همسایه نخلستونم. همون درخت‌هایی که خیلی شبیه ما آدم‌هان همون درخت‌هایی که عمرشون برکت داره تنه‌شون کاربرد داره، برگ‌هاشون هنر داره، میوه‌شون قوت داره 📍 محصولات نخلستون‌مون رو تو غرفه‌م چیدم

🎉برنده‌های مسابقه عکاسی با رأی شما مشخص شدن🎉 استوری‌های اکانت رسمی باسلام رو ببین تا سه تا عکسی که بیشترین لایک رو از شما گرفتن ببینی

از بهارستان غربی که وارد خیابون شهید نامجو بشید، یه مغازه با صفا می‌بینید که تابلوش مثل پرچم ایرانه. شاید پیش خودتون فکر کنید که طرح پرچم رو همین‌جوری براش انتخاب کردن، ولی آقای صفاری انقدر عاشق ایرانه که سال‌ها پیش واقعا به عشق صنایع دستیش از آمریکا به خاک وطن برگشته! ما که از آشنایی با آقای صفاری خیلی کیف کردیم. گفتیم شاید شما هم بخواید با خوندن روایتشون بیشتر بشناسیدش.

آگومبا آگومبا پاپایا! کریستف کلمب: این دیگر چیست؟ چقدر شبیه طالبی‌های خودمان است؟ همکار و مترجم کریستف کلمب: جناب کلمپ به نظر می‌رسد نوعی میوه است! بیایید کمی از آن میل کنیم. کریستف کلمب: اوممم چقدر خوشمزه است! این آمریکا هم عجب چیزهای جالبی دارد. همکار و مترجم کریستف کلمب: قربان یک بومی دارد از این نزدیکی‌ها رد می‌شود؛ می‌خواهید از او سوال کنیم؟ کریستف کلمب: فکر خوبی‌ست. هی بومی آمریکا بیا این‌جا! سلام ببینم این میوه بهشتی چیست؟ و چه خواصی دارد؟ بومی آمریکا: آگومبا آگومبا پاپایا! ایلاندا آگومبا، بالومبا. همکار و مترجم کریستف کلمب: قربان این بومی می‌گوید نام این میوه پاپایا است. پاپایا بومی منطقه مکزیک و آمریکای مرکزی است، ولی امروزه در اکثر نقاط استوایی جهان کشت می‌شود. این داستان ادامه داره...

کریستف کلمب: ویژگی‌های این میوه چیست بومی جان؟ بومی آمریکا: آگومبا، شالومبا کالومبا، کالومبا شالومبا پاپایا پاپایا! یکی از ویژگی‌های برجسته میوه پاپایا، آنزیمی با نام پاپائین است که فقط در پاپایا یافت می‌شود و مزایای زیادی برای بدن دارد. میوه زمانی برداشت می‌شود که رنگ پوست آن سبز مایل به زرد باشد و با رسیدن کامل به رنگ زرد مایل به نارنجی در می‌آید. گوشت داخل میوه پاپایا معمولا نارنجی است، اگرچه برخی از انواع آن زرد یا قرمز است. طعم میوه پاپایا شیرین است و بافتی کره‌ای دارد. میوه پاپایا باید بریده شود تا به گوشت و دانه آن برسید. کریستف کلمب: چه جالب، این بومی با چهارتا آگومبا آگومبا چه اطلاعات جالبی در اختیار ما گذاشت! بومی آمریکا: آگومبا آگومبا، ایرانومبا باسلامونبا! همکار و مترجم کریستف کلمب: عجب! پس این میوه در باسلام هم فروخته می‌شود! ما این‌همه راه آمدیم آمریکا! برویم در باسلام ببینیم این‌جا چه چیزهای دیگری برای کشف کردن هست.

من از عکس‌ها و خنده‌های مصنوعی و شسته‌رفته خوشم نمی‌آید؛ از دیوار سفید پشت آدم‌ها که یعنی ما دل‌مان نمی‌خواهد شما از جزئیات درون عکس به رازهای ما پی ببرید؛ از خانه‌هایی که برای آمدن مهمان، تمیزی اغراق‌شده‌ای دارند، که زیر و روی خانه‌شان با هم متفاوت است. در عوض خانه‌هایی که شلوغ‌پلوغ‌اند را بیشتر دوست دارم؛ خانه‌هایی که در و دیوارشان پر از عکس و یادداشت است. عکس‌ها و یادداشت‌ها رد پای زندگی‌اند بر شانه خانه. آدم‌ها در خانه‌های شلوغ واقعی‌ترند؛ خودشان، عکس‌های‌شان، احساسات‌شان، خنده‌های‌شان. مثل همین عکس که تصویر تمام‌‌قد زندگی‌ست. مثل خنده همین پسرک که نشان از شوق آمدن باسلام به خانه دارد. مثل چشم‌های به زمین دوخته‌شده‌اش که خجالت کمرنگی را در خود جا داده‌اند. خجالتی که از حضور عکاس و فیلم‌بردار نمایان شده است. وقتی مادر گفت پسرکش هر بار با ورود به خانه با صدایی بلند و آهنگین می‌کوید: «باسلااااام»، می‌توانستم شیطنت توی چشم‌ها و صدای خنده وسیعش را تصور کنم. خوب به جزئیات عکس نگاه کنید و بعد چشم‌های‌تان را ببندید. شما هم می‌توانید صدای خنده‌ها را بشنوید؟

📸 یه قاب باحال از اهالی قاب دوازدهم...

بین کرمونی‌ها رسمه روی جهیزیه عروس‌ها چند تیکه پته‌‌دوزی می‌ذارن ولی من دوست دارم همه ایران از دیدن این اصالت کیف کنه واسه همین غرفه پته‌دوزی دریا رو تو باسلام زدم

تصور این‌که صبحت رو با یه گردوی تازه و پنیر محلی شروع کنی. ☀️باسلام و صبح‌بخیر. #سلام_از_باسلام

📸 یه قاب باحال از اهالی قاب سیزدهم...

با یه تابلوی نقاشی ساز بزن! تو شهر شعر و ادب و هنر سازهای آفریقایی می‌سازم. سازهایی که هر کدومش یه تابلوی نقاشیه. 📍 لینک غرفه

«در میان همهمه‌ی موکب‌ها -که تا صدا به صدا برسد، تقریبا هم ما و هم آقایان محمدپور پدر و پسر داد می‌زدیم- گفتگو را سر انداختیم...» 📻پیچ رادیو رو بچرخون و روایت این سنگ نظر کرده رو گوش کن... #رادیو_دکان