2⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ هدف مهم انبیاء انبیا چه کاره بودند؟ [آیا] انبیا آمدند تا فقط معارف دین را بیان کنند؟ یا نه؛ معارف دین را در جامعه محقق کنند؟ حتماً این دوّمی است: «لَقَد أرسلنا رُسُلَنا بِالبَيِّنَاتِ وَأَنزَلنا مَعَهُمُ الكِتابَ وَ الميزانَ لِيَقومَ النَّاسُ بِالقِسط» اين «ليقوم النَّاسُ بالقسط» نشان میدهد که حضور انبیا برای قیام به قسط لازم است؛ یعنی رابطه هست بین حرکت انبیا و قیام به قسط در جامعه؛ حالا این «لام» در «لتقوم» چه «لام علّیّت» باشد چه «لام عاقبت و نتیجه» باشد، فرقی نمیکند؛ یعنی نبی باید اقامه قسط کند در جامعه و چون اقامه قسط میخواهد بکند، مبارزه میکند؛ و الّا اگر نبی نمیخواست اقامه قسط بکند، توحید را نمیخواست عملی بکند، انداد الله را نمیخواست به کنار بزند، جهاد لازم نبود. اين «وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيَّ قَاتَلَ مَعَهُ رِيُّونَ كَثِيرُ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ الله» برای چیست؟ چرا مجاهدت کردند؟ همۀ انبیا مجاهدت کردند، حالا بعضیها توانستند، دستشان رسید مقاتله کردند «قاتَلَ مَعَه ربيون كثير»؛ ما خبر [همه] انبیا را نداریم اما در بعضی از روایات، اشاره ای هست: «اَوَّلُ مَن قاتَلَ فی سَبیلِ اللهِ ابراهيم»، حالا ما در حالات حضرت ابراهیم [ در قرآن] این را نداریم اما در روایت این را داریم؛ و بقیه انبیا [هم] مقاتله کردند، مجاهده کردند في سبيل الله. در سلام که «قاتلوا الذین یلونکم من الکفار» یا «الذین امنوا یقاتلون فی سبیل الله»، این قتال و جهاد برای چیست؟(بیانات در دیدار طلاب حوزه علمیه، ۱۸/ ۰۲/ ۱۳۹۸) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

3⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ اولین اقدام پیامبر نبی اکرم از اوّل حرکت خود در دوران بعثت، شعارهایی داده است که جز با هجرت آن بزرگوار به مدینه و جز با ایجاد نظام اسلامی، این شعارها نامفهوم و غیرقابل درک است. آن توحیدی که پیغمبر اسلام آن را ترویج میکند، آن توحیدی که تبعیض را در جامعه نفی میکند، آن توحیدی که غلامان و بردگان مظلوم را علیه اربابانشان تحریک میکند، آن توحیدی که جوانهای باروحیه و حسّاس را در مقابل کارهای زشت و غلط و انحرافی پدرانشان به مقاومت وامی دارد، آن یک توحید فردی و قلبی و پنهان در گوشهٔ انزوا نیست، همان توحیدی است که بایستی پرچمش برافراشته شود و یک جامعه بر اساس آن زندگی کند؛ یعنی همان دوران مدینه و هجرت. از اوّل هجرت هم پیغمبر حکومت اسلامی را تشکیل داد. (بیانات در اجتماع بزرگ اساتید، فضلاء و طلاب قم در مدرسه فیضیه ۱۴/ ۰۷/ ۱۳۷۹) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

4⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ اولین اقدام پیامبر پیامبر اکرم، اوّل که به مدینه تشریف بردند یک حکومت تشکیل دادند. حکومت یعنی چه؟ نرفتند گوشه ای بنشینند و بگویند: هرکس خواست مسأله بپرسد (چون کفار قریش نیستند که ایجاد مزاحمت کنند) بیاید پیش ما آزادانه بپرسد یا مثلاً هرکه خواست نماز یاد بگیرد برود از فلانی یاد بگیرد یا از خودمان بیاموزد؛ اوّل یک «حکومت» و یک «ریاست» تشکیل دادند؛ کار اوّل اسلام، این است. بعد هم بلافاصله این حکومت، شروع به کارهای حکومت مقتدر کرد؛ جنگیدن، مبارزه کردن، بعد کم کم نامه نگاری به این طرف و آن طرف و حلّ و فصل امور دیگر. (بیانات در دیدار نماینده ولی فقیه و مسؤلان حج ۱۳/ ۱۲/ ۱۳۷۶) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

5⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ اولین اقدام پیامبر یک عده ای اسلام را فقط مسألۀ فردی دانستند و سیاست را از اسلام گرفتند. در حالی که نبی مکرم اسلام در آغاز هجرت در اوّلی که توانست خود را از دشواریهای مکه نجات دهد، اوّلین کاری که کرد، سیاست بود. بنای جامعه اسلامی، تشکیل حکومت اسلامی، تشکیل نظام اسلامی، تشکیل قشون اسلامی، نامه به سیاستمداران بزرگ عالم، ورود در عرصه سیاسی عظیم بشری آن روز، سیاست است. بیانات در دیدار کارگزاران نظام و سفرای کشورهای اسلامی به مناسبت عید مبعث، ۱۳۸۵/۰۵/۳۱) پیغمبر تشریف آورد مدینه، وقتی هم وارد مدینه شد هیچ سؤال نکرد که حالا مثلاً حاکمیت هم به عهده ماست یا نه؟ نه، معلوم بود؛ همه میدانستند آمده و حاکمیت و حکمرانی و اداره حکومت به عهده اوست. دین برای این است؛ «ما أرسلنا من رسولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذنِ الله»؛ معنای «لِيُطاعَ» فقط این نیست که اگر گفت نماز بخوانید نماز بخوانید؛ نه، اطاعت در همه امور زندگی یعنی حکمرانی [است]. (بیانات در دیدار طلاب حوزههای علمیه ۱۳۹۸/۰۲/۱۸) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

6⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ اولین اقدام پیامبر اوّلین حادثه ای که در اسلام، در دورانی که پیغمبر از فشار مخالفان در مکه خلاص شد، اتفاق افتاد چه بود؟ تشکیل حکومت. پیغمبر به مدینه آمد و حکومت تشکیل داد، پیغمبر نیامد مدینه که بگوید من عقاید شما را اصلاح میکنم، احکام دینی را برایتان بیان میکنم، شما یک نفر را به عنوان حاکم برای خودتان انتخاب کنید؛ چنین چیزی نبود, بلکه پیغمبر آمد و ازمّه سیاست را به دست گرفت. ایشان از اوّل که وارد شد، خط مشی نظامی، سیاسی، اقتصادی و تعامل اجتماعی را طراحی کرد، چطور این دین به خط مشیهای سیاسی و نظامی و اقتصادی و اجتماعی کاری نداشته باشد و در عین حال دینِ همان پیغمبر هم باشد؟! در مطلب به این روشنی، خدشه میکنند. (بیانات در دیدار روحانیون استان سمنان، ۱۳۸۵/۰۸/۱۷) اصل تولّد اسلام در اوّل با رویکرد سیاسی بود؛ پیغمبر اکرم اوّلین کاری که در مدینه کرد، حکومت تشکیل داد. (بیانات در جمع زائران حرم رضوی، ۱۳۹۵/۰۱/۰۱) معرفت دینی یعنی اینکه دین (همۀ ادیان ادعای ما این است که همۀ ادیان، این جور هستند حتی مسیحیّت. امّا آنکه مسلّم و واضح و روشن است، دین اسلام است که پیغمبر اکرم، اوّل کاری که بعد از غربت دوران مکه انجام داد ایجاد حکومت بود و دین را با ریختن در قالب حکومت، توانست ترویج بکند) جدای از حکومت نیست. (بیانات در دیدار با مردم قم ۱۹/ ۱۰/ ۱۳۹۵) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

7⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ جوهره غدیر قضيه غدير، قضیهٔ جعل حکومت است. این است که قابل نصب است و الا مقامات معنوی، قابل نصب نیست؛ یک چیزی نیست که با نصب آن مقام پیدا بشود؛ لکن آن مقامات معنوی که بوده است و آن جامعیتی که برای آن بزرگوار بوده است اسباب این شده است که او را به حکومت نصب کنند و لهذا میبینیم که در عرض صوم و صلات و امثال اینها می‌آورد و ولایت مُجری اینهاست، ولایتی که در حدیث غدیر است به معنای حکومت است نه به معنای مقام معنوى. مسأله؛ مسأله حکومت است، مسأله؛ مسألۀ سیاست است، حکومت عدل سیاست است، تمام معنای سیاست است، خدای تبارک و تعالی این حکومت را و این سیاست را امر کرد که پیغمبر به حضرت امیر واگذار کنند؛ چنانچه خود رسول خدا سیاست داشت، حکومت بدون سیاست ممکن نیست. این سیاست و این حکومتی که عجین با سیاست است در روز عید غدیر برای حضرت امیر ثابت شد و اینکه در روایات هست که «بُنِيَ الْإِسْلامُ عَلَى خَمْس» این ولایت، ولایت کلی امامت نیست... آنکه خدای تبارک و تعالی جعل کرد و دنبالش هم برای ائمه هدی جعل شده است، حکومت است؛ لکن نگذاشتند که این حکومت، ثمر پیدا بکند. حکومت، حکومت عدل، اسباب این میشود که اینها اقامه بشود، اما خود حکومت، یک دستگاه سیاسی است. آن که میگوید «دین از سیاست جداست» تکذیب خدا را کرده است، تکذیب رسول خدا را کرده است، تکذیب ائمه هدی را کرده است. (صحیفه امام، ج ۲۰، ص۱۱۳ الی ۱۱۵ / سخنرانی در جمع مسئولان نظام به مناسبت عید غدیر ۰۲/ ۰۶/ ۱۳۶۵) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

8⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ جوهره غدیر اینکه این قدر صدا برای غدیر بلند شده است، و این قدر برای غدیر ارج قائل شده اند، (و ارج هم دارد) برای این است که با اقامه ولایت، یعنی با رسیدن حکومت به دست صاحب حق، همه این مسائل حل میشود. همۀ انحرافات از بین میرود. اگر حکومت عدل به پاشود، اگر گذاشته بودند که حضرت امیر سلام الله علیه حکومتی را که میخواهد به پاکند، تمام انحرافات از بین میرفت و محیط، یک محیط صحیح و سالم میشد که آن وقت مجال برای همۀ اشخاص که دارای افکار هستند، عرفا که دارای افکار هستند، حکما که دارای افکار هستند، فقها، همه برای آنها مجال هم پیدا بشود. از این جهت، اسلام «بُنِيَ عَلَى خَمْس» نه معنایش آن است که ولایت در عرض این است، ولایت اصلش مسأله حکومت است. حکومت هم این طوری است؛ حکومت حتی از فروع هم نیست... غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است، در هر عصری باید حکومتی باشد، با سیاست؛ منتها سیاست عادلانه که بتواند به واسطهٔ آن سیاست، اقامه صلات کند، صوم کند, اقامه حجّ کند، اقامۀ همۀ معارف را بکند و راه را باز بگذارد برای اینکه صاحب اقامه افکار، یعنی آرام کند که صاحب افکار، افکارشان را با دلگرمی و با آرامش ارائه بدهند. (صحیفه امام، ج ۲۰، ص۱۱۳ الی ۱۱۵ / سخنرانی در جمع مسئولان نظام به مناسبت عید غدیر ۰۲/ ۰۶/ ۱۳۶۵) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

6⃣ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن 📖 جلسه اول؛ ایمان وقتی که این معنای تقوا شد، آیا تقوا مقدمه و وسیله ای برای پیروزی هست یا نیست؟ میبینید که خیلی آسان وسیله پیروزی ست. آن کسی که میخواهد بر این بیماری در این منطقه پیروز بشود، اگر همواره بترسد که نبادا این میکروب در جسم او اثر بگذارد، این چطور میتواند میکروب زده ها و وَبازده ها را نجات بدهد؟ باید خودش را خاطر جمع کرده باشد؛ باید از خودش خاطرش جمع باشد، بعد وارد منطقه و بازده بشود و دیگران را نجات بدهد؛ آن وقت است که به پیروزی هم خواهد رسید، آن وقت است که این کار را هم به راحتی انجام خواهد داد. «وَاتَّقُوا الله» تقوای خدا پیشه کنید «لَعَلَّكُمْ تُفْلِحونَ» مگر پیروزمند و رستگار و موفق گردید. #طرح‌کلی‌اندیشه‌اسلامی‌در‌قرآن @basij_128

9⃣1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ جوهره غدیر در آن موقعیت مهم و حسّاس که پیغمبر اکرم عليه وعلى آله الصلاة والسّلام آخرین ماه های حیات مبارک خود را میگذراند، امیرالمؤمنین علیه الصّلاة والسّلام را به ولایت یعنی سرپرستی مسلمین، و به حکومت یعنی مدیریت جامعه اسلامی نصب فرمود. ولایتی که در اینجا مورد نصب و محلّ اشاره پیغمبر اسلام قرار گرفته صرفاً آن ولایت كلّية الهيه معنوی که مبتنی بر عناصر دیگری است، نیست؛ بلکه یک امر الهی و یک فرمان آسمانی و ملکوتی است که با این بیان تشریعی نبوی که فرمود «مَن كُنتُ مَولاهُ فَهَذا عَلى مَولاهُ» قابل نصب و جعل نیست؛ این بیان پیغمبر که ولایت را به امیرالمؤمنین علیه الصّلاة والسلام سپرد، مبیّن نصب تشریعی است و به معنای حکومت، مدیریت جامعه اسلامی و ولایت امر مسلمین است که البته با ولایت کلیۀ الهیه که در وجود مقدس پیغمبر و ائمه هدى عليه السلام وجود داشت همراه است. آن ولایت به آن معنا در ائمّه ای هم که به ولایت ظاهری نرسیدند وجود داشت. ولایتی که از آنِ امیرالمؤمنين عليه الصّلاة والسّلام و منصوب پیغمبر بود ولایت سیاسی بود، همان معنایی که ذات اقدس پروردگار آن را به وسیلهٔ پیغمبر اکرم در اسلام به وجود آورد و جعل کرد و با آن معلوم شد که اسلام در ردیف والاترین احکام و مقرّرات خود، مسأله حکومت و ولایت و سرپرستی امت را دارد. اگر کسی از این به بعد به موضوع غدیر نگاه کند، بسیاری از اشتباهاتی که متأسفانه در طول قرنها در اذهان وجود داشته است، باید برای او زایل شود. (بیانات در دیدار کارگزاران نظام به مناسبت عید غدیر، ۱۳۷۵/۰۲/۱۸) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128