میرم سراغ اصل مطلب .

برای ما فقط روضه خانوم سه ساله رو تعریف کردن ، ولی ما از خانوم سه ساله چی یاد گرفتیم ؟!

یاد گرفتیم بیتاب ِاماممون باشیم ؟ یاد گرفتیم تو معصیت ها صبر کنیم ؟ یاد گرفتیم تو سختی ها صداش کنیم ؟ مگه امام زمان‌عج پدر امت نیست ؟ عشق به پدر رو یاد گرفتیم ؟ از دردونه سیدالشهدا چی یاد گرفتیم ؟!

خانوم رقیه‌س بهمون یاد داد

وقتی گرسنه باشی ، تشنه باشی ، بیمار و پهلو شکسته باشی ، دل شکسته باشی ، داغدار باشی و حتی هیچی از این دنیا نداشته باشی . اما فقط قلب عاشق امامت رو داشته باشی ؛ امامت با سر تو خرابه هم میاد : )

الان یه نگاه به خودمون بندازیم ، چیکار کردیم برای امام زمانمون ؟

کاری کردیم ك روز قیامت وقتی ازمون پرسیدن برای امام زمانت چیکار کردی با سربلندی بگیم سرباز واقعی بودیم ؟ همونی ك امام زمان‌عج میخواست ؟ منتظر واقعی بودیم ؟

یا باید سرمون پایین باشه و با شرمندگی بگیم پشت ِسر ِهم گناه میکردم اشکشو در میاوردم درحالی ك امامَم برام استغفار میکرد و صدام میکرد برگردم ؟

الان الحمدالله حُبّ امام حسین‌ع توی دل هممون هست و براشون اشک میریزیم .

روز قیامت ازمون نمیپرسن برای امام حسینت چیکار کردی چون ما اون زمان نبودیم . ولی الان برای غربت و تنهایی امام زمانمون هممون مسئولیم و باید جواب بدیم .

در اصل میخوام بگم . غربت و تنهایی امام زمان‌عج هزار برابر بیشتر از امام حسین‌ ِ.

میدونی چرا ؟ چون امام حسین‌ع یه خواهر داشت ك باهاش درد و دل کنه . یه برادر داشت ك بهش تکیه کنه . ولی امام زمان‌عج نه خواهر داره نه برادر . تنها امیدش ما هستیم . تا حالا چیکار کردیم برای امام زمانمون ؟