🔰 دوران باشکوه پهلوی و سوء تغذیه ۶۴ درصدی شهرنشینان ▪️جان فوران استاد جامعه‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا و از جامعه‌شناسان و اندیشمندان مطرح در پژوهش در زمینه «انقلاب‌های اجتماعی» در کتاب خود می‌نویسد:"۶۴ درصد شهرنشینان در سال 1351-1352ش دچار سوء تغذیه بودند (که 25 درصد اینها وضع تغذیه شان بسیار بد بود) ▪️ آمار و ارقام بهداشتی نشان می دهد که بر تعداد تختهای بیمارستان ، کلینیکها، پزشک و پرستار افزوده شده اما در سال 1356 ایران هنوز در خاورمیانه بدترین نسبت پزشک- بیمار، بالاترین نرخ مرگ و میر نوزادان و اطفال و پایینترین نسبت تخت بیمارستان به جمعیت را دارا بوده است." 📚کتاب تاریخ تحولات اجتماعی ایران، جان فوران، ترجمه احمد تدین، انتشارات رسا،ص492 ✍️قابل توجه سلطنت‌طلبان؛ مدعیان پیشرفته‌تر بودن ایران از کشورهای منطقه در زمان پهلوی‌. @barsakht

چشم‌انداز جنگ منطقه‌ای @barsakht در پی لفاظی مقامات آمریکا و برخی تحرکات نظامی در منطقه، رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار مردمی در حسینیه امام خمینی(ره) به تبیین مواضع راهبردی کشور در برابر این تهدیدات پرداختند. ایشان با اشاره مستقیم به ادعاهای مکرر مقامات آمریکایی مبنی بر بسیج ناوگان و هواپیماهای جنگی، این گونه سخنان را حرف جدیدی ندانسته و آنها را تکرار کلیشه‌ای رویکردی توصیف کردند که در گذشته نیز با عبارت «همه گزینه‌ها روی میز است» بیان می‌شد. این تحلیل حاکی از آن است که از منظر تهران، واشنگتن در چارچوب یک بازی روانی آشنا عمل می‌کند و قصد دارد با نمایش قدرت، اراده ملی ایران را در هم شکند. 🔹رهبر انقلاب با تأکید بر این که ملت ایران را از این چیزها نباید ترساند، به وضوح نشان دادند که دستگاه تصمیم‌گیری کشور این تهدیدات را فاقد اثر بازدارندگی لازم می‌داند. این بی‌تأثیری ریشه در دو عامل دارد: نخست، تجربه تاریخی ملت ایران در مواجهه با فشارها و جنگ هشت ساله و دوم، اطمینان به توانمندی‌های دفاعی و بازدارندگی بومی که در سال‌های اخیر به طور چشمگیری تقویت شده است. بنابراین هدف از این سخنان، نه تنها قوت قلب دادن به مردم که ارسال پیامی به طرف مقابل مبنی بر شکست استراتژی تهدید و ارعاب است. 🔹در عین حال موضع ایران به طور صریح مبتنی بر خودداری از آغازگری درگیری ترسیم شده است. جمله کلیدی «ما شروع‌کننده نیستیم و نمی‌خواهیم به کشوری حمله کنیم» بیانگر سیاست تدافعی جمهوری اسلامی است. این ادعا همسو با ادبیات دیپلماتیک ایران در سطح بین‌الملل است که همواره بر پایبندی به منشور ملل متحد و عدم تجاوز تأکید کرده است. با این حال این موضع تدافعی منفعل نیست. هشدار بعدی یعنی «ملت ایران در مقابل کسی که حمله و اذیت کند مشت محکمی به او خواهد زد» خط قرمز روشن و هشداری جدی است که هرگونه اقدام متجاوزانه با پاسخی سخت و سریع مواجه خواهد شد. این اصل اساسی بازدارندگی در دکترین نظامی ایران است. 🔹اما مهم‌ترین بخش این بیانات هشدار صریح درباره ماهیت احتمالی درگیری بود: «اگر جنگی راه بیندازند،این‌بار جنگ منطقه‌ای خواهد بود.» این گزاره تنها یک تهدید متقابل نیست بلکه تحلیلی ژئوپلیتیک و اعلان تغییر در معادلات امنیتی منطقه است. ایران در صورت مواجهه با حمله، پاسخ خود را محدود به خاک خود یا نیروهای مهاجم نخواهد کرد بلکه عرصه درگیری را به کل منطقه گسترش خواهد داد. این رویکرد هزینه‌های حمله به ایران را برای آمریکا و متحدانش به طور تصاعدی افزایش می‌دهد. این جنگ منطقه‌ای می‌تواند شامل بهره‌گیری از توانایی‌های نیروهای مقاومت در نقاط مختلف، ایجاد بحران در تنگه‌های حیاتی، و هدف قرار دادن منافع گسترده دشمن در منطقه باشد. این مواضع در چارچوب نظریه بازدارندگی فراگیر ایران قابل تحلیل است. در شرایط کنونی این پیام‌ها نشان می‌دهد که تهران معتقد است توازن ترس به نفع آن تغییر کرده و اکنون این آمریکا و متحدانش هستند که باید با احتیاط تمام، هزینه آغاز یک جنگ تمام‌عیار منطقه‌ای را محاسبه کنند. ✍🏼مصطفی_علیجان‌زاده @barsakht

چرا هر جنگی یک جنگ منطقه ای خواهد بود؟ سخنان اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی در آغاز چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب، واجد پیامی فراتر از یک موضع‌گیری مقطعی یا واکنش احساسی به تهدیدات آمریکا بود. تأکید صریح ایشان بر اینکه «اگر آمریکا جنگی را آغاز کند، با یک جنگ منطقه‌ای روبه‌رو خواهد شد»، در واقع بیان فشرده دکترین بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران در شرایط جدید منطقه‌ای است؛ دکترینی که بر واقعیت‌های میدانی، توازن قدرت و تجربه‌های انباشته چند دهه گذشته استوار است. این هشدار، پیش از آنکه تهدید تلقی شود، توصیف واقع‌بینانه پیامد‌های هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران است. منطقه غرب آسیا امروز یک جغرافیای منفصل و جزیره‌ای نیست؛ شبکه‌ای درهم‌تنیده از بازیگران، منافع، ظرفیت‌های نظامی و حساسیت‌های امنیتی است. در چنین شرایطی، تصور «جنگ محدود»، «ضربه کنترل‌شده» یا «درگیری یک‌طرفه» بیش از آنکه یک راهبرد باشد، توهمی خطرناک است که رهبر انقلاب به خوبی و با صراحت، این توهم را هدف قرار دادند. در بخش دیگری از سخنان، بی‌اثر دانستن تهدیدات تکراری آمریکا درباره ناوها، پایگاه‌ها و هواپیما‌های نظامی، خنثی‌سازی آگاهانه جنگ روانی دشمن بود. این تهدیدات سال‌هاست تکرار می‌شود، اما نه‌تنها اراده ملت ایران را تضعیف نکرده، بلکه به افزایش تجربه، آمادگی و خودباوری دفاعی کشور انجامیده است. تأکید بر اینکه این نمایش‌ها ملت ایران را مرعوب نمی‌کند، پیام روشنی به طراحان فشار روانی دارد: ابزار ارعاب، کارایی خود را از دست داده است. نکته کلیدی دیگر، تأکید هم‌زمان بر عدم آغازگری و آمادگی برای پاسخ قاطع است. جمهوری اسلامی ایران بار دیگر اعلام کرد که آغازگر هیچ جنگی نیست و قصد حمله به هیچ کشوری را ندارد؛ اما این موضع دفاعی، به‌هیچ‌وجه به معنای انفعال یا تسلیم در برابر تجاوز نیست. اعلام «پاسخ سخت و مشت محکم» در برابر هرگونه حمله، ترسیم دقیق خط قرمز‌های امنیت ملی و افزایش هزینه تصمیم‌گیری برای طرف مقابل است. تحلیل رهبر انقلاب از حوادث داخلی اخیر و تشبیه آن به یک کودتای هدفمند علیه مراکز حساس کشور نیز در همین چارچوب قابل فهم است. این نگاه نشان می‌دهد که تهدید علیه ایران صرفاً نظامی نیست، بلکه ترکیبی از فشار خارجی، جنگ شناختی، عملیات رسانه‌ای و بی‌ثبات‌سازی داخلی است. درک این پیوستگی، شرط لازم برای فهم منطق پاسخ ایران در سطح ملی و منطقه‌ای است. از منظر منطقه‌ای، هشدار به کشور‌های همسایه درباره در اختیار گذاشتن خاک یا فضای خود برای تجاوز، به‌روشنی پایان فرضیه مصونیت متحدان آمریکا را اعلام می‌کند. در معادلات جدید، هیچ کشوری نمی‌تواند هم میزبان تجاوز باشد و هم انتظار مصون ماندن از تبعات آن را داشته باشد. این پیام، نه برای گسترش جنگ، بلکه برای بازداشتن بازیگران منطقه‌ای از ورود به یک درگیری پرهزینه و ناخواسته صادر شده است. جمع‌بندی آنکه، سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی را باید بیانیه‌ای راهبردی برای حفظ بازدارندگی و جلوگیری از جنگ دانست. ایشان با ترسیم شفاف پیامد‌های هرگونه تجاوز، هم طرف مقابل را از محاسبات غلط برحذر داشتند و هم افکار عمومی منطقه را نسبت به واقعیت‌های میدان آگاه کردند. پیام نهایی روشن است: ایران جنگ‌طلب نیست، اما اگر جنگی تحمیل شود، نه محدود خواهد ماند و نه کم‌هزینه. این هشدار، اگر درست فهم شود، می‌تواند عامل ثبات باشد؛ و اگر نادیده گرفته شود، مسئولیت تبعات آن بر عهده آغازگر ماجراجویی خواهد بود. @barsakht

مذاکره ایران و آمریکا؛ صلح نزدیک است یا طوفان در راه؟ @barsakht 🔹اعلام آمادگی آمریکا برای مذاکره مجدد با ایران را باید در چارچوب بازی راهبردی و مدیریت ریسک تحلیل کرد، نه صرفاً یک چرخش سیاسی. دیپلماسی در چنین شرایطی می‌تواند هم ابزار واقعی کاهش تنش و هم تاکتیک تنظیم زمان و فضا باشد. 🔹قدرت‌ها معمولاً کانال گفت‌وگو را حتی در اوج فشار باز نگه می‌دارند. 🔹فرضیه «خرید زمان» برای تکمیل آمادگی تهاجمی یا پدافندی قابل طرح است، اما اجرای عملیات گسترده نیازمند نشانه‌های میدانی آشکار است که به‌سختی پنهان می‌ماند. بدون شواهد عملیاتی، این سناریو فرض غالب محسوب نمی‌شود. در مقابل، منطق بازدارندگی متقابل وزن بیشتری دارد. 🔹با توجه به اعلام پاسخ گسترده ایران به هر حمله محدود، هزینه اقدام نظامی کنترل‌شده برای آمریکا بالا و دستاورد آن نامطمئن است. بنابراین مذاکره در شرایط فعلی بیشتر ابزار کنترل تصاعد و مدیریت نااطمینانی است تا پوشش قطعی برای حمله. https://eitaa.com/barsakht

#برساخت؛ محفل تحلیلی مجازی برای جامعه نخبگانی کشور @barsakht 1) جان فوران و سوء تغذیه ۶۴ درصد شهرنشینان در زمان پهلوی‌ 2) چشم انداز جنگ منطقه‌ای 3)چرا ایران جنگ را منطقه ای خواهد کرد؟ 4) مذاکره ایران و آمریکا؛ صلح نزدیک است یا طوفان؟ 👇👇👇به ما بپیوندید ؛ https://eitaa.com/barsakht