این گزارش را معاونت راهبردی رییس‌جمهور دربارۀ وضعیت نظام آموزش‌وپرورش ایران منتشر کرده است. بخش‌هایی از گزارش را در ادامه می‌خوانید: براساس نتایج تیمز و پرلز، ۴۰ درصد دانش‌آموزان ابتدایی و متوسطۀ اول حداقلی‌ترین سطح یادگیری را در خواندن، علوم، و ریاضی کسب نکرده‌اند و بیش از ۷۰ درصد عملکردی پایین‌تر از حد متوسط آزمون داشته‌اند. از حدود ۷۵۰ هزار معلم که طی ۱۴ سال اخیر جذب شده‌اند، حدود ۵۰۰ هزار نفر آموزش حرفه‌ای معلمی ندیده‌اند. [اخیراً مدیرکل سابق امور تشکیلات وزارت آموزش‌وپرورش در میزگردی در روزنامۀ شرق گفته‌اند در سال ۱۳۸۸ قانونی تصویب شد که براساس آن حدود ۲۹۷ هزار نفر به‌تدریج بدون هیچ آزمون و ارزیابی جذب آموزش‌وپرورش شده‌اند. بیش از ۲۰ درصد این افراد تحصیلات کمتر از دیپلم داشته‌اند که اغلب در مدارس ابتدایی استخدام شده‌اند.] ۶۰ درصد دانش‌آموزان، دورۀ پیش‌دبستانی را نگذرانده‌اند. درحالی‌که استاندارد ساعات آموزشی برای مقطع ابتدایی در جهان بین ۹۰۰ تا ۱۰۰۰ ساعت است، زمان آموزش مدارس ابتدایی در ایران کمتر از ۶۰۰ ساعت است. ۲۰ درصد مدارس کشور فضای غیراستاندارد دارند و ۷ درصد در وضعیت بحرانی هستند. @barsakht

🔷 آخرین تحولات درباره نامه ترامپ به ایران: ۱. ایران از طریق عمان به نامه ترامپ پاسخ داد. ۲. انتخاب عمان علامت بیاعتمادی ایران به امارات به دلیل رابطه با اسراییل است. ۳. باوجود لحن تهدیدآمیز ترامپ، پاسخ ایران خویشتندارانه بود. ۴. ایران در پاسخ خود مسیر مذاکرات غیرمستقیم با امریکا را باز نگه داشت. ۵. تهدیدات اخیر امریکا علیه ایران تلاش برای ایجاد فشار محسوب شده و ما به ازای عملیاتی ندارد. @barsakht

🔺ایران و آمریکا؛ سرانجام چه می‌شود؟! @barsakht در سیاست تهدید و تطمیع ترامپ در قبال ایران چاشنی تهدید و عصا غلیظ‌‌‌تر است و می‌توان گفت که تقریبا به استثنای مواردی نادر در حدود پنج دهه گذشته، هیچ دوره‌ای از روابط تنش‌آلود فیمابین شاهد کاربست چنین تهدیدهای آشکاری به توسل به زور و حمله نظامی نبوده است. این ادبیات نظامی آمریکا با افزایش تحرکات در پایگاه دیه‌گو گارسیا در اقیانوس هند و همچنین پایگاه‌های آن در منطقه خلیج فارس قرین است. بنابراین پرسش کانونی این روزها این است که بالاخره تنش ایران و آمریکا و اسرائیل در دوره دوم ترامپ به درگیری نظامی می‌انجامد و تعیین تکلیف می‌شود یا ممکن است که به یک توافق ختم شود. تهران به نظر می‌رسد ضمن جدی تلقی کردن تهدیدها به دنبال کنترل و مدیریت این تنش نسبتا بی‌سابقه از طریق ترکیبی از تاکتیک‌های متفاوت است و به احتمال زیاد رونمایی از شهرهای موشکی، بازدید از تنگه هرمز و اقدامات نظامی دیگری را با هدف تاثیر گذاشتن بر محاسبات طرف‌های مقابل دنبال کرده است. کما این که نوع تعامل ایران با نامه ترامپ و دادن پاسخ رسمی به آن، همچنین برداشتن پرچم آمریکا از زمین ورودی شهر جدید موشکی، باز گذاشتن مسیر گفتگوی غیرمستقیم پس از مخالفت با مذاکره مستقیم، بخشی از تاکتیک‌های تهران برای مدیریت تنش است. در مقابل به نظر می‌رسد که ترامپ و تیمش خیلی عجله دارند و حل و فصل سریع پرونده ایران را بخشی از تلاش خود برای «احیای ابهت و عظمت» آمریکا در جهان و خاورمیانه می‌دانند. در این راستا، گویا سرّ مهار و تاثیرگذاری بیشتر بر دیگر بازیگران منطقه از عربستان و ترکیه، تضمین امنیت و ادغام اسرائیل در نظم منطقه‌ای و پیشبرد «پیمان ابراهام» را در نتیجه‌بخش کردن سریع سیاست فشار حداکثری در قبال تهران جستجو می‌کنند. اما آیا سرانجام این فشار حداکثری در سایه تهدیدهای فزاینده مبنی بر کاربرد گزینه نظامی به درگیری نظامی و جنگ ختم می‌شود؟ در پاسخ به این پرسش، جمع‌بندی نگارنده این است که جنگ به معنای یک جنگ متعارف و گسترده بعید است و آنچه بیشتر مطرح است حمله به تاسیسات هسته‌ای و نظامی ایران است؛ این حمله هم که البته نوعی جنگ با اهداف محدود است، زمانی اتفاق می‌افتد که ترامپ و تیم کاری او به این جمع‌بندی برسند که این کار بدون وقوع جنگی پرهزینه در منطقه امکان‌پذیر است. در واقع همان ادراکی که ترامپ را به سمت صدور دستور ترور بلندپایه‌ترین مقام نظامی ایرانی کشاند، اگر درباره حمله بی‌هزینه به تاسیسات هسته‌ای نیز شکل بگیرد، اقدام خواهد کرد؛ چه خود آمریکا اقدام کند چه اسرائیل را به دلایلی پیش بفرستد. در حال حاضر ظاهرا ترامپ بیشتر به تهدید به کاربرد زور تمرکز دارد تا استفاده از آن و می‌خواهد تحت فشار این فضا مذاکره و توافقی دستکم درباره برنامه هسته‌ای شکل بگیرد که همان نتیجه حمله احتمالی به تاسیسات هسته‌ای را در پی داشته باشد. بازی در لبه پرتگاه جنگ یک شیوه مذاکراتی ترامپ است که با طرح حداکثر خواسته‌ها در کنار وارد کردن حداکثر فشارهای سیاسی و اقتصادی در بستر فضایی نظامی از جمله بستن کامل منافذ صادراتی ایرانی و در راس آن‌ها صفر کردن صادرات نفت و چه بسا گسیل داشتن تجهیزات جنگی به منطقه در نهایت توافق و معامله‌ای را رقم بزند که در آن دست بالا را داشته باشد و لو این که به کلیه خواسته‌ها هم نرسد. اما همین بازی در لبه پرتگاه جنگ هزینه‌های سنگینی برای ایران در ابعاد اقتصادی و اجتماعی دارد و محصول بارز آن رکورد شکنی‌های پی‌درپی دلار در این روزها و به تبع آن قهقرای تصاعدی وضعیت معیشتی است. در کنار آن هم بعید نیست که فشارهای چندلایه با حملات غیر علنی محدود و حوادثی امنیتی در ماه‌های پیش‌رو همراه شود؛ چنین اتفاقاتی هم اهداف متعددی را دنبال می‌کند، از پیشرانی نظامی امنیتی برای شروع مذاکرات و رسیدن به توافق تا سنجش واکنش تهران و برنامه‌ریزی برای تحرکات نظامی تدریجی مبتنی بر آن. اما در این میان دو متغیر در ماه‌های آتی سلبا و ایجابا بر ماهیت سیاست ترامپ در قبال ایران تاثیر جدی دارد؛ نخست تحولات داخلی اسرائیل و ماندن و نماندن نتانیاهو در قدرت در سایه بی‌سابقه‌ترین بحران سیاسی و قانونی داخلی و دوم سرنوشت جنگ اوکراین در جهت انعقاد یک قرارداد صلح یا تداوم جنگ. ورود جدی پوتین به وساطت میان آمریکا و ایران با پایان این جنگ گره خورده است. در عین حال، اكنون چند کانال‌ در این رابطه فعال هستند و پیغام پسغام‌ها را رد و بدل می‌کنند؛ اما هنوز مذاکره غیرمستقیم جدی شکل نگرفته است و باید دید سرانجام دیپلماسی نامه به کجا ختم می‌شود. فعلا که بعید است این نوع دیپلماسی و مذاکره غیر مستقیم به گشایشی جدی منجر شود. #صابر_گل_عنبری @barsakht

‏عبرت تاریخ! ‏رئیس جمهور وقت آمریکا در حال بازدید از تاسیسات و سانتریفیوژهای هسته‌ای لیبی که خیلی شیک بسته‌بندی و به آمریکا تحویل داده شد، تا از شر تهدید و تحریم رهایی یابد.اما هم حکومت نابود شد هم نظام چند قبیله ای و فقدان دولت مرکزی به لیبی بازگشت. ‏تاریخ بهترین معلمانسان است. @barsakht

🔷 آینده برخورد نظامی بین ایران و آمریکا: ۱. تجربه تاریخی؛ ایران و ایالات متحده دهه‌هاست که اختلافات عمیق سیاسی، امنیتی و اقتصادی دارند. با این حال، رویارویی‌های مستقیم نظامی بین دو کشور نادر بوده و معمولاً از ابزارهای غیرمستقیم (مانند تحریم‌ها، اقدامات سایبری، یا حمایت از نیروهای متحد) استفاده شده است. تاریخچه روابط ایران و آمریکا نشان می‌دهد که حتی در دوران تنش‌های شدید، دو طرف از ورود به درگیری مستقیم نظامی پرهیز کرده اند. ۲. هزینه - فایده؛ هرگونه درگیری مستقیم با ایران به دلیل توانایی‌های دفاعی و بازدارندگی این کشور (مانند موشک‌های بالستیک، نیروی انسانی، و متحدان منطقه‌ای) می‌تواند پیامدهای گسترده اقتصادی، امنیتی و انسانی برای منطقه و جهان داشته باشد. این عوامل ممکن است حمله نظامی را به گزینه‌ای پرهزینه و کم احتمال تبدیل کند. ۳. راه حل جایگزین با توجه به هزینه بالای رویارویی مستقیم؛ در این رویکرد  افزایش فشارهای اقتصادی، اقدامات سایبری، تشدید تنش‌ها با استفاده از ظرفیت نیروهای متحد و ... به عنوان جایگزین مفروض داشته می‌شود. https://eitaa.com/barsakht

💢شهید رئیسی محصول جریانات سیاسی نبود . دکتر محمد رضوی مسئول گفتمان سازی بسیج اساتید نقده در سخنان پیش از خطبه های نماز جمعه نقده با گرامیداشت یاد شهید رئیسی گفت: شهید رئیسی یک انقلابی مظلوم بود 🔸شهید رئیسی در سیاست خارجی هیچگاه آمریکا را کدخدا ننامید و در مذاکرات سیاست تعادل را داشت . 🔸در استان قدس رضوی ، با خدمت کریمانه و محرومیت زدایی در خدمت مردم بود . 🔸 در جایگاه ریاست قوه قضاییه با عدالت محوری و فساد ستیزی با پرونده های کلان فساد از جمله در بانک سرمایه به شدت برخورد کرد . 🔸مردمی سازی یارانه ها توسط شهید رئیسی و ارائه کالابرگ الکترونیکی از خدمات شهید رئیسی بود . 🔸۱۱ سفر خارجی و جذب سرمایه در صنایع کشور و رابطه توام با تعامل با کشورهای منطقه از جمله با عربستان از دستاوردهای دوره شهید رئیسی بود . 🔸در حق شهید رئیسی خیانت کردند و به بهانه های مختلف شخصیت و منش ایشان را تخریب کردند . شهید رئیسی در اوج مظلومیت بود و موضوع سوال ایشان در مورد نهارخوردن مردم را در رسانه ها تحریف کردند . 🔸گفتمان شهید رئیسی ، گفتمان انقلاب بود و محور تمام فعالیت های شهید رئیسی در این چهارچوب بود .

⭕️ ناترازی در غیرت! 🔹جناب پزشکیان! سوار کردن دختران ایرانی بر اسب و رژه آنها در مقابل مقامات اقلیم کردستان حرکتی نیست که بتوان ندیده گرفت! آیا این دختران ناموس شما نیستند؟ آیا می پسندید که نوامیس شما را این گونه در برابر مقامات خارجی به رژه وادار کنند؟ 🔹آقای رئیس جمهور! مشکل دولت شما ناترازی برق و انرژی نیست! چون دولت شما با ناترازی جدی در غیرت و شرافت روبرو شده است! 🔹جناب پزشکیان! هزاران جوانمرد بالاتر و برتر از شما به خاک افتادند تا چشم ناپاک اجنبی به نوامیس ایرانی باز نشود! حال استاندار منصوب شما چگونه بخود جرات می دهد تا دختران ایرانی را در برابر مقامات بیگانه به نمایش بگذارد؟ آیا استاندار مذکور حاضر است با نوامیس خود چنین رفتاری کند؟؟ 🔹آقای رئیس جمهور! استاندار شما که باید حافظ ناموس و آبروی مردم کردستان و ایران باشد با این حرکت دختران ایرانی را در برابر مردان بیگانه تحقیر کرد! لطفا به زیر دستان و مقامات دولت حالی کنید اینجا امارات نیست که دخترانش را برای خوشایند مقامات خارجی به نمایش بگذارند! 🔹آقای پزشکیان ! شما باید با عزل سریع این فرد ثابت کنید که راضی به این حرکت زشت نبوده و نیستی!(در غیر این صورت حرکت استاندار کردستان به حساب شما نوشته می شود!) ▪️وقتی نمایندگان مجلس،استاندار بوشهر را به خاطر بی غیرتی حاکم به فستیوال کوچه بازخواست نمی کنند باید هم شاهد هنر نمایی استاندار کردستان باشیم! @pas_kouchehaie_enghelab

پیش بینی شهید چمران از آینده و سرنوشت برخی انقلابیون شنیدنی است. @barsakht

خواسته‌های اخیر آمریکایی‌ها در مذاکرات هسته‌ای: ۱. توقف کامل غنی‌سازی اورانیوم در ایران و برچیدن تأسیسات کلیدی مانند نطنز، فردو و اصفهان و اجازه جهت بازرسی‌های نظامی و ... . ۲. توافق بدون تاریخ انقضا یا بند غروب. ۳. نظارت سخت‌گیرانه‌تر با استفاده از بازرسان بین المللی و آمریکایی. ۴. تمرکز بیشتر بر مسائل فنی مانند زمان گریز هسته‌ای (breakout time)، سرنوشت اورانیوم غنی‌شده ۲۰٪ و ۶۰٪، محدودیت سانتریفیوژهای پیشرفته و ... @barsakht

✨چرا مذاکرات به رفع واقعی تحریم‌ها منجر نمی‌شود؟ @barsakht طی دو دهه اخیر، مذاکرات هسته‌ای ایران با آمریکا، همواره با هدف رفع تحریم‌ها آغاز شده، اما در عمل، چنین نتیجه‌ای به‌دست نیامده است. پرسش این است که چرا راهبرد مذاکراتی ایران، علی‌رغم امضای توافقاتی مانند برجام، نتوانسته به لغو پایدار و واقعی تحریم‌ها بینجامد؟ پاسخ این پرسش را باید در یک ناهماهنگی ساختاری و مفهومی میان اهداف اعلامی و ابزارهای عملیاتی ایران جست‌وجو کرد؛ ناهماهنگی‌ای که ریشه در فقدان نگاه نهادی به سیاست‌گذاری تحریمی آمریکا و بی‌توجهی به منطق قدرت در نظام بین‌الملل دارد. ۱- آمریکا با بهره‌گیری از منطق واقع‌گرایانه، هدفی روشن را در مذاکرات دنبال می‌کند: جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای. این هدف با ابزارهایی ملموس و قابل راستی‌آزمایی نظیر محدودسازی سطح و ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم، کاهش ذخایر هسته‌ای و حضور مداوم بازرسان آژانس انرژی اتمی پیگیری می‌شود. این تطابق میان هدف و ابزار، به آمریکا قدرت چانه‌زنی و سازوکارهای راستی‌آزمایی مؤثر می‌دهد. در مقابل، ایران نیز خواسته‌ای روشن دارد: رفع تحریم‌ها. اما این هدف در سطح اجرای سیاست، فاقد تعریف مصداقی، شاخص‌های ارزیابی و ابزارهای پیگیری است. ایران نه تنها هیچ تعریفی از «رفع تحریم» ارائه نمی‌دهد، بلکه تعیین نحوه تحقق آن را نیز به طرف مقابل واگذار می‌کند! چنین رویکردی، از منظر مذاکره، به معنای تسلیم در برابر چارچوب ذهنی و ساختاری حریف است. ۲- تحریم‌های آمریکا، برخلاف تصور رایج، صرفاً ابزار فشار سیاسی نیستند، بلکه بخشی از یک معماری نهادی و حقوقی پیچیده‌اند که در هم‌تنیدگی عمیقی با ساختار حکمرانی این کشور دارند. بسیاری از تحریم‌ها نه با فرمان اجرایی رئیس‌جمهور، بلکه با مصوبات قانونی کنگره اعمال شده‌اند. در نتیجه، لغو این تحریم‌ها مستلزم فرآیندی پیچیده، چندلایه و در اغلب موارد، مستلزم اجماع میان دولت و قوه مقننه است. در حالی‌که ایران رفع تحریم را گاه به‌مثابه یک تصمیم اجرایی تصور می‌کند که می‌تواند صرفاً از طریق توافق با دولت وقت آمریکا حاصل شود، واقعیت این است که بسیاری از مؤلفه‌های کلیدی این نظام تحریمی، خارج از اختیار مستقیم رئیس‌جمهور قرار دارند. برای نمونه، لغو تحریم‌هایی که بر مبنای قانون‌هایی چون IFCA یا ISA یا CISADA تصویب شده‌اند، نیازمند تصویب قانونی جدید در کنگره است. تجربه سوریه نیز نشان داد که حتی اعلام عمومی رئیس‌جمهور برای لغو تحریم‌ها، بدون همراهی و اجرای مؤثر از سوی این نهادها، ضمانت اجرایی ندارد. چند روز پس از جشن و پایکوبی در دمشق بابت اعلام لغو تحریم‌ها توسط ترامپ، وزارت خارجه آمریکا رسما گفت که این کار «زمان‌بر» است چون یک پروژه بین‌نهادی است. این واقعیت‌ها نشان می‌دهد ایران در طراحی راهبرد رفع تحریم، علاوه بر اینکه فهم صحیحی از ریشه‌های وضع تحریم ندارد و آن را ناشی از یک سوء تفاهم درباره سلاح هسته‌ای می‌داند، فاقد درک نهادی و حقوقی کافی از ساختار قدرت در آمریکاست و همین امر، موجب ناکارآمدی جدی در تحقق هدف اصلی مذاکرات شده است. ۳- یکی از عوامل مهم ناکامی ایران در تحقق رفع تحریم‌ها، فقدان سازوکار راستی‌آزمایی متقارن است. در حالی‌که آژانس انرژی اتمی به‌عنوان بازوی نظارتی غرب، اجرای تعهدات ایران را با دقت ثبت و گزارش می‌کند، ایران هیچ نهاد، شاخص یا سازوکار مشابهی برای ارزیابی اجرای تعهدات طرف مقابل ندارد. بدین ترتیب، ایران عملاً از امکان اعتراض رسمی یا ترک توافق در صورت نقض تعهدات آمریکا محروم می‌شود و صرفاً به «اعتماد سیاسی» اتکا می‌کند؛ امری که در منطق قدرت، خطرناک و فاقد کارایی است. ۴- در ادبیات راهبردی، مذاکره زمانی اثربخش است که هر طرف، علاوه بر مشوق، ابزارهای فشار متقابل نیز داشته باشد. آمریکا با بهره‌گیری از تحریم‌های ثانویه، شبکه SWIFT، و ترس شرکت‌ها از جریمه‌های کلان، تهدیدات خود را قابل باور کرده است. اما ایران در مقابل، فاقد ابزار فشار متقارن است. نه از ظرفیت‌سازی در عرصه مالی بین‌المللی بهره گرفته، نه جایگزینی برای سازوکارهای وابسته به دلار ایجاد کرده، و نه حتی در مذاکرات، شاخص‌های قابل اندازه‌گیری برای رفع تحریم‌ها تعریف کرده است. در غیاب راهبردی جامع، که ترکیبی از درک مناسبات قدرت در محیط آنارشیک بین‌الملل، فهم نهادی، تعریف شاخص‌های اجرایی، سازوکارهای راستی‌آزمایی متقارن، و ابزارهای فشار متقابل باشد، مذاکرات هسته‌ای صرفاً به تکرار «چانه‌زنی از موضع ضعف» خواهد انجامید. این نه تنها به رفع تحریم‌ها کمکی نمی‌کند، بلکه به‌تدریج ساختار تحریمی آمریکا را تثبیت و عادی‌سازی می‌کند. سید یاسر جبرائیلی @barsakht

. شاهکار دیگری در متن برجام! @barsakht 🔹وزیر امور خارجه در گفت و گوی ویژه خبری: "در اکتبر 2025 (مهر 1404) زمان پایان قطعنامه 2231 شورای امنیت خواهد بود. زمانی که آن قطعنامه به شکل خودکار منحل شود، مکانیسم هایی چون اسنپ بک کارآیی نخواهند داشت. لذا احتمالا قبل از آن، اگر توافق جدیدی میان طرفین حاصل نشود، ما با شرایط بحرانی روبه رو خواهیم بود و ممکن است کشورهای اروپایی که هنوز در برجام هستند، به دنبال استفاده از مکانیسم اسنپ بک باشند". 🔻ساز و کار اسنپ بک یا همان ماشه به طرف اروپایی این اجازه را می دهد که به صرف بهانه جویی بتواند تحریم های جمع شده ذیل قطعنامه 2231 را یکجا و بدون نیاز به جلب نظر دیگر اعضای شورای امنیت برگرداند! @barsakht 🔻طبق مکانیسم ماشه (Snapback) در برجام، اگر یکی از طرف‌ها به این جمع‌بندی برسد که طرف دیگر به تعهداتش پایبند نیست، می‌تواند به کمیسیون مشترک شکایت کند. 🔻اگر در بازه زمانی ۳۵ روزه، موضوع شکایت آنگونه که شاکی می‌خواهد حل و بررسی نشود، شاکی می‌تواند موضوع حل نشده را به عنوان دلیلی برای توقف اجرای تعهدات برجام در نظر بگیرد و شورای امنیت را مطلع کند. پس از آن، شورای ۳۰ روز فرصت دارد تا درباره استمرار تعلیق تحریم‌ها یا بازگرداندن آنها، قطعنامه صادر کند. 🔻اگر در این مدت، شورا نتواند قطعنامه ای صادر کند، تمام تحریم‌های قبل از برجام، به طور خودکار بازمی‌گردند و قابل وتو از سوی اعضای دائمی شورا (چین و روسیه) نیست بلکه «عدم بازگشت تحریم ها» قابلیت وتو دارد. 🔻یعنی رای گیری برای «بازگشت تحریم ها» انجام نمی شود بلکه برای «ادامه تعلیق تحریم ها» انجام می شود که حتی اگر شورا به آن رای ندهد، یک عضو دارای حق وتو می تواند رای را وتو کرده و عملا تحریم ها بازگردند.. ✓محمد ایمانی @barsakht

پدر شرطی‌سازی اقتصاد ایران را بشناسید 🔹تئورسین اقتصادی دولت روحانی معتقد است توسعه ایران کاملاً وابسته به تصمیم آمریکاست؛ یا باید تسلیم شد و به تکنولوژی خارجی دل بست، یا منتظر جنگ ماند! 🔹او حتی راه‌حل‌های داخلی برای مشکلات انرژی را بی‌اثر می‌داند و معتقد است بدون سرمایۀ خارجی، اصلاحات ممکن نیست. 🖼 دوست دارید بدانید او کیست؟ اینجا را بخوانید @Farsna