نمیدونم چجوری توضیح بدم، اما احساس می‌کنم داره یه اتفاقاتی تو جهانم میفته که نظمش رو درک نمی‌کنم. شایدم بیخودی شلوغش می‌کنم!

یکی از اتفاقایی که ازش می‌ترسیدم افتاد.

خوشبختانه یا متاسفانه، من همیشه اشکم دم مشکمه و معمولا خیلی فاصله‌ای تا گریه شدن ندارم،

بله من سر کلاس گریه کردم. جلوی بچه‌ها(:

روز عجیبی بود، البته برای بچه‌ها بیشتر. اولش گریه معلمشونو دیدن، بعد امتحان ریاضی دادن، بعد نقاشی دریا کشیدن، زنگ تفریح هم باهم رفتیم تو حیاط نشستیم ماکارانی خوردیم(:

✍🏻 #پیام_ناشناس - سلام خوبی + منظورت چیه؟ •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - رهایی از چی؟؟ که مجبور شدی تاوان بدی؛ + از بَند. •|🌌|• @bidelijat

مثلا حرم.

مثلا پَر.

مثلا فرفره‌هام از مجموعه‌ی #جنون رنگین‌کمونی...

شوقی مرا از میانه‌ی کتاب‌‌ها بیرون می‌کشد، نمی‌دانم که از آسمانِ تابلوی روی دیوار باران می‌بارد یا چشم‌های‌ خسته و خون افتاده‌ام‌ می‌گریند، سرم را بالا می‌آورم و به جای سوالاتِ آزمون‌ِ مهر‌ماه، تو را روی صفحه می‌بینم، نزدیک می‌شوم، بوسه نمی‌دهی و من انگار روی آسفالت با زانو زمین می‌خورم... دورم و زمینِ اینجا دارد مرا می‌بلعد، خاک از سینه‌ام گذشته و چیزی تا سرم نمانده، دستی ندارم که دراز کنم، اما نگاهم به توست... صدایی مَست که تمامِ مصوت‌های بلند را چهار انگشت می‌کشد، آرام توی گوشم می‌خواند:"می‌دونم آخر میرسه یه روزی، کنار تو آروم بگیرم..." #خانه‌به‌دوش

✍🏻 #پیام_ناشناس - چیشد گریه ات گرفت؟ - چرا گریه کردی؟؟؟ + آدمی‌زادم... •|🌌|• @bidelijat