نگاه درون‌زا به امنیت منطقه‌ای 🔹سفر اخیر وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به دو کشور #مصر و #لبنان، نقطه آشکارساز دیپلماسی متوازن و منطقه‌ای در حوزه سیاست خارجی کشورمان محسوب می‌شود. دیدار‌هایی که میان «دکتر عراقچی» با «عبدالفتاح السیسی» رئیس‌جمهور مصر و «نواف سلام» نخست‌وزیر لبنان صورت گرفت، قطعا نقش به‎سزایی در تنظیم یا حتی بازتعریف برخی روابط میان طرفین ایفا خواهد کرد. در این‎باره سه نکته اساسی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد: 🔸نکته اول؛ تمرکز جمهوری اسلامی ایران بر «دیپلماسی منطقه‌ای» یک اصل مهم و فرمولی منطقی و پویا در عرصه سیاست خارجی کشور محسوب می‌شود. در دوران حضور «شهید امیرعبداللهیان» در مسند وزارت خارجه این روند به‎خوبی کلید خورد و اکنون نیز ادامه پیدا کرده است. مفهوم سیاست خارجی متوازن یا فراگیر، اصطلاحی است که در اینجا باید مورد توجه و تأکید قرار گیرد. بر همین مبنا، در ابتدا وزن هر بازیگر در نظام بین‌الملل به‎درستی سنجیده شود و سپس نسبت آن بازیگر با منافع ملی ما مشخص شود و بر اساس این دو مؤلفه رابطه ما با آن بازیگر تنظیم یا بازتعریف شود. با توجه به تلقی‌ها و انگاره‌های نوینی که در حوزه امنیت پیرامونی خلق شده، دیپلماسی منطقه‌ای و درک متقابل بازیگران غرب آسیا از یکدیگر اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. نگاهی که از مرکز به منطقه غرب آسیا و پیرامون وجود دارد، منجر به این شده است که ما در سیاست‌های منطقه‌ای و پیرامونی خود در قالب سیاست اولویت همسایگان دستاورد‌های خوبی را مشاهده کنیم. خلق منظومه امنیتی بر اساس «نقش‌آفرینی مشترک بازیگران منطقه» یکی از راهکار‌ها و محور‌هایی است که جمهوری اسلامی ایران بار‌ها روی آن تأکید کرده است. بر این اساس، اساسأ نظم و امنیت منطقه‌ای در گروی همزیستی، همکاری و هم‌افزایی بازیگران منطقه است و بازیگران فرامنطقه‌ای قاعدتاً نقشی در تعریف و عملکرد این منظومه نخواهند داشت. پیام اصلی جمهوری اسلامی ایران به تمامی کشور‌های منطقه مشخص است؛ «نباید به سبب جبر ژئو‎پلیتیک و جغرافیایی، کشور‌های منطقه صرفا به «همزیستی» با یکدیگر اکتفا کنند، بلکه این همزیستی باید تبدیل به «همپوشانی» و در مراحل بالاتر «هم‌افزایی» شود.»  🔹نکته دوم؛ معطوف به موقعیت خاصی است که منطقه غرب آسیا در آن قرار گرفته است. تحولات دوسال اخیر (وقوع جنگ #غزه و لبنان و تحولات #سوریه)، مسئولیت بزرگی را متوجه دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان کرده است. شاید برخی مدعی شوند که میان دغدغه‌های دولت‌ها و کشور‌های گوناگون منطقه بر سر موضوع جنگ غزه و پرونده‌هایی مانند «طرح دودولتی» و «پیمان ابراهیم» دوگانگی وجود دارد. اما حتی این دوگانگی نیز نباید به نادیده گرفتن اصل تلاش کشورمان مبنی بر حفظ موجودیت ارزنده جبهه #مقاومت و متعاقباً، از بین بردن سوءتفاهم‌های دوجانبه و چندجانبه در منطقه منتج شود. وجود اختلاف در میان بازیگران و دولت‌های منطقه، امری بدیهی بوده که معلول مداخله‌گرایی مزمن بازیگران فرامنطقه‌ای و در رأس آنها #آمریکا، #انگلیس و فرانسه در غرب آسیاست. با این حال این «معضل ادراکی» نباید تبدیل به یک «بحران راهبردی» در منطقه شود. جمهوری اسلامی ایران در این‎باره باید ضمن ایفای نقش تبیین‎گری خود در قبال اهداف و نقشه‌های واشنگتن، تل‌آویو و بازیگران غربی در منطقه، در ترسیم همکاری‌ها و هم‌افزایی‌های چندجانبه منطقه‌ای بر اساس «دغدغه‌های مشترک» جدیت ویژه‌ای داشته باشد. تمرکز وزارت امور خارجه کشور بر کشور‌های منطقه نشان می‌دهد این جدیت و عزم در دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته است. 🔸نکته سوم؛ آمریکا و رژیم صهیونیستی همواره از دیپلماسی منطقه‌ای کشورمان وحشت‎زده بوده‌اند. از منظر دشمنان، تلقی «درون‌زا» از مقوله امنیت منطقه‌ای و تسری این نگاه به همه کشور‌های منطقه غرب آسیا جایی برای مداخله‌گرایی دشمنان در این حوزه حساس و راهبردی باقی نخواهد گذاشت. جمهوری اسلامی ایران مدل‌های همکاری نوین در منطقه را احصاء کرده و اکنون در‎صدد تبدیل آنها به یک «مبنای مشترک همکاری» در منطقه است. برخی کشور‌های منطقه از این رویکرد در «ونزا» استقبال کرده و برخی دیگر هنوز متوجه اهمیت و اصالت این نگاه کلان و راهبردی نشده‌اند. در چنین فضایی باید تلاش کرد تا با وجود برخی اختلافات بر سر مسائل گوناگون، از نقاط اشتراک امنیتی، ژئو‎پلیتیک و دینی در ترسیم این منظومه عملیاتی مشترک بهره جست. انتظار می‌رود این تلاش به‎صورت مستمر از سوی وزارت امور خارجه کشورمان ادامه پیدا کند. ✍ حنیف غفاری @barsakht

اسپایکر: دردناک‌ترین جنایت داعش ◽️بازنشر به مناسبت یازدهمین سالگرد جنایت اسپایکر @barsakht

سرنگونی جنگنده‌های اف-۳۵: شاهکار ایران در عملیات فریب @barsakht جنگنده‌های اف-۳۵ به عنوان آخرین نسل از جنگنده‌های نوین، به طور عمده بر پایه قابلیت‌های عدم شناسایی و رهگیری طراحی شده‌اند. این ویژگی‌ها آن‌ها را به یکی از پیشرفته‌ترین و توانمندترین جنگنده‌ها در جهان تبدیل کرده است. با این حال، ایران در یک عملیات فریب موفق شد تعدادی از این جنگنده‌ها را سرنگون کند. اما چگونه این شاهکار و موفقیت بزرگ رخ داد؟ ایران با نمایش غیر فعال بودن سامانه‌های پدافندی خود، به طور هوشمندانه‌ای نگرش خاصی را در میان نظامیان رژیم صهیونیستی ایجاد کرد. این نگرش به آن‌ها القا کرد که می‌توانند با جنگنده‌های خود به راحتی وارد حریم هوایی ایران شوند. این فریب اطلاعاتی به اسرائیلی‌ها اجازه داد تا با خیال راحت به عملیات خود ادامه دهند. اما به محض اینکه جنگنده‌های اسرائیلی وارد حریم هوایی ایران شدند، کشور توانست با استفاده از سامانه‌های پدافند هوایی بومی خود، آن‌ها را شناسایی و هدف قرار دهد. در واقع، ایران با یک عملیات فریب اطلاعاتی و نظامی، توانست از قابلیت‌های موجود در سامانه‌های پدافند خود بهره‌برداری کند و به انهدام و سرنگونی فوق پیشرفته‌ترین جنگنده‌های جهان دست یابد. این موفقیت نه تنها نشان‌دهنده توانمندی‌های بومی ایران در زمینه پدافند هوایی است، بلکه همچنین نشان‌دهنده اهمیت فریب‌ و هوشمندی در جنگ‌های مدرن و استفاده از اطلاعات برای دستیابی به برتری نظامی می‌باشد. به طور کلی، این رویداد به عنوان یک نمونه بارز از چگونگی استفاده از استراتژی‌های هوشمندانه در میدان نبرد محسوب می‌شود. @barsakht

🟠 "بچه‌های شیکاگو؛ از سانتیاگو تا تهران" این فقط یک مستند نیست؛ روایتی دقیق از یک پروژه و افشای پشت‌پرده‌ی مهندسی فقر در لباس علم و نسخه‌های اقتصادی‌ست... نسخه با کیفیت🔻 📺 aparat.com/v/kyl40cq مرکز مطالعات پیشرفت عماد 👇 https://eitaa.com/emaad_ir

دلیل حملات پی‌در پی نظامی به تبریز چیست؟ *تشریح نقش شبکۀ جاسوسی قوم‌گرا در این حملات* @barsakht طی ۲۴ ساعت گذشته مراکز نظامی تبریز به ویژه پایگاه شکاری این شهر نسبتاً بیشتر از هر منطقۀ نظامی دیگری به جز مناطقی در پایتخت مورد هجوم دشمن قرار گرفته است. در حالیکه این پایگاه شکاری در حمله به اسرائیل نقش مستقیمی ایفا نمی‌کند و اصولاً حمله ایران به اسرائیل از جنس حمله با جنگنده نیست. با این حساب باید دید چرا تبریز در اولویت حملۀ دشمن قرار گرفته؟ ۱) از نظر جغرافیای نظامی، تبریز در خط اول دفاعی کشور قرار دارد و هنگامی که از غرب به ایران بنگریم، تبریز یکی از کلانشهرهای نیمۀ غربی کشور است و مراکز نظامی آن نیز به همین نسبت اهمیت دارند. ۲) تبریز در همسایگی ترکیه و به همین واسطه ناتو، و جمهوری‌باکو و به همین واسطه اسرائیل قرار دارد. بنابراین مراکز نظامی آن از دوران جنگ سرد واجد اهمیت‌اند. هیچ بعید نیست که بخشی از حملات پهپادی به تبریز از مرز باکو بوده باشد. با توجه به احتمال هک شدن سیستم پدافند در روز اول نبرد (جنگ الکرونیک) ممکن است ردیابی پرواز پهپادهای دشمن از مسیر باکو به تبریز مقداری با تأخیر انجام بپذیرد. اما اگر این اتفاق افتاده باشد و پرنده‌های تهاجمی دشمن از خاک باکو برخاسته باشند، این موضوع؛ اولاً نتیجۀ مستقیم اشغال قراباغ کوهستانی است زیرا استان آذربایجان شرقی، مرزی با قلمرو اصلی جمهوری باکو ندارد و صرفاً با حوزۀ جنوبی قراباغ هم‌مرز است. درثانی این امر تحقق همه پیش‌بینی‌هایی است که بسیاری از جمله من از اواسط دهه ۱۳۹٠ درخصوص وضع استراتژیک این حوزه دادیم و گفته بودیم که سقوط قراباغ منجر به بازشدن میدان جدیدی علیه امنیّت ایران در شمالغرب خواهد شد که اسراییل بیشترین سود را از آن خواهد برد. سوماً اگر ثابت شود که پهپاد یا هرچیزی دیگری از باکو به سمت ایران به قصد ترور، لجستیک، خروج جاسوسان، حمله یا هر نوع تهدید دیگری وارد شده باشد، باید براساس اقتضای این رفتار خصمانه با آن مملکت رفتار کرد. ۳) فعالیّت جاسوسی در چند ماه گذشته در تبریز افزایش یافته است، دستگیری و کشف شبکۀ جاسوسی مربوط به «ابوالفضل رنجبر» در ماه‌های گذشته فقط یکی از این موارد است. رنجبر عنصری تجزیه‌طلب و هدایت‌گر یک شبکۀ قومی در منطقه بود که با پوشش عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد (به عنوان مدرس حقوق کار و مالیه) در بین دانشجویان و جوانان فعالیت می‌کرد. در اصل تمرکز بر فعالیت‌های مخرّب او منجر به کشف فعالیت‌های جاسوسی‌اش شد که نشان‌دهندۀ مسیر نهایی هر کنشگر قومی است. البته عده‌ای از دوستان و اعضای شبکه جاسوسی او سعی کردند دستگیری رنجبر را به دلیل فعالیت قوم‌گرایانه و در نتیجه سیاسی جلوه دهند، غافل از اینکه رنجبر واقعاً ازطرف تشکیلات ضدِّ جاسوسی دستگیر شده و این نوع دستگاهها هم وظایف تعریف شده‌ای جدا از مسائل سیاسی یا جرایم تبلیغی دارند. به هرحال این نوع شبکه‌های جاسوسی در شناسایی نقاط حساس تبریز و ویرانی بخش‌هایی از آن نقش حیاتی دارند و بدون جمع‌آوری اطلاعات از سوی گروه‌های اتنو-جاسوس امکان شناسایی و تشخیص اهمیت این مراکز ممکن نمی‌شد. @barsakht ۴) حمله به تبریز و تضعیف توان نظامی و ژئوپلیتیکی این شهر می‌تواند نقش مستقیمی با حمله به دالان زنگزور داشته باشد که مطلوب ترکیه، اسراییل و باکو است. بنابراین انواع گروههای پان‌ترک از تخلیه ظرفیت استراتژیک تبریز خوشحال‌اند. بین گستردگی آسیب به پدافند تبریز و شمالغرب کشور با گستردگی اقدامات جاسوسان تجزیه‌طلب که با شبکه‌سازی جمهوری باکو به صورت وسیع از پهپاد، کوادکوپتر و پرتابه‌های کوچک برای درگیر و مشغول کردن پدافند استفاده کردند ارتباط وجود دارد. جالب اینکه یک تلویزیون اینترنتی مرتبط با عناصر «نفوذی» در هفته‌های گذشته تلاش زیادی کرده تا برای تحت تأثیر قراردادن روحیۀ عمومی از بازشدن دالان جعلی زنگزور حمایت کند و آن را یک پروژۀ عادی جلوه دهد که مطلوب همه بازیگران از جمله روسیه و چین است بدون اینکه به نقش اسرائیل اشاره کند. می‌بینیم که گروههای جاسوسی و گروههای نفودی چگونه مکمل سیاسی هم می‌شوند و همدیگر را پوشش می‌دهند. اکنون اخباری در خصوص آماده‌باش کامل نظامی و فراخوان نیروهای ذخیره در جمهوری باکو و احتمال حمله به حوزۀ زنگزور به گوش می‌رسد که با عملیات نظامی علیه ایران و بمباران تبریز گره خورده است. با توجه به اینکه مراکز نظامی این شهر نقش مهمی در کنترل مرزهای شمالغرب ایفا می‌کنند حمله به پادگان‌های نظامی و به ویژه مراکز هوایی آن اهمیّت استراتژیک دارد. اگر جنگ مدت زیادی ادامه پیدا کند و به زودی متوقف نشود، احتمال حمله باکو و اسرأییل به زنگزور وجود دارد. اینجاست که نقش دوگانۀ اردوغان نیز شفاف خواهد شد. ✍️ سالار سیف‌الدینی @barsakht

✅ چرا پاکستان از ایران حمایت کرد؟ ❇️ پس از تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران، پاکستان موضعی بی‌سابقه اتخاذ کرد؛ از سخنان صریح وزیر دفاع و مصوبه مجلس تا حمایت نخست‌وزیر و تظاهرات گسترده مردمی در سراسر کشور با شعار «ایران تنها نیست». این واکنش، فراتر از حمایت دیپلماتیک، یک همبستگی تاریخی و فرهنگی را بازتاب داد. ❇️ ریشه این موضع‌گیری، در پیوندهای تمدنی و دینی ایران و پاکستان نهفته است؛ ملتی که میراث‌دار فرهنگ اسلامی-ایرانی است و در لحظات حساس، همدلی تاریخی خود را نشان داده است. رابطه دو کشور از گذشته تا کنون، مبتنی بر حمایت متقابل بوده و امروز این روحیه بیش از پیش بروز یافته است. ❇️ اما پاکستان دلایل راهبردی نیز دارد؛ پس از چرخش آمریکا به سمت هند و حمایت اسرائیل از دهلی، اسلام‌آباد دریافت که دیگر نمی‌تواند بر غرب تکیه کند. در چنین شرایطی، هم‌صدایی با ایران نه‌تنها بیانگر هویت اسلامی، بلکه بخشی از بازتعریف منافع ملی پاکستان است. ❇️ این حمایت فرصتی طلایی برای تقویت همگرایی کشورهای اسلامی است. اگر تهران و اسلام‌آباد با درایت عمل کنند، می‌توانند پایه‌گذار جبهه‌ای نیرومند علیه پروژه‌های تفرقه‌افکنانه دشمنان منطقه شوند. دکتربهرام زاهدی @barsakht

سرائیل با بکار گیری حربه جنگ برق آسا که تاکتیک آلمانها در جنگ جهانی دوم بود فکر می کرد می تواند در کمترین زمان با حذف فرماندهان نظامی ایران برنده میدان شود اما ایران با ضربه متقابل به اسرائیل،توانست جنگ را برای اسرائیل فرسایشی کند. @barsakht

موسوی فرد، کارشناس مسائل سیاسی: ✅اسرائیل اساساً یک پروژه است برای غرب در منطقه برای کنترل ملت‌های مسلمان! ✅اسرائیل تحمل نخواهد کرد که قدرت دیگری در منطقه وجود داشته باشد. @barsakht

جنگ‌های بدون سلاح مقاله «جنگ‌های بدون سلاح» به بررسی نوعی جنگ نوین می‌پردازد که برخلاف جنگ‌های سنتی، بدون استفاده از سلاح‌های فیزیکی و با تمرکز بر جنگ شناختی، روانی و اطلاعاتی انجام می‌شود. در این نوع جنگ‌ها، ابزارهایی مانند دستکاری روانی، انتشار اطلاعات نادرست، عملیات روانی و فناوری‌های نوین برای تأثیرگذاری بر رفتار انسان‌ها، شکل‌دهی افکار عمومی و تضعیف نهادهای اجتماعی و سیاسی به کار گرفته می‌شوند. این جنگ‌ها بیشتر بر ذهن و ادراک افراد متمرکز هستند و هدفشان تغییر نگرش‌ها، ایجاد شکاف‌های اجتماعی و سیاسی و کنترل جمعیت‌ها بدون درگیری نظامی مستقیم است. نویسنده تأکید می‌کند که ماهیت نامرئی و پیچیده این جنگ‌ها، تشخیص و مقابله با آن‌ها را دشوار ساخته و تهدیدی جدی برای امنیت ملی و ثبات اجتماعی کشورها محسوب می‌شود. این جنگ‌ها می‌توانند از طریق رسانه‌های اجتماعی، فضای مجازی و فناوری‌های ارتباطی به سرعت گسترش یافته و دامنه تأثیرگذاری‌شان جهانی شود. مقاله بر ضرورت افزایش آگاهی عمومی، توسعه راهکارهای علمی و فناوری مقابله‌ای و تقویت نهادهای امنیتی و اطلاعاتی برای شناسایی و خنثی‌سازی این تهدیدات تأکید دارد. همچنین پیشنهاد می‌شود کشورها در زمینه آموزش، پژوهش و همکاری‌های بین‌المللی در حوزه جنگ شناختی سرمایه‌گذاری کنند تا بتوانند در برابر این تهدیدات نوین مقاومت کنند. در نهایت هشدار داده می‌شود که اگرچه جنگ‌های بدون سلاح کمتر آشکارند، اما اثرات آن‌ها بر جوامع و امنیت جهانی می‌تواند مخرب‌تر و پایدارتر از جنگ‌های سنتی باشد و نیازمند توجه جدی سیاست‌گذاران و جامعه علمی است. لینک مقاله: https://www.millenniumpost.in/opinion/wars-without-weapons-608900 @barsakht

@barsakht نفت اسرائیل ..... بنزین جنگنده‌های اسرائیلی... نقش آذربایجان.... #سعیدیسم

پیامدهای حمله احتمالی آمریکا به ایران در حمایت از اسرائیل @barsakht تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه همواره یکی از پیچیده‌ترین مسائل بین‌المللی بوده است. در این میان، احتمال حمله نظامی آمریکا به ایران در حمایت از اسرائیل، سناریویی است که می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای منطقه و جهان به دنبال داشته باشد. ایران به‌صراحت اعلام کرده است که هرگونه تجاوز به خاکش را با پاسخ قاطع مواجه خواهد کرد. این موضع‌گیری، که بارها از سوی مقامات ایرانی تکرار شده، نشان‌دهنده استراتژی دفاعی این کشور در برابر تهدیدات خارجی است. ایران تأکید کرده که مبدأ هر حمله‌ای، صرف‌نظر از اینکه توسط چه کشوری انجام شود، هدف پاسخ نظامی قرار خواهد گرفت. این هشدار نه‌تنها متوجه قدرت‌های غربی مانند آمریکا، بلکه شامل کشورهای منطقه‌ای است که ممکن است خاک خود را در اختیار نیروهای خارجی قرار دهند. حمله احتمالی آمریکا به ایران می‌تواند به سرعت به یک درگیری گسترده در خاورمیانه منجر شود و فراتر از مرزهای ایران گسترش یابد. علاوه بر این، اقتصاد جهانی نیز از این درگیری متأثر خواهد شد. خاورمیانه، به‌ویژه تنگه هرمز، یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال انرژی جهان است. هرگونه اختلال در این منطقه می‌تواند قیمت نفت را به شدت افزایش دهد و بحران اقتصادی جهانی را تشدید کند. کشورهای منطقه خاورمیانه در این سناریو نقش کلیدی دارند. ایران به این کشورها هشدار داده که اجازه استفاده از خاک خود به آمریکا یا هر نیروی خارجی دیگر برای حمله به ایران، می‌تواند آنها را به هدفی برای پاسخ ایران تبدیل کند. این هشدار، کشورهای حاشیه خلیج فارس و دیگر همسایگان ایران را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد. آنها باید بین حفظ روابط با آمریکا و اجتناب از درگیری مستقیم با ایران، تعادل برقرار کنند. برای کشورهای منطقه، عدم اجازه به آمریکا جهت استفاده از پایگاه‌های خود جهت حمله به ایران می‌تواند راهی برای دوری از این درگیری باشد. با این حال، فشارهای سیاسی و اقتصادی از سوی آمریکا ممکن است تصمیم‌گیری را برای این کشورها پیچیده‌تر کند. حمله احتمالی آمریکا به ایران در حمایت از اسرائیل، سناریویی با پیامدهای فاجعه‌بار برای خاورمیانه و جهان است. هشدارهای ایران نشان‌دهنده عزم این کشور برای دفاع از خود در برابر هرگونه تجاوز است. کشورهای منطقه، با اجتناب از همکاری نظامی با آمریکا، می‌توانند از ورود به این درگیری بزرگ جلوگیری کنند. @barsakht