و مرگ در رکاب اباعبدالله برایمان
« اَحلی مِنَ العَسل » است ..
« اللهم الرزقنا توفیق شهادت »
تمام شد ای تمام هستی ِمن ، اباعبدالله ..
ذرهای امید داشتم ، ك میایم ..
قَسَمَت دادم چقدر ، حتما صلاح نبوده ..
وعدهمان همان جا ..
ز ِچشم ِخود گله دارم نه از تو ای گل نرگس ؛
که با منی همه جا و نبینمت به کجایی ..