پشت نگاهم سرزمینی حیرت‌انگیز است ابری نمی‌بارد ولی خاکش غزل‌خیز است با یاد چشمت می‌سرایم یک غزل با عشق اما ردیف و قافیه با غم گلاویز است حال و هوای شعر من ابری و بارانی ست حال و هوای شاعرش هم‌رنگ پاییز است مضمون تویی که بیت‌هایم با حضور تو ایهام تلخی دارد و از شِکوِه لبریز است پرپر زدم شاید بگویی دوستت دارم پرپر زدم دیدم لبت درگیر پرهیز است اعجاز دارد نور تو؛ پروانه خواهم شد از پیله تا پروانگی راهی دل‌انگیز است #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی

مثل نوری که گذر می‌کند از پنجره‌ها می‌شوم محو تماشای تو از منظره‌ها به دعاهای سپیدار  لب چشمه قسم به صدای عطش‌آلود شب زنجره‌ها، قدر یک لحظه دلم تاب ندارد بی‌تو دوره‌گردی شده‌ام همسفر شب‌پره‌ها نیستی، در دل مهتابی و آرامم باز سور و ساتی‌ست به پا بین غم و دلهره‌ها می‌دوم سمت هیاهوی نجیب گل سرخ می‌چکد بغض من از خستگی حنجره‌ها یاد چشم تو مرا زنده نگه داشته‌است کهنه کی می‌شود آن ناب‌ترین خاطره‌ها بر لب طاقچه‌ها جای تو گل کاشته‌ام‌ کاش می‌شد که بیایی به لب پنجره‌ها #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی

من از آداب مهمان داریت چیزے نمیدانم ولے در شهر ما رسم است میبوسند مهمان را #کانال_شهد_شیرین