دیر زمانی در او نگریستم چندان که ، چون نظر از وی باز گرفتم در پیرامون من همه چیزی به هیأت او درآمده بود آنگاه دانستم که مرا دیگر از او گزیر نیست

‌ ‌زندگی آب روانی است روان می گذرد هر چه تقدیر من و توست همان می گذرد

دیگر کار از بریدن موهایش گذشته بود ، زور اؤ به رگ هایِ آبیِ دستانش رسیده بود‌

غم اؤ وجود مرا فرا گرفت و عاقبت سر از ادبیات در آورده‌ام؛در اینجا هم همه‌چیز به او مربوط است .

خوشا به حال آسمان که تو را مي‌بیند