یکی از بزرگترین باگ های زندگی من اینه که پیش فرضم در رابطه با آدما روی دوستی و رفاقت تنظیم شده و هیچ پلنی تو ذهنم واسه دشمنی ندارم حتی اگه طرف مقابل بخواد ریشه منو با تیشه بزنه.

من یه دوره از زندگیم با خرس عروسکیم قهر بودم چون حس کردم دوستم نداره. خودت حساب کن چقدر جدی می‌گیرم همه‌چی رو.

هرج‌ومرجی توی روحمه که فقط آدمای واقعی می‌تونن بفهمنش. بقیه فقط برق چشمامو می‌بینن.