1⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت، مقتضای توحید دعوتهای قرآن، هم در مکه مکرمه و هم در مدینۀ مشرّفه، دعوتهای شخصی بین فرد و خدای تبارک و تعالی نبود. میشود گفت که بی استثنا دعوتهای خدا حتی در آن چیزهایی که وظایف شخصی افراد است، روابط شخصی افراد است بین خود و خدا از معنای اجتماعی و سیاسی برخوردار است. بعد از رسول خدا ما ملاحظه میکنیم که در زمانهایی که ائمه مسلمین علیهم السلام در فشار سخت بنی امیه و بنى العبّاس بودند مطالب خودشان را آن طور که ممکن بود به مردم می رساندند، حتی در ادعیه آنها، شما اگر ادعیه امام سجاد و سایر ائمه را ملاحظه بفرمایید مشحون است از اینکه مردم را بسازند برای یک امر بالاتر از آن چیزی که مردم عادی تصوّر می‌کنند. (صحیفه امام ج ۱۸، ص ۴۲۲؛ سخنرانی در دیدار اعضای کنگره جهانی ائمه جمعه، ۲۳/ ۰۲/ ۱۳۶۳) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

2⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت، مقتضای توحید دعوت به توحید، دعوت به تهذیب نفس، دعوت به اعراض از دنیا، دعوت به خلوت با خدای تبارک و تعالی؛ معنی اش این نبوده است که مردم توی خانه‌هایشان بنشینند و از مصالح مسلمین غفلت کنند و مشغول ذکر و دعا باشند؛ چنانچه خود آنها که ملاحظه می‌کنید این طور نبودند. پیغمبر اکرم در عین حالی که وظایف شخصی خودش را به جامی آورد و خلوتها با خدای تبارک و تعالی داشت، تشکیل حکومت داد و به انحاء عالم، برای دعوت، آدم فرستاد و مردم را دعوت کرد به دیانت و دعوت کردند بعد به اجتماع. این طور نبود که بنای او این باشد که بنشیند توی خانه و ذکر بگوید. ذکر می‌گفت لکن همان ذکر هم خودسازی بود، دعا میکرد ولی همان دعا هم هم خودسازی و هم مردم سازی بود، و مردم را تجهیز میکرد برای مقاومت. تمام ادعیه هایی که در لسان او و ائمّه مسلمین واقع شده است، تمام این ادعیه در عین حالیکه دعوت به معنویات است، از راه دعوت معنویات تمام مسائل مسلمین اصلاح میشود. این قرآن کریم که در بین ید مسلمین هست و از صدر اوّل تا حالا یک کلمه، یک حرف در او زیاد و کم نشده است، این قرآن را وقتی که به عین تدبیر مشاهده بکنید، می‌بینید که مسأله، مسألۀ این نیست که دعوت برای این بوده است که مردم توی خانه بنشینند و ذکر بگویند و با خدا خلوت کنند. او بوده است لکن انحصار نبوده است؛ مسأله، مسأله دعوت به اجتماع، دعوت به سیاست، دعوت به مملکت داری [است]، و در عین حال که همه اینها عبادات است، عبادات جدای از سیاست و مصالح اجتماعی نبوده است. (صحیفه امام ج ۱۸، ص ۴۲۲؛ سخنرانی در دیدار اعضای کنگره جهانی ائمه جمعه، ۲۳/ ۰۲/ ۱۳۶۳) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

1⃣ کتاب سیمای آرمانی طلبه 📖 مقدمه انسان از آغاز و به صورت فطری کمال جو تولد یافته و همواره در تلاش و تکاپو است. تلاش و تکاپو برای دست یابی به نقطه ای برتر و درجه ای بالاتر. این تلاش و تکایو گاهی برای رسیدن به امور خرد و نیازهای درجه دو است و گاهی نیز برای دست یابی به مقاصد بلند، اهداف متعالی و قلل رفيع. مقاصد بلند - برخلاف مقاصد نزدیک که به سرعت دیده میشوند و در نظرها بزرگ جلوه میکنند - معمولا دیرتر و سخت تر به چشم می‌آیند و کمتر مورد توجه قرار میگیرند. کوهنوردی را تصور کنید که در میانه راه از مناظر طبیعی و چشم اندازهای فریبا می گذرد. اگر رسیدن به قله برای او جدی نباشد یا اندکی دشوار نماید، همین دشت زیبای پیش رو یا آن لاله زار خوشنمای کمی دورتر، برای او خواستنی جلوه خواهد کرد و او را از تلاش بی وقفه باز خواهد داشت. این مناظر میان راه، او را برای ماندن در شرایطی که هست قانع می‌سازد و هوس و همت رسیدن به قله یا دست کم سرعت حرکت او را خواهد شکست. @basij_128

3⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ مقتضای توحید توحید اسلامی، الهامی است در زمینه حکومت، در زمینهٔ روابط اجتماعی، در زمینه سیر جامعه، در زمینه هدف‌های جامعه، در زمینهٔ تکالیف مردم، در زمینهٔ مسؤولیتهایی که انسانها در مقابل خدا در مقابل یکدیگر در مقابل جامعه و در مقابل پدیده‌های دیگر عالم دارا هستند. توحید، این است. توحید اسلامی، همان الفی است که بعدش ب میآید و پ میآید و چ میآید تا ی میآید؛ این جور نیست که بگویی خدا یک است و دو نیست و تمام بشود قضیه؛ خدا یک است و دو نیست معنایش این است که در تمام منطقه وجود، خودت شخصاً و جامعه ات عموماً، جز خدا کسی حق فرمانروایی ندارد. (طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص ۲۵۶) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

4⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ مقتضای توحید جامعه اسلامی یعنی آن جامعه‌ای، آن تمدنی که در رأس آن جامعه، خدا حکومت میکند، قوانین آن جامعه، قوانین خدایی است، حدود الهی در آن جامعه جاری میشود، عزل و نصب را خدا میکند، در مخروط اجتماعی (اگر به شکل مخروط، فرض کنیم و ترسیم کنیم هم چنانی که معمول و مرسوم عده ای از جامعه شناسها است) در رأس مخروط، خداست و پایینتر از خدا، همۀ انسانیت و همه انسانها. تشکیلات را دین خدا به وجود می آورد. قانون صلح و جنگ را مقرّرات الهی ایجاد میکند، روابط اجتماعی را، اقتصاد را، حکومت را، حقوق را، همه و همه و همه را دین خدا تعیین میکند و دین خدا اجرا میکند و دین خدا دنبال این قانون می ایستد؛ این جامعه اسلامی است... هم چنانی که پیغمبر آمد در مدینه یک جامعه ای تشکیل داد. خب در مکه هم بودند میتوانستند متفرّق بشوند در اقطار بلاد، آنجا خدا را هم عبادت کنند؛ نه این کافی نبود، آمدند مدینه یک جامعه ای تشکیل دادند، در رأس آن جامعه خدا حکومت می کرد. نایب خدا که حکومت میکرد، آنجا عملاً چه کسی بود؟ پیغمبر. مقررات را چه کسی درست میکرد؟ چه کسی وضع میکرد؟ چه کسی جعل میکرد؟ پیغمبر. قوانین را چه کسی اجرا میکرد؟ چه کسی وادار میکرد مردم را که اجرا کنند؟ پیغمبر. #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی (طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن، ص ۶۶۰) @basij_128

و کفی بالله حسیباً... @basij_128

1⃣ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن 📖 مقدمه مؤلِّف طرح اسلام به صورت مسلکی اجتماعی و دارای اصولی منسجم و یک آهنگ و ناظر به زندگی جمعی انسانها یکی از فوری ترین ضرورت های تفکر مذهبی است. مباحثات و تحقیقات اسلامی، پیش از این به طور غالب فاقد این دو ویژگی بس مهم بوده و از اینرو در مقایسه اسلام با مکاتب و مسالک اجتماعی این روزگار، باحثان و جویندگان را چندان که شاید و باید به نتیجهٔ ثمربخش و قضاوت قاطع نرسانیده است؛ یعنی از اینکه بتواند مجموعاً طرح و نقشهٔ یک آیین متحدالاجزا و متماسک را ارائه دهد و نسبت آن را با مکتبها و آیینهای دیگر مشخص سازد، عاجز مانده است. به علاوه، چون عموماً بحث ها ذهنی و دور از حیطهٔ تأثیر عملی و عینی و مخصوصاً اجتماعی انجام گرفته، بیش از معرفتی ذهنی به بار نیاورده و نسبت به زندگی جمعی انسانها على الخصوص نسبت به تعیین شکل و قواره جامعه تعهد و تکلیف و حتی نظریهٔ روشن و مشخصی را ارائه نداده است. #طرح‌کلی‌اندیشه‌اسلامی‌در‌قرآن @basij_128

2⃣ طرح کلی اندیشه اسلامی قرآن 📖 مقدمه مؤلِّف سخن دیگر آنکه؛ قرآن - سند قاطع و تردیدناپذیر اسلام ـ در بیشترین موارد، سهمی در روشنگری و راهگشایی نیافته و به جای آن دقتها و تعمقات شبه عقلی یا روایات و منقولات ظنی - و گاه با اعتباری بیشتر - میداندار و مسئول شناخته شده و بالنتیجه تفکرات اعتقادی جدا از قرآن و بی اعتناء به آن، نشو و نما یافته و شکل گرفته است. شاید همین بی ارتباطی و بی اعتنایی یا احساس بی نیازی یا نومیدی از امکان استفاده ای صحیح - که هر یک به نوبۀ خود معلول عوامل خاص است - موجب آن گشته که تدبر در آیات قرآن، جای خود را به قرائت و تلاوتی سطحی و سرسری و فاقد نتیجه و ثواب دنیوی و یکسره برای پاداش و جزای اخروی داده و کتاب کریم الهی دستمایه عوامی ها و عوام فریبی ها بشود. با توجه به این واقعیت، میتوان به طور خلاصه سه خصوصیت مهم را در بحث ها و گزارشهای فکری اسلامی، ضرورتی دانست که تخلف از آن، شایسته متفکران آگاه و مسئول این روزگار نیست. #طرح‌کلی‌اندیشه‌اسلامی‌در‌قرآن @basij_128

3⃣ طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن 📖 مقدمه مؤلِّف ۱. نخست آنکه معارف و دستگاه فکری اسلامی از تجرد و ذهنیت محض خارج گشته و - همچون همهٔ مکاتب اجتماعی - ناظر به تکالیف عملی و به ویژه زندگی اجتماعی باشد و هر یک از مباحث نظری، از این دیدگاه که چه طرحی برای زندگی انسان و چه هدفی برای بودن او و چه راهی برای رسیدن به این هدف ارائه میدهد مورد بررسی و تأمل و تحقیق قرار گیرد. ۲.دیگر آنکه مسائل فکری اسلام، به صورت پیوسته و به عنوان اجزای یک واحد، مورد مطالعه قرار گیرد و هر یک به لحاظ آنکه جزئی از مجموعه دین و عنصری از این مرکب و استوانه‌ای در این بنای استوار است و با دیگر اجزا و عناصر، هم آهنگ و مرتبط است - و نه جدا و بی ارتباط با دیگر اجزا - بررسی شود تا مجموعاً از شناخت این اصول، طرح کلی و همه جانبه ای از دین به صورت یک ایدئولوژی کامل و بی ابهام و دارای ابعادی متناسب با زندگی چند بعدی انسان استنتاج شود. ۳. دیگر آنکه در استنباط و فهم اصول اسلامی، مدارک و متون اساسی دین، اصل و منبع باشد، نه سلیقه ها و نظرهای شخصی یا اندوخته های ذهن و فکر این و آن... تا حاصل کاوش و تحقیق به راستی «اسلامی» باشد و نه هر چیز جز آن. برای برآمدن این منظور، قرآن کاملترین و موثق ترین سندی است که میتوان به آن متکی شد که باطل را از هیچ سوی بدان راه نیست و در آن مایهٔ روشنگری هر چیز هست و البته در پرتو تدبری ژرف پیما که خود ما را به آن فرمان داده است. #طرح‌کلی‌اندیشه‌اسلامی‌در‌قرآن @basij_128

5⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ لازمه تعالی بسط عدالت، همان بسط صفت حق تعالی است، برای اشخاصی که چشم دارند. بسط عدالت هم میدهند، عدالت اجتماعی هم به دست آنهاست، تأسیس حکومت هم میکنند؛ حکومتی که حکومت عادله باشد، لکن مقصد این نیست؛ اینها همه وسیله است که انسان برسد به یک مرتبه دیگری که برای آن انبیا آمده اند. (تفسیر سوره حمد حضرت امام، ص ۱۷۱) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

6⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ لازمه تعالی اطاعت از خدای متعال چند مرتبه دارد چند مرحله دارد؛ یک اطاعت، اطاعت موردی است؛ در مواردی خدای متعال میفرماید که این عمل را انجام دهید (ولو این مسأله مسأله شخصی است) مثلاً نماز بخوانید، یا فرض کنید که صوم و زکات و بقیه امور. این یک جور اطاعت است که انسان امر الهی را اطاعت میکند، نهی الهی را اطاعت میکند. از این مهمتر اطاعت خطی است؛ یعنی روش و راه و نقشه‌ای که خدای متعال برای زندگی معین میکند، این را یک مجموعه ای از مردم اطاعت کنند تا این نقشه تحقق پیدا کند. این نقشه با اعمال فردی حاصل نمیشود. این یک حالت دیگری است، یک مسأله دیگری است، مسأله بالاتری است؛ یک کار جمعی نیاز دارد تا اینکه نقشۀ الهی، هندسه الهی، در وضع جامعه اسلامی تحقق پیدا کند. (۰۶ /۱۲/ ۱۳۸۸ بیانات در دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128

7⃣ فقه حکومتی 📖 حکومت؛ لازمه تعالی جامعه اسلامی در مکه با جامعه اسلامی در مدینه که حکومت اسلامی در آن تشکیل شد متفاوت است، یک کار جدید، یک حرکتِ فراتر از حرکات فردی به وجود آمد و لازم است که اگر این تحقق پیدا کرد آن وقت «لأكلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِم»؛ زندگی، زندگی خوبی خواهد شد، زندگی سعادتمندانه‌ ای خواهد شد، آثار و برکات و نتائج مطلوبی که بر اطاعت امر الهی مترتب است، بر زندگی مترتب خواهد شد. نظام اسلامی به انسانها سعادت می دهد. نظام اسلامی هم یعنی آن نظامی که مبنی بر هندسه الهی است برای جامعه، مبنی بر نقشه خداست. در جامعه اگر این نقشه تحقق پیدا کرد خیلی از تخلّفات فردی و شخصی و جزئی، قابل اغماض خواهد بود. (۰۶ /۱۲/ ۱۳۸۸ بیانات در دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری) #درآمدی‌بر‌فقه‌حکومتی @basij_128