جامونده کسی نیست که توی خانه نشسته باشه🙂 بزارید شما رو ببرم به یک ظهر تلخ ... به عصر همون روزی که خورشید دیگه طلوع نکرد.... وقتی کاروان اسرا رو به سمت شام می بردند...

برخی از قافله جا موندن!... دلشان می‌خواست که همراه زینب(س)باشن!اما رمقی در تن شان نبود:( فکر کن .... یه لحظه توی ذهنت نگاه جامونده ها رو به گرد و غباری که پشت سر اسب های سپاه یزید به پا شده بود تصور کن😭💔

داشتند می دیدند که چطور همه چیز عالم داره از جلوی چشم هاشون دور میشه... روضه ای که داریم روضه ی نگاه های جا مونده است اون لحظه که زینب(س) روی ناقه ی عریان ، سرش رو برگردوند دوید سمت قتلگاه....😭😭💔

دید عده ای از همون جامونده ها ، با دست شون خالی و زخم خورده ، با پاهای برهنه ، دارن می دوند سمت گودال !...😭😭 داشتن میدویدند تا حداقل یک تکه از لباس حسین(ع)😭😭یک تکه از لباس آقا اباعبدالله رو به یادگار بردارن💔

اینو پلی کنید و از اینجا به بعد باهاش پیام ها رو بخونین

اما امان از وقتی که رسیدن😭😭 رسیدن و دیدن که دیگه چیزی برای تسلی نیست😭😭💔💔 این صحنه بیشتر شما رو یاد چی میندازه؟

یاد روز تشییع پیکر رهبر شهیدمون😭 وای امان از دل زینب(س).... وای بمیرم براااات حسین😭😭😭

اون لحظه ای که پیکرشون میون سم اسب ها بود😭😭آقا می‌دونم پیکرتون میون سم اسب ها چقدر غریب بود💔می دونم چقدر بدن تون از زخم پر بود

آقا جان! ما جامانده‌ها، شبیهِ همان‌هایی هستیم که وقتی به گودال رسیدند، کار از کار گذشته بود. ما هم از راهِ دور، چشم میدوزیم به همان نقطه‌یِ غریبِ عالم…🥺💔😭

ای خدایِ حسین!... ما جامانده ایم.. اما هنوز داغِ آن «تنِ زیرِ آفتاب» رویِ دلمان مانده است😭😭💔

آقا جان! هر که جاماند، کارش به گریه افتاد😭💔 امروز ما هم جمع شدیم تا با همانِ سوزِ دلِ جامانده‌هایِ کربلا، ناله بزنیم…

کیه گریه‌اش نگیره .😭😭 جاموندیم .😭