☢️ سالروز تسلیم امپراتوری ژاپن | پایان جنگ جهانی دوم (۱۵ آگوست) در ابتدای سال ۱۹۴۵، موازنه جنگ جهانی دوم به‌طور کامل به نفع متفقین تغییر کرده بود. پس از خودکشی هیتلر در آوریل همان سال، آلمان بی‌قید و شرط تسلیم شد. در آسیا، نیروی دریایی و هوایی ژاپن تقریباً نابود شده، کشور در محاصره دریایی قرار داشت و ارتش امپراتوری در تمام جبهه‌ها عقب‌نشینی می‌کرد. تا پیش از تابستان، بیش از ۶۰ شهر ژاپن به‌شدت بمباران شده بود و تلفات ناشی از حملات هوایی آمریکا به حدود ۸۰۰ هزار نفر می‌رسید. هیروشیما و ناکازاکی که تا آن زمان از بمباران‌های گسترده در امان مانده بودند، به‌عنوان اهداف اصلی حمله اتمی انتخاب شدند. 🇯🇵 دودستگی در رهبری ژاپن رهبران ژاپن می‌دانستند پیروزی نظامی ممکن نیست، اما دغدغه اصلی آن‌ها، حفظ جایگاه امپراتور و جلوگیری از محاکمه احتمالی او بود. تندروهای نظامی بر ادامه جنگ و تحمیل تلفات سنگین به متفقین تأکید داشتند، با این امید که شرایط تسلیم بهتری به‌دست آورند. نمونه این استراتژی، نبرد اوکیناوا بود که در آن هر دو طرف تلفات سنگینی متحمل شدند. در همین زمان، ژاپن امیدوار بود از طریق شوروی، که از سال ۱۹۴۰ پیمان عدم تخاصم با آن داشت، شرایط تسلیم را بهبود بخشد. اما در کنفرانس یالتا، استالین متعهد شده بود چند ماه پس از شکست آلمان به ژاپن اعلان جنگ کند. (ادامه در پست بعدی👇) @Barlabeietarikh

☢️ بمب اتم و ورود شوروی به جنگ در آوریل ۱۹۴۵، روزولت درگذشت و هری ترومن به ریاست‌جمهوری آمریکا رسید. در ژوئیه، آزمایش موفق نخستین بمب اتمی در نیومکزیکو، معادلات جنگ را تغییر داد. چند روز بعد، در کنفرانس پوتسدام، متفقین بار دیگر خواستار تسلیم بی‌قید و شرط ژاپن شدند، اما به سرنوشت امپراتور اشاره روشنی نشد. ژاپن به امید وساطت شوروی، پاسخی نداد. در ساعت ۸:۱۵ صبح ۶ اوت ۱۹۴۵، بمب «پسر کوچک» بر هیروشیما فرود آمد و حدود ۸۰ هزار نفر در لحظات اولیه کشته شدند. سه روز بعد، شوروی برخلاف انتظار ژاپن، به آن کشور اعلان جنگ کرد و در همان روز، بمب دوم با نام «مرد چاق» بر فراز ناکازاکی منفجر شد. 👑 تصمیم امپراتور با وجود این دو فاجعه و ورود شوروی به جنگ، تندروهای نظامی همچنان مخالف تسلیم بودند. در نهایت، گروه طرفدار تسلیم تصمیم گرفت امپراتور هیروهیتو را که معمولاً در سیاست دخالت نمی‌کرد، وارد ماجرا کند. او برای حفظ تاج و تخت و جلوگیری از نابودی کامل کشور، موافقت خود را با تسلیم اعلام کرد. آمریکا نیز به‌طور ضمنی با بقای امپراتور موافقت کرد. در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، امپراتور از طریق رادیو خطاب به مردم، پایان جنگ را اعلام کرد؛ روزی که به نام وی-جی (Victory over Japan) شناخته می‌شود. مراسم رسمی امضای تسلیم، دوم سپتامبر همان سال، بر عرشه ناو جنگی USS Missouri در خلیج توکیو برگزار شد و جنگ جهانی دوم رسماً به پایان رسید. #جنگ_جهانی_دوم #ژاپن #آمریکا @Barlabeietarikh

تصاویر مربوط به لحظه‌ی امضای قرارداد تسلیم ژاپن بر روی کشتی جنگی نیروی دریایی ایالات متحده «یواس‌اس میزوری» است. @Barlabeietarikh

طی ۵ سال اخیر،بیش از ۹۵درصد ساخته‌های صدا و سیما، بی‌ارزش بوده‌اند اما اگر بخواهم یک برنامه‌ی فاخر (که البته عمرش کوتاه بود) را معرفی کنم، آن برنامه، مستند «جاسوسان صنعتی» است. برای علاقه‌مندان تاریخ، بسیار مفید است. @Barlabeietarikh

روز بمباران جلسهٔ شعام من در نهاد ریاست‌جمهوری بودم که ناگهان مجموعه‌ی محافظین سراسیمه آمدند که محل دکتر را زدند. وقتی من بیرون آمدم چند ساعت بعد دیدم در حیاط نهاد، آقای پزشکیان می‌لنگد. سر و روی امیر موسوی خاکی بود و لباس‌ها پاره. وزیر کشور به سختی تنفس می‌کرد. رئیس‌جمهور با همان حالت، فقط یک دوش گرفت و به ملاقات رهبری رفت. از خاطرات شفاهی حاجی‌میرزایی، رئیس‌دفتر پزشکیان #متفرقه @Barlabeietarikh

روایت مسئول دفتر پزشکیان از روز بمباران جلسه شعام @Barlabeietarikh

فرماندهان نظامی بزرگ | بخش اول: خالد بن ولید (م۶۴۲) گرچه خالد بن ولید، شخصیت چندان مطلوبی از دیدگاه شیعیان نیست اما هیچ تاریخدانی نمی‌تواند نبوغ او در فرماندهی نظامی را انکار کند. او گرچه همانطور که اهل سنت او را می‌خوانند، «سیف الله» نمی‌تواند باشد اما بدون شک، شایسته‌ی دیگر لقبش، یعنی «القائد المنتصر» (فرمانده پیروز) است. خالد بن ولید فرماندهی بود که برخلاف بسیاری از فرماندهانِ هم‌دوره‌اش، بیش از آن‌که به کثرت نیرو متکی باشد، به تاکتیک‌های جنگی تکیه می‌کرد: حرکت‌های سریع، انتخاب میدان مناسب، تمرکز نیروی سواره در لحظهٔ تصمیم و بریدن خطوط دشمن با مانور. در شام، یرموک و عراق، شیوه‌ی معروف او در نبرد، یعنی «جنگ متحرک» شکل گرفت؛ الگویی که بسیاری از مورخانِ جنگ، آن را عامل اصلیِ پیروزی‌های او دانسته‌اند. نخست، چابکی عملیاتی و مانور بیابانی: در سال ۶۳۴م، خالد برای کمک به جبههٔ شام راه مستقیمِ پرخطرِ بادیه را برگزید و با تدارکات سبک و مدیریت آب از مسیر دومة‌الجندل گذشت؛ حرکتی دور از انتظارِ رومیان که بر عنصر غافلگیری افزود و به تمرکز سریع قوا در برابر آنان انجامید. دوم، به‌کارگیری ذخیرهٔ متحرکِ سواره: در یرموک (۶۳۶م) ــ جایی که خالد عملاً فرماندهیِ میدانی را به‌عهده گرفت ــ او بخشِ برگزیده‌ای از سواره‌نظام را از خط مقدم جدا نگه داشت تا هرجا فشار رومیان شدت می‌گرفت، با ضربهٔ موجی وارد شود و گسست‌های موضعی را جبران یا به رخنه تبدیل کند. این نحوهٔ مدیریتِ ذخیرهٔ سواره‌نظام، ستون فقراتِ طرح او در نبرد بود و به ضدحمله‌های هماهنگ روزِ پایانی انجامید. (خالد مشابه این تاکتیک را در غزوه‌ اُحُد بر علیه مسلمانان به کار برد که منجر به تنها شکست بزرگ مسلمانان در جنگ شد.) سوم, محاصرهٔ دوبل (دو سویه) و گازانبری در والجه (۶۳۳م): خالد با نگه‌داشتنِ بخشی از سواره‌نظام در کمینِ جناحین و درگیر کردنِ پیاده‌ها در مرکز، دشمنِ ساسانی و متحدانِ عربش را به پیشرویِ بیش‌ازحد کشاند و سپس با هجومِ هم‌زمان از دو پهلو، حلقهٔ محاصره را بست؛ آرایشی که اغلب با شگردِ هانیبال در نبرد کانای (Cannae) قیاس می‌شود. چهارم، یورش‌های شبانهٔ هم‌زمان و ضربه به تجمعات: در عراق (۶۳۳م)، مجموعهٔ نبردهای مُزیّح، سُنَیّه و زُمیل با طرحِ تمرکززدایی و حملاتِ هم‌آهنگِ شبانه از چند ستون اجرا شد تا پیش از یکپارچه شدنِ سپاهِ ساسانی و قبایلِ متحد، گِردِهمایی‌های آنان شکسته شود. این شیوه، ابتکار عمل را از دشمن گرفت و فرصتِ آرایشِ منسجم را از او سلب کرد. پنجم، عقب‌نشینیِ منظم و نجاتِ نیرو: در نبرد موته (۶۲۹م)، پس از شهادت فرماندهانِ پیشین، خالد فرماندهی را به دست گرفت و با چیدمانِ لایه‌لایه و ضربه‌های بازدارنده، عقب‌نشینیِ منظمی ترتیب داد که هستهٔ سپاهِ مسلمانان را از نابودی نجات داد. ششم، بُرشِ خطوط و نبردِ مرزی در فِراز (۶۳۴م): در آخرین کارزارِ عراق، خالد در فِراز با نیرویی مرکب از ساسانیان، رومیان و قبایلِ متحد روبه‌رو شد و با فشارِ پی‌درپی بر گذرگاه‌ها و کنارِ رود، امکانِ تجدید آرایش را از آنان گرفت و میدان را به سود خود بست. #خالد_بن_ولید #فرماندهان_نظامی_بزرگ @Barlabeietarikh

داستان تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، به صورت تصویری #ژاپن #جنگ_جهانی_دوم @Barlabeietarikh

نایب‌السلطنه! در ورود فیروزکوه از بعضی قراء و آبادی‌ها تحقیق شد. با همه‌ی تأكيدات ما و ضررهایی که متحمل شدیم و تمام «سیورساتِ» دیوانی و ارزاق اردو را به مال دیوان و کرایه‌ی گران حمل دادیم و خواستیم به رعایا تحمیل نشود باز بعضی تحمیلات ظالمانه به دهات طرح و تقسیم کرده بودند. بعلاوه اسمعیل‌خان پاره‌ای جریمه‌ها گرفته، معاملات غیرحقه نموده است. لازم دیدیم که اسمعیل‌خان از حکومت معزول شود و كليتاً فیروزکوه به حاکم محتاج نیست. میرزا فضل‌الله پسر میرزا محمود که اهل ولایت و مرد مسن و معقول است و همه از او رضامندی دارند نایب باشد و بدون خرج زیاد و تحمیل ناحق کار ولایت بگذرد. بعد ازین هم هرگز چند پارچه ده فیروزکوه حاکم نخواهد داشت و لازم نیست به جای اسمعیل‌خان، دیگری را بفرستید. خود اسمعیل‌خان به محصلیِ ناظم خلوت چندروزی درین نواحی توقیف شد، پس از گذشتن دعاوی مردم که به او راجع است به طهران می‌آید. به جناب سپهسالار اعظم هم مرقوم داشته‌ایم که عمل کنند. از اوامر ناصری در عزل حاکم فیروزکوه به جهت ظلم به رعایا جهت تهیه‌ی سیورسات پی‌نوشت: در دوره‌های صفوی، قاجار و حتی قبل‌تر، وقتی شاه، ارتش، والی یا مأمور دولتی به شهری می‌رفت، مردم و حکام محلی موظف بودند سیورسات تهیه کنند. این سیورسات معمولاً شامل خوراک، آذوقه، علوفه برای اسب‌ها، جا و مکان و گاهی هدایا بود. گاهی این رسم به شکل مالیات غیررسمی و تحمیلی درمی‌آمد و فشار زیادی بر مردم وارد می‌کرد. #ناصرالدین_شاه #قاجار @Barlabeietarikh

📍پست ویژه👇 @Barlabeietarikh