یکی از چیزهایی که باید در خودمون نهادینه کنیم، عادت‌های خوب و عادت‌سازی کارهای خوبه. از اونجایی که ماه رمضون ماه عبادته و همه ما حوصله بیشتری برای انجام کارهای خوب داریم، و از اونجایی که این ماه با تعطیلات عید و به تبعش با وقت آزادتر برامون همراه شده بیاید شروع کنیم به ایجاد عادت‌های خوب در خودمون. مثلا قرآن روزانه رو به طور منظم بعد ماه مبارک هم ادامه بدیم. هرروز صبح بعد از نماز دعای عهد بخونیم، هر شب جمعه یه زیارت عاشورا بخونیم و هزار تا پله دیگه که فقط یکی‌ش برای ما می‌تونه یه گام بزرگ تربیت نفس باشه. ما اول بهار ایستادیم و الان وقت شروعه. پس بیاین شروع کنیم.

دوستدارم درمورد شروع‌ها، چشم‌اندازها و برنامه‌ها یا حتی جمع‌بندی‌ها و شکست‌ها و موفقیت‌ها حرف بزنیم. امید به شروع رو دوست‌دارم این بازه حسابرسیِ سال رو دوست‌دارم.

📪 پیام جدید امید به شروعی نیست شاید خیلی کوچیک و بی ارزش یه نظر بیاد ولی سرودی که چند ماه برای وقت گذاشتیم و از بقیه کارامون زدیم براش تو مسابقه سوم شد و حالا به مرحله بعد نمیریم #دایگو

پاشو خودتو جمع کن و ادامه بده هنوز شکست‌های خیلی بزرگتری باقی مونده. قراره سر اونا بگسستنی ناامیدی رو بذار برای اونجاها

حالا به‌نظرتون چادر جدیدم رو چه مدلی بگیرم؟

گرم کردن دستان*

بذارید برسم خونه براتون چادر بلاگری می‌کنم.

خب ببینید عزیزانم من از وقتی چادر سرکردن رو شروع کردم که حدوداً ۱۰ ساله بودم، مدل‌های خیلی خیلی زیادی رو امتحان کردم. از ملی که چادر کودکی نسل ما بود بگیر تا شالدار و جلابیب و دانشجویی. وقتی که حدودا هم‌سن همین here خودمون بودم رفتم نمایشگاه قرآن و گفتم به نام خدا سلام من یه چادر می‌خوام که زیپ بخوره و بتونم باهاش کوله بندازم

حال ندارم بقیه‌شو بگم

آره می‌گفتم

این بنده خدا به من چادر صدفی داد که خب دوخت سرش عربیه، نقاب داره(پوشیه نه‌ها، نقاب بالای سر منظورمه) پوشیه داره و زیپ می‌خوره. برای منی که تاحالا چادر ایرانی سر کرده بودم تجربه جدیدی بود چون چادرهای عربی گشاد ترن و ممکنه مثلا شمارو پر تر نشون بدن ولی در عوض خوش فرم‌ترن. حتی یادمه رفت از یه غرفه دیگه برام یه کوله گرفت که بندازم پشتم و دیدم بله، یکی از ایده‌آل‌ترین‌ها برای کوله همین چادر صدفیه. بعد از اون تجربه چادر عربی رم داشتم ولی برای منی که کلا آدم چلفتیم، سر کردن چادر عربی با نکردنش، اونم در امور روزمره که نیاز دارم دستم باز باشه فرق چندانی نداره. علاوه‌بر اینکه جمع کردنش برام سخته رو سرمم نمی‌مونه و سر میخوره علی‌الخصوص وقتی سر کلاس می‌شینم. بنابراین بهترین گزینه از نظر من خصوصا از وقتی اومدم دانشگاه و مثلا از ۸ صبح تا ۵ بعد از ظهر باید مدام با چادر بگردم و جلوی پسرا باشم چادر صدفیه. حالا چادر صدفی/لبنانی/ بحرینی چین و چه فرقایی دارن

اول بگم که فرق چادر ایرانی و عربی اینه که چادری ایرانی سرشون یکسره‌ست. یعنی از بالا تا پایین یک پارچه روی سر شماست اما چادرای عربی از کنار گوش سرش به بدنه‌ش وصل می‌شه و دوخت دو تکه داره. یکی از پوئن‌های مثبتش همونطور که گفتم اینه که گشادتر از چادرای ایرانین و با توجه به مد و عرف امروز جامعه از نظر من خیلی‌م زیباتر بنظر می‌رسن شاید ده سال بعد نظرم این نباشه نمی‌دونم