اشتباهاتم را دوست دارم
آنها همان تصمیماتی هستند که خودم گرفتهام
و نتیجهاش را هر چه باشد میپذیرم
اشتباهاتم را گردن کسی نمیاندازم
میپذیرم که انسانم و اشتباه میکنم
نه فرشتهام و نه شیطان
و نه انسان کامل
تا زندهام برای انتخابِ راه درست فرصت هست؛
وقتی زمین میخورم، بلند میشوم خود را میتکانم و ادامه میدهم؛اشتباهاتم را دوست دارم.آنها حباب شیشهای غرورم را میشکنند
هر زمان به اشتباهاتم پی برده ام،بزرگتر شدهام
اشتباهاتم را دوست دارم؛
آنها گرانترین تجربههایم هستند،چرا که برایشان هزینه ی گزافی پرداختم؛
هرچه خلؤت تر شدم
بیشتر در لحظه هایم گم شدم
گؤرستانی که در لحظه ها ساخته بودم
خلؤت تر از زندگی بود
سخت بؤد غلبه کردن بر ترس هایی که
همچون سایه
پابه پایِ تو زندگی میکنند
با من بیا
با من به آن ستاره بیا
به آن ستاره ای
که هزاران هزار سال
از انجماد خاك و مقیاس های
پوچ زمین دور است
و هیچ کس در آنجا
از روشنی نمیترسد
-فروغ فرخزاد
کسی که درد و اندؤه مرا نداشته باشد نمیتواند به من پند بدهد
نصیحتم نکن ، درد من از پند تو بلند آواز تر است