هدایت شده از نــجوا با خدا
www.aviny.com/042_5276257402037995468.mp3
زمان:
حجم:
7M
🕰ترتیل 58 دقیقه
🎧جزء چهارم قرآن کریم👆
📖از ابتدای صفحه62ابتدای آیه93تا پایان صفحه81
هدایت شده از نــجوا با خدا
استاد معتز آقائی2_5276257402037995470.mp3
زمان:
حجم:
4.1M
🕰تندخوانی 34 دقیقه
🎧جزء چهارم قرآن کریم👆
📖از ابتدای صفحه62ابتدای آیه93تا پایان صفحه81
هدایت شده از نــجوا با خدا
راهکارهای زندگی موفق در جزء_چهارم قرآن کریم:
🌓 اول امر به معروف کنید، سپس نهی از منکر.
🌓 بهترین زمان برای مناجات، سحر است.
🌓 از گذشته به عنوان تجربه، یاد کنید.
🌓 در انجام کار خیر عجله کنید.
🌓 در هنگام رفاه، از حال محرومان غافل نشوید.
🌓 خشن و سختگیر نباشید، تا محبوب مردم شوید.
🌓 در مشکلات، یکدیگر را به صبر سفارش کنید.
🌓 در گرفتن حق الزحمه، حدّ متعارف را در نظر بگیرید
🌓 هنگام ناراحتی های زندگی، یاد لذت های آن بیافتید.
🌓 حل مشکلات خانواده، برای سعادت فرزندان، بهتر از طلاق است.
🌓 به اموال یتیمان، دست درازی نکنید.
🌓 با هدیه و زبان شیرین، کینه ها و حسادت ها را رفع کنید.
https://eitaa.com/ramazan313
هدایت شده از نــجوا با خدا
www.aviny.com/042_5276257402037995468.mp3
زمان:
حجم:
7M
🕰ترتیل 58 دقیقه
🎧جزء چهارم قرآن کریم👆
📖از ابتدای صفحه62ابتدای آیه93تا پایان صفحه81
هدایت شده از نــجوا با خدا
استاد معتز آقائی2_5276257402037995470.mp3
زمان:
حجم:
4.1M
🕰تندخوانی 34 دقیقه
🎧جزء چهارم قرآن کریم👆
📖از ابتدای صفحه62ابتدای آیه93تا پایان صفحه81
هدایت شده از نــجوا با خدا
راهکارهای زندگی موفق در جزء_چهارم قرآن کریم:
🌓 اول امر به معروف کنید، سپس نهی از منکر.
🌓 بهترین زمان برای مناجات، سحر است.
🌓 از گذشته به عنوان تجربه، یاد کنید.
🌓 در انجام کار خیر عجله کنید.
🌓 در هنگام رفاه، از حال محرومان غافل نشوید.
🌓 خشن و سختگیر نباشید، تا محبوب مردم شوید.
🌓 در مشکلات، یکدیگر را به صبر سفارش کنید.
🌓 در گرفتن حق الزحمه، حدّ متعارف را در نظر بگیرید
🌓 هنگام ناراحتی های زندگی، یاد لذت های آن بیافتید.
🌓 حل مشکلات خانواده، برای سعادت فرزندان، بهتر از طلاق است.
🌓 به اموال یتیمان، دست درازی نکنید.
🌓 با هدیه و زبان شیرین، کینه ها و حسادت ها را رفع کنید.
https://eitaa.com/ramazan313
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
سفر کربلا را باید با دل رفت، نه با پا.
راهش خاکی است اما مقصدش آسمان.
هر که دلش حسینی شود، خودش زائر است، هرچند از دور نه در نقشه، که در دل باید جست.
راهش از عشق میگذرد، نه از مرز و بلیت.
از آلــــــــمان تا کــربـــــــلا
https://eitaa.com/a_r_b_a_i_n
آنتی بیـوتروریـسم
10 قسمت دهم از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404 سفر اربعین و همسفری با خودم، و دلم ✍نوشتم: سفر
قسمت یازدهم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404
سفر اربعین و همسفری با خودم و دلم👇
هدایت شده از از غـربت آلمان تا آغـوش کـربلا
11
قسمت یازدهم
از آلمان به کربلا سفر آخر در سال 1404
سفر اربعین و همسفری با خودم، و دلم
✍ همه چیز را مدام در ذهنم مرور میکنم؛ یعنی واقعاً من دعوت شده بودم؟ دیگر یقین پیدا کردهام که دعوت شده بودم.
دلم
خودم( همسفرم)
هم همین حس را داشتن. هرچه بیشتر مرور میکنم، نشانهها روشنتر میشود.
آمدم لب مرز، بر اثر یک بیاحتیاطی پايم پیچ خورد، و باز آقا امام حسین(ع) خودش کمکم کرد؛
دردی که فکر نمیکردم راحت برطرف شود، آرام شد.
داشتم فکر میکردم از لب مرز تا ترمینال چقدر راه است و با این پای دردناک چگونه بروم؛ اما باز حضرت کمکم کرد.
ناگهان کسی گفت: «نجف مجانی!» و حدود چهل نفر زن و مرد را میبردند. تازه وقتی مرور میکنم، میبینم عجب دعوتی شدم.
آقا چه کردی با من...
آمدم نجف، در حرم از پشت زمین خوردم، و اینجا هم امیرالمؤمنین(ع) دستم را گرفت.
هرچه اتفاقات را مرور میکردم، یقینم بیشتر میشد. بازوی دستم ده سانت کشیده شده بود، اما با همان پا و همان دست، به عشقش بلند شدم.
یاد سخنان حاج اسماعیل دولابی(ره) افتادم؛
میگفت در حرم امیرالمؤمنین(ع) آنقدر التماس کردم و سینهام را به ضریح مالیدم که زخم شد، و گمان نمیکردم به ایران برگردم. میگفتم یا در نجف میمانم یا همینجا جان میدهم. اما علما گفتند وظیفهات جلب رضایت پدر و بازگشت است. نه التماسم نتیجه داد، نه توسل به علما. تا اینکه همراه پدر به کربلا رفتیم و در بالاسر حرم امام حسین(ع)، همه چیز حل شد و همانچه میخواستم به من عطا شد.
با خودم میگویم: یعنی ممکن است من هم وقتی از کربلا برمیگردم، چنین حالی داشته باشم؟
هرچه خواستم بنویسم، نتوانستم خوب منظورم را منتقل کنم؛ ناگهان این کلام حاج اسماعیل دولابی یادم آمد:
«امیدوارم وقتی از خانه بیرون میآیید، همان کسی که قصد زیارتش را دارید، خودش دمِ در به استقبالتان بیاید... امام بر زائر سبقت میگیرد.»
من هم دعوت شدم؛ آقا خودش همه چیز را برایم مهیا کرد.
هرچه به حرم نزدیکتر میشدم، حضورش را بیشتر حس میکردم. با احتیاط راه میرفتم که زمین نخورم، و خوشبختانه بدون لنگیدن راه میرفتم. فقط هنگام نماز، بعد از تشهد، پایم درد میگرفت. دمپایی که الان دارم کمی لژ دارد و سفت است؛ آن یکی که گم کردم نرم بود. شاید قسمت بود که دیگر همراهم نباشد؛ حتماً خیری در آن بود.
دیگر نه به بلیت تهران نجف که قرار بود اشراف بگیرد فکر کردم، نه به دمپاییها. چقدر آن شلنگهای آب که روی زائران میگرفتند لذتبخش بود. اینبار دوم بود که پوشیه را امتحان میکردم؛ عالی است اگر همیشه خیس نگهش دارید، چون نفس کشیدن را مرطوب میکند؛ وگرنه خشک که باشد آدم اذیت میشود. حتماً امتحان کنید.
یک سالی که با گروه دانشجویی آمدیم کربلا، به ما یک پوشیه دادند.
دو تا طاول بزرگ روی ستون فقراتم زده؛ هر وقت عرق میکنم و عرق از پشتم میریزد، سوزش طاولها بیشتر میشود. قطرات عرق که روی آنها میغلتد، دردش چند برابر میشود.
خواستم پماد بیاورم که در زمان استراحت بزنم، ولی فکر کردم نمیتوانم درست بزنم؛ باید با قاشق و دو آینه انجامش میدادم و پانسمان هم نمیتوانستم بکنم.
دلم
و همسفرم
میگفتند که پماد را بیاورم،
یکی پیدا میشود که بزند؛ اما گفتم اگر مردم ببینند فکر میکنند واگیردار است... و نیاوردم. علت این طاولها را هم فکر میکنم بالا نوشته بودم؛ یک اشتباه پزشکی باعثش شد. دکتر دارویی تجویز کرد که باید پس از یک دوره قطع میشد و داروی دیگری جایگزین میشد، اما قطع نکردند و بدنم دانههایی مثل آبلهمرغان زد. حالا سی سال است با من همخانه شده؛ گاهی خودش را نشان میدهد و زمان خوب شدنش دو ماه یا بیشتر طول میکشد. دیگر به آن عادت کردهام.
https://eitaa.com/a_r_b_a_i_n