هست!

یکی از اتفاقات زشت در جنگ اخیر، تلاش برای تفکیک دو اصطلاح نظامی و غیرنظامی بود. اینکه مثلا بعضی خطابه می کردند که : چی شد شما می گفت غیرنظامی نمی زنید و ... . متاسفانه این رویه اشتباه در بین گزارشگران یا مجریان صداوسیما هم بود. آیا نظامی ها از مردم این کشور نیستند!؟. این یعنی دشمن مجازه و می تونه آنها را به شهادت برساند و زیاد خط قرمز نیست ولی مردم عادی خط قرمزه!. نخیر حضرات، بشهادت رساندن هر کدام از مردم این سرزمین، مهم و خسارتی عظیم است چه نظامی باشد چه غیرنظامی... والسلام.

تندرو بودن به ریش و پشم نیست، به تفکره، تندرو اونیه که منافع شخصی و حزبی را به منابع سرزمین و مردمش ترجیح می ده... خیلی جالبه که تندروترین سیاست‌مداران ایران به بقیه که باهاشون هم‌سو نیستند میگن تندرو و طالبانی

داشتم کتاب خاطرات آنگلا مرکل ( صدر اعظم پیشین آلمان) رو میخوندم میگفت : ترامپ عاشق تحقیر و توهین دیگران است و از این کار لذت میبرد! توافقی که برد یک طرفه نداشته باشه همیشه نقض میکند در ذهن ترامپ شما باید همیشه بازنده باشید!

بعضی‌ها تعریفی که از سفره انقلاب دارند چیزی مثل ارث بابا، ننه شونه. در حالی که سفره انقلاب یعنی سفره مردم. یعنی سفره عموم مردم. حالا میزان تلاش یک مدیر در جمهوری اسلامی ایران بستگی به کوچکی و بزرگی این سفره داره. اگر این سفره بزرگ باشد، خوشا با حالتان که برای خلق اسلامی درست کار کردید، ولی اگر هر روز این سفره داره کوچکتر می شه، بدانید نفرین خلق الله پشت شماست، حالا می خواهید آدم خوبی باشد یا نه...!

ماجرای این تفاهم‌نامه اسلام آباد شبیه آن زنی است که شوهرش او را طلاق داده ولی زن دست بردار نیست و خوابیده جلوی در خانه شوهرش که نه تو نمی فهمی من هنوز زنتم...! عزیز من طرف میگه آن کاغذ پاره را انداختیم تو سطل زباله، بعد اینجا طرف میگه نه این تفاهم‌نامه از نظر ما معتبره و امضای ترامپ معتبره. یاد حرف های آن یارو افتادم که قسم می خورد که بخدا این این سند شکست امریکاست و از این حرفها...! امروز سیرک را زدن و یک بچه و چندنفر دیگر به شهادت رسیدند...!