eitaa logo
بر لبه‌ی تاریخ
817 دنبال‌کننده
1.6هزار عکس
1.2هزار ویدیو
0 فایل
روایتی از روزگارانی که جهان لرزید... نقبی به وقایع، اسناد، و رازهای تاریخ معاصر جهان. اینجا، هر حادثه، داستانی‌ست ناگفته. ارتباط با مدیر: @MMSALEHN
مشاهده در ایتا
دانلود
17.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
فیلمی از مصاحبه‌ی خبرنگار فرانسوی با هویدا در زندان، بعد از انقلاب اسلامی امیرعباس هویدا، که نزدیک بیش از یک دهه نخست‌وزیر ایران بود، چهره‌ای قدرتمند در حکومت پهلوی به شمار می‌رفت. دوران نخست‌وزیری او با رشد اقتصادی، اما همزمان با فساد گسترده و نارضایتی‌های عمومی همراه بود. با افزایش اعتراض‌ها و تظاهرات مردمی در سال ۱۳۵۷، موقعیت سیاسی هویدا و دیگر مقامات رژیم به شدت تضعیف شد. در آبان همان سال، به دستور محمدرضا شاه، هویدا بازداشت شد و راهی زندان قصر تهران گردید. این بازداشت بخشی از تلاش رژیم پهلوی برای کنترل بحران و کاهش فشارهای اجتماعی بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، هویدا در زندان ماند و در دادگاه انقلاب محاکمه شد و به اتهام «افساد فی‌الارض» و سوءمدیریت کلان اقتصادی و سیاسی محکوم گردید. حکم اعدام او در سال ۱۳۵۸ اجرا شد. @Barlabeietarikh
عرض کردم: به سخنرانی مذهبی از مسجد ترکها در رادیو گوش می‌کردم، فخرالدین حجازیِ واعظ حرف می‌زد، خوب هم حرف می‌زد، ولی در آخر مجلس به همه کس و همه چیز و حوزه علمیه قم دعا کرد و به شما دعا نکرد! جای تعجب شد. فرمودند: تحقیق کن برای چه؟ عرض کردم: رسم عجیبی است هر کس می‌خواهد خود را در دل عامه جا کند، از ما دوری می‌کند. معنی این کار را هم نمی‌فهمم. فلسفی پدرسوخته همین کار را می‌کرد، او را کنار زدیم. این آقا که با اجازه‌ی ما منبر می‌رود و سخنرانی او را هم رادیو دولتی پخش می‌کند، همین کار را می‌کند. فرمودند: بپرس چرا این کار را می‌کند؟ مدتی هم فکر کردند. ۷ آبان ۱۳۵۱ @Barlabeietarikh
☢️ سالروز تسلیم امپراتوری ژاپن | پایان جنگ جهانی دوم (۱۵ آگوست) در ابتدای سال ۱۹۴۵، موازنه جنگ جهانی دوم به‌طور کامل به نفع متفقین تغییر کرده بود. پس از خودکشی هیتلر در آوریل همان سال، آلمان بی‌قید و شرط تسلیم شد. در آسیا، نیروی دریایی و هوایی ژاپن تقریباً نابود شده، کشور در محاصره دریایی قرار داشت و ارتش امپراتوری در تمام جبهه‌ها عقب‌نشینی می‌کرد. تا پیش از تابستان، بیش از ۶۰ شهر ژاپن به‌شدت بمباران شده بود و تلفات ناشی از حملات هوایی آمریکا به حدود ۸۰۰ هزار نفر می‌رسید. هیروشیما و ناکازاکی که تا آن زمان از بمباران‌های گسترده در امان مانده بودند، به‌عنوان اهداف اصلی حمله اتمی انتخاب شدند. 🇯🇵 دودستگی در رهبری ژاپن رهبران ژاپن می‌دانستند پیروزی نظامی ممکن نیست، اما دغدغه اصلی آن‌ها، حفظ جایگاه امپراتور و جلوگیری از محاکمه احتمالی او بود. تندروهای نظامی بر ادامه جنگ و تحمیل تلفات سنگین به متفقین تأکید داشتند، با این امید که شرایط تسلیم بهتری به‌دست آورند. نمونه این استراتژی، نبرد اوکیناوا بود که در آن هر دو طرف تلفات سنگینی متحمل شدند. در همین زمان، ژاپن امیدوار بود از طریق شوروی، که از سال ۱۹۴۰ پیمان عدم تخاصم با آن داشت، شرایط تسلیم را بهبود بخشد. اما در کنفرانس یالتا، استالین متعهد شده بود چند ماه پس از شکست آلمان به ژاپن اعلان جنگ کند. (ادامه در پست بعدی👇) @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
☢️ بمب اتم و ورود شوروی به جنگ در آوریل ۱۹۴۵، روزولت درگذشت و هری ترومن به ریاست‌جمهوری آمریکا رسید. در ژوئیه، آزمایش موفق نخستین بمب اتمی در نیومکزیکو، معادلات جنگ را تغییر داد. چند روز بعد، در کنفرانس پوتسدام، متفقین بار دیگر خواستار تسلیم بی‌قید و شرط ژاپن شدند، اما به سرنوشت امپراتور اشاره روشنی نشد. ژاپن به امید وساطت شوروی، پاسخی نداد. در ساعت ۸:۱۵ صبح ۶ اوت ۱۹۴۵، بمب «پسر کوچک» بر هیروشیما فرود آمد و حدود ۸۰ هزار نفر در لحظات اولیه کشته شدند. سه روز بعد، شوروی برخلاف انتظار ژاپن، به آن کشور اعلان جنگ کرد و در همان روز، بمب دوم با نام «مرد چاق» بر فراز ناکازاکی منفجر شد. 👑 تصمیم امپراتور با وجود این دو فاجعه و ورود شوروی به جنگ، تندروهای نظامی همچنان مخالف تسلیم بودند. در نهایت، گروه طرفدار تسلیم تصمیم گرفت امپراتور هیروهیتو را که معمولاً در سیاست دخالت نمی‌کرد، وارد ماجرا کند. او برای حفظ تاج و تخت و جلوگیری از نابودی کامل کشور، موافقت خود را با تسلیم اعلام کرد. آمریکا نیز به‌طور ضمنی با بقای امپراتور موافقت کرد. در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، امپراتور از طریق رادیو خطاب به مردم، پایان جنگ را اعلام کرد؛ روزی که به نام وی-جی (Victory over Japan) شناخته می‌شود. مراسم رسمی امضای تسلیم، دوم سپتامبر همان سال، بر عرشه ناو جنگی USS Missouri در خلیج توکیو برگزار شد و جنگ جهانی دوم رسماً به پایان رسید. @Barlabeietarikh
بر لبه‌ی تاریخ
تصاویر مربوط به لحظه‌ی امضای قرارداد تسلیم ژاپن بر روی کشتی جنگی نیروی دریایی ایالات متحده «یواس‌اس میزوری» است. @Barlabeietarikh
طی ۵ سال اخیر،بیش از ۹۵درصد ساخته‌های صدا و سیما، بی‌ارزش بوده‌اند اما اگر بخواهم یک برنامه‌ی فاخر (که البته عمرش کوتاه بود) را معرفی کنم، آن برنامه، مستند «جاسوسان صنعتی» است. برای علاقه‌مندان تاریخ، بسیار مفید است. @Barlabeietarikh
روز بمباران جلسهٔ شعام من در نهاد ریاست‌جمهوری بودم که ناگهان مجموعه‌ی محافظین سراسیمه آمدند که محل دکتر را زدند. وقتی من بیرون آمدم چند ساعت بعد دیدم در حیاط نهاد، آقای پزشکیان می‌لنگد. سر و روی امیر موسوی خاکی بود و لباس‌ها پاره. وزیر کشور به سختی تنفس می‌کرد. رئیس‌جمهور با همان حالت، فقط یک دوش گرفت و به ملاقات رهبری رفت. از خاطرات شفاهی حاجی‌میرزایی، رئیس‌دفتر پزشکیان @Barlabeietarikh
فرماندهان نظامی بزرگ | بخش اول: خالد بن ولید (م۶۴۲) گرچه خالد بن ولید، شخصیت چندان مطلوبی از دیدگاه شیعیان نیست اما هیچ تاریخدانی نمی‌تواند نبوغ او در فرماندهی نظامی را انکار کند. او گرچه همانطور که اهل سنت او را می‌خوانند، «سیف الله» نمی‌تواند باشد اما بدون شک، شایسته‌ی دیگر لقبش، یعنی «القائد المنتصر» (فرمانده پیروز) است. خالد بن ولید فرماندهی بود که برخلاف بسیاری از فرماندهانِ هم‌دوره‌اش، بیش از آن‌که به کثرت نیرو متکی باشد، به تاکتیک‌های جنگی تکیه می‌کرد: حرکت‌های سریع، انتخاب میدان مناسب، تمرکز نیروی سواره در لحظهٔ تصمیم و بریدن خطوط دشمن با مانور. در شام، یرموک و عراق، شیوه‌ی معروف او در نبرد، یعنی «جنگ متحرک» شکل گرفت؛ الگویی که بسیاری از مورخانِ جنگ، آن را عامل اصلیِ پیروزی‌های او دانسته‌اند. نخست، چابکی عملیاتی و مانور بیابانی: در سال ۶۳۴م، خالد برای کمک به جبههٔ شام راه مستقیمِ پرخطرِ بادیه را برگزید و با تدارکات سبک و مدیریت آب از مسیر دومة‌الجندل گذشت؛ حرکتی دور از انتظارِ رومیان که بر عنصر غافلگیری افزود و به تمرکز سریع قوا در برابر آنان انجامید. دوم، به‌کارگیری ذخیرهٔ متحرکِ سواره: در یرموک (۶۳۶م) ــ جایی که خالد عملاً فرماندهیِ میدانی را به‌عهده گرفت ــ او بخشِ برگزیده‌ای از سواره‌نظام را از خط مقدم جدا نگه داشت تا هرجا فشار رومیان شدت می‌گرفت، با ضربهٔ موجی وارد شود و گسست‌های موضعی را جبران یا به رخنه تبدیل کند. این نحوهٔ مدیریتِ ذخیرهٔ سواره‌نظام، ستون فقراتِ طرح او در نبرد بود و به ضدحمله‌های هماهنگ روزِ پایانی انجامید. (خالد مشابه این تاکتیک را در غزوه‌ اُحُد بر علیه مسلمانان به کار برد که منجر به تنها شکست بزرگ مسلمانان در جنگ شد.) سوم, محاصرهٔ دوبل (دو سویه) و گازانبری در والجه (۶۳۳م): خالد با نگه‌داشتنِ بخشی از سواره‌نظام در کمینِ جناحین و درگیر کردنِ پیاده‌ها در مرکز، دشمنِ ساسانی و متحدانِ عربش را به پیشرویِ بیش‌ازحد کشاند و سپس با هجومِ هم‌زمان از دو پهلو، حلقهٔ محاصره را بست؛ آرایشی که اغلب با شگردِ هانیبال در نبرد کانای (Cannae) قیاس می‌شود. چهارم، یورش‌های شبانهٔ هم‌زمان و ضربه به تجمعات: در عراق (۶۳۳م)، مجموعهٔ نبردهای مُزیّح، سُنَیّه و زُمیل با طرحِ تمرکززدایی و حملاتِ هم‌آهنگِ شبانه از چند ستون اجرا شد تا پیش از یکپارچه شدنِ سپاهِ ساسانی و قبایلِ متحد، گِردِهمایی‌های آنان شکسته شود. این شیوه، ابتکار عمل را از دشمن گرفت و فرصتِ آرایشِ منسجم را از او سلب کرد. پنجم، عقب‌نشینیِ منظم و نجاتِ نیرو: در نبرد موته (۶۲۹م)، پس از شهادت فرماندهانِ پیشین، خالد فرماندهی را به دست گرفت و با چیدمانِ لایه‌لایه و ضربه‌های بازدارنده، عقب‌نشینیِ منظمی ترتیب داد که هستهٔ سپاهِ مسلمانان را از نابودی نجات داد. ششم، بُرشِ خطوط و نبردِ مرزی در فِراز (۶۳۴م): در آخرین کارزارِ عراق، خالد در فِراز با نیرویی مرکب از ساسانیان، رومیان و قبایلِ متحد روبه‌رو شد و با فشارِ پی‌درپی بر گذرگاه‌ها و کنارِ رود، امکانِ تجدید آرایش را از آنان گرفت و میدان را به سود خود بست. @Barlabeietarikh