با سلام. علم قدرت است. احمق های وزارت بهداشت علمی که ندارند. بالاترین درجه اونا فوق تخصص هست دیگه. علمشو تو لایو اسفند ۱۴۰۳ دیدیم:) . مسئولین بی کفایت و احمق وزارت بهداشت فقط مردم رو با انواع واکسن ها به کشتن می دهند. احمق ها ، علم قدرت است ، به جای چرندیات تحویل ملت دادن و کشتن مردم عزیز اگه می تونی برو قدرتمند شو. البته قوی شدن شما از طریق علمی تقریباً محاله. چون تجربه اینو نشان داد. عزیزان ، برای سلامتی خود و خانواده خود به هیچ وجه ، هیچ واکسنی تزریق نفرمایید. فقط تا می توانید با انواع روش ها مثل حجامت عام( بین دو کتف) که در قوی ترین ایالت های مختلف آمریکا بصورت خیلی فوق تخصصی در حال انجام است ، سیستم ایمنی بدن خود را تقویت کنید. التماس دعا.
✍دکتر حلیمی
@bioteroris
🔴 مشاور همتی: امیدوارم همتی پیشنهاد ریاست بانک مرکزی را بپذیرد!
📍 «پروژه» حمله به آقای فرزین و برکناری او هدفش فرزین نیست، بلکه تخریب جایگاه بانکمرکزی است.
🔹 میخواهند بگویند: «هرکه در هر زمانی با جرثومه فسادی چون بانک آینده در بیفتد، بیاعتبار میشود، رییسکل باید کارمند انصاریها و بانکمرکزی شعبهای از آیندهها باشد، بانک مرکزی را چه به گزیر و انحلال و ...». /حکمرانی
👌
در تصویر قارون امّت را میبینید...
این شخص ۲۵ درصد پایه پولی کشور را بلعید
تا فقط در یک فقره ۴۰ همتی ایرانمال را از جیب ما برای خود بسازد
ما مردم مطالبهی #محاکمه_انصاری را رها نمیکنیم
- سردار
هدایت شده از شیاطین جن انس در زمین
30.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
5.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
✨چه بیان و تمثیل های قشنگی
برای شاکر بودن 🌿
(استاد خسروی)
@mouood5
هدایت شده از شیاطین جن انس در زمین
39.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 ببینید
🔶🔹 واقعهی سوّم مستند شنود: جنگ با اسرائیل و آمریکا
🎬 تصویرسازی واقعهی سوم مستند شنود به کمک هوش مصنوعی که بر اساس مشاهدات راوی #شنود با نام مستعار صادق است و به گفتهی ایشان، نفر اصلی چهار دیپلماتِ آشنا، همان محمّد جواد ظریف است!
🔗 منبع: قسمت پانزدهم
✍️ تمدننگار | شکوهیانراد
@SHRChannel
🌐 لینک:
https://eitaa.com/joinchat/2793996420C418ac5a508
آنتی بیـوتروریـسم
قسمت اول 1 از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404 سفر اربعین و همسفری با خودم ✍ یکشنبه 16مرداد سوم
قسمت دوم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404👇👇
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
2
قسمت دوم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404
سفر اربعین و همسفری با خودم
✍وقتی به ایران رسیدم، برای اینکه کسی مزاحمم نشود، مستقیم رفتم خانهی پدرزنِ برادرم؛ همان که همزمان داییام هم هست. وسایلشان را به او سپردم تا خیالم راحت شود و دیگر سراغی از من نگیرند. هنوز از دوستی که قول بلیت تهران–نجف داده بود خبری نبود. پسر یکی از بستگان هم قصد سفر داشت. خانوادهاش نگرانش بودند و او بنا داشت چهارشنبه حرکت کند. با خود گفتم اگر همراهش بروم، دل خانوادهاش هم آرام میشود. اما او بلیت گرفته بود و برای من چیزی پیدا نمیشد.
سهشنبه شب، چهار ساعت مانده به حرکت، کسی هم باورش نمیشد و بلیتی برایم جور شد. همان لحظه بوی سفر، در جانم نشست.
کوله را آماده کردم؛
مثل سفرهای قبلی،
اما این بار با دقت بیشتر.
یک چادر اضافه،
دو ملافه سفید،
ژاکت گرم،
دینار،
شارژر و سیمکارت ایرانی،
پاسپورت،
دارو،
شامپو،
کتاب دعا،
دمپایی جلو بسته،
پاشنهکش،
جوراب به تعداد روزها،
لیوان دربدار،
کرم ضد آفتاب
موبایل یدک و حتی یک گوشی جایگزین.
هر چیزی که ممکن بود در راه به کار بیاید، در کوله جای گرفت.
خانوادهای از بستگانم تا ترمینال بدرقهام کردند. اتوبوس راحت بود و همهچیز برایم دلنشین. از زمانی که وارد ایران شده بودم، فقط مسیر فرودگاه تا میدان رسالت را با ماشین رفته بودم و دیگر بیرون نرفته بودم. حالا که راهی سفر شده بودم، هر چیز کوچک برایم تازگی و لذت داشت. هوای اتوبوس، اطرافیانم، صندلیها... همهچیز برایم شیرین و خاطرهانگیز بود. خوشحال بودم، چون واقعاً داشتم به سوی کربلا میرفتم؛ و همین فکر، همهچیز را برایم دلنشینتر میکرد
ظهر چهارشنبه به مهران رسیدیم و بعد به لب مرز. همانجا ناگهان پایم پیچ خورد و موبایلم از پشت ترک برداشت. صدایی کوتاه، دردی تیز. پایم ورم میکرد، سیاه میشد، سنگینتر از کولهای که بر دوش داشتم. با خود فکر میکردم: «یعنی ممکن است دیگر نتوانم پیادهروی کنم؟»
قرار گذاشته بودم دوازده ساعت لب مرز بمانم تا پسر بستگان برسد. به او زنگ زدم. خوشحال شد و استقبال کرد، اما پایم دردناکتر میشد. نمازخانهای پیدا کردم. به نسبت جاهای دیگر خلوتتر بود؛ بعضی نماز میخواندند و میرفتند، بعضی غذا میخوردند، بعضی دراز کشیده بودند. بوی غذا در فضا پیچیده بود. صدای همهمهی زائران با صدای ورق زدن دعاها درهم میآمیخت.
جورابم را آهسته درآوردم تا پایم را نگاه کنم. مراقب بودم کسی نبیند. دلسوزی و آیهی یأس برایم سختتر از درد بود. دمپایی جلو بستهای را که همراه آورده بودم پوشیدم و برای وضو رفتم. ه نماز را به سختی خواندم و دوباره نشستم. انگار از بیرون به خودم نگاه میکردم: دو نفری در وجودم میجنگیدند؛ یکی زخمی و خسته، که میخواست تسلیم شود، دیگری امیدوار و سرسخت، که میگفت: باید بروی، حتی با همین پا.
برای اینکه جان بگیرم کمی آجیل، کیک و میوه خوردم. تا غروب در نمازخانه ماندم. دیگر پا در کفش پیادهروی نمیرفت. با همان دمپایی بیرون آمدم. دو نفر از هلالاحمر پایم را دیدند. گفتند باید عکس بگیری. اما در نهایت فقط یک باند کشی بستند و فرستادند جلوتر. دکتری هم کرمی داد. خواست خودش بمالد، اما گفتم خودم انجام میدهم.
وقتی پیش دکتر رسیدم، دیگر راه برگشتی نبود. ارتباطی با پسر بستگان محمد هم قطع شد. ماندم تنها؛ با پایی که ورم کرده بود و دلی که هنوز چشم به راه داشت. نمیدانستم فردا قدمی برمیدارم یا نه، اما یقین داشتم که این راه هنوز صدایم میزند.
از آلــــــــمان تا کــربـــــــلا
https://eitaa.com/a_r_b_a_i_n
در روزهای گذشته بسیاری از مردم بابت انحلال بانک آینده، به بنده ابراز لطف کرده اند اما من اگر هر مطالبه و نطق و سخنرانی هم درباره انحلال این بانک داشته ام، بخش کوچکی از وظیفه نمایندگی ام را انجام داده ام اما شهادت میدهم میثم ظهوریان نماینده جوان، خوشفکر، باسواد، ضدفساد و انقلابی مردم مشهد پیشگام اصلی این اتفاق بزرگ در مجلس بود.
پیشنهاد میکنم کانال وی در ایتا را دنبال کنید👇
@zohurian
@zohurian
@zohurian