🔺این بخش کوتاه از سخنان آیت‌الله استاد الهی را با دقت ببینید چرا دو دستگی شد؟ در روزهایی که فضای جامعه پر از تحلیل، اختلاف‌نظر و واکنش‌های گوناگون است، بیش از هر زمان دیگری به سخنی نیاز داریم که ما را به عقلانیت، تقوا و حفظ وحدت دعوت کند. #وحدت #انسجام

🔺این بخش کوتاه از سخنان آیت‌الله استاد الهی را با دقت ببینید چرا دو دستگی شد؟ در روزهایی که فضای جامعه پر از تحلیل، اختلاف‌نظر و واکنش‌های گوناگون است، بیش از هر زمان دیگری به سخنی نیاز داریم که ما را به عقلانیت، تقوا و حفظ وحدت دعوت کند. #وحدت #انسجام

🔺کسانی که عزل ذوالقدر را نشانه نارضایتی رهبری از رأی او در شعام معرفی می‌کنند، باید اول به این سؤال جواب بدهند: پس تکلیف فرماندهان نظامی حاضر در همان جلسه چه می‌شود؟ 🔸طبق گزارش‌ها، فرمانده سپاه، امیر حاتمی، جانشین شهید موسوی و دیگر اعضای ارشد شعام هم به تفاهم‌نامه رأی مثبت دادند. 🔺 اگر رأی مثبت نشانه انحراف بود، چرا این افراد همچنان در ساختار نظام باقی ماندند و برخی با حکم رهبری در جایگاه‌های مهم‌تر قرار گرفتند؟ 🔸واقعیت این است که رأی‌گیری در شعام یک سازوکار قانونی و امنیتی است، نه میدان برچسب‌زنی جناحی. 🔺نمی‌شود یک رأی واحد را برای ذوالقدر «جرم» دانست، اما برای فرمانده سپاه، امیر حاتمی و دیگران نادیده گرفت. این تناقض نشان می‌دهد روایت مطرح‌شده بیش از آنکه تحلیل باشد، مصادره سیاسی نام رهبری برای زدن افراد است.

♨️ #اختصاصی جبهه انقلابی جنوب بر اساس اطلاعاتی که تاکنون درباره مفاد تفاهم‌نامه ۸ بندی با عمان منتشر شده، یکی از مهم‌ترین محورهای آن، تعیین دقیق محدوده مسئولیت ایران و عمان در کریدورهای تردد تنگه هرمز است. گزارش‌های موجود حاکی از آن است که حدود دو سوم آب‌های تنگه هرمز در حوزه مسئولیت ایران قرار می‌گیرد. در کریدور ورودی، نظارت و کنترل به‌طور کامل در اختیار ایران خواهد بود. در بخش مربوط به کریدور عمان نیز ایران در حوزه نظارت همچنان دارای نقش و مسئولیت است. بنابراین، سازوکار جدید به معنای حذف ایران از کریدور خروجی یا واگذاری کامل آن به عمان نیست. بلکه برای هر دو طرف، نقش و مسئولیت مشخصی تعریف شده است. https://eitaa.com/jejonoob

🔻شوک اقتصادی بستن تنگه باب‌المندب بر تجارت جهانی ➕بستن تنگه باب‌المندب توسط نیروهای یمنی (حوثی‌ها) می‌تواند حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد تجارت دریایی جهان (ارزشی بیش از یک تریلیون دلار در سال) و بخش مهمی از جریان نفت (حدود ۴ تا ۹ میلیون بشکه در روز) و کالاهای کانتینری بین آسیا و اروپا را مختل کند. ➕این اتفاق کشتی‌ها را مجبور به دور زدن از دماغه امید نیک می‌کند که ۱۰ تا ۲۰ روز به زمان سفر اضافه کرده، هزینه سوخت و بیمه را به‌شدت افزایش می‌دهد، ظرفیت ناوگان کشتیرانی را کاهش می‌دهد و در نتیجه قیمت نفت، نرخ حمل‌ونقل و تورم را بالا می‌برد و زنجیره تأمین جهانی را با تأخیر و فشار اقتصادی مواجه می سازد. eghtesadema1

✅ رژیم حقوقی دریای کاسپین و آفت اظهارنظرهای غیرتخصصی 🔺دکتر محسن محمدی الموتی 🔺عضو هیأت علمی دانشگاه 🔸بیست‌ویکم مرداد، روز دریای کاسپین نام‌گذاری شده است. رژیم حقوقی این دریا، در دهه‌های اخیر همواره پرمناقشه‌ترین مسئله میان کشورهای ساحلی بوده است. در سال ۱۳۹۷ و هم‌زمان با همین روز، نشست سران کشورهای حاشیه‌ی خزر در آکتائوی قزاقستان برگزار شد و موضوع سهم هر یک از کشورها، به بحث داغ روز منطقه تبدیل گردید. اکنون نیز پس از ارسال فوری لایحه‌ی کنوانسیون از سوی دولت به مجلس، این موضوع بار دیگر دستاویز رسانه‌های معاند علیه نظام اسلامی شده است. در فضای مجازی، انبوهی از اظهارنظرها با عناوینی چون «فروختن خاک (و آب) وطن به همسایگان شمالی» و «نقض تمامیت سرزمینی» منتشر می‌شود. شبکه‌های اجتماعی مملو از بازنشر ادعای بی‌اساس بی‌بی‌سی فارسی است که در گفت‌وگو با یک کارشناس روسی، از سهم ۵۰ درصدی ایران سخن گفته و ماجرا را به «خیانت دولتمردان» تعبیر کرده است؛ روایتی که با تعابیر تکراری نظیر «ترکمانچای دوم» و «قرارداد ننگین ۲۱ مرداد ۹۷» بازتولید می‌شود. 🔸در این هیاهو، کمتر کسی به این واقعیت توجه دارد که در عهدنامه‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میلادی ــ که پیش از کنوانسیون کنونی، اسناد پایه‌ای حقوقی میان ایران و شوروی سابق به‌شمار می‌رفتند ــ نه تنها سخنی از درصد و تقسیم دریای کاسپین به میان نیامده، بلکه مهم‌تر آنکه موضوع منابع نفت و گاز نیز مطرح نبوده است. تنها بر اساس فصل یازدهم عهدنامه‌ی ۱۹۲۱، طرفین رضایت داده بودند بالسویه زیر پرچم‌های خود در دریای کاسپین کشتیرانی کنند و در مواد ۱۲ تا ۱۵ عهدنامه‌ی ۱۹۴۰، حقوق ایران و شوروی در زمینه‌ی کشتیرانی بررسی و حد ۱۰ مایل دریایی برای صید ماهی تعیین شده است. افزون بر این، سهم ۵۰ درصدی ایران در کاسپین از منظر جغرافیایی نیز ناممکن است؛ زیرا در آن صورت، دو کشور آذربایجان و ترکمنستان عملاً باید با دیوار و نرده از دریا جدا می‌شدند! 🔸البته این سخنان هرگز به معنای بی‌نقص بودن کنوانسیون دریای کاسپین نیست. ضعف‌هایی همچون چارچوب تعیین شده برای خط مبدأ، امکان عبور کشتی‌های بیگانه تحت پرچم کشورهای ساحلی، غفلت از تصریح نام ایران در بند مربوط به «وضعیت خاص ساحل» یک کشور ساحلی، و نیز عدم اشاره‌ی صریح به اصول و قواعد حقوق بین‌الملل نظیر اصل انصاف در حل‌وفصل اختلافات، احیاء پروژه ترانس خزر از جمله نقدهای جدی‌ای است که بر این کنوانسیون وارد است. بااین‌حال، رویارویی صفر و صدی با این سند نیز رویکردی صحیح نیست؛ چراکه کنوانسیون کنونی، در کنار نقاط ضعف جدی، از نقاط مثبتی نیز برخوردار است و تاکنون هیچ درصد یا سهم مشخصی از دریا تعیین نشده و جمهوری اسلامی ایران همچنان بر حقوق حاکمه‌ی ۲۰ درصدی خود در کاسپین تأکید دارد. از همین‌رو، به مجلس شورای اسلامی توصیه می‌شود که تصویب نهایی این کنوانسیون را به پس از حصول نتایج مذاکرات مرتبط با خط مبدأ و تحدید حدود بستر و زیربستر دریا موکول کند تا منافع و امنیت ملی کشور تحت‌الشعاع قرار نگیرد. 🔸بنابراین، ضروری است فضایی باز شود تا صدای کارشناسان به گوش مردم برسد و افکار عمومی، فارغ از جوسازی‌های مجازی، از دام اظهارنظرهای احساسی و خلاف واقع بپرهیزند. بی‌گمان، حساسیت افکار عمومی نسبت به تمامیت ارضی کشور در دریای کاسپین، خود امری ستودنی است؛ اما هنگامی که این دغدغه‌ی ملی با فهمی غیرکارشناسی و عامیانه همراه شود، نه تنها به روشن‌شدن حقیقت کمک نمی‌کند، بلکه موجب تزریق روحیه‌ی یأس، ناامیدی و بی‌اعتمادی در جامعه خواهد شد. ✔️ #کاسپین_تا_هرمز

🔺 دلائل عقب‌نشینی تاکتیکی آمریکا ! 🔹در ارزیابی وضعیت کنونی، آمریکا و متحدانش در تقابل مستقیم با ایران، چه در عرصه عملیاتی و چه راهبردی، به اذعان منابع غربی با شکست مواجه شده‌اند. ازاین‌رو، واشنگتن با توجه به هزینه‌های سرسام‌آور جنگ مستقیم ــ مثال معروف تفاوت فاحش هزینه رهگیر THAAD با پهپادهای ارزان‌قیمت شاهد ــ عملاً به‌دنبال «عقب‌نشینی تاکتیکی» از درگیری نظامی تمام‌عیار است. در این چارچوب، آمریکا می‌کوشد با هزینه‌ای بسیار کمتر از جنگ مستقیم، از طریق تأمین مالی مزدوران داخلی، بستر اغتشاشات را فراهم کند. ‼️ اگر فقط هزینه یک رهگیر THAAD، یعنی حدود ۱۲.۷ میلیون دلار، به ۲۰ هزار مزدور و اغتشاشگر اختصاص یابد، سهم هر نفر حدود ۱۱۴ میلیون تومان خواهد بود!!! 🔺 این راهبرد هم‌زمان با تلاش برای ایجاد وضعیت «نه جنگ، نه صلح» از مسیر مذاکرات دنبال می‌شود و بر ۳ محور اصلی استوار است: ۱. افزایش فشار و تحریم‌های اقتصادی برای فشار بر معیشت مردم، کاهش تاب‌آوری اجتماعی و تحریک نارضایتی و اعتراضات. ۲. بهره‌گیری روانی از فضای #مذاکره برای نگران‌سازی مردم مبعوث، بی‌اعتمادسازی آنها نسبت به مسئولین و ایجاد شکاف در بدنه اجتماعی انقلابی. ۳. هدف‌گذاری مستقیم شخص رهبری. 🔹 بر اساس این برآورد، این تاکتیک تا آبان‌ماه یا فراهم شدن فرصت ترور ادامه خواهد یافت و پس از آن، احتمالاً فاز جدی‌تری از #جنگ آغاز خواهد شد. 🔻هم‌زمان، آمریکا برای اجماع‌سازی و تقسیم هزینه‌های تقابل با ایران، در پی شکل‌دهی چند ائتلاف است: ۱- ائتلاف سنی - عربی با محوریت عربستان، ترکیه و پاکستان و احتمالاً مصر؛ ۲- ائتلاف اسرائیل با کشورهایی مانند یونان، قبرس و سومالی‌لند؛ ۳- ائتلاف اروپایی -ناتویی با محوریت اوکراین. فارغ از میزان موفقیت این ائتلاف‌ها، دشمن تلاش می‌کند با اجماع‌سازی و تقسیم هزینه‌های جنگ، جبهه‌ای گسترده‌تر علیه ایران و #جبهه_مقاومت شکل دهد. 🛡🇮🇷 در سوی مقابل، اما ایران با درک دقیق از نقاط ضعف آمریکا، برنامه‌های مقابله‌ایِ منسجمی را طراحی کرده است که شامل کنترل مستحکم تنگه هرمز و باب‌المندب با هدف اعمال فشار اقتصادی متقابل به آمریکا، اروپا و کشورهای عربی متخاصم و اتخاذ آرایش نظامی تهاجمی است. انتصابات اخیر نظیر انتخاب سردار محسن رضایی و فرماندهان ارشد نظامی، نشان‌دهنده این آرایش، و حتی عزم جدی تهران برای انجام عملیات‌های پیش‌دستانه نظامی در صورت لزوم است تا توازن راهبردی در منطقه به نفع تهران حفظ شود.

💠 علت اصلی صلح امام حسن(ع) ⬅️ امام حسن(ع) خود اینگونه ماجرا را نقل میکنند: 🔻«به خدا قسم، اندک بودن یار و ترس از ذلت، من را از نبرد با معاویه باز نداشت بلکه قبلا شیعیان راستین، برای جنگ با شامیان دو خصلت داشتند و با این دو به نبرد با آنها میرفتند، یعنی: ۱. #سلامت و اتحاد ۲. #صبر و استقاومت. (وَ اللَّهِ مَا ثَنَانَا عَنْ قِتَالِ أَهْلِ الشَّامِ‌ ذِلَّةٌ وَ لَا قِلَّةٌ وَ لَكِنْ كُنَّا نُقَاتِلُهُمْ بِالسَّلَامَةِ وَ الصَّبْرِ) 🔻اما امروز آن سلامت و وحدت، به #انشقاق و دشمنی تبدیل شده و آن صبر و استقامت، به #بی‌تابی و شکایت بدل گشته است. (فَشِيبَ السَّلَامَةُ بِالْعَدَاوَةِ وَ الصَّبْرُ بِالْجَزَعِ) 🔻شما شیعیان قبلا #فرمان‌بُردار ما بودید و دین‌تان جلودار دنیای‌تان بود، #انگیزه‌های_دینی‌تان حاکم و مقدم بر #انگیزه‌های_دنیوی‌تان بود. اما امروز دنیای شما پیشوای دین‌تان شده است. (وَ كُنْتُمْ تَتَوَجَّهُونَ مَعَنَا وَ دِينُكُمْ أَمَامَ دُنْيَاكُمْ وَ قَدْ أَصْبَحْتُمُ الْآنَ وَ دُنْيَاكُمْ أَمَامَ دِينِكُمْ) 🔻دیروز ما امام‌تان بودیم و شما امت ما؛ ما و شما برای هم بودیم و بین‌مان پیوندی ناگسستنی وجود داشت اما امروز شما علیه ما شده‌اید، مقابل ما قرار گرفته‌اید و آن پیوند بین‌مان را گسسته‌اید... (وَ كُنَّا لَكُمْ وَ كُنْتُمْ لَنَا وَ قَدْ صِرْتُمُ الْيَوْمَ عَلَيْنَا...) 🔻امروز معاویه مرا به صلحی فرا خوانده که نه در آن #عزتی است و نه در آن رعایت #انصاف شده. (إِنَّ مُعَاوِيَةَ‌ قَدْ دَعَا إِلَى أَمْرٍ لَيْسَ فِيهِ عِزٌّ وَ لَا نَصَفَةٌ) 🔻اگر اراده و #انتخاب_شما، حیات و #زندگی_دنیا به هر قیمتی است، آن صلح را خواهم پذیرفت، در حالی که خار در چشم داشته و باید تحمل کنم. (فَإِنْ أَرَدْتُمُ الْحَيَاةَ قَبِلْنَاهُ مِنْهُ وَ أَغْضَضْنَا عَلَى الْقَذَى) 🔻ولی اگر اراده و #انتخاب_شما، جنگ و #شهادت در راه خداست، صلح را نخواهیم پذیرفت و قضاوت را به محکمه الهی واگذار میکنیم. (وَ إِنْ أَرَدْتُمُ الْمَوْتَ بَذَلْنَاهُ فِي ذَاتِ اللَّهِ وَ حَاكَمْنَاهُ إِلَى اللَّهِ) ‼️اینجا بود که کل سپاه همه با هم گفتند: انتخاب ما #بقا و #زندگی دنیاست!» (فَنَادَى الْقَوْمُ بِأَجْمَعِهِمْ بَلِ الْبَقِيَّةُ وَ الْحَيَاةُ‌) 📚 أعلام الدين في صفات المؤمنين، ص ۲۹۳؛ تثبیت دلائل النبوة، ج۲، ص۵۴۱؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۳، ص۲۶۸؛ الكامل في التاريخ‌، ج۳، ص۴۰۶.

✍وفاق یعنی نفاق؟! «به بهانه شهادت امام رضا(ع)» این روزها بعضی‌ها آن‌قدر در برچسب‌زدن جلو رفته‌اند که کافی است از یک مسئول رسمی نظام دفاع کنی یا بگویی باید برای حفظ کشور با هم کار کنیم؛ فوری می‌شوی «منافق»، «سازشکار»، «غرب‌زده» و «بی‌بصیرت»! حتی «وفاق» را هم «نفاق» ترجمه می‌کنند و برایش روایت می‌آورند که: «أکثرُ الوفاقِ نفاق»! خب، یک سؤال ساده: آیا هر وفاقی نفاق است؟ نفاق یعنی آدم در ظاهر چیزی بگوید و در باطن چیز دیگری بخواهد؛ اما وفاق یعنی آدم‌ها با وجود اختلاف نظر، روی یک نقطه مشترک برای یک مصلحت بزرگ‌تر کنار هم بایستند. اگر من با یک مسئول اختلاف نظر داشته باشم، اما وقتی پای منافع کشور و مصالح نظام وسط است، از تصمیم درست او حمایت کنم، این نفاق نیست؛ این یعنی فهمیدن تفاوت «اختلاف نظر» با «دشمنی». امام رضا(ع) هم وقتی با مخالفان فکری خود مناظره می‌کرد، قرار نبود همه را شبیه خودش کند. گفت‌وگو می‌کرد، استدلال می‌کرد و از حق دفاع می‌کرد؛ اما طرف مقابل را تحقیر نمی‌کرد. امروز اما بعضی‌ها با کوچک‌ترین اختلاف، شمشیر برمی‌دارند؛ مسئول نظام را می‌زنند، کسی را که از مسئول نظام دفاع کرده می‌زنند، و بعد هم برای همه‌شان برچسب آماده دارند! وفاق را نفاق می‌نامند، اختلاف را بصیرت و فحاشی را انقلابی‌گری! این دقیقاً همان جایی است که باید درنگ کرد. انقلابی‌گری یعنی بتوانی هم محکم باشی، هم مؤدب؛ هم منتقد باشی، هم منصف؛ هم آرمان داشته باشی، هم عقلانیت. امام رضا(ع) به ما یاد نداد هرکس مثل ما فکر نکرد، دشمن است. اگر قرار است از امام رضا(ع) چیزی یاد بگیریم، این است: از حق کوتاه نیا؛ اما برای اثبات حق، به آدم‌ها توهین نکن. اختلاف داشته باش؛ اما جامعه را به جان هم نینداز. و اگر جایی مصلحت بزرگ‌تری اقتضا کرد، وفاق را با نفاق اشتباه نگیر. مصادیق این حرف آن‌قدر روشن است که نیازی به اسم بردن نیست. ✍️ شاگرد کوچک رسانه؛ #سیدفخرالدین_موسوی |يجاهدون‌في‌سبيل‌الله‌ولا‌يخافون لومة‌لائم

💠 اعتراض خدمه ناو آبراهام لینکلن به درگیری خونین و کشته شدن ۷ نفر منجر شد یک منبع آگاه نظامی در گفت و گو با سپاه نیوز اعلام کرد: 🔹️به دنبال اعتراضات گسترده خانواده‌های خدمه ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن که ۳۵۹ روز در ماموریت قرار دارد، یکی از مشاوران آدام کوپر فرمانده سنتکام، برای آرام‌سازی فضای متشنج داخل ناو به آنجا وارد شد و در هنگام سخنرانی برای جمعی از کارکنان، با اعتراض و پرتاب بطری آب از سوی خدمه هو شد و این واقعه منجر به درگیری بین کارکنان و خدمه با یکدیگر با چاقو و سلاح‌های سرد شد که در اثر این درگیری ۷ نفر از خدمه کشته شده و تعداد بیشتری مجروح شدند و اوضاع ناو کماکان متشنج و ناآرام است. 🔹️ماموریت اصلی این ناو که در اقیانوس هند قرار گرفته است در حال حاضر انجام محاصره دریایی ایران است. 🔹️خدمه ناو نسبت به غذای بسیار اندک، نیم فنجان برنج و دو قطعه گوشت، تعطیلی دو هفته‌ای لباسشویی ناو و کپک زدن محیط دوش‌های ناو که منجر به آلودگی قارچی خدمه می‌شود، شکایت دارند و فرماندهی سنتکام توضیحی برای آنان ندارد. 🔹️در حادثه مشابه در ناو هواپیمابر جرالد فورد، که در ۱۲ مارس ۲۰۲۶ (اسفندماه ۱۴۰۴) رخ داد، محل اسکان ۶۰۰ نفر از خدمه سوخت و ۲۰۰ نفر از آنان مصدوم شدند. 🔹️ناو هواپیمابر بعد از پیاده کردن مصدومان در پایگاه دریایی جزیره کرت یونان، مجبور شد به آمریکا عقب نشینی کند و تا بهار سال آینده تحت تعمیر قرار گیرد. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews

🔻صلح امام حسن(ع)؛ وقتی جامعه، ظرفیت مقاومت را از دست می‌دهد یکی از مهم‌ترین درس‌های صلح امام حسن(ع)، این است که سرنوشت یک جنگ فقط در میدان نبرد تعیین نمی‌شود؛ بلکه پیش از آن، در درون جامعه تعیین می‌شود. امام حسن(ع) در تبیین علت پذیرش صلح با معاویه، مسئله را به «کمی نیرو» یا «ترس از دشمن» تقلیل نمی‌دهند. مسئله اصلی، تغییر وضعیت جامعه است. ایشان می‌فرمایند: «به خدا قسم، اندک بودن یار و ترس از ذلت، ما را از جنگ با اهل شام باز نداشت؛ بلکه پیش از این، با سلامت و اتحاد و صبر و استقامت با آنان می‌جنگیدیم؛ اما امروز سلامت و وحدت به دشمنی و انشقاق، و صبر و استقامت به بی‌تابی و شکایت تبدیل شده است.» این سخن، یک حقیقت بزرگ در سیاست و حکمرانی را آشکار می‌کند: قدرت یک جامعه فقط به تعداد نیرو، سلاح و امکانات آن نیست؛ قدرت واقعی، حاصلِ جمعِ توان مادی با انسجام اجتماعی و اراده تحمل هزینه است. جامعه‌ای که متحد است، می‌تواند هزینه‌های سنگین یک نبرد را تحمل کند؛ اما جامعه‌ای که دچار شکاف و انشقاق شده، حتی اگر از امکانات فراوان برخوردار باشد، ممکن است در نقطه‌ای از ادامه مقاومت بازبماند. امام حسن(ع) سپس به تغییر مهم‌تری اشاره می‌کنند: تغییر تقدم دین و دنیا. دیروز، «دین» جلودار «دنیا» بود؛ یعنی ارزش‌ها و آرمان‌ها تعیین می‌کردند که مردم چه هزینه‌ای را حاضرند بپردازند. اما امروز، «دنیا» جلودار «دین» شده است؛ یعنی محاسبات مربوط به بقا، آسایش و منافع شخصی بر انگیزه‌های آرمانی غلبه کرده است. بنابراین مسئله فقط این نیست که «چند نفر در میدان هستند»؛ مسئله این است که این افراد برای چه چیزی حاضرند هزینه بدهند و تا کجا حاضرند هزینه بدهند. از همین منظر، صلح امام حسن(ع) را نباید شکست امام دانست. امام در برابر جامعه‌ای قرار گرفته بود که ظرفیت اجتماعی لازم برای ادامه یک جنگ فرسایشی را از دست داده بود. ایشان حتی انتخاب را به خود مردم واگذار کردند: اگر زندگی دنیا را می‌خواهید، صلح را می‌پذیرم؛ و اگر مرگ در راه خدا را می‌خواهید، جنگ را ادامه می‌دهیم. و پاسخ جامعه روشن بود: «البقیة و الحیاة»؛ بقا و زندگی. اینجاست که می‌توان یکی از مهم‌ترین قواعد سیاست را فهم کرد: رهبر یک جامعه نمی‌تواند فقط بر اساس ((مطلوب‌های آرمانی)) تصمیم بگیرد؛ باید ((ظرفیت واقعی جامعه)) برای پرداخت هزینه آن آرمان را نیز بشناسد. این درس امروز نیز اهمیت فراوانی دارد. دشمن، فقط توان نظامی ما را رصد نمی‌کند؛ جامعه ما را نیز رصد می‌کند. برای دشمن، دیدن شکاف، بی‌اعتمادی، انشقاق و کاهش تحمل اجتماعی، خود یک داده راهبردی است. در وقایع ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، شکاف‌های اجتماعی و سیاسی و صحنه‌ای از افتراق در جامعه ایران آشکار شد. اگر دشمن از این وضعیت چنین برداشت کرده باشد که جامعه ایران در درون خود دچار شکاف شده و انسجام آن کاهش یافته است، طبیعی است که محاسبات او درباره امکان فشار و درگیری تغییر کند و طمع راهبردی او افزایش یابد. به بیان دیگر، دشمن فقط زمانی به یک کشور حمله نمی‌کند که از نظر نظامی آن را ضعیف ببیند؛ گاهی زمانی طمع می‌کند که تصور کند جامعه آن کشور دیگر یکپارچه نیست و هزینه مقاومت در آن افزایش یافته است. اینجا پیوند میان تجربه امام حسن(ع) و امروز روشن می‌شود: انشقاق داخلی، فقط یک مسئله اجتماعی نیست؛ یک مسئله امنیت ملی است. کاهش صبر و تاب‌آوری مردم، فقط یک مسئله فرهنگی نیست؛ مستقیماً بر قدرت بازدارندگی کشور اثر می‌گذارد. و تضعیف پیوندهای اجتماعی، فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ می‌تواند محاسبات دشمن را تغییر دهد. به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین الزامات قدرت ملی، حفظ «سلامت و اتحاد» و «صبر و استقامت» جامعه است؛ همان دو مؤلفه‌ای که امام حسن(ع) از دست رفتن آنها را نقطه عطف ماجرا می‌دانستند. در نهایت، شاید بتوان پیام تاریخی صلح امام حسن(ع) را در یک جمله خلاصه کرد: امام شکست نخورد؛ اما جامعه‌ای که باید هزینه پیروزی را می‌پرداخت، دیگر آمادگی پرداخت آن هزینه را نداشت. و این شاید یکی از مهم‌ترین هشدارهای تاریخ برای امروز باشد: دشمن را فقط با موشک و سلاح بازدارندگی نمی‌کنیم؛ دشمن باید بداند جامعه ایران، در لحظه خطر، همچنان یک جامعه منسجم، صبور و مقاوم است. زیرا گاهی بزرگ‌ترین سلاح دشمن، نه قدرت نظامی خودش، بلکه شکافی است که در جامعه ما پیدا می‌کند. @Binesh_Rahbordi