هدایت شده از 🦈୨୧ᴴʸᵘᵏᵃᵍᵃ ᴼᶜᵉᵃⁿ𖦹 ࣪˖ .
・ ᗜ ・ 𖦹 ࣪˖ .
⋆𓆝⊹ 𓂃.𓄹𓈒𖥔 ִ.﹏𓂁﹏ ָ࣪
#Challenge
⋆𓆝⊹ 𓂃.𓄹𓈒𖥔 ִ.﹏𓂁﹏ ָ࣪
@shark_owo
هدایت شده از 👾Infj بخبخ_menma ·ࡇ·
این پرامپتو برای ChatGPT بفرست تا با توجه به شناختی که ازت داره، نشون بده اگه یه محصول بودی، چی میشدی!
هدایت شده از Chainsaw :3
هدایت شده از شکلات فروشی سر نبش❗🚷 (حاوی انبار ویتامین سی)
هدایت شده از lili art
آوردهاند که روزی نه چندان دور از روزگاران امروز، روباهی را هوای سیاحت در سر افتاد. پس بار سفر بست و راه کوهستان پیش گرفت تا ساعتی در دامن طبیعت بیاساید و از غوغای جهان برهد.
چون هنگام بازگشت فرا رسید، ناگاه مهی غلیظ بر کوهستان فرونشست و دیدگان از دیدن راه بازماند. روباه هرچه نگریست، نشان از راه خانه نیافت و در آن وادی سرگردان بماند.
پس دست در جیب برد و تلفن همراه خویش بیرون آورد و از دانای روزگار، چتجیپیتی، راه خانه پرسید.
در همان اثنا، احساس نمود که دیدهای بر او دوخته شده است. سر برگرداند و برهآهویی را در کنار خویش دید.
روبه پرسید: «ای برهآهو، تو نیز راه گم کردهای و در این مه سرگردانی؟»
برهآهو پاسخ داد: «نه، ای روباه! مرا با راه گمکردگان کاری نیست. از این حوالی میگذشتم و بس.»
روباه دیگر بار روی به گوشی خویش آورد و مشغول پرسوجو از عالم غیب و دانش روزگار شد؛ اما دیری نپایید که باز همان احساس به سراغش آمد. چون نیک نگریست، برهآهو را دید که گردن دراز کرده و از گوشه چشم اندر گوشی او مینگرد و شوق تماشای پیامهایش دارد.
روباه که از این رفتار ناخشنود بود، اندکی از او فاصله گرفت؛ لیک برهآهو نیز جابهجا شد و همچنان دیده بر گوشی او دوخت.
چند بار این ماجرا تکرار گشت و چون روباه از این فضولی به تنگ آمد، اندیشهای به خاطرش رسید.
پس پرسش پیشین خویش را که درباره یافتن راه خانه بود، از صفحه بزدود و چنین نوشت:
«ای دانای دانایان! کسی در این حوالی پیوسته پیامهای مرا که با تو در میان میگذارم میخواند و چنان در کار من سرک میکشد که صبر و شکیباییام به پایان رسیده است. تدبیری چیست تا او را از خویش دور سازم؟»
هنوز انگشت از صفحه برنداشته بود که برهآهو بیدرنگ بانگ برآورد:
«لیک من پیامهای تو را نمیخواندم!»
روباه که گویی به مراد خویش رسیده بود، پوزخندی زد و گفت:
«ای برهآهوی نیکنهاد! اگر پیام مرا نخوانده بودی، از کجا دانستی که چه نوشتهام تا چنین شتابان به انکار برخاستی؟!»
🦊🦌🍃🌱