خیلیا فکر میکنن باید حالت خوش باشه تا خوشحال باشی.. ولی اصل خوشحالی اینه که وسط درد و غم یه دلیل داشته باشی واسه خوشحال بودن.. اون یه دلیل میتونه باعث خوشحالی ات باشه..

خب الان خیلیا میگن ما همون یه دلیل هم نداریم.. اشتباه خیلی از ماها اینه که فکر میکنیم اون یه دلیل باید حتما یه رفیق یا یه دوست یا معشوق زمینی باشه..

میدونید اون دلیل میتونه چی باشه؟! _اینکه هنوز صدای خنده ی پدر مادرتون تو خونه میپیچه؛ _اینکه هنوز مادرتون نگرانتونه؛ _اینکه کتاب خوندن حالتونو خوب می‌کنه؛ _اینکه فیلم دیدن حالتونو خوب میکنه..

_اگر هنوز بوی تازه ی کتاب و دفتر حالتونو خوب میکنه؛ _اگه هنوز دیدن فیلم مورد علاقه تون حالتونو خوب میکنه؛ _اگه هنوز رفتن به جای مورد علاقه تون حالتونو خوب می‌کنه؛

_اگه هنوز دلتنگ یه نفر هستید؛

تبریک میگم! شما یه دلیل برای خوشحالی دارید!

الان میپرسید چرا دلتنگی.. _چون شما هنوز یه قلبِ با احساس دارید که تنگ میشه برای یه نفر یا یه خاطره یا هر چی..

_شاید حرف زدن باهاش؟ +دقیقا.. شما دارید یه کسی رو که میتونید باهاش حرف بزنید و در مورد اتفاقات روزمره تون بگید..

میبینید؟! شما خیلی دلیل برای خوشحالی دارید ولی چسبیدید به همون یه دلیلی که باعث میشه شما حالتون خوب نباشه!

حالا بهم بگو.. _چقدر خوشحالی؟!

_خوشحال کردن دیگران کار اونقدرا سختی نیس! حتی با ی لبخند یا سلام میتونی لبخند رو لب خیلیا بشونی:) +اوهوم.. ولی خیلی وقتا مشکل از خودمونه که با چیزای کوچیک خوشحال نمیشیم!